ءومىردىڭ ءمانىن, ماعىناسىن, دوستىق پەن جولداستىقتىڭ اراقاتىناسىن, ناننىڭ, اقشانىڭ قادىرىن ءتۇسىنىپ قالعان, بىلىمگە تالپىنعان قىز-جىگىتتەر بولاتىنبىز. كۇنى كەشە ءبىرى پاداشى, ءبىرى قويشى, ءبىرى شاحتەر, ءبىرى مونتەر, ءبىرى مورياك, ءبىرى سولدات, ءبىرى ساۋىنشى, ءبىرى ەگىنشى, ءبىرى دۇكەنشى, ءبىرى شوفەر, ءبىرى تراكتوريست, ءبىرى كومسومول قىزمەتكەرى, ءبىرى قۇرىلىسشى بولىپ ءار سالادا جۇمىس اتقارىپ كەلگەن 50 بالا تۇڭعىش رەت 1 قىركۇيەكتە ۇلكەن اۋديتوريادا باس قوستىق. «اۋديتوريا» دەگەن ءسوزدى ءبىرىنشى رەت وسىندا كەلگەندە ەستىگەندەر دە بار. ءبىز ءۇشىن ءبارى تاڭسىق, ءبارى جۇمباق, ءبارى عاجاپ, ءبارى سەستى. ۋنيۆەرسيتەت وقىتۋشىلارىن كورە باستادىق. مىرزاتاي جولداسبەكوۆ, حانعالي سۇيىنشاليەۆ, تەمىرعالي نۇرتازين, بەيسەنباي كەنجەباەۆ, زەينوللا قابدولوۆ, ورىنباسار تولەگەنوۆ...
اكادەميك دەگەندى (ىسمەت كەڭەسباەۆ) ەستۋىمىز بولماسا كورمەگەنبىز. اۋديتورياعا اكادەميك كىرىپ كەلگەندە ءبارىمىز تاڭعاجايىپ قۇبىلىس كورگەندەي ورىندارىمىزدان اتىپ تۇرىپ, جانسىز ادامداي قاتتىق تا قالدىق. سويتسەك, ونىڭ دا ەكى قول, ەكى اياعى بار, بىزگە ۇقساعان دەنە مۇشەلەرى دە تۇگەل, كادىمگى ادام ەكەن. ءتىپتى «سالەمەتسىزدەر مە؟» دەپ قازاق تىلىندە سويلەي دە الاتىن بولىپ شىقتى.
ول سويلەپ كەتتى. سالدەن سوڭ بارىپ: «نەگە تۇرەگەپ تۇرسىڭدار؟! وتىرىڭدار!» دەگەنشە تۇرەگەپ تۇرا بەرىپپىز.
ءبىرى شوفەر, ءبىرى مونتەر, ءبىرى پاداشى, ءبىرى ساۋىنشى بولىپ كەلگەن 50 قىز-جىگىت ساتىرلاپ وتىرا كەتتىك تە, اكادەميكتىڭ اۋزىنا ۇڭىلدىك.
ستۋدەنتتىك ءومىرىمىز وسىلاي باستالىپ ەدى-اۋ!
ءبىر-بىرىمىزبەن تانىسا باستادىق. «نە زات», «قۇيتتاي», «مەن قاسقا» دەپ سويلەيتىن, ادەمى دەگەندى ء«ايبات» دەيتىن, «تۇرا تۇرچاڭچى, چاي ءىچىپ بولايىن», «وي, ساباز!», «پىسقان دىڭكە» (پىسكەن قاۋىن), ء«جۇدا جاقسى بولدى» دەپ سويلەيتىن ءارتۇرلى تاقىلەتتەگى جاستاردىڭ جاپپاي تانىسۋ پروتسەسى باستالىپ كەتتى. قۇدانىڭ قۇدىرەتى, ادامدار دوستىقتى تاڭدامايدى ەكەن, «دوستىق» دەگەننىڭ ءوزى ادامداردى ىرىكتەپ, سىپايى دوستىق, كوڭىل دوستىق, شىن دوستىق دەگەن ۇعىمدار دا بىرتە-بىرتە انىقتالا باستايدى ەكەن.
باسقالارمەن دە ارالاستىق, بىراق وزگەلەردەن گورى شاعىن توپ كوبىرەك بىرگە جۇرە باستادىق. ولار: بۇرىنعى گۋرەۆ, قازىرگى اتىراۋ وبلىسىنىڭ, تايسويعان اۋدانىنان كەلگەن, بىزدەن بەس جاس ۇلكەن, اقىن رەتىندە اتى شىعا باستاعان مارات وتاراليەۆ, ماڭعىستاۋلىق لەبەن سادۋاقاسوۆ, شىمكەنتتىك تولەن ابدىقانيەۆ (شاشى قويۋ بولعان سوڭ جالدى تولەن دەپ اتاپ كەتكەنبىز). تولەن اقمۇراتوۆ (شاشى سۇيىقتاۋ بولعان سوڭ جالسىز تولەن دەپ كەتكەنبىز), جامبىل وبلىسىنىڭ «جاس وركەن» اۋىلىنان ءادىل دۇيسەنبەكوۆ, ەلەن ءالىمجانوۆ اۋىلدا 5 جىل ءارتۇرلى جۇمىس ىستەپ كەلىپ وقۋعا تۇسكەن, ال جالدى تولەن بولسا اششىساي كەن ورنىندا 7 جىل شاحتەر بولىپ ىستەگەن. جالسىز تولەن ەكى جىل مەكتەپتە جۇمىس ىستەپتى, ءادىل دۇيسەنبەكوۆ «ترۋدوۆوي پاحار» كولحوزىنىڭ كەڭسەسىندە جۇمىس اتقارعان, مەن بولسام مونتەرمىن.
جاس جاعىنان دا, كاسىپ جاعىنان دا, مىنەز جاعىنان دا ارقيلى وسىنداي ستۋدەنتتەر ۋنيۆەرسيتەتتەگى وقۋ باستالعان كۇننەن باستاپ, ءبىتىرىپ شىققانشا جۇبىمىز جازىلمادى. جاس جاعىنان دا, مىنەز جاعىنان دا ءارتۇرلى بولا تۇرا ءبىزدى بىرىكتىرگەن نە ەدى؟ ۋاقىت بيىگىنەن قاراپ تۇرسام, ءبىزدى بىرىكتىرگەن كۇش – ءبىر-بىرىمىزگە دەگەن ادالدىق ەكەن. سودان سوڭ – يۋمور. ءبىر-ءبىرىمىزدىڭ كەمشىلىگىمىزدى كورە قالساق ونى ازىلگە اينالدىرۋ, بىلمەستىككە كەشىرىممەن قاراي ءبىلۋ, بار كەزدە دە, جوق كەزدە دە قالپىڭنان وزگەرمەۋ, قاجەت كەزىندە ءبىر-ءبىرىنىڭ قاسىنان تابىلۋ.
سونداي دوستاردىڭ ءبىرى – سەن ەدىڭ, ءادىل! «قۇداي اجىراتپاسا, ادام اجىراتپاس دوس» دەگەن راس بولسا, ءبىز ءدال سولاي ءومىر ءسۇرىپ, ەكەۋمىزدى قۇداي اجىراتقانشا ارامىزدان قىل وتپەدى. تاۋەلسىزدىك العان سوڭ «ەگەمەن قازاقستان» گازەتى جاڭا استانا – استانا قالاسىنا اۋىستى دا, سەن دە ءوزىڭ قىزمەت ىستەپ جۇرگەن ۇجىمىڭمەن بىرگە جاڭا جەرگە قونىس اۋداردىڭ.
ارامىز الىستادى, كوڭىلىمىز الىستاعان جوق, سەن سۋىق جاققا كەتتىڭ, كوڭىلىمىز سۋىعان جوق, وڭتۇستىك استانا مەن سولتۇستىك استانانىڭ اراسى مىڭ شاقىرىمنان استام, جۇرەگىمىز اداسقان جوق. استاناعا كەلگەن سايىن ساعىنىشىمىزدى سايابىرسىتىپ, قۇشاقتاسىپ جاتقانىمىز. بىرگە وتىرعاندا نە تۋرالى سويلەسۋشى ەدىك؟ ارينە, جاستىق شاق, ستۋدەنتتىك كەز, ءى-كۋرستا ماقتا تەرۋگە اپارعان كەزدەگى قىزىق وقيعالار, جىل سايىن استىق جيناۋعا تىڭ وبلىسىنا اپارعان كەزدەگى باستان كەشكەن قىزىقتارىمىز... ورىس مەحانيزاتورلارىمەن كونفليكت. توبەلەس. بوكس سەكتسياسىنا قاتىسىپ جۇرگەن اقىن جۇماتاي جاقىپباەۆتىڭ وزىنەن ەكى ەسەدەي ۇزىن, ەڭگەزەردەي كومباينەردى ءبىر-اق ۇرىپ سەرەيتىپ سالعانى, وسكەن (31 جاستا) مەن ەسكەن ەلۋباەۆتىڭ اسحانادا ورىس مەحانيزاتورلارىمەن بورشش تاسىپ جۇرگەندە توبەلەسىپ, وسكەننىڭ الاسا بويلى, شەگىر كوز, مىعىم جىگىتتىڭ توبەسىنەن ىستىق بورششتى ساۋ ەتكىزىپ توگە سالعانى, ونىڭ ءارى قاراي ەشتەڭەگە شاماسى كەلمەي دالاعا «مامالاپ» تۇرا قاشقانى, سول ەكى ارادا ۇزىن بويلى اقىنىمىز ەسكەن ەلۋباەۆتىڭ ەكى تراكتوريسى ەكى ۇرىپ, قولىنداعى بورششتارىمەن سىلەيتىپ سالعانى... تاياق جەگەن تىڭ يگەرۋشىلەر جينالىپ جاتقان جەرىمىزگە كەلىپ, ۇلكەن مايدان, – «ك ۇلىك شايقاسىن» اشار دەپ, تۇنىمەن ۇيىقتاماي, جىگىتتەرمەن قاتار قىزدارىمىز دا قورعانۋعا دايىن بولىپ وتىرعاندارى... جەرگىلىكتى قازاقتاردىڭ ريزا بولعاندارى... «باسىنىپ بارا جاتىر ەدى, جۇندەرى جىعىلىپ, جۋاسىپ قالىپتى» دەپ كوڭىلدەرىنىڭ كوتەرىلىپ قالعانىن ايتىپ قۋانۋلارى...
وسىلاردى ەسكە تۇسىرسەك – ءبارى ەرتەگى سياقتى.
ماقتا تەرۋگە بارعان كەزىمىزدەگى ءبىر مارات وتاراليەۆتىڭ ءوزى تۇنىپ تۇرعان انەكدوت ەدى عوي. بريگادير ارقايسىمىزعا ەكى جۇيەكتەن بەرەدى. اپپاق بولىپ اشىلىپ تۇرعان ماقتانى تەرىپ, اياعىنا دەيىن شىعۋىڭ كەرەك. مارات بولسا ماقتانىڭ تەرىلگەنىنە قاراماي, اڭگىمەسىن سوعىپ, ءبىزدىڭ قاتارىمىزدان قالماي كەلە جاتادى. ال ارتىنداعى ماقتا سول كۇيىنشە اپپاق بولىپ سامالاداي سايراپ تۇر. وقىتۋشى مىرزاتاي سەرعاليەۆ:
– وتاراليەۆ! بەرى قايت! ءوزىڭ زۋلاپ باراسىڭ, ال مىنا ماقتالارىڭ سول كۇيى اپپاق بولىپ قالىپ جاتىر! – دەيدى زەكىپ. مارات بولسا اسپاي-ساسپاي:
– اعاي مەن تەرىپ كەتكەم. مەن كەتكەن سوڭ اشىلىپ قالعان بولار! – دەپ جاۋاپ بەرەدى عوي.
مارات كەشكە قاراي ابدەن شارشاپ, قارا تورى ءجۇزى مەن كىرپىگىنە شاڭ قونىپ, ەرنى كەزەرىپ, جۇرتتىڭ ەڭ سوڭىندا كەلە جاتادى. مىرزاتاي سەرعاليەۆ ونىڭ يىعىنا قولىن سالىپ:
– قال قالاي, مارات؟ – دەسە, سويلەۋگە ارەڭ شاماسى كەلىپ, ءىلبىپ كەلە جاتقان مارات «...كەرەمەت» دەپ جاۋاپ بەرەدى. ال جۇمىسقا كەلە جاتقاندا ول تاعى دا جۇرتتىڭ ەڭ سوڭىندا امالسىز ءىلبىپ كەلە جاتقانىن كورگەن مىرزاتاي:
– مارات, وسى سەن نەگە ىلعي جۇرتتىڭ سوڭىندا جۇرەسىڭ؟ – دەگەندە ول:
– كوپ ادام جولعا شىققاندا, ايتەۋىر بىرەۋ سوڭىندا كەلە جاتۋ كەرەك قوي, – دەپ قينالماي جاۋاپ بەرە سالۋشى ەدى.
ايتا بەرسەڭ مۇنداي ساتتەر بىتپەيتىن ەپوپەياداي كورىنەدى.
ءۇشىنشى كۋرستا سەن اسكەرگە كەتتىڭ. ءبىر قورا ستۋدەنت بولىپ شىعارىپ سالدىق.
ۇزبەي حات جازىسىپ تۇردىق.
سەن اۋە دەسانتى باتالونىندا اسكەري بورىشىڭدى 1967 جىلى ءبىتىرىپ كەلدىڭ دە وقۋىڭدى جالعاستىردىڭ. ءبىز بولساق 1966 جىلى ۋنيۆەرسيتەتتى ءبىتىرىپ, ارقايسىمىز ءار سالادا قىزمەت ىستەي باستادىق. كوپشىلىگى تۋعان ەلدەرىنە كەتتى. الماتىدا قالعاندارىمىز ساناۋلى عانا. ەسكەن ەلۋباەۆ, ديكتور ساۋىق جاقانوۆا, باۋىرجان جالميەۆ, ءامىروللا ساريەۆ, سابىر وتەپبەرگەنوۆ جانە مەن.
1969 جىلى سەن ۋنيۆەرسيتەتتى ءبىتىردىڭ.
ءبىزدىڭ دوستىق قارىم-قاتىناسىمىز قايتا جالعاستى. سەن كەلگەنشە مەن 1966 جىلى 5-كۋرستا جۇرگەندە «بەكەت» اتتى تۇڭعىش كىتابىمدى شىعارىپ, ۇيلەنىپ تە قويعان ەدىم. كىتاپتى, ۇيلەنۋ تويىنا دەگەن شاقىرۋ بيلەتتى ساعان سالىپ جىبەرگەن بولاتىنمىن. كىتاپتى وقىپ قۋانىپ, ۇيلەنۋ تويىندا بولا المايتىنىڭا قاتتى وكىنىپ حات جازعانىڭ ءالى ەسىمدە.
ۋنيۆەرسيتەتتىڭ سوڭعى كۋرسىندا وقىپ جۇرگەن كەزىڭدە سەن ەلىمىزدىڭ باس گازەتى – «سوتسياليستىك قازاقستان» («ەگەمەن قازاقستان») گازەتىنە قىزمەتكە تۇردىڭ. رەسپۋبليكانىڭ بەدەلدى باسىلىمىندا ستۋدەنت كەزدەن-اق قىزمەت ىستەۋ ەكىنىڭ ءبىرىنىڭ ماڭدايىنا جازىلماعان ساتتىلىك ەدى. سول گازەتتە ءجۇرىپ, گيننەستىڭ رەكوردتىق كىتابىنا ەنەتىندەي ۇزاق ۋاقىت قىزمەت اتقاردىڭ. ەڭبەك كىتاپشاڭدا ەكى-اق جول جازۋ تۇردى: «قابىلداندى», «زەينەتكە شىعۋىنا بايلانىستى قىزمەتىنەن بوساتىلدى» دەگەن. وسى ەكى جولدىڭ اراسىندا سەنىڭ بۇكىل عۇمىرىڭ جاتىر ەدى. وسى ەكى جولدىڭ اراسىندا سەن ەلىمىزگە ايگىلى جۋرناليست اتاندىڭ, وسى ەكى جولدىڭ اراسىندا سەن ءبولىمنىڭ كىشى قىزمەتكەرىنەن ءبولىم مەڭگەرۋشىلىگىنە, رەدكوللەگيا مۇشەلىگىنە دەيىن ادال ەڭبەگىڭمەن جەتتىڭ. ەشكىمگە جارامساقتانبادىڭ, لاۋازىم يەلەرىنە جالتاقتاپ جاقىندامادىڭ, تۋرا دا تازا جولمەن ءجۇردىڭ.
وسى ەكى جولدىڭ اراسىندا سەن جازۋشى رەتىندە دە ءيسى قازاققا تانىمال قالامگەر اتاندىڭ. وزگە جازۋشىلار سياقتى ءار كىتابىڭ شىققان سايىن ونى قالىڭ جۇرتقا جارنامالاپ, تۇساۋكەسەر وتكىزىپ, دابىرا قىلۋدى قاجەت ەتپەدىڭ. بۇل دا سەنىڭ ەجەلدەن قالىپتاسقان ىشكى مادەنيەتتىلىگىڭ مەن سىپايىلىعىڭ, قاناعاتشىلدىعىڭ مەن دابىرا سۇيمەس قاراپايىمدىلىعىڭنان ەدى.
جاڭاعى ايتقان ەكى جولدىڭ اراسىندا سەن وننان استام كىتاپتىڭ اۆتورى بولدىڭ. ول كىتاپتارىڭ جايلى اسپانداتىپ ماداقتاعان ماقالالار اعىل-تەگىل جاريالانىپ جاتپاسا دا, ادەبي ورتانىڭ نازارىنان تىس قالماي, سىنشىلار مەن زامانداس جۋرناليستەرىڭنىڭ جىلى لەبىزدەرىنەن قۇرالاقان قالعان جوق. اسىرەسە «مەنىڭ شەراعام» دەگەن شەرحان مۇرتازا جايلى جازعان پۋبليتسيستيكالىق ەسسەڭ كوپشىلىك نازارىنا بىردەن ىلىگىپ, دۋالى اۋىزداردىڭ ىستىق لەبىزىنە يە بولدى. ول كوپ ۇزاماي ورىس تىلىنە دە اۋدارىلىپ, «پروستور» جۋرنالىندا جاريالاندى. ۋاقىت پەن كۇش-جىگەردى جەپ قوياتىن جۋرناليستىك قىزمەتپەن قاتارلاستىرا ءجۇرىپ تالاي كىتاپتىڭ اۆتورى بولدىڭ. وقىرمان قاۋىمنىڭ ەسىنە سالۋ ءۇشىن ولاردى اتاپ وتسەم ارتىق بولماس. «اق كۇمبەز», «كوكجيەك», «جۇرەك جىلۋى», «تەرگەۋ ءالى بىتكەن جوق», «قارا شاڭىراق», «شەراعاڭنىڭ شەرۋى», «مەنىڭ شەراعام», ت.ب. بۇل كىتاپتار سەنى قازاقتىڭ بەلگىلى جازۋشىسى بولىپ قالىپتاسۋىڭا, قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى بولىپ تانىلۋىڭا مول اسەر ەتتى. بۇل ەڭبەكتەرىڭنىڭ ءبارى مەملەكەت تاراپىنان ەلەنبەي قالعان جوق. 1987 جىلى قازاقستان رەسپۋبليكاسى جوعارعى كەڭەسىنىڭ قۇرمەت گراموتاسىمەن, 2002 جىلى «ەرەن ەڭبەگى ءۇشىن» مەدالىمەن ماراپاتتالدىڭ.
«ەگەمەن قازاقستان» گازەتىنەن زەينەتكە شىققان سوڭ دا ەلىڭە قىزمەت ەتۋىڭدى توقتاتقان جوقسىڭ. قازاقستان رەسپۋبليكاسى پرەزيدەنتىنىڭ ءباسپاسوز قىزمەتىندە رەداكتور بولىپ قىزمەت اتقاردىڭ.
قايدان بىلەيىك, بۇل سەنىڭ سوڭعى قىزمەت ورنىڭ ەكەن. سوڭعى كەزدەسكەنىمىزدە دەنساۋلىعىڭ دا, كوڭىل كۇيىڭ دە جاقسى ەدى. كەزدەسۋ قۇرمەتىنە ءبىر-ەكى ريۋمكانى ويلانباستان تارتىپ جىبەرە دە سالۋشى ەدىڭ.
سەن تۇڭعىش پەرزەنتىڭ, پولكوۆنيك ايدارىڭنىڭ تابان استىندا جۇرەككە جاساعان وپەراتسيا ۇستىندە قايتىس بولعانىن كوتەرە المادىڭ. ورنى تولماس قايعى ىشىڭە كۇيىك بولىپ ءتۇستى. سول كۇيىك سەنى ىشتەي ءمۇجىپ تىندى. داريعانىڭ ايتۋى بويىنشا, سەن ەش جەرىڭ اۋىرماسا دا تاماق ىشپەي, «ايدار جالعىز جاتىر» دەپ ايتا بەرىپسىڭ.
اقىرى قاسىنا بارىپ تىنىش تاپتىڭ.
سەن ەكەۋىڭدى قاتار جەرلەيمىز دەگەن كىمنىڭ ويىنا كىرىپ-شىعىپتى.
كوكتوبەنىڭ باۋىرىندا, كوكتوبەگە اپارار اسپالى جولدىڭ استىنداعى جەكە پاتەر جالداپ تۇرىپ جاتقانىمىزدا ەكەۋىمىز دە ۇلدى بولىپ ەدىك. الدىمەن مەنىڭ ۇلىم – ەستيار, سودان سوڭ سەنىڭ ۇلىڭ ايدار دۇنيەگە كەلىپ ەدى. ەكەۋى دە تەل ءوستى. ودان سوڭ مەنىڭ ەگىز قىزىم – ايمان, شولپان دۇنيەگە كەلدى. ەكەۋىنىڭ دە اتىن سەن قويىپ ەدىڭ. ايداردان سوڭ سەندەردىڭ وتباسىلارىڭا ەكى قىز كەلىپ قوسىلدى. ونىڭ اتىن ەليگاي, جازيرا دەپ مەن قويىپ ەدىم. ءار مەرەكە, ءار دەمالىس سايىن ءبىر-ءبىرىمىزسىز اس باتپاۋشى ەدى. ەكى-ءۇش كۇنگە ءبىر جاققا كەتە قالساق, بالالارىمىزدى ءبىر-بىرىمىزگە تاستاپ, الاڭسىز جۇرە بەرۋشى ەدىك.
سول بالالارىمىز دا ءوستى, جەتىلدى, ارقايسىسى ءوز ءومىر جولدارىن تاۋىپ, الدى ەلۋدەن اسا باستادى.
دوستارىمىزدىڭ دا قاتارى جىل سايىن سيرەپ بارادى. ساعدي اقىن ايتقانداي, «ينىح ۋجە نەت, ا تە دالەچە». سول «ينىح ۋجە نەتتىڭ» ىشىنە ويدا جوقتا سەن دە ەنىپ كەتتىڭ.
ەسىڭدە مە, 2016 جىلى ۋنيۆەرسيتەتتى بىتىرگەنىمىزگە 50 جىل تولۋىنا بايلانىستى الماتىدا كەزدەسۋ وتكىزبەك بولىپ, گازەتتەرگە حابارلاندىرۋ بەرگەنىمىز. كەزدەسۋدىڭ ۇيىتقىسى بولعاندىقتان, حابارلاندىرۋدىڭ سوڭعى جولىن بىلاي اياقتاپ ەدىم عوي: «قۇرمەتتى دوستار! كىم قايدا جۇرسە دە كەلۋگە تىرىسىڭدار. قاراجات جاعىن ويلاماڭىزدار, ءبارىن ءوزىم كوتەرەمىن, تەك الماتىعا جەتسەڭىزدەر بولدى. بۇل بالكىم بىزدەردىڭ سوڭعى كەزدەسۋىمىز بولۋى مۇمكىن». ءار جەردەن جيىلىپ, ون شاقتى عانا ادام كەلدى. بۇرىنعى ءبىز وقىعان عيماراتتا, قازىرگى جۇرگەنوۆ اتىنداعى ونەر اكادەمياسىنىڭ زالىندا باس قوسىپ, وعان ەڭ العاشقى ۇستازىمىز – مىرزاتاي جولداسبەكوۆتى شاقىرىپ ەدىك. ول كىسى جەڭگەمىز ەكەۋى قۋانا-قۋانا ۇشاققا وزدەرى بيلەت الىپ, باسقوسۋىمىزدىڭ ءمانىن كوتەرىپ تاستاپ ەدى عوي. ءبارىمىز ستۋدەنتتەر سياقتى اۋديتوريادا وتىردىق. ەسىمىزدە قالعان باياعى ستۋدەنتتەردىڭ فاميليالارىن ءتىزىپ بەرىپ, قولىنا جۋرنال ۇستاتىپ ەدىك. ول كىسى دە باياعى كەزىن ساعىنىشپەن ەسكە الىپ, جۋرنال بويىنشا فاميليالاردى جەكە-جەكە اتاپ تەكسەرىپ ءوتىپ, جاستىق شاعى ەسىنە ءتۇسىپ, ءوزى دە تولقىپ كەتىپ ەدى عوي.
ەمتيحان تاپسىرعان بولىپ, ءار «ستۋدەنتتىڭ» الدىنا ءبىر-ءبىر سۇراق قويدىق. ارينە, بۇگىنگى ومىرگە بايلانىستى وزەكتى سۇراقتار. باسقا كۋرستان لەكتسيا تىڭداماق بولىپ, بەكسۇلتان نۇرجەكەەۆ, قادىربەك سەگىزباەۆ, قۋانىشباي قۇرمانعاليەۆتار رۇقسات سۇراپ كىرىپ, ولار دا «ەمتيحان تاپسىرىپ ەدى».
«ساباق» سوڭىنان اكادەميانىڭ عىلىمي كەڭەس وتەتىن ۇلكەن زالىندا قوناقاسى ۇيىمداستىرىپ ەدىم. سول قوناقتاردىڭ قاتارىندا ۋنيۆەرسيتەتتى بىزدەن كەيىن بىتىرسەڭ دە, داريعا ەكەۋىڭ ەسكى دوستار رەتىندە قاتىسىپ ەدىڭدەر. سول كەزدەسۋگە كەلگەندەر كوپ بولمادى. ەسكەن ەلۋباەۆ, ساۋىق جاقانوۆا, ماڭعىستاۋدان ابزەلحان ماحامبەكوۆا, تورەحان تاسبولاتوۆ, اسىلتاي مۇقاجانوۆ, ەلەن ءالىمجانوۆ.
ەكى-ءۇش كۇننەن سوڭ «ەگەمەن قازاقستان» گازەتى وسىنداي قىزىق كەزدەسۋ جايلى «ەلۋ جىلدان سوڭعى ەمتيحان» دەگەن جاراسىمدى ماقالا جاريالاپ, كوپتىڭ قۇلاعىن ەلەڭ ەتكىزىپ ەدى.
ەسىڭدە بولسا ءار كۇنىڭ, ءبىزدىڭ ءومىرىمىز بىتپەيتىن داستان سەكىلدى ەكەن. قازىرگى جازعانىم كولدىڭ جاعاسىندا وتىرىپ ءبىر شەلەك سۋ العانىم سياقتى عانا ەكەن.
بۇرىن دا وتكەن ءومىرىمىزدى ساعىنىپ ەسكە الۋدان جالىقپاۋشى ەدىك. ارامىزدان سەن دە كەتتىڭ, ءادىل! ساعىنىشىمىز بەن وپىنىسىمىزدى ەسەلەپ كوبەيتىپ كەتتىڭ.
ەندى ولار ازايمايتىن شىعار.
دۋلات يسابەكوۆ
