«قۇرمەتتى جاماعات, قادىرلى وتانداستار!
بارشاڭىزدى ۇلىق مەيرام – قۇربان ايتتىڭ كەلۋىمەن شىن جۇرەكتەن قۇتتىقتايمىن! ايت قابىل بولسىن! سىزدەرگە اماندىق پەن ساۋلىق, بىرلىك مەن بەرەكە تىلەيمىن.
باعزى زاماننان بەرى يسلام ءدىنىن ۇستانىپ كەلە جاتقان حالقىمىز قۇربان ايتتى ەرەكشە دايىندىقپەن قارسى الادى. ۇلىق مەيرامدا ۇلكەنگە قۇرمەت, كىشىگە ىزەت كورسەتۋ, كوڭىلى جابىرقاعان جانعا قۋانىش سىيلاۋ, مۇقتاج ادامعا قۇرباندىق ەتىن تاراتىپ, ساۋاپ الۋ سىندى ىزگى امالدار ۇرپاقتان-ۇرپاققا جالعاسىپ كەلەدى.
«قۇربان» ءسوزى «جاقىن بولۋ», «جاقىنداۋ» دەگەن ۇعىمدى بىلدىرەدى. بۇل – شىنايى نيەت پەن اللاعا دەگەن سۇيىسپەنشىلىكتى پاش ەتەتىن مەيرام. ۇلىق مەرەكەنىڭ تاربيەلىك ءمانى مەن ماعىناسى وسىندا جاتىر. قاسيەتتى قۇراندا: «ۇمىتپاڭدار, ولاردىڭ ەتى دە, قانى دا ەشقاشان اللاعا جەتپەيدى. وعان جەتەتىن نارسە – جۇرەكتەرىڭىزگە ۇيالاعان تاقۋالىقتارىڭ (شىنايى نيەتتەرىڭ)» («حاج» سۇرەسى, 37-ايات), – دەلىنگەن. اياتتا ايتىلعانداي, قۇداي جولىندا جاقسىلىق جاساۋعا نيەتتەنگەن پەندە بۇل امالدى رياسىز ويمەن ورىندايدى.
قارجىلاي مۇمكىندىگى بار, ءəرى جولاۋشى ەمەس مۇسىلمانعا قۇرباندىق شالۋ – ءۋəجىپ, مۇسىلماندىق مىندەت. ال شاماسى كەلمەگەن ادامعا اللا تاعالا مۇنداي مىندەت جۇكتەمەگەن. ايت كۇندەرى از دا بولسا ساداقا بەرىپ, قاراۋسىز قالعان قارتتارعا, جەتىمدەر مەن كوپبالالى وتباسىلارعا كوڭىل ءبولۋ – ساۋاپتى ءىس.
ادام بالاسى قۇرباندىق شالۋ ارقىلى اللانىڭ بەرگەن ريزىق-نەسىبەسىنە شۇكىر ەتەدى. كومەككە مۇقتاج جانعا قول ۇشىن بەرىپ, اينالاسىنا شۋاعىن ءتۇسىرىپ, شاپاعاتىن تيگىزەدى. مۇسىلمان قاۋىمىن مەيىرىمدىلىك پەن بىرلىككە ۇندەيتىن مەرەكەدە بارىنشا جاقسىلىق جاساۋعا تىرىسايىق. اسىرەسە الەمدى شارپىعان جۇقپالى دەرتتەن ناۋقاستانىپ, شيپا تىلەگەن جاندارعا كومەكتەسىپ, ولارعا دۇعا ەتىپ قويعانىمىز ابزال.
اللا تاعالا ەلىمىز بەن جەرىمىزدى, بارشا ادامزات بالاسىن ءتۇرلى سىناقتاردان امان ەتىپ, جاقسىلىعى مەن بەرەكەسىن ءناسىپ ەتكەي. شالعان قۇرباندىقتارىڭىز, بەرگەن ساداقالارىڭىز, ايت كۇندەرى امالعا اسىرعان اللاعا ۇنامدى ءاربىر يگى ىستەرىڭىز قابىل بولعاي», دەلىنگەن قۇتتىقتاۋدا.
