الاش ارداقتىسىنىڭ 50 جىلدىعى الدىمەن 1922 جىلى قىركۇيەكتە تاشكەنتتە بولدى, سول كەزدە مەرزىمدى باسپاسوزدە س.سادۋاقاسوۆ, م.اۋەزوۆ, م.دۋلاتوۆ, ە.وماروۆ سەكىلدى زامانداستارى كورنەكتى تۇلعانىڭ قازاق حالقىنا سىڭىرگەن ەڭبەگىن جوعارى باعالاپ, ماقالالار جاريالادى.
ال 1923 جىلى 28 قاڭتاردا ورىنبوردا وتكەن ۇلت قايراتكەرىنىڭ ەلۋ جىلدىعىنا ارناعان جيىندى ساكەن سەيفۋلليننىڭ ءوزى باسقارىپ, ءسوز سويلەدى. داۋىلپاز اقىننىڭ ول ءسوزى 1923 جىلى 30 قاڭتار كۇنگى «ەڭبەكشى قازاق», (بۇگىنگى «ەگەمەن قازاقستان») گازەتىندە جاريالاندى. وندا: «احمەت بايتۇرسىن ۇلى – ۇلتىن شىن سۇيەتىن شىن ۇلتشىل! وزگە وقىعان مىرزالار شەن ىزدەپ جۇرگەندە قازاقتىڭ ۇلت نامىسىن جىرتىپ, ۇلتتىق ارىن جوقتاعان پاتشا زامانىندا جالعىز-اق احمەت ەدى. احمەت قازاق ۇلتىنا جانىن اياماي قىزمەت قىلدى. اۋەلى ول شكولدا قازاق بالالارىن وقىتتى. «قازاق» گازەتىن شىعاردى. قازاق مەكتەپتەرىنە ارناپ «وقۋ ءھام ءتىل قۇرالدارىن» جازىپ شىعاردى. احاڭ – بايىن, كەدەيىن ايىرماي, قازاقتى عانا سۇيەتىن ادال جۇرەك, تازا ۇلتشىل» دەپ جازعان ەكەن.
جيىندا قازاق حالقىنىڭ اندەرىن جيناقتاۋشى, بەلگىلى كومپوزيتور الەكساندر زاتاەۆيچ احاڭنىڭ مۋزىكالىق شىعارمالارىن ورىنداپ, جيىلعان قاۋىمنىڭ كوڭىلىن كوتەرىپتى. وسىدان كەيىن احمەت بايتۇرسىن ۇلىنىڭ مەرەيتويى كوزى تىرىسىندە وتكەن جوق.
