«بالالاردى اۋرەلەگەنشە, بازاردان ساتىپ المايسىز با؟» دەيدى كورشىلەرىمىز. ساتىپ الۋدى بىلەمىز عوي, بىراق مىنالاردىڭ قارشادايىنان قارا جۇمىستىڭ ءدامىن تاتقانى جاقسى. ايتپەسە, وسە كەلە وقتاۋ جۇتقانداي بولىپ يلىكپەي تۇرادى ەمەس پە؟ بازارعا باراتىندار ءبىزسىز دە جەتەدى. قالادا تۇراتىن ءبىز تۇگىل, اۋىلداعى اعايىن ءيىن تىرەسىپ ءجۇر.
اۋىلدا جەر جەتەدى, كوڭ دەگەن نەشەمە جىلدان بەرى ءۇيىلىپ جاتىر. سۋ ەكى باستان. سويتە تۇرا ءبىر تال قيار ەكسە شە؟.. كوكونىستى ايتاسىز, سارىمايدى قالادان ساتىپ الادى. ايتپاقشى, كوڭ دەمەكشى, بىزگە دە الۋ كەرەك ەكەن عوي. كوپ ەمەس, جەڭىل ماشينانىڭ ءبىر قورابى جەتىپ جاتىر.
قالا شەتىندەگى ساياجايلارعا كوكەيىمدى كوڭ تەسىپ بارا قالمايمىن با, جىلداعى كورىنىس سول قالپى ەكەن. جەر تەلىمىن جىرتىپ بەرەتىندەر, كوڭ ساتاتىندار ءيىن تىرەسىپ ءجۇر. بىرەۋىنىڭ جانىنا ات باسىن ىرىكتىك. ساتارمان مەن الارمان ءبىرىن-ءبىرى جاعادان الماق بولىپ جانىعىپ تۇر. باقساق, كوڭ قىمباتتاپ, باعا تاعى وزگەرىپتى. وقىرمانعا تۇسىنىكتى بولۋى ءۇشىن ءسال تاراتىپ ايتا كەتەلىك, وبلىس ورتالىعىنىڭ ىرگەسىندە تۇراتىن اۋىلداعى پىسىقتار جىلدا وسى ۋاقىتتا قالا تۇرعىندارىنىڭ ساياجايىنا كوڭ تاسيدى. شاماسى, تابىستى شارۋا بولسا كەرەك. ويتكەنى اۋىلداعى كوڭ تەگىن, تەك ارتۋى مەن جەتكىزۋى عانا.
– بىلتىرعى باعادان ءبىر جارىم ەسە قىمباتتاتىپسىڭدار, نەگە؟! – دەيدى الارمان.
– دوللار قىمباتتاپ كەتتى عوي, – دەيدى ساتارمان.
– سەن سيىردىڭ قيىن دوللارعا ساتىپ الىپ جاتىرسىڭ با؟! – دەيدى الارمان القىنىپ, – وعان دوللاردىڭ نە قاتىسى بار؟
ۋاجدەن جەڭىلگەن ساتارماندا ءۇن جوق. شىنىندا دا, «اپام تويعا بارادىنىڭ...» كەرى.
كوكشەتاۋ
