– ەستىنىڭ ءسوزى, ەسكىنىڭ كوزى قىمبات دەمەكشى, مىنا ساماۋرىن كەزىندە انامنان سىي رەتىندە بەرىلگەن. ول كەزدە نەبارى 17-دە ەدىم. سودان بەرى مىنە, جاسىم 80-نەن اسىپ كەتتى, قانشاما قوناق, وتباسىم وسى ىدىستان شاي ءىشىپ, سۋسىنداندى. ال مىناۋ, ءوز قولىممەن توقىعان قورجىن. جاستار جاعى بىلە بەرمەس, بۇل قولونەر بۇيىمى تەك توردە ساندىك ءۇشىن ءىلىنىپ تۇرمايدى, ەرتەدە اتا-بابالارىمىز اس-اۋقات, كيىم-كەشەك سالىپ جۇرۋگە قولدانعان. قولىمداعى قاسقىر ىشىككە دە كوپ جىل بولعان. جولداسىم داۋلەتباي مال باعۋ ىسىمەن اينالىسقاندىقتان, قىستا سۋىققا ءتوزىمدى وسىنداي توندار ارنايى تاپسىرىسپەن تىگىلەتىن. قازىر تەحنيكانىڭ دامىعان زامانى عوي. كەزىندە بۇل بۇيىمدار ۇلكەن ەڭبەكپەن جاسالاتىن. وسىنى جاس ۇرپاق ۇعىنسىن دەپ وزدەرىڭە اكەلىپ وتىرمىن. كوزدىڭ قاراشىعىنداي ساقتارسىڭدار قاراقتارىم, – دەيدى قارت اجەي.
اتادان امانات – ۇرپاققا ۇلاعات. ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆ «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» ماقالاسىندا «مەن حالقىمنىڭ تاعىلىمى مول تاريحى مەن ەرتە زاماننان ارقاۋى ۇزىلمەگەن ۇلتتىق سالت-داستۇرلەرىن الداعى وركەندەۋدىڭ بەرىك ءدىڭى ەتە وتىرىپ, ءاربىر قادامىن نىق باسۋىن, بولاشاققا سەنىممەن بەت الۋىن قالايمىن» دەپ ايتقانىنداي, كەيىنگى جاس ۇرپاق الدىڭعى تولقىن اعا بۋىننىڭ ونەگەسىنەن عيبرات الىپ, كەمەل كەلەشەككە باستارى انىق.
ايدانا شوتباسوۆا,
بايزاق اۋداندىق تاريحي-ولكەتانۋ مۋزەيىنىڭ قور ساقتاۋشىسى
