سەنگىڭ كەلمەسە دە امال نە, سەنۋگە كونەسىڭ. عاسىرلار بويعى ءداستۇرلى تاعامىمىز تۇرلەرىن جاپپاي دايىنداۋ, ەجەلدەن قاسيەتتى ازىعىمىزدى ءوندىرۋدى يەلەنۋ ەندى شەتەلدىكتەر ەنشىسىنە كوشىپتى. قىمىزدان باستاپ قۇرت, جەنتكە دەيىن. بىرەر كۇن تاتىلماسا تۇسكە كىرەتىن ايگىلى قازى-قارتا, جال-جايا دا الىستان اكەلىنەتىن بولىپتى. اشىپ ايتقاندا, اپىر-اۋ, مىناۋ ءبىزدىڭ بايىرعى اسىل اسىمىز عوي دەيتىن ەشتەڭە قالماي بارادى ەكەن. اي-كۇننىڭ امان-ساۋىندا بارىنەن ايىرىلىپ وتىرعانىمىزعا نە جورىق؟..
پالەنباي توننا ەت, پالەنباي توننا ءسۇت وندىرەدى دەلىنەتىن شارۋاشىلىقتاردىڭ ونىمدەرى قايدا؟ الدە باسەكەلەسە الماي ما؟ نەمەسە وزگەنىڭ جىلتىراعىنا اۋەستىك جەڭىپ ءجۇر مە؟ ايتەۋىر, بۇل سىردىڭ باسى-قاسىنداعىلار بولماسا باسقالارىمىزعا ءتۇسىنۋ قيىن.
ال ءتۇسىنۋ ءتىپتى قيىنداي ءتۇسۋى تاعى بار. كەشە الەمدىك عالامتور حابارلارى ىشىنەن جىلقى ەتىن كانادادا وندىرەتىنى, ءبىر بولىگىن قايدا دەيسىز عوي, بىزگە, قازاقستانعا جونەلتۋى ءمالىم بولىپ قالدى. سيىر ەتى ارگەنتينادان, قوي ەتى موڭعوليادان تاسىلۋىن ەستۋشى ەدىك. جىلقى ەتى دە الىستان اكەلىنە باستاۋىنا جەتىپپىز. شۇكىر, قيناپ بارا جاتقان قىسىلشاڭ جاعداي جوق سياقتى ەدى, مۇنشالىقتى كىرىپتارلىققا نەگە كىردىك. ءتۇسىنىپ كورىڭىز.
سوندا ول دالامىزدا ەركىن جايىلىپ, ءشوبىن تاڭداپ جەپ, سۋىن تالعاپ ءىشىپ, ەتى شيپا بولاتىن جىلقىمىزعا تەڭ كەلسە ءبىر ءسارى عوي, جەگۋدەن قالجىراعان, مىنۋدەن شارشاعان, قورەگى تالعامسىز, ءدامى ءنارسىز, «جەپ ەتى, ءىشىپ سورپاسى جوق», مۇنى دا بىلاي قويعاندا, دەنساۋلىققا زياندى اسەرى بار مال ەتى بولۋى مۇمكىندىگى تۋرالى جاي قالاي بىلىنبەۋى تاعى تۇسىنىكسىز.
قازاق مۇنداي جىلقىنىڭ ەتىن ەشقاشان كادەگە جاراتپاعان. سول ءبىلىنىپ تۇرعان وزگەنىڭ قالدىعى ەرىكسىز تىقپالانعانى نە ءجون! «جولداعى قۇيرىقتان قولداعى وكپە ارتىق» دەلىنگەن ەمەس پە ەدى! وزىمىزدىكى جاقسى ەدى عوي.
ايقىن نەسىپباي,
«ەگەمەن قازاقستان».
قاراعاندى.
