سۇحبات • 02 قازان, 2020

جاركەن بودەش: اتاجۇرتىن اڭساعان اعايىننىڭ ساعىنىشىن جىرلادىم

1081 رەت
كورسەتىلدى
21 مين
وقۋ ءۇشىن

رەداكتسيانىڭ تاپسىرماسىمەن جاركەن اعانى ۇيىنە ىزدەپ باردىق. اقىن بيىلعى جىلى الماتى قالالىق اكىمدىگىنىڭ جانە قازاقستان جازۋشى­لار وداعىنىڭ قولداۋىمەن جارىققا شىققان ەكى تومدىق «ساناداعى سارىن» ولەڭدەر جيناعىن تانىستىرىپ, ەمەن-جارقىن اڭگىمەسىن باستادى. ەلەپ-ەكشەپ, بۇرىن-سوڭدى شىققانى بار, سونداي-اق جاڭا ولەڭ­دەرى ەنگەن كىتاپتىڭ ءسۇيىنشى داناسىن سالالى ساۋساقتارىمەن پاراق­تاي وتىرىپ, «بۇل مەنىڭ ارمانىمنىڭ ورىندالعانى», دەدى. جاستىق شاعى­نان اقىندىقتىڭ ات جالىن ەرتتەپ مىنگەن جاركەن اقىن زامانداسى تەمىرحان مەدەتبەك اعامىز ايتقانداي, «قىرىق قىرى بار اقىن». قا­لامداس­تارى «جايىردىڭ جالعىزى» دەپ اتاپ كەتكەن جاركەن بودەش­تىڭ تار­باعاتاي اسقان جىرلارى بۇگىندە تۋعان جەردى اڭساعان بارشا قازاق­تىڭ ءۇنجارياسىنا اينالعان.

جاركەن بودەش: اتاجۇرتىن اڭساعان اعايىننىڭ ساعىنىشىن جىرلادىم

...الدەبىر ويدىڭ جەتەگىندە وتىرعان  اقىن­نىڭ ەلەگىزگەن كوڭىلى الىسقا كوز تىگەدى. وسى تۇستا بالكىم سوناۋ جايىر تاۋدىڭ باۋرايىندا ساعىمعا اينال­عان بالالىق شاعىن ساعىناتىن بولار, بالكىم ءومىردىڭ قيىن-قىستاۋ كەزەڭىندە اتا-انا, تۋعان بۋىرمەن بىرگە بولۋدى جازباعان تاعدىرىنا وكپەلى دە شىعار دەپ وي تۇيە­رىمىز حاق. جانارىنا ۇيالاعان تەرەڭ مۇڭ مەن كوڭىل تۇكپىرىنە ورنىعىپ العان ساعىنىش سارىنىنىڭ سىرىن اقىننىڭ شىعارماشىلىعىمەن جەتە تانىس جان عانا اڭعارسا كەرەك-ءتى. اقىن جۇرەگىن مازالايتىن جاعدايات ءبىز ويلاعاننان دا تەرەڭدە جاتقاندىعىنا جاركەندەي اقىنمەن وتكەن عاسىردىڭ الپىسىنشى جىلدارىنان تاعدىرلاس, زامانداس بولعان تاريحشى الىمعازى داۋلەتحان ۇلىنىڭ «ماعجان مەن قازاق پوەزياسى» ەڭبەگىندەگى مىنا جول­داردان كوز جەتكىزە تۇسكەندەي بولامىز: «جاركەن پوەزياسىن تۇتاستاي العان­دا ءبولىنىپ-جارىلعان قيلى تاعدىرلار, قيامەت كەشۋلەر پوەزياسى بولا تۇرا, مازمۇنى جاعىنان مىناداي ءۇش ۇلكەن تاقىرىپقا جىكتەي قاراستىرۋدى قاجەت ەتەدى. ءبولىنىپ-جارىلۋعا, وتاننان قول ۇزۋ­گە ءماجبۇر ەتكەن تاريحي سەبەپتەرگە; تۋ­عان جەر, قارا شاڭىراقتى ءبىر كورۋگە زار بولىپ ەڭىرەگەندەردىڭ تراگەديا­لى تاع­دىرىنا; قارا شاڭىراقتىڭ بو­ساعاسىنا تابانى ءتيىپ, قايتا قاۋىشۋعا قولى جەتكەن باقىتتىلاردىڭ كوڭىل-كۇيى, قيلى-قيلى جاعداياتتاردىڭ ساياسي, پسيحولوگيالىق, ادامدىق قارىم-قاتىناستارىنا ارنالعان ولەڭ-تولعاۋ, پوەمالارى جاتادى».

وسى جولداردى وقي وتىرىپ, تاۋەل­سىزدىكتى اڭساعان, ەلدەن جىراقتا قالىپ قويعان قالىڭ قازاقتىڭ مۇڭ مەن شەرىن شىعار­ماشىلىعىنىڭ ءبىر پاراسىنا اينالدىرعان جاركەن اقىننىڭ ارمانى نە, وكىنىشى قانداي؟ بىزبەن اڭگى­مەسىندە الىمعازى داۋلەتحان ۇلى «جاركەن پو­ەزيا­­­سىنان اسان قايعى, قازتۋ­عان, شال­­كيىز, اقتامبەردى, بۇقار شىعار­مالا­رىنداعى اسىل ويدىڭ سۇلباسىن بايقايمىز. ول – ءبولىنىپ-جارىلعان قازاق حالقىنىڭ ايىقپاس مۇڭى, شەرمەندە شەرى, وكسىكتى قۇساسى, قاندى كوز جاسى, قاسيەتتى الاش ورداسىنا دەگەن تەڭىزدەي تەرەڭ ساعىنىش پەن الاۋ ماحابباتى سان-سالا, سان اعىس بولىپ قۇيىلا كەلە جاركەن اقىن تۇلعاسىن دارالاپ, پوەزياسىن ارۋاقتاندىرىپ تۇرا­تىن سياقتى. جاركەن پوەزياسى – ارىسى اسان قايعى, قازتۋعان, شالكيىز, اق­تامبەردى, بۇقار جىراۋدان باستاۋ الىپ, «زار زامان دەگەن ءسوز شىقتى, زاماننىڭ قاراي تۇرىنە», – دەپ زارلاعان شورتانباي, مۇرات, دۋلات, بازار جىراۋلار ارۋاعىن شا­قىرىپ, كەشەگى كۇننەن, گۋننەن تۋعان ماعجان رۋحىمەن ىشتەي دە, تىستاي دا ۇندەسىپ جاتقان, جالعاسىپ, جارىسىپ بارا جاتقان ءورىستى, كەنەۋلى, شەشەن دە كوسەم, قازاقى-ۇلتتىق پوەزيا. باسقامىزعا بىردە جەتسە, بىردە جەتپەي جاتقان ءداستۇرشىل, حالىقتىق «قارا ولەڭ» جاركەن اقىندا جەتەرلىك» دەگەنى جاركەن بودەشتىڭ اقىندىق قانا ەمەس, حالقىمىزدىڭ فيلوسوفيا ءھام تاريحي بولمىسىن سيپاتتاي­تىن سۋرەتكەرلىك قىرىن دا تانىتسا كەرەك-ءتى.

– اعا, ارمانىم ورىندالدى دەيسىز, الايدا «جەر كوگەردى. مەن قاشان كو­گەرەمىن, كوگەرمەي ىشىمدە ءولدى كوپ ولە­ڭىم» دەگەن ولەڭ جولدارىنان وكى­نىش تابى سەزىلەدى. اقىنعا شابىت كەلسە, كوكىرەگىن جارىپ شىعاتىن قۇدى­رەتتى ولەڭگە توقتام جوق قوي. ەلگە ورال­عانىڭىزعا دا مىنە جارتى عاسىر­عا جۋىق­تاپتى. وسى جىلداردا اتا­جۇرتقا دەگەن ماۋقىڭىز باسىلىپ, ەل-جۇرتپەن بىرگە تاۋەلسىزدىك تاڭىن قارسى الدىڭىز. تۋعان جەردىڭ توپى­راعىنا اۋناپ-قۋناپ, وركەندەۋىنە كۋا بولدىڭىز. ودان اسقان قانداي باقىت بار. اقىن جۇرەگىن مازالاعان قانداي وكىنىش بولدى ەكەن؟

– پەندەنىڭ عۇمىرىندا ارمان مەن وكىنىش قاناتتاسا قاتار جۇرەدى عوي. اقىن جۇرەگى قاشان دا مازالى دەسەك, ودان قان­شا ولەڭ تۋارى ءبىر اللاعا عانا ايان. قاي كەزدە شا­بىت كەلسە, كوڭىل تۇكپى­رىندەگى ولەڭنىڭ سول كەزدە جارىققا شىعۋى زاڭ­دىلىق تا. دەسەم دە, كەۋدەمدى كەرنەپ, جا­نىما تى­نىش­تىق بەرمەيتىن وي دا, جۇ­رەك­كە تاعات بەرمەيتىن وكىنىشىم دە جوق ەمەس...

– جاركەن اعا, «جالعىز» دەگەن جىرىڭىزدا «جىر بوپ ماڭگى جاسارعا, اباي جالعىز قاشاندا, اباي جالعىز بولعاسىن, ەكەۋ ەمەس ماعجان دا» دەپ جىرلايسىز. بۇگىندە «ابايدى تانۋ, اباي ارقىلى قازاقتى تانۋ» دەگەندى قالاي تۇسىندىرگەن بولار ەدىڭىز؟

– بۇگىندە ابايدى اركىم قالاۋىنشا زەرتتەپ ءجۇر عوي. ول دۇرىس تا. بىراق اباي­دىڭ تاريحى قازاقتىڭ تاريحى ەكەنىنە نازار اۋدارۋ ءلازىم. قازاق ابايمەن عانا قازاق. اباي قازاعىمەن عانا – اباي. حاكىم اباي بۇل دۇنيەنى جاستايىنان زەرتتەپ, زەردەلەگەن عۇلاما, دانىشپان دەسەك ارتىق ايتپايمىز. دەسەك تە, قازىرگىنىڭ جاس­تارىنا ابايدى ءتۇسىنۋ قيىنداۋ. سوندىقتان دا ابايدى جاستار اراسىندا ناسيحاتتاپ, قازاق ەلىنىڭ ۇلى تۇلعالارىن دارىپ­تەۋ ۋاقىت كۇتتىرمەيتىن كەلەلى ءىس. بۇعان ەل بولىپ جۇمىلعاندا قول جەتەدى دەپ ويلايمىن.

– قالامىڭىزعا بابالارىمىز قا­بان­باي, وسپان باتىر, ماحامبەتتىڭ  باتىرلىعىن ارقاۋ ەتتىڭىز. قانىش سات­باەۆ, باۋىرجان مومىش ۇلى تۋرالى جىرلادىڭىز. تۇلعالار ءومىرىن ولەڭگە ارقاۋ ەتۋ ءۇشىن دە ۇلكەن ىزدەنىس كەرەك ەكەنى بەلگىلى. تاريحي تۇلعالار تاقى­رىبى نەسىمەن قىزىقتىردى؟

– ەسىمدەرى اتالعان تۇلعالاردىڭ ەلىمىز­دىڭ تاريحىندا قالدىرعان وشپەس ءىزى سايراپ جاتىر. ال ولاردىڭ ءجۇرىپ وتكەن جولى مەن ەرەن ەرلىگىن پاش ەتۋ پارىزىمىز. يەن دالامىزدى قورعاپ قالعان قازاقتىڭ حاس باتىرلارىنىڭ تاريحى تەرەڭ زەردەلەۋدى, ەلەپ-ەكشەۋدى قاجەت ەتەتىندىكتەن, مەن تاڭداعان تاقى­رى­بىمدى زەرتتەپ بارىپ قولىما قالام الدىم. وسىلايشا, قا­بانباي, ما­حام­بەت, وسپان, بابالار ەرلى­گىن جىرلاپ, قانىشتاي, باۋىرجانداي باتىر­لارى­مىزدىڭ ءومىرىن جاستارعا ونەگە ەتكىم كەلدى. ەل تاريحىندا ايشىقتى ورنى بار وسى تۇلعالاردىڭ ءومىرى جايلى كوپ وقىدىم. اتاجۇرتقا ورالعاننان كەيىن باۋكەڭدى ارنايى ىزدەپ بارىپ, سالە­مىمدى بەردىم. ول كىسىنىڭ باتىرلىعىنا, كىسى­لىگىنە ءتانتى بولدىم. ءبىرىنشى پەسامدى ارنا­دىم. باستاپقىدا باتىرعا ارناپ پوەما جازباقشى ەدىم, نا­تيجەسىندە جازعان پوەمام دراماعا اي­­نالدى. باۋىرجان مو­مىش ۇلىنىڭ سويلەگەن ءسوزى, ءجۇرىس-تۇرى­سىنان باتىر­لى­عى باي­قالىپ تۇراتىن, كىسىنىڭ ەسىندە ءبىر كور­گەننەن قالاتىن ەرەكشە قاسيەتى بار ەدى.

– ءوزىڭىز ايتقانداي, جوڭعار دالاسىن كەشىپ ءوتىپ, جەتىسۋعا, ودان كوكشەتاۋ جەرىنە كەلدىڭىز. قوي دا باقتىم, قۇرى­لىس تا سالدىم دەيسىز. بىراق ولەڭگە دەگەن شەكسىز ماحاببات ءسىزدى قالامگەرلەر ور­تاسىمەن قاۋىش­تىرىپ, ۇلت زيالى­لارىنىڭ قانا­تىنىڭ استىندا قاتايت­تى, شىڭدادى. بۇل كەز  نەسىمەن ەرەك­شەلەنەدى؟

– الماتىعا كەلىپ ءبىلىم الۋىما ەتنو­گراف-عالىم جاعدا بابالىق پەن جازۋشى قابدەش ءجۇمادىلوۆ اعالارىمىزدىڭ كوپ ىقپالى ءتيدى. كىتاپ پالاتاسىنا جۇمىسقا تۇرعان جىلدارىمدا تاحاۋي اقتانوۆتىڭ شاپاعاتىن كوردىم. بۇل مەكەمەگە مەنى اقىن جۇمەكەن ناجىمەدەنوۆ ەرتىپ بارىپ, «مىنا جىگىت ارعى بەتتەن كەلگەن. مىقتى اقىن جانە توتە جازۋدى بىلەتىن مامان», – دەپ تانىستىردى. وسى جىلداردا كىتاپ پالاتاسىنىڭ قورىنداعى ماعجانداي ۇلت قايراتكەرلەرىنىڭ شىعارمالارىن كيريلل جازۋىنا كوشىرۋمەن اينالىستىم. تاحاۋي اعامىز مەنى تۋعان باۋىرىنداي كورىپ, تاربيەلەدى. اقىندىعىمدى دارىپتەدى. اتاجۇرتتى اڭساپ كەلگەنىمدە قازاق قالام­گەرلەرىنىڭ ورتاسى مەنى جاتىرقاماي, باۋىرىنا باستى. وداققا كەلگەندە ولەڭ­دەرىمە باعا بەرىپ, قولداپ وتىراتىن ۇستازىم مۇزافار الىمباەۆتى اعا تۇتتىم. ۇستازىڭ سەنى قانشالىقتى تۇسىنسە, اقىنعا ودان اسقان قولداۋ بار ما. مۇحتار ماعاۋين شىعارماشىلىعىم تۋرالى تولىمدى ماقالا جازدى. سونداي-اق ءابىش كەكىلباەۆ, تولەن ابدىكوۆ تە مەن تۋرالى قالام تەربەدى. اقىن ەسەن­باي دۇيسەنباەۆ اعامىزدىڭ «جار­كەن جىراۋلىق پوەزيا مەن قازىر­گى پوەزيا­­نى جالعاستىرۋشىسى» دەگە­نىنەن كەيىن مەن «جاركەن جىراۋ» اتا­­نىپ كەتتىم. وسىنداي جانىڭا دەمەۋ بولىپ, كوڭىلىڭدى كوككە جەتكىزەر قا­زاق زيالىلارىنىڭ ورتاسى مەنىڭ شىعارماشىلىعىمنىڭ كەمەلدەنۋىنە ىقپال ەتتى. سونىڭ ارقاسىندا ولەڭدەرىم حالقىمنىڭ جۇرەگىنە جەتتى. بۇگىندە دە قازاق قالامگەرلەرىنىڭ قاسيەتتى قارا شاڭىراعىنىڭ باسشىلىعىندا وتىرعان ۇلىقبەك ەسداۋلەت باۋىرىمىزدىڭ دا يگى ىستەرىنە شىعارماشىل قاۋىم ءتانتى.

–  ەسىمدەرى ادەبيەتىمىزدە ەرەكشە­لە­نىپ تۇراتىن ورالحان بوكەي, مۇقا­عالي ماقاتاەۆپەن بىرگە جۇرگەن كەز­دەرىڭىز تۋرالى دا ءجيى ايتىپ جۇرەسىز.

– جازۋشىلار وداعىندا ادەبي كەڭەسشى بولىپ ىستەگەن كەزىمدە مۇقا­عاليمەن بىرگە بولدىم. مۇقاعالي – ءوزىنىڭ ءور ولەڭ­دەرىندەگىدەي ءىرى تۇلعا. جالعان ايتىپ, بىرەۋدى قياناتقا جىق­پايتىن, شىنشىل, مەيىرىمدى بولاتىن. مۇقاعاليعا ارناعان ولەڭىمدە وسى ءور تۇلعالى اقىننىڭ كەلبەتىن اشۋعا تىرىستىم. ورالحان دا بار عۇمى­رىن شىعارماشىلىققا ارنادى. مان­ساپتى بولعانىمەن, قىزمەت قۋعان جوق. قىزمەتتە جۇرگەن كەزىندە قازاق ادەبيەتىنىڭ قىرعىزستانداعى ون كۇندىگىنە مەنى بىرگە الىپ باردى. جا­نىنان ءبىر ەلى تاستاماي, «مەن سەن تۋرالى جازام, سەن مەن تۋرالى كەيىن جازاسىڭ», دەگەن ءسوزى سول كەزدە ورىندالماستاي كورىنگەن ەدى. وسى ءسوزدى ايتقان جىلى قازاقتىڭ كوركەمسوز شەبەرى باقيعا اتتانىپ كەتە باردى. جادىمدا ء«تۇبى سەن مەن تۋرالى جازاسىڭ» دەگەن ءسوزى جاتتالىپ قالدى. وسى ايتقانىن جادىمدا بەرىك ۇستاپ, «ورالحانعا ورالۋ نەمەسە التايدىڭ اۋاس­ى» پوەما-مونولوگىمدى جازدىم.

– جاركەن اعا, قاي ولەڭىڭىزدى الساق تا, وقىرمان ودان ءسىزدىڭ ءومىرىڭىزدىڭ ءبىر پاراسىن تانىعانداي بولادى. بالالىق, جاستىق شاعىڭىز ارقىلى جىراقتا جۇرگەن اعايىن-تۋىستىڭ ساعىنىش مۇڭىن تانىعانداي اسەرگە بولەنەدى. نەگە اقىندىققا جاقىن بولدىڭىز, جانىڭىز ولەڭگە نەگە قۇ­مارتتى؟

– ەگەردە مەن اقىن بولماسام, مانساپ قۋعان جانداردىڭ ءبىرى بولىپ قالار ما ەدىم. مەندەگى اقىندىق اكە رۋحىمەن استاسىپ جاتقان الەم. قىتايدىڭ شىڭجاڭ ولكەسى  مايلى جايىر جايلاۋىندا تۋىپ وسكەن مەنىڭ دە, اتا-انامنىڭ دا ارمانى اتا جۇرتقا ورالۋ ەدى. اكەم قالايدا مەنىڭ ءبىلىم الىپ, ەلگە كەتۋىمدى قالادى. ءبىر اكە, ءبىر شەشەدەن تۋعانداردىڭ ىشىندە مەن ءۇرىمجى ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ قازاق ءتىلى مەن ادەبيەتى فاكۋلتەتىنە وقۋعا ءتۇسىپ, قىتاي ۇكىمەتى قۋدالاي باستاعان ساتتە جوڭعاردىڭ دالاسىن جاياۋ كەشىپ ءوتىپ, ەلگە ورالدىم. بۇگىندە سول جاقىن جانداردىڭ بارلىعى دا ومىردەن ءوتىپ كەتتى. اناۋ ءبىر جىلداردا جاقىندارىما دەگەن ساعىنىشىمدى باسىپ جۇرەيىن دەگەن ويمەن ءىنىمنىڭ بالاسىن جانىما العىزعان ەدىم. بىراق ول ەلدە كوپ تۇراقتاماي, قىتايعا قايتىپ كەتتى. بۇگىندە مەنى تانيتىن ەت جاقىندارىمنان ەشكىم قالمادى. ال اقىندىققا قالاي كەلدىم دەسەم, ۇستازدىق ەتكەن اكەم قىزىر وسپاتاەۆتىڭ وقىعاندارىن كوڭىلگە ءتۇيىپ ءوستىم. اكەم اڭگىمەسىنىڭ القيسساسىن ولەڭمەن باستاپ وتىراتىن. بالا كۇنىمنەن مەنى ءوزىنىڭ تۋعان باۋىرىنا تابيعي ەتكەندىكتەن, مەن بودەش اتانىپ كەتتىم. ويى زەرەك, قازاقتىڭ ارعى-بەرگى تاريحىنان تەرەڭ ءبىلىمى بار اكەم بايتۇرسىنوۆ ەملەسىمەن شىققان باسىلىمنىڭ ءبارىن قالت جىبەرمەيتىن. ارحيۆتەن الدىرعان ماعجان جۇماباەۆتىڭ بۇرىن جازىلعان ولەڭدەرىمەن تانىستىعىم دا وسى كەزبەن بايلانىستى. كىتاپقۇمارلاردىڭ كوپشىلىگى ءبىزدىڭ شاڭىراققا جينالىپ, اكەمدى ماڭايلاپ ءجۇرۋشى ەدى. «ولەڭ ادامنىڭ كوشباسشىسى» دەگەن ءسوزىن جادىما ءسىڭىرىپ,  كىتاپقا دەگەن قۇشتار­لىعىن بويىما دارىتتىم. ال بودەش اكەمنىڭ بورقاسقاسى مەنىڭ اتاجۇرتتى اڭساي جىرلاعان ولەڭىمە ارقاۋ بولدى.  بورقاسقامەن بىرگە جەلىپ, قانات ءبىتىپ ەلگە جەتكەندەي اسەرگە بولەندىم, ارمانىما جەتىپ, اتا جۇرتىما ورالدىم.

– ءوزىڭىز ۇستاز تۇتاتىن اقىن ومار­عازى ايتان تۋعان ناعاشىڭىز ەكەن. بويىڭىزدا انا سۇتىمەن دارىعان اقىن­دىقتىڭ دا بار ەكەنى ولەڭ الەمىن­دەگى قادامدارىڭىزدان  انىق اڭعا­رىلادى. 

– انا سۇتىمەن كەلگەن قاسيەتتى ارى قاراي دامىتىپ, ءوشىرىپ الماۋدىڭ باس­تى جولى ىزدەنىس پەن ءبىلىم ەكەنى ايدان-انىق. انام جامىشقان وتە بايسالدى, جايدارى, سونداي قايىرىمدى جان بولاتىن. ءالى ەسىمدە, شومشەك تەرىپ, ىلعي قاسىندا جۇرگەن كەزىمدە سەن اۋىز تي دەپ, جاڭا ساۋىلعان سيىر ءسۇتىن ماعان ىشكىزەتىن. سونداعىسى مەن توق بولىپ, امان ءجۇر­سىن دەگەن تىلەگى ەكەن عوي. بۇگىندە تۋعان جەردىڭ توپىراعىن باسۋ باقىتى بۇيىرعان مەنىڭ تىلەۋشىلەرىم – اكەم مەن شەشەم. اكەم مەن وقۋعا تۇسكەنىمدە ۇرىمجىدە باس گازەتتە ىستەيتىن ومارعازى ايتان ناعاشىما بارىپ, ءبىر جىلقى سويىپ اس بەرىپ, تابىس­تاپ كەتكەنى, كەيىننەن ويلاپ وتىرسام, بولشاعىمدى قامتاماسىز ەتكەنى ەكەن عوي. العاشقى ولەڭدەرىمنىڭ تۇ­ساۋىن كەسكەن دە ناعاشىم – ومار­عازى ايتان. ول كەزدە ورتا مەكتەپتە جۇرگەندە اعاش ەگەتىنىمىز بار. سوندا جەكە دارا وسكەن شىرشا كوز الدىمدا قالىپ قويىپتى. قوي باعىپ ءجۇرىپ قولىما ىلىككەن ءبىر ءتۇپ شەڭ­گەلدى ۇستاپ, سۋعا كەتپەي امان قالعانىم دا ساڭلاۋدا قال­عان بالا­لىق شاق ەستە­لىگىنىڭ ءبىر كو­رىنى­سىندەي. ومار­عازىمەن بىرگە ماعان ۇستازدىق ەتكەن كەرەيعازى, سەرىك قاپ­­­شىقباي ۇلىنىڭ دا شى­­عارماشىلىعىمدا الار ور­نى بولەك. سەرىك قاپ­­شىقباي ۇلى ءتىل-ادە­بيەت فاكۋلتەتىن ءتامام­داپ, «شىنجاڭ وقۋ-اعارتۋ» جۋر­نالىندا ەڭبەك ەتكەنى بەل­گىلى. «ۇلتشىل» اتانىپ, جيىر­­ما جىلدان استام سۇر­گىنگە ۇشى­رادى. مەكتەپتە وقىپ جۇرگەن كەزىم, ول كىسى تۇر­مەگە جابىلدى. سول كەزدە ار­تىنان ەرە با­رىپ, ءبىر بۋما ولەڭدەرىن تا­بىس­تاعانىم ەسىمدە قالىپتى. كەيىن­نەن ۇلت­جاندى ازامات تۇتقىننان بوساپ, ەلگە ورالىپ, قىزمەت ەتتى.

– ولەڭدەرىڭىزدى وقىپ وتىر­عاندا تۋعان جەرىڭىز جايىرعا دەگەن ساعىنىشپەن عانا ءومىر سۇرە­تىندەي كورىنەسىز. بۇگىندە الىستا قالعان كۇندەردىڭ ماۋقىن باسۋعا سەپتەسەر كوزىڭىزدىڭ قاراشىعىنداي, جانى­ڭىزدىڭ الدانىشىنداي بولعان بالا-شاعا, نەمەرەلەرىڭىز بار دەسەك تە, ساعىنىشىڭىز سارقىلماعان ءتارىزدى.

– راس ايتاسىڭ. بالالارىم, وتباسىم – جان جىلۋىم. ەلۋ جىل وتاسقان جان جارىم گۇلشات – جانكۇيەرىم. ۇلىم ايبىنىمنان كورگەن ەكى نەمەرەم كوز قۋانىشىمداي بولىپ كوڭىلىمدى مارقايتادى. ال باقيعا كەتكەن ۇلىم ايدارعا دەگەن ساعىنىشىم ماڭگىلىككە جۇرەگىمنىڭ تۇبىنە ۇيالاپ قالدى. وسى كۇندەردە ءبىر اللادان تاۋەلسىز ەلىمىزدىڭ, وتباسىمنىڭ اماندىعىن تىلەپ وتىرعان جايىم بار. ال سوڭعى جىلدارى تۋعان جەرىم تۇسىمە ءجيى كىرىپ ءجۇر. جاسىم ۇلعاي­عاندىكى بولار, تۋعان جەرگە دەگەن ساعىنىشىم ءورشىپ بارا جاتقانداي. سونداي ىستىق, جانىما جاقىن اسەرلى ساتتەرگە ءجيى ورالامىن. ءوزىم وسكەن قوڭىر تامدى ءجيى كورەمىن. جايىردىڭ باۋ­رايىنداعى اتاقونىسىم كوكەيىمنەن كەتپەي تۇرادى. ساعىنعان ساتتەرىمدە:

– تۋعان جەرىم – جايىرتاۋ,

ەكى وركەشى ايىر تاۋ.

جايىرتاۋدان سۇم تاعدىر

تىرىدەي مەنى ايىردى-اۋ..,

– دەپ تە جازدىم.

تۋعان جەردiڭ قار, مۇزى,

ايازىڭمەن جۋىندىر.

تۋعان جەردiڭ بال قىزى,

بۇرىمىڭمەن بۋىندىر.

تۋعان جەردiڭ بۇلاعى –

تولقىنىڭمەن ات مەنi.

تۋعان جەردiڭ جىلانى,

شىرىلداتىپ شاق مەنi.

تۋعان جەردiڭ شەڭگەلi,

تىرنا اياماي بەتiمدi.

تۋعان جەردiڭ ەرمەنi,

اۋزىما قۇي ءوتiمدi.

تۋعان جەردiڭ دوڭىزى,

قان جوسا عىپ جارىپ كەت.

تۋعان جەردiڭ قوڭىزى,

دومالاتىپ الىپ كەت.

تۋعان جەردiڭ قاسقىرى,

كەمiر, اقىن سۇيەگiن.

تۋعان جەردiڭ تاس, قۇمى,

سەنi وسىلاي سۇيەمiن, دەگەن جىرىمدى جىرلاپ وتەمىن. جايىرمەن ساعىنىش اۋىلىنا ساپارلاپ,  كەشىمدى دە ساعىنىشپەن باتىرامىن.

– اقىن ومىرىندە ءبىر عانا كىتاپ بولادى دەپ جوعارىدا ايتىپ كەتتى­ڭىز. شىعار­ماشىلىعىڭىزدىڭ تولقۇ­جاتى بولعان ءارى جەكە دارا الىپ ق­اراي­تىن  كىتابىڭىز بار ما؟

– وسى تۇستا بولە-جارىپ «جۇلدىزعا ورىن اي بەرمەس» جيناعىمدى اتاعان بولار ەدىم. بۇل ءوزى تۇڭعىش ءارى ماڭدايىما بىتكەن كىتابىم بولاتىن. ودان ارتىعى جوق تا. وسى جيناقتا العاشقى ولەڭ-جىرلارىم جاريالاندى.

– ولەڭدەرىڭىزدى جاس اقىنداردىڭ دا قىزىعىپ  وقيتىنىن بايقاپ ءجۇرمىز. سىزبەن سىر-سۇحبات قۇرىپ, اقىن جا­نىنا جاقىن بولعىسى كەلەتىن­دەي. جاس­تار­دى ولەڭدەرىڭىزدە نە قىزىقتىرادى دەپ ويلايسىز؟

– مەنىڭ ولەڭدەرىمدەگى جاستاردى ەلەڭ ەتكىزەرى تۋعان جەر, ساعىنىش تاقىرىبى دەپ بىلەمىن. اقپاراتتىق كەزەڭ جاستاردىڭ موينىنا ۇلكەن جاۋاپكەرشىلىكتەر جۇكتەپ وتىر. ەلگە, تۋعان جەرىنە دەگەن جا­ناشىرلىق, وتانسۇيگىشتىك سەزىمدى بۇگىنگى جاستاردىڭ بويىنان كورۋگە بولادى. ءالى ەسىمدە قازاقتاردىڭ ەڭ العاشقى قۇرىلتايى الماتىدا ءوتتى. سوندا جان-جاقتان كەلگەن ءيسى قازاق اعايىندارىمىز كوز­دەرىنە جاس الا اتا جۇرتىمەن توپى­راعىن ءسۇيىپ قاۋىشتى. ۇشاقتان تۇسكەن قانداستىرىمىزدى كورىپ, قازاق جاۋ­عانداي قۋاندىق. مىنە, تۋعان جەرگە دەگەن ماحاببات قانداي دەسەڭىزشى. ال مەنىڭ جىرلارىما ارقاۋ بولعان الىستاعى اعايىننىڭ ساعىنىشى ولەڭىم ارقىلى جاستاردىڭ جۇرەگىنە جەتىپ جاتسا نۇر ۇستىنە نۇر. ال جىلدامدىق جەتەگىندەگى باسەكەلەستىك زامانىندا جاستار ءۇشىن ۇزىنسونار ولەڭنەن گورى, قىسقا دا نۇسقا, ويى جاتىق ولەڭدەر قاجەت-اق.  ال ولەڭ­سۇيەر جاستار ءۇشىن تالعامپازدىقپەن جازا الاتىن اقىندار عانا سۇرانىستا دەپ ويلايمىن.

– ال اتاق دەگەندى قالاي قابىل­داي­سىز؟ ونىڭ ءمانى, سيپاتتاماسى بار ما؟

– بۇگىندە قانداي دا ءبىر ماراپات العانىڭ اتاق ەمەس. تۋا ساپ ەشكىم اتاق المايدى. ادام بالاسى اتاق ءۇشىن تۋمايدى. تاعدىر نەگە قيسا  –  سول اتاق. ءومىر ءوزى اتاققا جەتەلەپ اپارادى. اتاق دەپ تەرەڭ ءبىلىم مەن ەسەلى ەڭبەكتى, حالقىڭنىڭ الدىنداعى بورىشىڭدى ادال اتقارۋىڭ دەر ەدىم. ءيا, بۇگىندە كىم كوپ, اقىن كوپ. الايدا سول اقىندىقتىڭ جۇگىن ادال ارقالاپ جۇرگەندەر نەكەن-ساياق. ال ءوز باسىما كەلسەم, اللا تاعالا ول كۇن­دەرگە جەت­كىزسە, ۇلتتىق پوەزيامىزدى دامى­تۋعا كۇش-جىگەرىم سارقىلعانشا, قال-قا­دەرىمنىڭ جەتكەنىنشە ەڭبەك ەتەمىن دەپ ويلايمىن. 

ىشىمە ءۇڭىل, ىشىمە ءۇڭىل, اعايىن,

شابىتتانعان كەزىمدە ايتىپ قالايىن.

قاراي بەرمە جۇپىنىلاۋ سىرتىما.

كوكىرەگىمدە قايناپ جاتىر جىر تۇما

قاينارىمنان سۋسىن بەرسەم دەپ ەدىم,

نارىق قىسىپ شولىركەگەن جۇرتىما.

جولىن كەستىم مانساپقۇمار پاقىردىڭ

ۇلتىم ءۇشىن جان قياتىن اقىنمىن.

ولەڭ شىركىن ءتىلى شىققان بوبەك قوي,

جۇرەگىڭدى بەسىك ەتىپ بولەپ قوي.

سىرتىما ەمەس, ىشىمە ءۇڭىل اعايىن,

ىشكە بۇكتىم قۇپيامنىڭ تالايىن.

قابىل بولسا اق تىلەگىم, شىن سىرىم

جاس بالاداي ءبىر قۋانىپ قالايىن.

– اعا, اعىل-تەگىل جىرلا­رى­ڭىز سار­قىل­ماسىن. اڭگىمە­ڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن

ەلۆيرا سەرىكقىزى,

«Egemen Qazaqstan»

سوڭعى جاڭالىقتار