ساق جاۋىنگەرلەرى ەلدىڭ شەتىنە جەتكەندە قۇلدان تۋعان ۇلدار قولدارىنا قارۋ ۇستاپ شىعىپ, ولاردى ەلگە كىرگىزبەي سوعىس سالادى. ايقاس ۇزاققا سوزىلىپ, قۇلداردى جەڭە الماعان ساقتار كەڭەس قۇرادى. سوندا ءبىر داناگوي قاريا: «ەي, ساق جاۋىنگەرلەرى, وسى ءبىز نە ىستەپ ءجۇرمىز؟ ءبىز ءوز قۇلدارىمىزبەن سوعىسىپ ءجۇرمىز. بىزدەر قارۋمەن سوعىسقاندىقتان ولار وزدەرىن تەڭ ساناپ, جەڭىس بەرمەي ءجۇر. بار قارۋ-جاراقتارىڭىزدى تاستاپ, ولارعا ۇزىن تاسپالى قامشى الىپ شىعىڭدار. ولار قامشى-بيشىكتىڭ سۋىلىن ەستىپ, وزدەرىنىڭ قۇل ەكەنىن ەسىنە ءتۇسىرسىن» دەپتى.
ساقتار بۇل كەڭەستى ماقۇل كورىپ, تاسپالى قامشىمەن قۇلدارعا قارسى شىعادى. قامشىنىڭ سۋىلداعان ىسىلىن ەستىگەن قۇلدار ايقاستى ۇمىتىپ, قاندارىنا سىڭگەن قۇلدىعى ويانىپ, بويلارىن ۇرەي بيلەپ, مايدان دالاسىن تاستاپ, باسى اۋعان جاققا قاشا جونەلگەن ەكەن.
