اباي • 26 مامىر, 2021

«كىسىگە بىلىمىنە قاراي بولىستىق قىل...»

1620 رەت
كورسەتىلدى
10 مين
وقۋ ءۇشىن

اباي ىلىمىندە ءومىرىڭنىڭ ماعىناسىن تۇسىندىرەرلىك, قۋاتىڭنىڭ قاينار كوزىن كورسەتەرلىك, كىمگە قامقورلىق جاساپ, كىمنەن قاشىق بولۋعا, جۇرەككە, حالىققا جول نۇسقارلىق دانالىقتىڭ دانىندەي «كىسىگە بىلىمىنە قاراي بولىستىق قىل: تاتىمسىزعا قىلعان بولىستىق ادامدى بۇزادى» دەۋىندە ۇستامدى, ويلى, بەكزات ءارى بىلىكتى-ءبىلىمدى, مادەنيەتتى, ادەپتى قاسيەتتەرگە يە بولا تۇرا, سۇتكە تويعان قوزىداي قالىپ تانىتسا, ەگەر وعان جاقسىلىق, قايىرىم جاساساڭ, ول قاناتتانىپ, قايراتتانىپ, سەنى ىلتيپاتپەن تەبىرەنىپ, العىسىن جاۋدىرادى, عۇمىرىن بەرەكەلى, كوركەم ىسكە باعىتتايدى.

«كىسىگە بىلىمىنە قاراي بولىستىق قىل...»

ال مىسىقتىلەۋ پىسىقتار ءوزىڭ­دى زىمياندىقپەن, ايلا­كەرلىكپەن, جاعىمپازدىقپەن قاقپانىنا ءتۇسىرىپ, بەلگىلى ءبىر جەتىستىكتەرگە جەتسە, ول ءوزىنىڭ اينالاسىن قويان­جۇرەكتەرگە تولتىرادى, جامان­شىلىعى شىرماۋىقشا شىرماپ, بيتشە ءورىپ, قوعامدى دا, زاماندى دا ىشتەي ءشىرىتىپ, تەرىس جولعا باس­تايدى. داۋىلشا ۇدەپ, جالعاندى جالپاعىنان باسىپ, نەشەمە الۋان جاقسىلىقتارعا كەنەلەدى. قا­را جۇرت قارعاسا دا, «بورسىق ۇر­عان سايىن سەمىرەدى» دەگەندەي, رىز­دىق-نەسىبەسى وڭىنان ۇيىرىلەدى, ساسىق بايلىقتىڭ قوجاسى اتانادى.

جانى دا, ارى دا, قولى دا تازا شىنايى ليدەردىڭ ماقساتى – قي­سىقتى تۇزەتەتىن جاڭالىققا قۇمار ادىلدىكتىڭ شامىن ۇستاعان سانالى ماقساتكەردى, حالىق تاعدىرىن, كەلەشەگىن ويلايتىن جۇرەگى ما­حاب­باتقا تولى ىزگى مىنەزدى, تاجى­ريبەلى مەيىرباندى تاۋىپ-تانىپ, ءتۇزۋ, دۇرىس جولعا سالعان ءجون دەگەندى قۋاتتايدى.

ابايدىڭ وسى ءبىر كوسەم دە كو­شەلى پىكىرى ءۇندى حالقىنىڭ كونە جادىگەرى «بەس بايىتتە» (ياعني «پان­چاتانترادا») بىلايشا تۇپ-تۋرا ايتىلعان: «وپاسىزعا كورسەتكەن قۇرمەت, جامانعا ەتكەن جاقسىلىق, ساناسىزعا بەرگەن تاربيە, سەنىمسىزگە ايتقان سىر – وسىنىڭ ءبارى بوسقا كەتكەن پايداسىز ەڭبەك. جەمىسى اششى اعاشقا بال جاقساڭ دا, ماي جاقساڭ دا جەمىسى اششى كۇيىندە قالماق. جاقسى اداممەن دوس بولساڭ, جاقسىلىققا كەزىگەسىڭ, ال پارىقسىزبەن دوستاسۋ پالەگە ۇشىراتپاق. بۇل جاعداي جەل ءتارىزدى – ساسىق زاتتىڭ ۇستىنەن وتكەن جەل ساسىق ءيىستى تاراتىپ مۇڭكىتەدى, حوش ءيىستىڭ ۇستىنەن وتكەن جەل, ونى وزىمەن بىرگە ىلەستىرەدى». راسىندا, قوعام جەتەسىزدەردەن, بىلگىشسىنگەندەردەن, ىشمەرەز­دەر­دەن, سۋايتتاردان, بۇزىق پي­عىلدى كەراۋىز ارامزالاردان, كول­دەنەڭ كوك اتتىلاردان ادا بولسا, ساۋلەتتەنەر ەدى-اۋ!

ابايدىڭ پوەزيالىق پايىم­داۋلارى – ءومىر تاجىريبەسى مەن وي­لانۋدان تۋعان مەيلىنشە ماعى­نالى قاعيداتتار.                 

جاسىمدا البىرت ءوستىم,

ويدان جىراق,

اقىلعا, ايلاعا دا جاقتىم

شىراق –

دەگەنىنەن سىرقات قوعامنىڭ دەر­تىنە داۋا, ەلدى گۇلدەندىرەمىن دە­گەن جانتالاسقان ارەكەتتەرىن كورۋگە بولادى. دۇشپانىن جەڭە دە ءبىلدى, كوندىردى دە, كەيدە ۇپايىنان دا ۇتىلدى. ادامشىلىق جولىن, ادىلەت جولىن, تالىمگەرلىك جولىن تاعدىرىنىڭ تەمىرقازىعى ەتتى.

كۇشىك اسىراپ, يت ەتتىم

ول – بالتىرىمدى قاناتتى.

بىرەۋگە مىلتىق ۇيرەتتىم,

ول – مەرگەن بولدى,

مەنى اتتى.

ابايدىڭ ءومىر-تىرشىلىگىندە وسىن­داي ءبىر ساتقىندىق, وپا­سىزدىق بولعانى ءمالىم. حالىق ومى­رىندە, ەل ىشىندە مۇنداي كورىك­سىز, جەكسۇرىن ارەكەتتەر ەجەلدەن-اق بار.

ورتاعاسىرلىق قىپشاق اقى­نى ءسايف سارايدا مىناداي تامسىل­دەر بار ەكەن.

ءبىر اتاقتى بالۋان ءۇش ءجۇز ال­پىس ءتۇرلى كۇرەس ءتاسىلىن بىلە­تىن ەدى. ءار كۇنى ءارتۇرلى ءتاسىلدى قول­داناتىن. شاكىرتتەرىنىڭ ىشىنەن ءبىر كوركەم جىگىتكە ىقىلاسى اۋىپ ءۇش ءجۇز ەلۋ توعىز ءتۇرلى كۇ­رەس ءتاسىلىن ۇيرەتتى. جىگىت بيىك دارەجەگە جەتىپ, ابىرويى اسقاق­تا­دى, بۇل ەلدە قانداي بالۋان بار ەدى, بارشاسىن جىقتى, جاس ناۋ­شا پاتشاعا كەلىپ, جەر ءوبىپ تۇ­رىپ: «ۇستازىمنىڭ مەندە تاربيە حاقى بار, قۋات جانە ونەردە ودان ارتىقپىن», دەدى.

بۇل ءسوز پاتشاعا ۇنامادى. «كۇ­رەستىرىڭدەر!» دەپ بۇيىردى. ارەنا دايىندادى. مەملەكەت قايراتكەرلەرى, امىرلەر مەن ۋازىر­لەر, اقسۇيەكتەر مەن مىرزالار جينالدى. جىگىت ەسىرىك ءپىل سياقتى ارەناعا شىعىپ: «تەمىردەن تاۋ بولسا دا جەرىنەن قوپارعايمىن», دەپ داندايسىدى. ۇستازى (مۇنىڭ) كۇش جاعىنان ارتىق ەكەنىن ءبىل­دى. ول ءبىر ءتاسىلدى بۇدان جاسىرىپ ەدى, سونى امالعا كەلتىردى. جىگىت قورعانا المادى. جىگىتتى كوتەرىپ, اۋادان جەرگە ۇردى. حالىق شۋلاپ كەتتى.

سۇلتان: «ۇستازىنا شاپان جاۋىپ, سىيلىق بەرىڭدەر», دەدى. جىگىت­كە: «سەن ۇستازىڭمەن تالاستىڭ. ودان ەشتەڭە شىقپادى», دەپ كى­نا­لادى. جىگىت: «ول مەنەن كۇش جا­­عىنان باسىم بولمادى, بالكىم, كۇ­رەس تاسىلىنەن بىرەۋىن جاسىرىپ قال­عان, سول ارقىلى جەڭىسكە جەت­تى», دەدى.

ۇستازى: ء«بالى, ول ءتاسىلدى بۇگىن ءۇشىن جاسىرىپ ەدىم». ويتكەنى دانىشپانداردىڭ: «دوسىڭا سونداي دارەجەدە جاردەم ەت, كەيىن دۇشپان بولا قالسا, سەنى جەڭە المايتىن بولسىن» دەگەن ءسوزى بار», دەدى.

يا بولماسا:

نە وپا جوق بۇل الەمدە,

نە كىسى قىلمادى

جاھاندا ونى.

مەنەن وق اتۋدى ۇيرەنىپ

كەتكەن,

سوڭىندا قىلدى ول

نىسانا مەنى.

ادام – جۇمباق, سەبەبى ءتۇر­لى تەرىس مىنەزدى (ارامدىق, زالىم­دىق, ءسوز تاسۋشىلىق) جاسى­رىن ۇس­تايدى, بۇركەمەلەپ كورسەت­پەي­دى. بۇ دا الىمساقتان بار-اۋ. ءابۋ نا­سىر ءال-ءفارابيدىڭ كور­سە­تۋىنشە, ء«بىز ناقتى سەنىمدى بول­ماعاندىقتان جاقسى دەپ ويلاپ جۇرگەن ادامىمىز سۇمپايى ءارى وتىرىكشى بولىپ شىعۋى مۇمكىن نەمەسە ءوزىمىزدى الداپ, مازاق ەتىپ جۇرگەن ادامدى بىلمەي قولداپ ءجۇرۋىمىز دە ىقتيمال.

قاي ءداۋىر, قاي زامان بولماسىن جاقسى قاۋىم, ادىلەتتى ورتا بار. مۇنىڭ جاي-ءمانىسىن ونىڭ «قايسىبىر سالادا وڭ ناتيجەگە قول جەتكىزۋگە قابىلەتى مول ادام قابىلەتى جوق ادامعا باسشى بولادى» دەيتىن ءافوريزمى دالەلدەيدى.

مەيىربان كورگەندىلەر جاقسى­لىق, قايىرىم جاساۋعا جاراتىلىسىنان بەيىم. «جاقسىلىق جا­ساعان ادام جاساعانىن سول سات­تە ۇمىتۋعا تىرىسسىن. جاقسىلىق كورگەن ادام ونى ەشقاشان ەسى­نەن شىعارماسىن», «ادامعا جاق­سى­لىق ەتسەڭ قارىمتا كۇتپە» دەپ مالىمدەيدى ء(ا.دەربىسالى. ءابۋ ناسىر ءال-ءفارابيدىڭ نا­قىل سوز­­دەرى مەن عيبراتتى ويلارى. «Egemen Qazaqstan», 08.01.21). قازاق­تا «بالىق بەرسەڭ باي­لاپ بەر, باسى-كوزىن شايناپ بەر» دەگەن عيبراتتى ءسوز فا­را­بي ويىمەن ۇيلەسەدى. جاق­سى­لىق ەتسەڭ بالسىنبە, بۇلدانبا, تالاپ­كەردىڭ موينىنا ءمىنىپ الما, دا­مەتپە دەيدى. شىندىعىندا, زيالى­سى­ماقتار ءومىر بويى ىستەگەن جاقسى­لى­عىن توقىلداقتىڭ توق-توق داۋ­سىن­داي كورگەن سايىن قا­قىل­داپ مازالايدى.

1989-1992, 1993-2003 جىلدار­دا چەحيا پرەزيدەنتى بولعان ۆاتس­لاۆ گاۆەل 1990-جىلدىڭ 1 قاڭ­تارىندا چەحوسلوۆاكيا حال­قىنا ارناعان «بىزدەر ۋلانعان مو­رال­دىق ورتادا» دەگەن زارلى, مۇڭ­لى ۇندەۋىندە ەشنارسەگە سەنۋدەن قالدىق, ءبىر-ءبىرىمىزدى جوققا شى­عارامىز, مويىندامايمىز, شىن پىكىرىمىزدى بۇركەمەلەپ, ورا­عىتىپ, وتىرىك ايتامىز, ءوزىم­شىلمىز. ماحاببات, دوستىق, جانا­شىرلىق, بايىپتىلىق نە­­مە­سە كەشىرىمپازدىق كونە زا­مان­­­داردان ۇزىلمەي كەلە جات­قان تەرەڭ ماعىنالىلىعىن جو­عالت­تى, توتاريتارلىق جۇيە مەن ماشي­نانىڭ قۇربانى بولدىق دەپ كۇيىنىپ ايتقان.

ايتسا ايتقانداي, ءماشھۇر ءجۇسىپتىڭ «سايتاننىڭ ساۋداسى» دەيتىن مىسالىندا بىرەۋ ءۇش بىر­دەي ەسەككە «وتىرىك-وسەك», «جالا-پالە», «قىساستىق-قيانات» ارتىپ اپ, قان بازارعا ەكپىندەپ بارا جات­قاندا, ونىڭ كوزتانىسى «مۇنى نە ىستەيسىڭ؟» دەپ شوشىنا ايتىپتى. سوندا ول كور دە تۇر مۇنىڭ ءبارى پىشاق ۇستىندە تاراپ كەتەدى دەپتى.

ءدال قازىر دوڭگەلەنگەن دۇنيە بەيمالىم سويقان ىندەتتىڭ, تراگە­ديانىڭ قۇرساۋىندا. تۇيىققا تىرەلۋ, قۇردىمعا جۇتىلۋ, ازعىن-توزعىن كۇيگە ءتۇسۋ ءبىر ادىم جەردە سياقتى. ادامزاتتىڭ قاسىرەتكە دۋشار بولۋى – گۋمانيزمنىڭ, ءپاتريوتيزمنىڭ السىرەۋىنەن بە, الدە دۇنيەقوڭىزدىقتىڭ, اباي­شا ايتقاندا, «بەيىلى كەدەي باي­لاردىڭ» ءورشىپ كەتكەنىنەن بە, يا بول­ماسا ەلدىڭ الدىندا جۇر­گەن­دەردىڭ «بىلىمىنە قاراي بو­لىستىق قىل­ماي», قۋلىق-سۇمدىعى مول تو­عىشار جۇگەنسىز جالپىلداق قۋىر­شاق سۋماقايلاردى قاپتاتىپ جى­بەرگەندىكتەن بە, الدە ەل تال­قى­سى مەن تارازىسىنىڭ قۇنى كەت­كەنىنەن بە؟.. بۇعان ءبىر عانا دا­لە­لىمىز – ۆاكتسينا جايىندا سان-ساققا جۇگىرىپ قاڭعىرعان جۇرت­تىڭ اقىل-ەسىن جاڭىلدىرعان, قۇلا­عىن سارسىتقان قاڭقۋ جەل سوزدەر. بۇل رەتتە ءال-ءفارابيدىڭ وي جۇگىرتۋ قۋاتى مەن جوعارى تاجىريبەلىك اقىل­عا يە باسشى حالىقتىڭ كوكى­رەك كوزىن ءسوز ارقىلى اشىپ, جول كورسەتۋى, ويشىلدىق قاسيەتى جو­عارى دارەجەدە بولۋ كەرەك دەي­دى. ەندەشە, ەل ساسقاندا كوپ داڭ­عازا-دابىراعا, جەلوكپەلىككە بە­رىلمەي, ساليقالى مىنەز, كور­كەم ونەگە تانىتقانى ابزال. اتا­­لارىمىزدىڭ «قىرىق جىل توق­شىلىق جوق, قىرىق جىل مول­شى­لىق جوق» دەگەنى بار عوي جانە دە ۇلى دالانىڭ ۇلى قاسيەت­تەرىن – ءداستۇرىن, ءتىلىن, ءدىنىن, شارۋا­شىلىق-كاسىبىن, ونەرىن, ونەگەلى قاعيداتتارىن ۇستانۋ, جەتىلدىرۋ – ماڭگىلىك ەل وركەندەۋىنىڭ نەگىزگى شارتتارى.

ابايدىڭ ۇلى قاعيداتى: ادام بالاسىنىڭ ىزگىلىك جولى, كىسى­لىك كەلبەتى, تولىق ادام بەينەسى. اباي­دى «قازاقتىڭ جالعىزى» دەپ تا­نىعان ءاليحان بوكەيحان: ء«وزىن ءوزى قاسقىرشا شاۋىپ وتىر­عان جۇرتتا وقۋ, شەبەرلىك بول­ماي­دى» دەپ شۇيلىگىپ ايتقان («باس قوسۋ تۋراسىندا» دەيتىن ماقا­لاسىنان). قازىر اقىلداسۋ, پىكىرلەسۋ, تاجىريبە ءبولىسۋ دەگەن اتىمەن جوق. تىڭدايتىن قۇلاق, ۇعاتىن زەردە, پەيىل-ق ۇلىق تا جوق. ولارعا كىنا دا قويۋعا بولماي­دى, ويتكەنى اتكوپىر قوقىستان ۇيىلگەن ماتەريالداردىڭ استىندا ىڭىرسىپ-تۇنشىعىپ جاتىر. سوندا قايداعى شەبەرلىك؟ «جىر­تىق ەرىنگە كەتىك توستاعان» دەگەن وسى. ۇلتتىڭ ۇلى سۋرەتكەرى جۇ­سىپبەك ايماۋىت ۇلىنىڭ: «قازاق­قا زور كەۋدە اقسۇيەكتىڭ, اقشا جە­گىش جالتىراۋىق شەنەۋنىكتىڭ, سۇلۋ ءسوزدى قۇرعاق بەتتىڭ كەرەگى جوق, ادال كۇشىمەن وگىزدەي ورگە سۇي­رەيتىن جۇمىسشى كەرەك» دە­گەنى ءححى عاسىردىڭ تورىندە دە كو­كەي­كەستى.

جيناقتاي ايتقاندا, ەل بولامىز دەسەك ەڭبەكشىلدىگىمەن, زەيىن-زەرەكتىگىمەن, ەلگەزەكتىگىمەن ەرەكشەلەنگەن ەستىلەرگە ءبىلىم-عىلىمنىڭ, ونەر-كاسىپتىڭ ەسىگىن ەركىن اشۋعا تىلەگىمىزبەن دە, جۇرە­گىمىزبەن دە, اق ادال ىسىمىزبەن دە قولداۋ ابزالدىق بولار ەدى.

 

سەرىك نەگيموۆ,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور

سوڭعى جاڭالىقتار