وتباسى كەلەر جىلدىڭ شىرشاسىن ورناتىپ بولىپ شاي ءىشىپ وتىرعاندا ءۇيدىڭ ەركە قىزى:
– مەن بيىلعى كەلەتىن اياز اتاعا: «ماعان كومپيۋتور, ماماما مىقتى تون اكەلىڭىز» دەپ حات جازىپ جىبەردىم دەگەندە, حابارى جوق بيىلعى اياز اتا شايىنا قاقالىپ قالعانى بار...
* * *
– جاڭا جىلدى ءبىزدىڭ ۇيدە قارسى السام دەيمىسىڭ؟ كەلە قال, تەك ءبىزدىڭ ءۇيدىڭ ەسىك قوڭىراۋى ىستەمەيدى, ەسىكتى اياعىڭمەن جايلاپ قانا تەۋىپ بەلگى بەر.
– نەعىپ اياقپەن؟
– ەندى قارسى الۋعا اناۋ-مىناۋ الىپ قولىڭ بوس بولمايتىنى ايتپاسا دا بەلگىلى ەمەس پە؟
* * *
– شىرشا مەرەكەسىنە سەن كىم بولىپ كيىنىپ كەلەسىڭ؟
– كورىنبەيتىن ادام بولىپ كەلەمىن.
– سوندا قالاي؟
– بارماي-اق قويامىن…
* * *
– ءبىزدىڭ كورىپ-ءبىلىپ جۇرگەن اياز اتا مەن شەتەلدىڭ سانتا كلاۋسىنىڭ ەرەكشەلىگى نەدە؟
– شەتەلدىكى ىلعي جالعىز ءوزى ساپ-ساۋ قالپى قىدىرىپ جۇرسە, بىزدىكى ۇنەمى جانىندا قىزى بار, مۇرنى قىزارىپ قىزىپ جۇرەدى...
