رۋحانيات • 12 قاڭتار, 2021

چەرچيللدىڭ قاباعى

600 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن

بىلەسىز بە, جان يەسى ماڭگىلىكپەن سالىستىرعاندا ءوزىنىڭ ازعانتاي عۇمىرىندا ءبىر مارتە جۇرەگى كەۋدەسىنە سىيماي اشۋلاناتىن سەكىلدى. سەبەبى قۋانىشتار مەن وكپە-رەنىشتەردىڭ الما-كەزەك ايقاسىندا بىرەۋىنىڭ عانا ءباسى بيىك بولىپ شىعاتىنى راس قوي. ال ەگەر ءسىزدىڭ سول الابۇرتقان كۇيىڭىز ۋاقىت وبەكتيۆىنە ءىلىنىپ قالسا شە؟ بولاشاق قاتۋلى قاباعىڭىزعا قاراپ, سىزگە عانا ەمەس, سول داۋىرگە دە مىنەزدەمە بەرەر ەدى. ءبىزدىڭ بۇل ويىمىزعا وزەك بولعان اتاقتى ساياساتكەر ۋينستون چەرچيللدىڭ مىنا ءبىر سۇگىرەتى.

چەرچيللدىڭ قاباعى

 

ءار ءداۋىردىڭ ءوزىنىڭ شارىقتاۋ شەگى مەن قورىتىندىسى, قايشى­لىعى مەن ءباتۋاسى, باستى جانە قوسالقى كەيىپكەرلەرى بولادى. اركىم سول ءداۋىردىڭ تىلىندە سوي­لەگەن سايىن ءوزىنىڭ سۇيىكتى تۇل­عاسىنا توقتالماي كەتپەيدى. بالكىم بىرەۋلەر ونى تەڭى جوق جايساڭ دا جارىلقاۋشى ەتىپ كورسەتەر. بالكىم, تاعى ءبىرىمىز قاتەلىگىن قاز­بالاپ, تۇككە تۇرمايتىن جا­عىم­سىز ادامداردىڭ قاتارىنا قو­سارمىز. بول­ماشى ناقىلى ەستى­گەن جۇرتقا تەرەڭ دە وتكىر بولىپ كورىنۋ دە عاجاپ ەمەس. نەمەسە كەرىسىنشە, ەل ءۇشىن ەتكەن ەڭبەگىن جوققا تىركەۋشىلەر تابىلار. ياكي, يسپان ماقالىنداعىداي, اركىم جارمەڭكەنى ءوزىنىڭ تاپقان زاتىنا قاراپ باعالايتىن بولىپ تۇر عوي.

ءبىز دە بۇگىن تاريح جارمەڭكە­سى­نەن جولىقتىرعان, 1945 جىلى مامىردا تانىمال «LIFE» جۋر­نالىنىڭ مۇقاباسىنا شىققان قاباق تۇيگەن ۋينستون چەرچيلل­دىڭ سۋرەتى جايىندا ايتپاقپىز. سول ۋاقىتتا ۇلىبريتانيانىڭ داڭقتى پرە­مەر-ءمينيسترىنىڭ ەڭ تانىمال بەينەسى ميلليونداعان پلاكاتتاردا, پوشتالىق ماركا­لاردا, ءتىپتى كوشەنىڭ ءاربىر بۇ­رىشىندا ءىلىنىپ تۇردى. قوعام ساراب­دال ساياساتكەردىڭ قاباعىنا قا­راپ, ەلدەگى سىرتقى جانە ىشكى احۋال­داردىڭ ءورشىپ تۇرعانىن اڭ­دادى. ەۋروپانى ەسىنەن تاندىرۋعا وقتالعان اسىرە ۇلتشىل گيت­لەردىڭ ۇلكەن مايدانعا دايىندالىپ جات­قانىن الدىن الا سەزگەن چەرچيلل اعىلشىن اسكە­رىنىڭ قامسىز جاتقانىنا قا­پا­لانىپ, تالاي مارتە گازەت بەتتە­رى­نە شۋلى ماقالالار جازىپ, حا­لىققا ەسكەرتكەن-ءدى. اقىرى, ايتقانى ايداي كەلدى. ەندى ۇرىس­تا تۇرىس جوقتىعىن قاباعىمەن-اق ۇقتىرعان كونسەرۆاتوردىڭ قىلىعى اعىلشىنداردىڭ سەنىمىن شىڭداپ, وزىنە دەگەن قۇرمەتىن ودان ءارى ارتتىرا ءتۇستى.

1941 جىلى 30 جەلتوقساندا ۇلى­بريتانيا پرەمەر-ءمينيسترى ىسساپارمەن وتتاۆا قالاسىنا باس بۇرادى. كانادا ۇكىمەتى 33 جاس­تاعى يۋسۋف كارشقا قۇر­مەتتى قو­ناقتى ەستەلىككە فوتوعا ءتۇسىرۋ­دى تاپسىرادى. ءتارتىپ بويىنشا, فوتو چەرچيللدىڭ كانادا پار­لا­مەنتىندەگى سوزىنەن كەيىن ءتۇ­سىرىلۋى كەرەك ەدى. ايتسە دە, ۋاقىت­تىڭ تار­لىعىن تۇسىنگەن كارش كەڭ­سەگە جابدىقتى ورناتىپ, الدىن الا جارىقتى رەتتەپ قويادى. سو­دان كەيىن ول زالعا بارىپ, ءوزىنىڭ كە­زەكتى مودەلىن كۇتەدى.

تىك تۇرىپ بايانداما جاساعان چەرچيلل ءسوزىن تامامداعان بەت­تە بىردەن كەڭسەگە تارتادى. شارشاڭ­قىراعان قارتاڭ ساياساتكەرگە فوتوسەسسيا تۋرالى ەسكەرتىلمەسە كەرەك. سۋرەتكە ءتۇسۋ قاجەتتىلىگى ول ءۇشىن جاعىمسىز توسىن سىيدىڭ ءبىرى بولدى. سول ساتتە ول فوتوگرافقا: «سىزدە ەكى مينۋت جانە ءبىر كادر بار», دەپ ورىندىققا جاي­عاسىپ, تەمەكىسىن تۇتاتادى.

كۋبالىق برەند La Corona سيگا­را­سى­نىڭ ءتۇتىنى كارشتىڭ ويشا سالعان فوتو­سۋرەتىنىڭ تۇجى­رىمداماسىنا كە­دەر­گى كەلتىرەدى. فوتوگراف چەرچيللدەن تەمەكىسىن تاستاۋدى ابايلاپ سۇرايدى. بىراق ول جاۋاپ قاتپايدى. بەرىلگەن ۋاقىت كۇيىپ بارا جاتقاندىقتان كارش وزىنەن بۇرىن دا, كەيىن دە ەشكىمنىڭ باتىلى جەتپەگەن قادامعا بارادى. ول تۇتانعان شى­لىمدى پرەمەر-ءمينيستردىڭ اۋزىنان ج ۇلىپ الادى دا, لەزدە كامەراعا قايتا جۇگىرەدى. فوتو­گرافتىڭ انتەك ارەكەتىنە چەرچيلل تاڭدانىپ ۇلگەرگەنشە, ونىڭ اشۋلى ءارى ابىرجۋلى قالپىن وبەكتيۆ قاعىپ الادى. بۇدان كەيىنگىسى سىزگە بەلگىلى.

جاقسى ءونىم الۋ ءۇشىن كۇركىرە­گەن ارىستاندى ورنىنان تۇرعىزعان كارشتىڭ تۋىندىسى ءجۇز دوللارعا باعالانىپ, پورترەتتىك فوتوسۋرەت وعان ۇلكەن بەدەل اكەلەدى. ءتىپتى, چەرچيللدىڭ ءوزى قولىن الىپ, جان­كەشتىلىگىنە رازى بولعان. ول ول ما باسقا دا ساياساتكەرلەر, جازۋشىلار مەن كينو جۇلدىزدارى فوتوعا ءتۇسۋ ءۇشىن الدىندا ساپقا تۇرادى.

بىزدىڭشە, بۇل سۋرەت ەشقانداي ساي­كەستىك ەمەس. مىنەزدەگى پا­رىق­­تىڭ ازدى­عىنان نەمەسە ادام­گەرشىلىگىنىڭ تومەن­دىگىنەن, ءتىپتى سولاي بولماعان كۇننىڭ وزىن­دە دە وسىعان ۇقساس بىردەڭەلەرگە بالاپ, چەرچيللدى ايىپتاۋىمىزعا بولار ەدى. بىراق مۇنىمىز سو­قىر تۇيسىكتەن تۋعان قوراش پىكىر­لەردىڭ جيىنتىعى ىسپەتتى كورى­نەرى حاق. ءوزى ارقىلى ۇلى ساياسات­كەر سول زا­ماننىڭ مىنەزىن بەرۋگە تىرىس­تى. قاتىپ قالعان قا­عي­دا­لاردى بۇزىپ, ساياساتقا وزگە­شە ريتم, بو­لەك باعىت الىپ كەل­گەن تۇل­عا­نىڭ ءتۇر-الپەتىنەن ارپا­لىس­قا تو­لى كۇندەردىڭ كەسكىن-كەل­بەتىن انىق بايقايمىز. الىپ دەر­جاۆا­لار­دىڭ ايقاسىندا قاراپا­يىم تۇر­عىنداردىڭ شەككەن ازابى, كورگەن قورلىعى, جاۋىنا دە­گەن سەس – ءبارى كوز جانارىنان جانار­تاۋ­داي اتقىلاپ تۇرعانداي. سۋ­رەت­تىڭ بىر­دەن داڭققا بولەنۋى دە سودان...

استە ۇلى كارتينالار, الىپ مۇ­سىندەر, سالتاناتتى سارايلار ۋاقىت ساحناسىنان تۇسپەي, جىلدارمەن ىلەسىپ ماڭگىلىكتىڭ كوشىن باستاۋعا داعدىلانعان. ايتسە دە ءبىز ەڭ ما­­ڭىزدىسىن ەستەن شىعارعان سى­ڭايلىمىز. سول عاجايىپتاردى ومىر­گە اكەلگەن ادامداردىڭ اۋىر ازابى, قايعى-قاسىرەتى, كوز جاسى, ولەرمەن قارەكەتى حاقىندا نەگە تاريح جۇمعان اۋزىن اشپايدى. كۇنى بۇگىنگە دەيىن تاعدىرى ءبىز سياقتى قاراپايىم ەمەس, ەرەكشە جارال­عان ادامدار جايلى عانا ايتۋعا بەيىلمىز. كىشكەنتاي ادامدار­دىڭ ۇلكەن ەرلىگى ەسكەرىلمەيدى. ال سوزگە جورعا چەرچيللدىڭ بۇل ورايدا ء«بىز ۇلكەن وقيعالار مەن كىشكەنتاي ادامداردىڭ داۋىرىندە ءومىر ءسۇرىپ جاتىر» دەپ ايتاتىنى بار. مەملەكەت قايراتكەرى وسىنى مەڭزەسە كەرەك.

ماسەلەن, وسى سۇگىرەتتىڭ اۆتو­رى يۋسۋف كارشتىڭ ەڭبەگىن الىپ قاراڭىزشى. ماڭداي تەرىن سارپ ەتىپ كەلگەن بۇكىل ءومى­رىڭنىڭ تۇنىعى ءبىر-اق ساتتە تاس-تالقان بولاتىن با ەدى؟ ءبىر مەزەتتە ءبارىن قۇردىمعا جىبەرۋ قانداي قورقىنىشتى. جار­تى عاسىرعا جۋىق الەمدىك ساياسي ارەنادا ۇستەمدىك ەتكەن مەم­لەكەت قايراتكەرىنىڭ اۋزىنان قايمىقپاي سۇيىكتى زاتىن تار­تىپ الۋ شەكتەن شىققاندىق ەمەي نە­مەنە؟ وعان قوسا قوناققا دەگەن قۇرمەتسىزدىگى ءۇشىن جاۋاپقا تارتىلۋى دا مۇمكىن ەدى. سودان كەيىن قاسىقتاپ جيعان ابىرو­يىن ەرىنبەي-جالىقپاي قايتا تۇ­زۋگە ءتوزىمى جەتسە دە پەندەنىڭ عۇ­مىرى جەتە قويار ما ەكەن؟ قيعاش قادامدار ۇنەمى جەڭىس اكەلە بەر­مەيدى.

وسى مانزەلدەس تاعى ءبىر مىسال ەسكە ءتۇسىپ تۇرعانى. الدە­بىر جيىندا جەر­گىلىكتى ءفوتوتىلشى ءوڭىر اكىمىن سۋرەتكە تۇسىرمەككە وقتالىپ, الدى-ارتىنا شى­عىپ بايەك بولادى. وبەكتيۆكە وبەك­­تىسى ءجوندى ىلىكپەي, ابىگەرگە تۇسكەن فوتو­گراف امالسىزدان: «اكىم مىرزا, وسى تۇرعان قالپىڭىزدا قاتىپ قالى­ڭىزشى. ۇزىنىڭىزدان تۇسىرەيىن» دەگەن ەكەن. قاسىنداعى كومەكشىلەرى ورە تۇرەگەلگەنىمەن, شالاقازاق اكىم فوتو-تىلشىگە شارۋاسىن تىندىرۋعا رۇقسات بەرىپتى. شىرت ەتكىزىپ, ۇزىنىنان تۇسىرگەن گازەت قىزمەتكەرىنىڭ سۋرەتى باسى­لىم­نىڭ العاشقى بەتىنەن جارىق كورەدى. فوتوگرافتىڭ ءسوزى كۇلكىلى ءھام ءبىرتۇرلى ەستىلگەنىمەن, ناتي­جەسىنە رەداكتور دا ريزا, اكىم دە رازى. ءوز ىسىنە ادالدىق دەگەن وسى بولار. ايلاكەر چەرچيلل ونى بىلمەدى ەمەس, ءبىلدى. بىلگەندىكتەن دە فوتوگرافتىڭ قىلىعىنا كوندى.

حوش. «دانىشپان تۋىندىلار... قۇس­تىڭ ۇيا تۇرعىزعانى سەكىل­دى سوقىر تۇي­سىكپەن جاسالادى» دەمەۋشى مە ەدى فرانتسۋز فيلوسوفى ۆولتەر. وسىلايشا چەر­چيللدىڭ سۋرەتى ەكىنشى دۇنيەجۇزىلىك سو­­عىستاعى قارالى كۇندەردىڭ كو­ڭىل كۇ­يىن بەينەلەۋىمەن ماڭگى ەس­تە قالدى. چەر­چيللدىڭ قاتۋلى قا­باعى – سول ءداۋىردىڭ مىنەز-قۇلقى. ونى ودان ءبولىپ الىپ قا­راۋعا بول­مايدى.

 

سوڭعى جاڭالىقتار