اۋىز اشاتىن ۋاقىت تا بولىپ قالدى. بىراق اۋىز اشىپ جاتقان ەشكىمدى كورە المادىق. تاراۋىق تا وقىلمادى. سالدەن سوڭ الدىمىزعا اس كەلگەن. ەرتەرەكتە اۋىز بەكىتكەن ادامدارعا الدىمەن شاي بەرىلەتىن. جالاڭ شاي ەمەس, ءدامى ءتىل ۇيىرەتىن مايلى بۇيرەك, ىستىق قۋىرداق, پالاۋ, تاعى باسقا ادال ءدام تارتىلاتىن. ماڭىزدىسى شاي. كۇنىمەن سۋسىن ىشپەگەن ادامنىڭ بىردەن ەت جەۋى مۇمكىن ەمەس قوي. سوڭعى ۋاقىتتا ءدىندار قاۋىم ارتىق ىسىراپتىڭ قاجەتى جوق دەپ, بىردەن اس تارتىلىپ ءجۇر. قول جۋىلىپ, جۇرت جايعاسقان سوڭ تورە تاباق ورتامىزعا كەلدى. جەڭدى بىلەكتەي قازى, قىرتىسى قالىڭ جامباس, جالعىز ءوزى جارىم تاباقتى الىپ جاتقان ۇلكەن ومىرتقا, ىشىندەگى مايىنا ساۋساق باتپايتىن جۋان قارتا. ءبىر تاباق بىلاي تۇرسىن, جارىم اۋىلدى تاماقتاندىرۋعا بولاتىن مول تاعام. كەزدىگىن جالاڭداتقان ەپسەكتى جىگىتتەر جاپىراقتاپ ەت تۋراۋعا كىرىستى. اس ۇستىندەگى اڭگىمەنىڭ نەگىزگى ارناسى – اۋىزاشار.
كەيىن بىلدىك, اۋىزاشارعا جينالعان وسىنشا ادامنىڭ ىشىندە اۋىز بەكىتكەن بىرەۋى جوق. ءبارىنىڭ سەبەپتەرى دايىن, نەگىزىنەن دەنساۋلىق, ەندى بىرەۋلەرىنىڭ كۇندەلىكتى جۇمىسىنان قولى تيمەيدى. اۋىزاشاردىڭ ساۋابى تۋرالى بىلەتىن ەدىك. بۇل جەردە كوپتىڭ كوڭىلىنە قاراپ, ءتىلىمىزدى تىستەدىك. استان سوڭ ادەتتەگىدەي شاي ىشتىك. بەيمارال قالىپ. تاعى دا ساۋاپ تۋرالى ءسوز ساباقتالدى.
شاڭىراق يەسىنە قايىر-حوش ايتىسىپ بوساعادان اتتاپ جاتىرمىز. شىعا بەرىستە مايلى ەتتى كوبىرەك قاربىتىپ, قارنى شەڭبىرەك اتقانشا جەپ توياتتاعان اعايىن: «بايقادىڭ با, اۋىز بەكىتكەن بىرەۋى دە جوق ەكەن, جاي عانا كەشكى اس ىشكەندەي بولدىق قوي» دەپ كۇستانالادى. بار جاعدايدى كوز كورگەنىمەن, ايتۋعا ءتىل تارتىنعان.
كەلەسى كۇنى تانىس يمامعا قوڭىراۋ شالدىق. نەگىزى اۋىز بەكىتكەن ادامدى شاقىرعان ءجون دەدى ول. ءسوز توركىنىن تانيتىن ادامسىڭ عوي, «اۋىزاشار» دەپ ايتىلىپ تۇرعان جوق پا؟
كەزەك بىزگە دە جەتكەن, ءتىزىم جاساپ وتىرمىن. جاسى جەتپىستەن اسقان, بىراق نامازعا جىعىلماعان, اۋىز بەكىتپەيتىن اعام بار ەدى, ۇلكەندى سىيلايتىن عۇرىپپەن جازسام با ەكەن, الدە اۋىز بەكىتپەگەن وزىنەن كورسىن دەسەم بە؟ ەكى ويلى بولىپ وتىرعانىم.
كوكشەتاۋ
