بۇتاقتاردىڭ قىر ارقاسىن جولاقتاپ,
تال-تەرەككە جاتىر ناۋات قوناقتاپ.
سىي قۇلاعان سىيقىرلى ءتۇن سىبىرلاپ,
دەيدى ماعان «قارداي تازا, بول اپپاق!».
...قوش كەلىپسىڭ, كۇنتىزبەنىڭ كوكتەمى,
اق قار, بالكىم, ءسال كۇرسىنگەن كوك دەمى.
ءبىر كۇرسىن دە, سەن دە سەرپىل, كوڭىلىم,
وتكەن قىسقا قالدىرىپ بار وكپەنى.
اق قار... اق قار...
اق – ادالدىق جارشىسى,
جۇرەك كىرىن جۋشى ارمانسىز, ارشىشى!
ءتىلىم توسسام, تىلەك ايتىپ ەريدى
ءتاڭىر سەپكەن تازالىقتىڭ تامشىسى.
كۇنتىزبەدە قىس ءبىتتى. ال, جاراندار,
كوڭىل كوكتەن كوكتەم كۇتىپ الاڭدار.
...ءتاڭىر ءدامىن تاڭدايىڭمەن سەزىنىپ,
تازارتشى ءبىر جۇرەك كىرىن, ادامدار!
سəل كەشىككەن ءسəۋىردىڭ كۇنشۋاعى
تۇرلەنتەم دەپ تەرەكتى قۇلشىنادى.
قۇدىرەتى-اي قۇدايدىڭ, قارا دا تۇر,
قاۋلاپ ەرتەڭ تەرەككە ءبۇر شىعادى,
مەن دە تەرەك تەكتەسپىن, سونى ۇق, عالام,
مويىتا الماس تىرلىكتىڭ مىڭ سىناعى.
ءتəڭىر-نۇرى تامعاندا تالىقسىتىپ,
تامىرىمدى ءيىتىپ جىر شىعادى.
ساۋىرىنان سان مىڭداپ عاسىر اۋعان,
قارا جەرگە قايتادان شاشىلار دəن.
سەن دە دəن سەپ كەۋدەڭە ىزگىلىكتەن,
اللا سىيىن الۋعا اسىعار جان.
«كوكتەسىن» دەپ بارشاعا كوكتەم بەرگەن,
نيەتكە ساي نەسىبە شاشىپ اللام.
جاساعاننىڭ شابھاتتى شاپاعاتى,
جاسا,
كوكتەم,
اق نيەت,
اسىل ارمان!
دالا كوكتەمى
ەرەكشە ءبىر جۇپاردى دالا بۇركىپ,
تولقيدى اسپان, بوز بۇلتتار الابۇرتىپ.
كولدى اينالا جوڭكىلگەن اناۋ قازدار
كومەيىنەن بارادى ءان اعىلتىپ.
اققۋ بولىپ جار سالىپ جاڭا كوكتەم,
«گاككۋلەتىپ» قاناتىن قاعادى ەپپەن.
الاقانات, توڭى ەرىپ ۇلگەرمەگەن
ساعىم وينار قىر جاقتان, انا بەتتەن.
جاڭالىققا جاڭا كۇن جارشى مىنا,
سەرە-توڭىن دوڭدەردىڭ ارشىدى دا
سىعىرايىپ قارايدى, سىلق-سىلق ك ۇلىپ,
ساي قۋالاي جۇگىرگەن قار سۋىنا.
بۇلت جاساۋعا اسىعىپ بۋ اتقانى-اي,
ءسىڭىپ جاتىر دالاعا شۋاق تالماي.
قوتىر تايدىڭ جونىنداي جۇدەۋ بەلدە
ەرەن جىگەر ەرەكشە قۋات بارداي.
ولاي-بۇلاي ويقاستاپ بادىك-وكپەك,
وكتەمدىگىن ءالى دە ءمالىم ەتپەك.
ەمىرەنگەن تولىنە ەنەسىندەي
ەلجىرەيدى ەرەكشە كارى-كوكپەك.
قاشىپ شىعىپ قورادان قىرقانى اسىپ,
جىلقىلار ء“سۇر” كوكپەكتى ءجۇر قاجاسىپ.
«سەزىمدەرى» ويانعان سەرى-ساۋرىك
شاپقىلايدى شارشاماي, قۇر تالاسىپ.
قىلتاناق جوق كوكتەگەن اڭعاردا ءالى,
كۇنى ەرتەڭ-اق قاۋلايدى سارعالداعى.
...تاناۋىن كەپ قىتىقتار كوكتەم ءيسى
تانا-تورپاق, تايلاردىڭ البارداعى.
شىركىن, كوكتەم
قۇيىلعاندا شۋاق-نۇر كوكتەن كەلىپ,
اقىرداعى كوك قۇراق, شوپتەن جەرىپ...
ارقاسىنا كۇن تيگەن كۇرەڭ دونەن
ازىناۋدى شىعاردى وكتەمدەنىپ.
دەگەن وي جوق اۋرىكتە كۇيىم ارىق,
تۇلا بويىن سەزىمنىڭ «كۇيىگى» الىپ.
قورادا تۇر قاراداي قوقيلانىپ,
قاز مويىنىن دوعاداي ءيىپ الىپ.
جازىقسىزدان جازىقسىز جازالانىپ,
الباردا تۇر جانۋار «ازالانىپ».
كوكەم كەلىپ بوساتتى كەنەت ونى,
قويماعان سوڭ قىرسىعىپ, مازانى الىپ.
جەردى تارپىپ تۇياعىن قايراپ قالىپ,
قۋاتىنان كوكتەمنىڭ قايرات تاۋىپ.
كوك ايعىردىڭ ءۇيىرىن كوزدەدى دە
شاۋىپ كەتتى قىر جاققا ايباتتانىپ.
P.S. تىرشىلىكتىڭ تامىرىن بۇلكىلدەتكەن,
جاۋعان شىعار نۇر-سيقىر مۇمكىن كوكتەن.
كەۋىپ قالعان وزەككە ءومىر سىيلاپ,
كوتەرەمگە كۇش بەرگەن, شىركىن, كوكتەم.
قۇرالاي سالقىن
قىدىرىپ جۇرسە قىراتتا نۇر-اراي شالقىپ,
شىداسا نەتتى ءنىل اسپان جىلاماي ءسال كۇن.
شەشەگىن ج ۇلىپ سولدىرىپ قىزعالداقتاردىڭ
سوعۋشى ەدى قىر جاقتا قۇرالاي سالقىن.
جيىلا قالعان ەنە-بۇلت ءيىپ قىرداعى,
نەسىبە بۇل دەپ ىشتەن وي ءتۇيىپ ءبىر ءبارى.
قىرىلادى-اۋ دەپ قىزعالداق قامىقپاس ەشكىم,
قۋانار امان ورگەنگە كيىكتىڭ لاعى.
مايدا قىلىعىڭ اينالسا مايتالمان جىرعا,
ارمان جوق انمەن سەزىمىن ايتا العان ۇلدا.
اينالاڭا ءۇر ءسان بەرىپ, كوز جاۋىن الىپ
ۇلبىرەپ ءوستىڭ گۇلدەي بوپ جايقالعان قىردا.
كورگەن جان سەنى بولعانداي ابدىراپ الەك,
تازا ەدىڭ تاڭنىڭ ۇقسايتىن اق نۇرىنا بەك.
جاڭا كوكتەگەن شاعىڭدا ماحاببات دەگەن,
قۇرالاي-سالقىن سوقتىقتى تاعدىرىڭا كەپ.
تابيعاتتىڭ دا قىزىنا قىسىمى كوپ-ءتى,
ء(السىز, نازىككە كىم, قاشان كىشىلىك ەتتى.)
توبەدەن توككەن تامشىلار ساباعىڭدى وتاپ,
بۇيىردەن جەلى گ ۇلىڭدى ۇشىرىپ ءوتتى.
تاقىرعا اينالىپ تۇكتى قىر, ءىز قالماق تۇگىل,
سەزە الماس ەشكىم ورنىندا سىزدار جاتتى ءزىل.
از عانا كۇنگى شۋاققا شەشەگىن جايعان
كەتە دە باردى قۇربان بوپ قىزعالداق-عۇمىر.
الدامشى دەگەن راس-اۋ, ءسىرا, جايساڭ كۇن,
تۇسىنبەدىم مەن, تابيعات, بۇ قالاي سالتىڭ؟.
كوكتەمگى شۋاق, كوك بەلدە تولدەگەن كيىك...
قىز ماحابباتى. ...قۇرالاي-سالقىن.
ابىلاي ماۋدانوۆ
