رۋحانيات • 02 مامىر, 2020

قازاقتىڭ كەلىنى قانداي بولعان؟ (ەتنوگرافيالىق پايىم)

3154 رەت
كورسەتىلدى
10 مين
وقۋ ءۇشىن

«كەلىن ەنەنىڭ توپىراعىنان جارالادى» دەيدى حالىق. جاس كەلىن اۋلەت ءۇشىن جاسالاتىن قاسيەتتى دە, كيەلى مىندەتىن مۇلتىكسىز ات­قارىپ, بولاشاقتا ەڭبەكقور, ىزەتتى, اق­جار­قىن, كوپشىل انا بولۋىنا اجەلەر مەن ەنەلەردىڭ ومىرلىك تاجىريبەسى, كەلىنگە بەرەر اقىل-كەڭەسى ماڭىزدى.

قازاقتىڭ كەلىنى قانداي بولعان؟ (ەتنوگرافيالىق پايىم)

پاراساتتى اجەلەردىڭ: «كەلىنىڭدى قىزداي كور, قىزىڭ كەلىن بولماس پا؟» دەۋى ءوزارا سىيلاستىققا ۇمتىلۋدى مەڭ­زەگەن, استارى تىم تەرەڭدە جاتقان ءسوز بولسا كەرەك. سوندىقتان, جاس كەلىندى و باس­تان شارۋاشىلىق, ءۇي شارۋاسىن جۇرگىزۋ مەن مەڭگەرۋدىڭ جاڭا ورتاداعى ۇلگىسىنە بەيىمدەپ, وڭ مەن سولىن تەز تانۋىنا جار­دەمدەسۋى كەرەك. وسى وتپەلى كەزەڭگە اسا ءمان بەرگەن اتالار «قاتىندى باستان» (تاربيەلە) دەگەن وسيەت قالدىرۋى تەگىن ەمەس.

ءسويتىپ, بۇرىنعى ەركە قىز, بۇلا بويجەت­كەننىڭ, ەندىگى كەلىننىڭ الەۋمەتتىك مارتەبەسى (ستاتۋسى) وزگەرۋىنە بايلانىستى, ونىڭ ءىس-قيمىلىنا, مىنەز-ق ۇلىقتارىنا ءتۇرلى شەكتەۋلەر سالىنىپ, ىرىم-تىيىمدارعا بوي ۇسىنۋىنا تۋرا كەلەدى. ماسەلەن, كۇيەۋىنەن باسقا بوگدە ادامدارعا «اۋرەت» (عاۋرات-اراب ءسوزى) سانالاتىن قولىنىڭ ۇشىمەن بەتىنەن باسقا دەنەسىن جالاڭاش كورسەتپەۋ, جالاڭ باس, جالاڭ اياق جۇرمەۋ, ەرلەردىڭ جولىن كە­سىپ وتپەۋ, ۇلكەندەر وتىرعان ۇيگە كىرمەۋ, ۇلكەندەردىڭ اڭگىمەسىنە ارالاسپاۋ, ولارعا شاي قۇيعاندا ءبىر تىزەرلەپ قىرىن وتىرۋ, قازان اياعىن سىلدىرلاتپاۋ, ۇلكەن ادام كو­زىنشە داۋىس كوتەرىپ سويلەمەۋ, بالالارعا قاتقىل سويلەمەۋ, شاڭقىلداپ ۇرىسپاۋ, ۇلكەن ءۇيدىڭ تورىنە شىقپاۋ, اتا-ەنەسىنىڭ, قايىن اعالارىنىڭ, قاينىلارىنىڭ توسەگىنە وتىرماۋ, جەر تايانىپ وتىرىپ اس ىشپەۋ, كيىمىن جەلبەگەي جامىلماۋ ت.س.س.

وسى اتال­عان جانە وسى تەكتەس كەلىنگە بايلانىستى ىرىم-تىيىمدار مەن ادەت-عۇرىپتاردىڭ تار­بيەلىك مانىنەن تىس ولاردىڭ تۇپكى ءمانى – ەندىگى كەزەكتە دۇنيەگە ۇرپاق اكەلۋشى, بولاشاق انا دەنساۋلىعىنا, ياعني بولاشاق ۇرپاقتىڭ يماندىلىعى مەن ساۋلىعىنا دەگەن قامقورلىقتا جاتقانى داۋسىز. پاتريارحالدىق-رۋلىق نەگىزگە قۇرىلعان قازاق قو­عامىندا بالانىڭ دەنەسى اكەدەن (رۋدىڭ ىشىندەگى ۇساق تارماقتاردى قازاق «سۇيەك» دەپ اتاعان), قانى شەشەدەن دەپ تانيتىن ءۇردىس قالىپتاسقانى ءمالىم. بۇنى «سۇيەك اكەدەن, ەت انادان» دەپ تە ايتادى. سوندىقتان, جاتىرداعى ۇرىق-ۇرپاققا انانىڭ اسىل مىنەز-قۇلقى, تەكتىلىگى قانمەن بەرىلەتىندىك­تەن كەلىن بولسىن, جالپى ايەل زاتىنا قاراستى ىرىم-تىيىمداردىڭ كوپ بولىپ كەلۋ سەبەبى ۇلتتىڭ اسقاق بولاشاعىنا دەگەن ارمان-مۇراتتان تۋىندايدى. «ەل بولامىن دەسەڭ بەسىگىڭدى تۇزە!» دەگەن ۇراندا وسى نيەتتەن تۋعان.

قالىپتاسقان ءداستۇر بويىنشا كەلىن بالا الدىمەن تۇسكەن جەرىنىڭ ۇلكەن-كىشىسى, ەرلەر مەن ايەلدەرىنە وزىنشە ات قويا ءبىلۋى ءتيىس. ول قازاقتا «ات تەرگەۋ» دەپ اتالادى. ات تەرگەۋ – جاس كەلىننىڭ تۇسكەن جەرىنە, كۇيەۋى­نىڭ تۋىستارىنا دەگەن ىزگى قۇرمەتىنىڭ, ادەبى­نىڭ يگى كورىنىستەرىنىڭ ءبىرى عانا بولىپ, ولاردى ءوز اتىمەن تىكەلەي اتاماي, ارنايى يشارالاپ ات قويۋى. كەلىن تاراپىنان وسى ات تەرگەۋ بارىسىندا ونىڭ تاپقىرلىعى, تەڭەۋ سوزدەرگە شەشەندىگى, جاراسىمدى ازىلقويلى­عى دا سىنعا تۇسەتىن بولعان. جاس مولشەرى, مىنەزى, كەلبەتى مەن ەرەكشە بەلگى, قاسيەتىنە, تۋىستىق قاتىناسى مەن مارتەبەسىنە قاراي قيسىنى تابىلىپ, ۇتىمدى قويىلعان ءاربىر اتتان كەلىننىڭ تاپقىرلىعى مەن اقىلدىلىعى اينالاسىنا تانىلادى. دۇنيەدەن الدەقاشان وزعان اتالاردىڭ دا اتىن اتاماي, جاناما سوزدەر قولدانادى. ماسەلەن, ءبىر اتانىڭ اتى ءتۇسىپحان نەمەسە تۇسىپاقىن ت.ب. بولسا, ءتۇس, ءتۇسۋ, ءتۇسىپ قالدى, ءتۇسىرىپ الدى دەگەن سياقتى ت.ب. ەتىستىكتى تەرگەپ, ونىڭ ورنىنا «دومالاۋ» سياقتى سوزدەردى قولدانادى. سونداي-اق, بالتا ەسىمدى ادام اتىن سول اۋىلدىڭ كەلىندەرى «بالتا» دەگەن ەڭبەك قۇرالىن ايتار كەزدە, اۋىزعا الماي, «اسپاپ» دەپ تەرگەۋمەن كەلەدى. ال, قايىن اتا, قايىن اعالارىنا – ساياتشى بولسا «بۇركىتشى اتا, بۇركىتشى», ءدىندار ادام بولسا «مولدا اتا, اعا», جاقسى كيىنەتىن, سىمباتتى ادام بولسا «سەرى اتا, اعا», جاسىنا قاراي «كىشى اتا, كىشى اعا» دەگەن سياقتى ت.ب. ات قويسا, قايىندارىنا قالجىڭعا نەگىزدەل­گەن, كۇلكىلى اتتار دا قويادى. مىسالى, تاپالدى «سۇڭعاق بويلى», جالقاۋدى «پىسىق قاي­نىم» دەگەن سياقتى.

بۇرىندارى ءوز كۇيەۋىن ء«بىزدىڭ ءۇيدىڭ كىسىسى», «وتاعاسى», «ۇلكەن كىسى» دەپ اتايتىن سالت ءبىرلى-جارىم جاعدايدا ءالى كۇنگە دەيىن ۇشىراسادى. وسىنىڭ بارلىعى كەلىن مەن قايىن جۇرت اراسىنداعى ءوزارا سىيلاستىق پەن بەرەكە-بىرلىككە قىزمەت ەتەتىن حالىقتىق ادەت-عۇرىپ نورمالارىنىڭ ايقىن كورىنىستەرى بولىپ تابىلادى.

ەندىگى كەزەكتە ەنەسى كەلىننىڭ تەزىرەك قۇرساقتى بولىپ, وزدەرى نەمەرە سۇيۋگە اسىعادى. كەلىن ءوز دەنساۋلىعىمەن بىرگە, ومىرگە دەنى ساۋ بالا اكەلۋ ءۇشىن اياعى اۋىر كەلىن قورشاعان ورتا, تابيعات, اۋا-رايى قۇبىلىس­تارىنا اسا ءمان بەرىپ, كوپ نارسەدەن ساق­تانىپ ءجۇرۋى كەرەك بولادى. ماسەلەن, بال­انىڭ بەتى شۇبار بولادى دەپ كۇنگە قىز­­دى­رىلمايدى, بالانىڭ ءتىلى شىقپاي, كەشىگەدى دەپ, بالىق جەۋگە, تولعاعى قاتتى ءارى, توعىز ايدان ارتىق كوتەرەدى دەپ, تۇيەنىڭ ەتىن جەۋگە تىيىم سالىنادى. قولونەرمەن شۇعىلدانعان كەزدە بالانىڭ كىندىگى موينىنا ورالىپ قالادى دەپ ارقان ەسۋ, ۇرشىق ءيىرۋ, كەستە تىگۋدەن ساقتاندىرادى.

مۇنىڭ سىرتىندا دۇرىس, قۇنارلى تاماقتانۋى كەرەك ەكەنى, ارينە, بەلگىلى جايت. كەيىن, امان-ەسەن بوسانعان سوڭ بالاسىن ۇلكەندەردىڭ جانىندا ەمىزۋگە تۋرا كەلسە, ءبىر قىرىنداي وتىرىپ ءتوسىن جاسىرۋى ءتيىس. ۇلكەندەر وتىرعان داستارقاندا ەڭ تومەندە وتىراتىن جاس كەلىن, سۋسىن, شاي ۇسىنعاندا قوس قولداپ, نەمەسە سول قولىمەن كەسە, توستاعان ۇستاعان وڭ قولىنىڭ بىلەك تۇسىن سول قولىمەن دەمەي ۇستاپ, يناباتپەن ۇسىنۋ كەرەك. ۇلكەندەرگە تۋرا قاراماي نازارىن تومەن سالىپ وتىرۋى, سۋسىن ىشكەندە, تاماق جەگەندە ءبىر قىرىنداي وتىرىپ, اۋزىن ءبىر قولىمەن كولەگەيلەپ, اس شايناپ وتىرۋى كەرەك دەگەن سياقتى ءوزىن يبالى ۇستاي بىلۋگە, ادامدارمەن قارىم-قاتىناستا ساق, اباي بولۋعا ۇيرەتەتىن تار­بيەلىك ءماندى كوپتەگەن ت.ب. تىيىمدار بار.

كەلىننىڭ جاڭا ورتاداعى ارمەن قارايعى الەۋمەتتىك مارتەبەسىن بەلگىلەيتىن بىرنەشە شارتتار اتقارىلادى. ولار – ساۋكەلەدەن كەيىنگى – «جەلەك جامىلۋ», ودان كەيىنگى «كيمەشەك كيۋ». ماسەلەن, كەلىن بولىپ تۇسكەن­نەن كەيىن, ساۋكەلەسىن ساندىققا وراپ ساقتاپ قويعان كەلىن, ءبىر جىلداي ۋاقىت بويى, ياعني بالالى بولعانعا دەيىن «جەلەك» جامىلىپ جۇرەدى. جەلەك – كۇرەڭ ءوڭدى جەڭىل ماتادان تىگىلگەن, باس كيىمنىڭ شەتىن الا, شەكەنى, ماڭ­دايدى جابا كەلىپ, بەت قانا اشىق قال­دىرىلاتىن, توگىلە, دەنەنى وراي جاۋىپ تۇ­راتىنداي ەتىپ مول قامتىلعان, ۇزىندىعى تىزەدەن اسا كەلەتىن عۇرىپتىق كيىم ءتۇرى. بەل­گىلەنگەن مەرزىم بولعان كەزدە مال سويىپ, اۋىل كەمپىرلەرىن, ابىسىن-اجىندارىن شاقىرىپ, ارنايى اتاي وتىرىپ, كەلىننىڭ «جەلەگىن الىپ», «كيمەشەك كيگىزەدى». بۇل — كەلىننىڭ وسى اۋلەتتىڭ تولىق مۇشەلىگىنە ءوتىپ, انا, ادال جار, ءۇي يەسى دەگەن اتاققا يە بولعاندىعىن ايعاق­تايتىن جاس, الەۋمەتتىك ينيتسياتسيانى بەلگىلەگەن عۇرىپ بولىپ تابىلادى. جاس كەلىن ءتۇرلى-ءتۇستى, زەر جىپپەن كەستەلەنگەن, مونشاقپەن, تانامەن اشەكەي­لەنگەن كيمەشەك كيسە, جاسى ۇلعايا كەلە ول اشەكەيلەرى ازايعان, رەڭكى بىركەلكى كيمەشەك كيەتىن بولادى. وسى ورايدا ەرەكشە ايتا كەتەر جايت, ەگەر بالالى بولىپ ۇلگەرمەي, كەلىن ومىردەن قايتقان جاعدايدا, ەجەلگى قازاق ءتارتىبى بويىنشا كەزىندە تولەنگەن جاساۋداعى جىلقى, تۇيەلەرمەن بىرگە قالىڭ­دىقتىڭ ۇزاتىل­عاندا كيگەن ساۋكەلەسىن دە قوسا قايتاراتىن بولعان. ەگەر بالا تۋىپ, ۇرپاق قالدىرسا, جاساۋ دا, مال دا, ساۋكەلە دە قايتارىلماي, كۇيەۋىنىڭ مەنشىگى بولىپ قالا بەرەدى. سونداي-اق, وتباسىلىق كيكىل­جىڭ­دەردەن تۋىنداپ, اجىراسۋ ماسەلەسى قوز­عالىپ, ءادىل سوتقا جۇگىنۋدىڭ ناتيجەسىندە, ايەل زاڭدى اجىراسۋعا قول جەتكىزگەن جاع­دايىندا, جاساۋ مالىمەن بىرگە, كۇيەۋى ساۋ­كەلەنى دە قايتارۋى ءتيىس. ويتكەنى, ساۋكەلە ءوسىپ-ءونۋ سيمۆوليكاسى مىندەتىن اتقاراتىن, قىمبات تاس, قىمبات اڭ تەرىلەرىمەن ساندەلىپ تىگىلگەن عۇرىپتىق باس كيىم ەكەنى بەلگىلى. ساۋكەلە اسا باعالى زات, ماسەلەن كوپتەگەن دەرەكتەردە بەلگىلى بولعانداي اشەكەيلى ساۋ­كەلەنىڭ قۇنى ءجۇز جىلقىعا باعالاناتىن.

وسىلايشا, ءومىر وتكەلدەرىنەن ءوتىپ, كوپ تاجىريبە جيناقتاپ, نەمەرە-شوبەرە سۇيگەن انالار اۋىل-ايماققا بەدەلدى بولىپ, ەر ادامدار اۋىلدا جوقتا ءىس باسقارىپ, مال سويعىزىپ, قوناق كۇتىپ, تۇسەل ءتۇسىرىپ اتتاندىراتىن جايت قالىپتى راسىمگە اينالادى. ەندەشە, ءاربىر سالتتىڭ, ادەت-عۇرىپتىڭ, ىرىم-تىيىمدار جۇيەسىنىڭ نەگىزگى مىندەت­تەرى سايىپ كەلگەندە قوعام, قاۋىم مۇشەلە­رىنىڭ جۇمىلىپ, بىرىگە تۇسۋىنە قىزمەت ەتە­تىندىگىن باسا ايتۋ كەرەك.

دوسىمبەك حاتران,

تاريح عىلىمدارىنىڭ كانديداتى

 

سوڭعى جاڭالىقتار