وسى ەلدىڭ ىشىندە ۇيلەنگەنىنە كوپ جىل بولماعان جاس وتباسى ءومىر ءسۇرىپتى. ولاردىڭ قولىندا ابدەن قارتايعان, اسىراۋعا مۇقتاج كارى اكەلەرى بار ەكەن. جاسىندا باعىپ-قاعىپ وسىرگەنىنە قاراماي جاس جىگىت قارت اكەسىنە ءجوندى كوڭىل بولمەيدى. و دۇنيەگە اتتاناتىن ولمەلى شال رەتىندە قارايدى. قاريانىڭ قارنى بىردە اش, بىردە توق, بالا مەن كەلىننىڭ بەرگەنىن ءىشىپ, بەرمەسە سابىر ساقتاپ, ءبىر قۇدايعا عانا جالبارىنىپ جاتا بەرەدى.
قاريانىڭ جاتقان جەرى مۇنداي جايسىز بولار ما. بالالارى بولسا بۇتاعى دۇرىس ارشىلماعان تال اعاشتان جاسالعان توسەك-ساكىگە جۇقا توسەنىش تاستاپ, سوعان جاتقىزىپ قويادى. قاريانىڭ قارسىلاسۋعا قاۋقارى جوق, اعاش توسەكتە جامباسى تەسىلىپ, كوزى بوتالاپ جاتادى. تەك قانا ەندى-ەندى ەسى كىرىپ كەلە جاتقان ءتورت جاسار نەمەرەسى اتاسىنا كەلىپ, ماڭدايىنان سيپاپ, ساقالىن تاراپ قاسىنان شىقپايدى.
اتاسىنىڭ اعاش باتىپ, جاۋىر بولعان ارقاسىن سيپايدى, جاراسىنا ماي جاعىپ كومەكتەسەدى. اتاما بۇلاي جاساماڭدار دەپ, ءوزىنىڭ اكە-شەشەسىنە ايتىپ كورەدى. ولار ادەتتەگىدەي ءمان بەرمەيدى. سودان ابدەن امالى تاۋسىلعان نەمەرە شاعىن اۋلانىڭ ىشىنە جاس شىبىقتاردى جينايدى. ولاردى نان جاباتىن پەشتىڭ ۇستىنە قويىپ شالا كەپتىرەدى. سودان كەيىن اسىقپاي توقۋدى باستايدى. ءتورت جاسار بالانىڭ قولىنان ارينە بىردەمە كەلمەسى انىق. بىراق جۇمىسىن توقتاتپايدى. قاشان كورسەڭىز اۋلادا شىبىق توقىپ وتىرعانى.
سودان ءبىر كۇنى بالانىڭ اكە-شەشەسى: «سەن وسى نە ىستەپ ءجۇرسىڭ, مىنا جاس شىبىقتاردى قايتەسىڭ؟», دەپ سۇرايدى. سوندا بالا: «جاس شىبىقتاردان ساكى-توسەك توقىپ جاتىرمىن», دەيدى. «ونى قايتەسىڭ؟». «سىزدەر قارتايعاندا سوندا جاتقىزامىن», دەيدى. سوندا بارىپ اكە-شەشەسى ەسىن جيعان ەكەن. سول ساتتەن باستاپ اكەسى قاريانى جۇمساق توسەككە جاتقىزىپ, كۇتىپ باعىپتى.
