مەيىزدەي ساپ-سارى بولىپ ساقتالىپتى. جەڭگەي ايتقان ۇزىنسارى تۋرالى وقىعانبىز, ەستىگەنبىز. ونى ادام ەكەن دەپ, ۇزىن, سارى كىسى ەكەن دەپ ۇعىپ, كۇلكىگە قالعاندار تۋرالى دا بىلەتىن ەدىك. دارقان دالانىڭ دانالىق داپتەرىنە جازىلعان دايەكتى ءداستۇردىڭ ءبىرى. تەك جۇرتتىڭ اۋزىنان ەستىمەگەلى نە زامان. مەن عانا ەمەس, اس ۇيدە وتىرعان الدەنەشە ادام تاڭىرقاي قاراعان. بىلگەنىمىزبەن, سۋىرىلىپ سويلەپ, ەسكى ادەت جايىندا ءسوز قوزعاۋدى ارتىقتاۋ ساناعانبىز. ناعيما جەڭگەيدىڭ ءوزى قامىردان قىل سۋىرعانداي ەتىپ ەپتىلىكپەن سيپاتتاپ شىقتى. ءسوز ارناسى جالپى جۇرتقا باعىتتالعانىمەن, ىشكى مايەگى ءالى دە تاڭىرقاپ وتىرعان جاس كەلىنىنە باعىتتالعانداي.
– ىلكى زاماندا ەرتەڭىن ويلايتىن قازاق بار ءدامدىسى مەن مايلىسىن ۇزىنسارىعا ساقتاعان, – دەدى جەڭگەي, – ۇزىنسارىنىڭ ماعىناسى بىلاي, كوكتەم كەلىپ, جارىقتىڭ ۇلعايۋى بارشاعا جاقسى اسەرىن تيگىزەدى. ءتۇن قىسقارىپ, كۇن ۇزارماق. قىستىڭ كۇنى ەل ەرتە جاتادى, ويتكەنى شارۋا ىستەي قويادى دەيتىندەي ەمەس, دالا قاراڭعى. ال قاربالاس شاق كوكتەمدە. ۇزاق قىستان قىستىعىپ شىققان شارۋا ادامىنىڭ بويىنداعى قاجىر كەمىپ, قايرات ازايماق. اش وزەك تۇس. مىنە, سول كەزدە قۇنارلى اس ىشكەن ادام ءار كۇنى جىلعا ازىق بولاتىن كوكتەمنىڭ ءار ءساتىن تەككە جىبەرمەي, اپىرىپ-جاپىرىپ جۇمىس ىستەيدى. بيىلعى ۇزىنسارىدا ازىق-ت ۇلىكتىڭ كەيبىر تۇرلەرى قىمباتتاپ كەتتى. قايتا سوعىمنىڭ ەكى-ءۇش تاباعىن ساقتاپ قويعانىم دۇرىس بولىپتى. دۇنيە دۇرگىلىپ تۇرعاندا, جاعداي تۇراقتاعانشا تالعاجاۋ قىلۋعا ابدەن جەتەدى.
اتتەڭ, بۇرىنعىنىڭ سالت-ءداستۇرىن ساقتاي بەرمەيتىندىگىمىز قانداي وكىنىشتى. ايتپەسە, ماقسات-مۇراتى بۇگىنگى كۇنگە ءدوپ كەلىپ تۇرعان جوق پا؟!
كوكشەتاۋ
