الەۋمەتتىك جەلىدەن تۋعان جەرىڭدە جەرلەستەرىڭ ەسكەرتكىش ورناتقانىن كوردىم. ءبىراز كەم-كەتىگى بولسا دا, ەلىڭنىڭ نيەتىنە ريزامىن. سونوۋ 92-جىلدارى ەكەۋىمىز الماتىداعى دزەرجينسكيدىڭ ءزاۋلىم ەسكەرتكىشىنىڭ تۇسىنان ءوتىپ بارا جاتقان كەزدە, سەن: «كوپ قازاقتىڭ قانىن توگۋگە سەبەپشى بولعان وسى سۇمىرايدىڭ ەسكەرتكىشىن قۇلاتۋ كەرەك» دەپ زىلدەنگەندە, مەن: «جوق, قازىرگى داعدارىس كەزىندە بۇعان تيىسۋگە بولمايدى», – دەپ, سەنى ءبىر اشۋلاندىرىپ الىپ, – سەبەبى سەنىڭ دە كۇنى ەرتەڭ بەلگىلى تۇلعاعا اينالاتىنىڭا سەنگىم كەلەدى. سوندا فەليكس كوكەڭنىڭ شەكپەنىن شەشىپ, اتى-ءجونىن «اقسەلەۋ سەيدىمبەك» دەپ وزگەرتە سالسا بولدى. بەتى-ءجۇزى, شوقشا ساقالىمەن, بويى-سويىمەن وزىڭنەن اۋمايدى» دەپ ازىلدەگەنىم بار...
ۋاقىت وتكەن سايىن سەنىڭ قازاق ادەبيەتى مەن ونەرىنە, ۇلتتانۋ عىلىمىنا قوسقان ۇلەسىڭ ءۇشىن قادىرىڭ بيىكتەي تۇسەر. سوندا ۇرپاق تالاي ەسكەرتكىش تۇرعىزار...
وتكەن عاسىردىڭ 62-جىلىنان بەرمەن قاراي, قازمۋ-دىڭ ابيتۋريەنتى اتانعان جىلدان بەرمەن تاعدىر ءبولىپ جىبەرگەنشە ەگىز قوزىداي بىرگە ءجۇرىپ, ءازىل-قالجىڭىمىز جاراسقان, تۋىسپاعان تۋىس بولىپ كەتكەندەي ەدىك.
مەن سەنى جوعالتقالى قازاقى قارا ءسوزدىڭ ۋىزىنا تويىنعان شەشەن, ادەبيەت ايدىنىندا جەل قايىقتاي جۇزگەن دارىندى جازۋشى, حالقىڭنىڭ رۋحاني بولمىسىنا, وتكەن عاسىرلاردىڭ تەرەڭ تامىرىنا ۇڭىلگەن تاريحشى, ءاندى, اسىرەسە كۇي ونەرىن سالالاپ تانىتۋعا سۇبەلى ۇلەس قوسقان زەرتتەۋشى, ءتىپتى ونەرىمىزدە جوعالتىپ الا جازداعان, كەز-كەلگەن انشىسىماقتاردىڭ ورىنداۋعا جۇرەكتەرى داۋالامايتىن, «قازاقتىڭ ءداستۇرلى اسپاني, بيىكشىل اندەرى وسىلاي بولادى» دەيتىندەي عىپ شىعاراتىن سازگەر ت.ب. كوپ قىرلارىڭ تۋرالى ءبىراز ماقالالار جازىپپىن.
بۇگىنگى مەرەيتوي تۇسىندا سونوۋ ستۋدەنتتىك ءومىردىڭ العاشقى جىلىندا بولعان ەلەۋسىز عانا وقيعامەن سەنىڭ كىسىلىك بولمىسىڭدى, تاپقىرلىعىڭدى اڭگىمەلەيىنشى.
* * *
بار بولعانى بەس-اق مۇشەسى بار ءبىزدىڭ «بىرلىك» اتتى كولحوزىمىز بۇكىل جاتاقحانا دەمەي-اق قويايىن, نەگىزىنەن تۇگەلگە جۋىق ءبىرىنشى كۋرستىقتار جاتاتىن تومەنگى قابات تۇرعىندارىنىڭ ىشىندەگى ەڭ ءبىر بەرەكەلى ۇيىم بولىپ شىقتى. «ۇيىم» دەپ اتاعانمەن, بىزدەن باسقا بىرلەسىپ تىرشىلىك قۇرعاندار و باستا بولعانمەن, اي اۋىسپاي جاتىپ بەرەكەلەرى بەك كەتىپ, ارقايسىسى ءوز الدارىنا كۇندەرىن جەكە-جەكە كورىپ جۇرەتىن. كەي-كەيدە اس دايارلايتىن ارنايى بولمەدە ءبىزدىڭ كاستريۋل عانا جاعىمدى يىسىمەن كىرگەن-شىققاندى ەلىتىپ, بۋى بۇرقىراپ تۇرار ەدى.
الماتىنىڭ قوڭىر كۇزى ەندى-ەندى قىستىڭ مىنەزىن ۇزدىك-سوزدىق كورسەتىپ, بىردە جاڭبىر, بىردە قار كەزەكتەسىپ تۇرعان كەزدە اقسەلەۋدىڭ ءۇيى كۇزدىك سويعان ەكەن, سونىڭ قازى-قارتا سياقتى شيماندى بولىگىنەن ەكى جاشىك سىباعا جىبەرىپتى. اق كاستريۋلدى مولتىلدەتە تولتىرىپ, كەشكىلىك اس ۇيدەگى پليتاعا قويعانبىز. اقسەلەۋدىڭ ءوزى: «كەدەيدىڭ ءبىر تويعانى – شالا بايىعانى». مولداپ اسايىق, وسىندا تۇراتىن كۋرستاستارىمىزدى دا شاقىرايىق. كىشىگىرىم ءبىر ادەمى وتىرىس بولسىن. مەن باسقاداي شايعا كەرەكتى ءتاتتى-دامدىلەردى الىپ كەلەيىن» دەپ دۇكەنگە كەتتى. جىلقى ەتىنىڭ ءيىسى ءبىر قايناعان سوڭ-اق بۇكىل ءبىرىنشى قاباتتى جايلاپ الدى. ءبىز دە كەزەك-كەزەك كويلەك, شالبارىمىزدى ۇتىكتەگەن بولىپ, سول بولمەدەن شىقپايمىز. ءتىپتى شارۋامىز بولماسا دا كەزەكشى جۇماعاليمەن جاعالاسقانداي نەمەسە ونىڭ «ساقشىلىق» قىزمەتىنە سەنبەگەندەي سول بولمەگە ءجيى كىرىپ-شىعىپ جۇرگەنبىز. مىنانداي ايتۋلى استىڭ الدىندا ساباق قاراپ, ونى ميعا قوناقتاتا قويۋ سونشالىقتى قيىن, كۇردەلى مىندەت بولسا دا, بولمەدە كىتاپقا ۇڭىلگەن بولىپ وتىرعانبىز.
– كيىمدەرىمىزدى ۇتىكتەپ بولساق, بولمەگە بارىپ وتىرايىق. «بەسەۋى بىردەي ءبىر كاستريۋلدى كۇزەتىپ ءجۇر» دەپ باسقالار ءبىزدى كۇلكى قىپ جۇرەر, – دەگەن قوجابەكتىڭ اقىلىنان كەيىن بولمەگە كەلىپ, بايىرقالاعان ءتۇرىمىز عوي. ءبىر كەزدە ايداھار قۋىپ كەلە جاتقانداي الاق-
جۇلاق ەتىپ, جۇماعالي كىرىپ كەلگەن.
– جىگىتتەر, كاستريۋل جوق. قالاي اكەتكەنىن بىلمەيمىن؟ – دەيدى ول امالى تاۋسىلعانداي. بۇل ءسوز «جاۋ شاپتى!» دەگەندەي ەستىلىپ, ءبارىمىز «نايزام قايدا؟» دەگەندەي بوپ, ورنىمىزدان اتىپ-اتىپ تۇردىق. ءبىر كاستريۋل شالا پىسكەن جىلقى ەتىنىڭ جولىندا اياناتىن ەمەسپىز.
– توقتاڭدار, جىگىتتەر! – دەگەن اقسەلەۋ. – قارنى اشقان بىرەۋلەر قىزىعىپ كەتىپ العان عوي. اشۋ ۇستىندە ارتىق ارەكەتكە بارىپ, تاماق ءۇشىن توبەلەسكەن دەگەن اتقا قالمايىق. ەگەر كاستريۋلدى باسقا جاققا اكەتىپ قالماي, وسى جاتاقحانا ىشىندە قالدىرسا, مەن ونى وڭاي تابامىن.
ول ورنىنان تۇرىپ, ەسىككە بەتتەگەندە «بىزگە اقىل ايتىپ وتىرىپ, ءوزى بىرەۋلەرمەن شارمااياقتاسىپ قالار» دەگەن ويمەن قاسىنا مەن ەردىم. ول جىلقى ەتىنىڭ ادەمى ءيىسىنىڭ ءوزى سولعىن تارتىپ قالعان اس بولمەگە كىرىپ شىقتى دا, بىردەن ەكىنشى قاباتقا باستايتىن باسپالداقپەن كوتەرىلدى. سولعىنداۋ بولسا دا ءبىر ءيىس بار, دەمەك ۇرى باسپالداقپەن كوتەرىلگەن. ءار بولمەنىڭ تۇسىنان مىسىقتابانداپ ءوتىپ كەلەمىز.
– بۇل قاباتتا دا جوق, – دەدى اقاڭ ماعان سىبىرلاپ. – جىلقى ەتىنىڭ ءيىسى ءالى-اق «مەن مۇندالاۋعا» ءتيىستى.
ايتقانداي, ءۇشىنشى قاباتتاعى بىرەر جىل بۇرىنىراق ۇيلەنگەن جوعارى كۋرستىڭ جاس جۇبايلارى تۇراتىن بولمەدەن اقاڭ ايتقان ءيىس «مەن مۇندالاپ» ءبىزدى جەتەكتەپ الىپ كەلگەن. ەسىكتى قاعىپ ەدىك, ىشتەگىلەر ءوزارا كۇبىرلەسىپ, ەسىكتى اشقىسى كەلمەگەن. سول كەزدە اقاڭ بۇل بولمەدەگى تۇرعىندى بۇرىننان تانىسا كەرەك:
– ءاي, قارەكە, مەن اقسەلەۋمىن عوي. باعاناعى ءبىر كەلىسىم بويىنشا كەلىپ تۇرمىن. ەسىگىڭدى تەزىرەك اشساڭشى. بالا بولەپ جاتقاننان ساۋمىسىڭ؟ – دەدى جايباراقات قانا.
ەسىك اشىلدى. مەن دە بۇرىننان كورىپ جۇرگەن كوزىلدىرىكتى اققۇبا جىگىتتىڭ ءوڭى وڭعان شۇبەرەكتەي بوزارىپ كەتىپتى.
– اقا, ءىنىم, راسىندا اناۋ كەزەكشى بولىپ جۇرگەن دوستارىڭ بىرەۋمەن قىزۋ اڭگىمەگە كىرىسىپ كەتكەن ەكەن. بايقاي ما, بايقاماي ما دەپ ويىن رەتىندە باستاعان ىسىمنەن مىنەكي...
– ءوي, قارەكە-اي, مىنا زامانداس جەڭگەمدى ءالى دە الداپ تۇرسىڭ, ءا؟! ەكەۋىمىز باعانا كەلىستىك قوي. جەڭگەيگە: «مىنا ەتتى تاماق ازىرلەيتىن بولمەدەن يەلەرىنە بىلدىرمەي الىپ كەلدىم» دەپ ايت. جەڭگەي بۇل ءسوزىڭدى قالاي قابىلدار ەكەن؟» – دەپ ۇيرەتىپ جىبەرىپ ەدىم عوي. سولاي دەدىڭ بە؟
جىگىت كوزىلدىرىگىن ءبىر الىپ, ءبىر كيىپ, بەرەكەسى بەك كەتىپ قالدى.
– ولاي دەمەدىم, ولاي دەمەدىم, – دەگەن ءسوزىن بىرنەشە قايتالاپ جىبەردى.
– وندا نە دەپ ەدىڭ؟ – دەيدى اقسەلەۋ.
– پليتالارى سىنىپ قالعان ءبىر جىگىتتەردىڭ كاستريۋلى دەپ ەدىم... – كوزىلدىرىكتى جىگىت ساسقالاقتاپ, شىندىقتان مۇلدە شالعاي شىعىپ كەتتى.
قاراتورى كەلىنشەگى كۇيەۋىنە قاراپ:
– وڭباعان-اۋ, «ساعان ايتپاي تومەندە اۋىلدان كەلگەن ەتتى ءپىسىرتىپ اكەلدىم» دەگەنىڭ قايدا؟ سۋايتتىعىڭمەن قوسا, ۇرى ەكەنىڭدى ەكى جىلدان بەرى مەن نەگە بىلمەگەنمىن؟! – دەپ قامىر جايىپ جاتقان وقتاۋىن لاقتىرىپ جىبەرىپ, جىلاپ وتىرا كەتكەن.
ۇرىمىزدى, ۇرلاتقانىمىزدى تاپقانمەن, مىنا ەرلى-زايىپتىلاردىڭ وتىنىڭ باسىنا وتە اۋىر كىنانى ارتىپ قويعانىمىز ءۇشىن جانىمدى قويارعا جەر تاپپاي مەن تۇرمىن. بۇل قيامەتتەن شىعار جول تابىلماستاي كورىنگەن. سول كەزدە اقسەلەۋىم قارقىلداپ ءبىر كۇلسىن.
– ءاي, قارەكە, ەكەۋىمىز وينايمىز دەپ, وت قانا ەمەس, ءورت شىعارا جازدادىق. قالاي, جەڭگەمىزدىڭ بوتەننەن بۇلدىرگىنى پايدا كورمەيتىنىنە كوزىڭ ەندى جەتتى مە؟ جەڭگەم بۇل سىننان مۇدىرمەي ءوتتى, ال ءوزىڭ قالاي اقتالا الاسىڭ؟ – دەپ, مەن ويلاماعان اڭگىمەنى باستاعاندا, ەشتەڭە تۇسىنبەي اڭ-تاڭ بولىپ, بەتىنە قارادىم. جاڭا عانا اعىل-تەگىل جىلاپ وتىرعان قاراتورى كەلىنشەك تە اڭ-تاڭ بولىپ اقسەلەۋدىڭ بەتىنە قاراعان. ءۇي يەسى دە كوزىلدىرىگىن قايتا-قايتا سۇرتكىلەپ, ءبىر كىناسىز ادامنىڭ رولىندە ويناپ تۇرعان اكتەر سياقتى ەلەستەدى.
– ءسىزدىڭ وتاعاسى ەكەۋىمىز ءبىرىنشى قاباتتا اس ازىرلەپ, كيىم ۇتىكتەيتىن بولمەدە جولىققانبىز. اۋىلدان كەلگەن ەتتى مولداپ اسىپ, ءبىر تويايىق دەپ ەدىك, ەلەكتر پليتامىز بۇزىلىپ, نە ىستەرىمىزدى بىلمەي تۇرعاندا, قارەكەڭ ء«بىزدىڭ بولمەدەگى پليتانى الا تۇر» دەدى. سوندا ماعان ءبىر وي ءتۇستى دە, قارەكەڭە بىلاي دەدىم: «كاستريۋلدى بولمەڭە اپارىپ جەڭگەيگە استىرايىق. قايتا مىنانداي ەتكە ماكارون سالىپ, وبالدى قىلماي, جەڭگەيگە قامىر يلەتىپ, قازاقشا ەت قىپ جەيىك» دەپ يدەيا ايتقان ەدىم. ونىڭ ۇستىنە قارەكەڭە: «مەن بارعان كەزدە سەن شالا پىسكەن ەتتى ۇرلاعان كىسى بول. كەلىنشەگىڭدى ءبىر سىنايىق» دەگەن ەدىم. كەرىسىنشە, ارتىقتاۋ كەتكەن ويىنىم ءۇشىن ەكەۋىڭ دە مەنى كەشىرىڭدەر, – دەدى اقسەلەۋ.
كەلىنشەك ءالى دە ەشتەڭەنىڭ بايىبىنا بارا الماي كۇيەۋى مەن اقسەلەۋدىڭ بەتىنە كەزەك-كەزەك قارادى. اقاڭ ءالى دە ايىلىن جيار ەمەس. ەڭكەيىپ جاس جەڭگەسىنىڭ ارقاسىنان قاقتى.
– جارايدى جەڭگەي, ب ۇلىنگەن ەشتەڭە جوق. ءسىز ءبىزدىڭ سىننان مۇدىرمەي ءوتتىڭىز. قايتا تاپسىرعان ءسوزدى ايتپاي, ءبارىن بۇلدىرە جازداعان قارەكەڭ بۇل سىننان ءوزى ءسۇرىندى. ال جاقسى, ەت پىسكەن سوڭ جىگىتتەرىمدى ەرتىپ كەلەرمىن, – دەپ ول بولمەدەن شىقتى.
مەن دە شىعىپ بارا جاتقاندا, قارەكەڭە كوزىم ءتۇسىپ ەدى, بەتىنە قان جۇگىرىپ, كەلىنشەگىنە ك ۇلىمدەپ قاراپ تۇر ەكەن. ونىڭ وسى ءىس-ارەكەتىنەن كەيىن «مىنا ۇرلىق شىنىندا ادەيى ۇيىمداستىرىلعان ويىن با؟» دەگەن كۇدىكتىڭ پايدا بولا باستاعانى راس. ولاردان شىعا بەرە اقسەلەۋدىڭ بەتىنە قاراپ: «بۇلارىڭنان بىردەڭە ۇقسام بۇيىرماسىن» دەدىم.
– ۇقپايتىن نەسى بار؟ – دەدى ول بەتىمە قاراپ. – ءبىر اسىم ەت ءۇشىن ازاماتتىڭ باسقالار مەن زايىبى الدىنداعى بەدەلىن قالاي تۇسىرەيىن؟ بىرىنشىدەن, قارەكەڭ ءبىر رەت اشكوزدەنەمىن دەپ ءومىر بويى ۇمىتپاستاي ساباق الدى. ەكىنشىدەن, ءبىز ەرلى-زايىپتىلاردىڭ سەنىمدەرىنە ۇلكەن سىزات تۇسىرۋدەن ساقتاپ قالدىق. بۇل – الدىمەن ەكەۋىمىزدىڭ جەڭىسىمىز.
– ەكەۋىمىزدىڭ ەمەس, سەنىڭ جەڭىسىڭ, – دەيمىن ونىڭ ازاماتتىڭ جازا باسقان قاتەلىگىنىڭ تىگىسىن تاپقىرلىقپەن جاتقىزىپ جىبەرگەنىنە ريزالىعىمدى ءبىلدىرىپ. اقاڭنىڭ ۇرىنى قالاي تاپقانىن, سونان سوڭ قارەكەڭدى قاڭقۋ سوزدەن, جامان اتتان قالاي قۇتقارعانىن بولمەدەگىلەرگە ايتپا دەسە دە, ايتىپ بەردىم جانە بۇگىن سول ۇيگە بارىپ, كادىمگى قامىرى سالىنىپ, پيازى تۋرالىپ, بۇرىشى سەبىلگەن قازاقشا دايارلانعان ەتتى جەۋگە ءۇشىنشى قاباتتاعى سول جىگىتتىڭ بولمەسىنە قوناققا باراتىنىمىزدى ايتىپ, ەڭ الدىمەن كەشكى اسىن قولدى عىپ العان جۇماعاليدى جانە باسقالارىن قۋاندىردىم. ال اقاڭ بارلىعىمىزعا بۇل اڭگىمە وسى بولمەدەن شىقسا, دوستىعىمىزعا وشپەستەي داق تۇسەرىن قاتتى ەسكەرتتى. ارادا پالەن جىل وتكەن سوڭ جانە قۇپيا وقيعانى جاريالاعانىم ءۇشىن رەنجيتىن اقاڭنىڭ ءوزى دە قازىر ورتامىزدا جوقتىعىن پايدالانىپ, ايتىپ وتىرمىن.
* * *
قارەكەڭ كىناسىن جۋىپ-شايايىن دەسە كەرەك, ەكى-ءۇش شولمەك «ستۋدەنتتەردىڭ كونياگى» اتانعان «پورتۆەين-12» دەيتىن شاراپتى دايارلاپ, شايدىڭ داستارقانىنا دا قاجەتتى ءبىراز ءتاتتى-دامدىلەردى الىپ قويعان ەكەن. بەسەۋىمىز دە قۇدالىققا كەلگەندەي ءىشىپ-جەپ, بولمەمىزگە ورالدىق.
«مەنى سوعىستان ورالماعان اكەمنىڭ اعاسى مەن زايىبى جەتىمدىك كورسەتپەي, ءوز بالالارىنداي ەركەلەتىپ ءوسىردى» دەۋشى ەدى اقاڭ. شاماسى, ول كىسىلەر دە اۋقاتتى, مال-جاندى كىسىلەر بولسا كەرەك, كۋرستاسىمىزدىڭ كيىمى كوبىمىزدە جوق تاڭداۋلى دۇنيەلەر بولسا, قالتاسى دا قۇر جۇرمەيدى. بار بولعان سوڭ, سوڭىنداعى سەنەرى مىعىم بولعان سوڭ, قايسىبىرىمىزگە ۇقساپ, تيىن ساناماي مىرزالىعىن دا ءجيى كورسەتەدى. ەڭ اياعى سابىن, ش ۇلىق سياقتى ۇساق-تۇيەك السا دا بەسەۋىمىزگە تۇگەل الۋعا تىرىسار ەدى. جاقسى كيىنىپ, جاقسى كورىنىپ جۇرگەن سوڭ, سەرى بولىپ كورىنگىسى كەلەتىنى دە بار. «قالتامدى تومپايتادى» دەپ, ءوزى شەگىپ جۇرەتىن «بەلومور كانالى» دەيتىن پاپيروسىن جۇماعاليدىڭ قالتاسىنا سالىپ قويىپ, «شىلىم شەككەن كەزدە قاسىمنان تابىلارسىڭ» دەيتىنى دە سول سەرىلىگىنىڭ ءبىر كورىنىسى ەدى. اقسەلەۋگە اكەسىنىڭ ورنىنا اكە بولعان امانبەك دەيتىن كىسىنىڭ پوشتا ارقىلى ەكى جاشىك ەتتى ءبىر-اق جولداۋى ءبىزدى دە قۋاندىرعانى راس. ارينە, وزىمىزگە مۇنداي مول سىباعا كەلمەيتىندىكتەن, ازداپ ىڭعايسىزداناتىنىمىز دا وتىرىك ەمەس.
وسىنشا مول ەتتى ساقتايتىن توڭازىتقىش دەگەن قايدان بولسىن, دۇكەننەن اكەلىپ دايارلاپ قويىپ, قارەكەڭنىڭ بولمەسىنەن كەلگەن سوڭ ەتىمىزدى ءۇش دورباعا سالىپ, تەرەزەنىڭ جەلدەتكىشىنەن شىعارىپ قويعانبىز. جەرگە ءتۇسىپ كەتپەس ءۇشىن تور دوربانىڭ باۋلارىن قوسىپ, جۋان جىپپەن تەرەزەنىڭ تۇتقاسىنا بايلاپ قويىپ, توسەگىمىزگە جاتىپ الىپ, ء«بىزدىڭ جاقتا...» دەپ باستالار اڭگىمەنى ءبىراز جەرگە جەتكىزىپ تاستاپ, ەندى كوزىمىز ىلىنە بەرىپ ەدى, قوجابەكتىڭ «اكەتتى» دەگەن جان داۋىسى شىقتى. اتىپ-اتىپ تۇرىپ, شامدى جاقتىق. پىشاق ۇزىن سىرىقتىڭ باسىنا بايلاعان تور دوربالاردىڭ ەكەۋىن كەسىپ ءتۇسىرىپ, ءۇشىنشىسىن قيدالاپ جاتىر ەكەن. ءبىز تەرەزەگە ۇمتىلعان كەزدە ءۇشىنشى دوربا دا ەت-مەتىمەن جەرگە قۇلاپ ءتۇستى. ەكىنشى قاباتتان سەكىرەتىن ەمەس, ولجالى بولعان ەكەۋدى كوزبەن دە, ءبىراز بالاعات سوزبەن دە شىعارىپ سالىپ, شالا-شارپى كيىنىپ سىرتقا شىققاندا, ۇرىلار الىپ ۇلگەرە الماي كەتكەن ەكى-ءۇش كەسەك ەت پەن ءبىر بەلدەمەنى الىپ, بولمەگە كەلدىك.
– ەرتەڭ كۋرستاستارىمدى شاقىرايىن دەپ ويلاپ ەدىم, سۇمىرايلار بۇيىرتپادى, – دەگەن اقاڭا نە دەپ جۇبانىش ايتارىمىزدى بىلمەي وتىرساق, ول قاعاز-قالامىن الىپ, الدەنە جازا باستادى.
– ءوي, ءتۇن ىشىندە نە جازىپ وتىرسىڭ؟ – دەيمىن. ول:
– حات, – دەيدى.
– نە قىلعان حات؟
– اكەيگە, تاعى ەت جىبەر دەپ.
«مىنا شىركىن ءبىزدىڭ توق ءجۇرۋىمىزدى موينىنا العان با؟» دەپ ويلادىم سوندا.
كادىربەك سەگىزباي ۇلى,
جازۋشى, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى
