ءوڭى وزگەرگەن وزگەرىس كورە المادىق. ەل نازارىنا ۇسىنىلعان سالت-ءداستۇر ءباز-باياعى قالپىندا. ەش وزگەرىس جوق. قىز ۇزاتىپ, كەلىن ءتۇسىرىپ, تۇساۋ كەسىپ, بەسىككە سالىپ جاتقان جالپاق جۇرت. اق شاڭقان كيىز ۇيلەردىڭ ىشىندە نە بار ەكەنى بەلگىسىز. ءبىر كەسە كوجەلىك بەدەلى بارلار كىرىپ-شىعىپ جاتىر. دارىپتەگەن ءداستۇرىمىز ابدەن جاۋىر بولدى. قازاق تۇگىل قايمانا جۇرت جاتقا بىلەدى. بالكىم ەندىگى ارادا ءومىردىڭ وزىنەن ويىپ تۇرىپ ورىن الۋعا ءتيىستى دۇنيەنى قايتا-قايتا كورسەتۋدىڭ قاجەتى دە جوق شىعار. جالپاق جۇرتقا ءجون ايتىپ تۇرعانداردىڭ ءوزى ءداستۇردىڭ ءدامىن تۇشىنا بەرمەيتىن سىڭايلى. انە جىگىت اعاسى جاسىنداعى ازامات كيىز ءۇيدىڭ ەسىگىن كەرىپ, اينالاعا بەيمارال كوز سالىپ تۇر.
– بوساعانى كەرمە, – دەدى اق جاۋلىقتى اجەي ىرگەدەن ايعاي سالىپ.
بىلەتىن ەدىك. بىراق ۇيات تا بولسا مويىنداۋعا تۋرا كەلدى. ەپتەپ اجەيگە جاقىندادىق. بالا كەزىمىزدەن كوكىرەككە سىڭگەن ىرىمنىڭ ءمانىن سۇرادىق. اجەي سونى دا بىلمەيسىڭدەر مە دەگەندەي تاڭىرقاي قارادى.
–ۇيگە كەلگەن ادام ەش ۋاقىتتا تابالدىرىقتا تۇرىپ شارۋاسىن ايتپايدى عوي, – دەدى ول, – بۇل قوناقجاي, ءبىرىن-ءبىرى اعايىن-تۋىس سانايتىن ۇلتتىق بولمىسىمىزعا جات كورىنىس. وكپەك جولاۋشىنىڭ ءوزىن تورگە شىعارىپ, ءدام تاتقان سوڭ بارىپ كەلگەن سەبەبىن سۇرايدى. ال ەل شەتىنە جاۋ كەلگەن الاس-كۇلەستە جاۋشى كيەلى تابالدىرىقتى باسىپ, بوساعانى كەرىپ تۇرىپ سۋىق حابارىن جەتكىزگەن. كەيىنگىنىڭ دە بىلە جۇرگەنى دۇرىس.
ءسال ۇزادىق. تاعى ءبىر كورىنىس. بۇل جولى جاس كەلىن بەسىك تەربەتىپ وتىر ەكەن. سىزىلا شىرقاعان بەسىك جىرى قانداي ءتاتتى. تۇلا بويىڭ قورعاسىنداي بالقىپ, تىڭداي بەرگىڭ, ءتىپتى قايتادان ءسابي بولعىڭ كەلە مە, قالاي؟ كوپ تۇرۋعا مۇمكىندىك جوق ەدى. كوكتەمنىڭ قارا سۋىعى وڭمەنىمىزدەن ءوتىپ بارادى. بەسىگى قانشا جىلى بولسا دا ءسابي قالاي توڭباي جاتىر ەكەن دەپ تاڭىرقاعانبىز. سۋىق اۋا وكپەسىن قاۋىپ قالماي ما؟
جامىلعىنىڭ استىنا كوز سالساق, كەلىنشەك تەربەتكەن بەسىك بوس ەكەن. الگى اجەيدى قايتا شاقىرعىمىز كەلدى. سالت-ءداستۇر كورسەتەمىز دەپ تاناۋلاپ جۇرگەندە, قىرىن كەتىپ بارا جاتقان جوقپىز با وسى؟! مۇمكىن كونە ءۇردىستىڭ كوسەگەسىن كوگەرتەدى دەپ جۇرگەندەردىڭ ءوزىن ءبىر ۇشىقتاپ الۋ كەرەك شىعار...
كوكشەتاۋ قالاسى
