1969 جىلدىڭ شىلدەسى ەدى. سول جىلعى شىلدەنىڭ ىستىعى ءالى ەستە. الدە ول مەكتەپتى جاڭا ءبىتىرىپ, ارمان جەتەگىندە تۋعان جەردەن ۇزاپ بارا جاتقان شاكىرت جانىنىڭ قۋانىش پەن كۇدىك ارالاسقان كوڭىلىنىڭ قىزۋى ما ەكەن؟ باتىستان شىعىسقا, شىعىستان باتىسقا تارتقان ۇلان جولدىڭ بويىنداعى تىنىمسىز قوزعالىس – ءومىر اعىسى مەنى دە البىرت ارمانمەن تەربەتىپ, باتىستان شىعىسقا الىپ كەلە جاتتى. سوناۋ قيىردان, سول كەزدەگى گۋرەۆ اتتى ءوڭىردىڭ اقكيىزتوعاي دەگەن شالعايداعى اۋىلىنان ون بالا – كلاستاستار الماتىعا جول تارتىپ كەلەمىز. تاقىلداعان تاقتاي توسەكتە, ءجيى توقتاپ, شابان جۇرەتىن جولاۋشىلار پوەزىنىڭ ىشىندە التى كۇن تۇنەپ, ارەڭ دەگەندە الاتاۋدىڭ قارلى شىڭىنا كوز قادادىق. الاڭ كوڭىل ابيتۋريەنت دەگەن اتاۋعا ءالى ۇيرەنبەگەن بىزدەردى الماتى جاڭبىرلاتىپ قارسى الدى. سول ءتۇنى الماتىنىڭ تاۋ جاعىنداعى جاڭا شاعىن اۋداننىڭ شەتىندە, اياداي گۇلزاردىڭ ورىندىقتارىندا جاۋراپ, جاقاۋراپ تۇنەپ شىقتىق. ءۇش كۇننەن سوڭ قازگۋ-ءدىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىنە قۇجات تاپسىردىم.
«الاڭ دا الاڭ, الاڭ جۇرت» دەپ بابالارىمىز جىرلاعانداي, الاڭ كوڭىلمەن ەمتيحاندارعا كىرىستىك. ءساتى ءتۇسىپ, سۇرىنبەي كەلە جاتتىم. سول كۇندەردە قالىڭ تالاپكەرلەردىڭ اراسىنان بىزدەن ءسال ەرەسەكتەۋ, ءسال شارۋاگەرلەۋ كورىنەتىن, شاشىن ارتقا قايىرىپ, كۇرەڭقىزىل پورتفەل ۇستاعان, ابىرجىڭقى ءجۇرىسى عانا ابيتۋريەنتتىك مىنەزگە كەلەتىن, بالاڭ كوڭىلمەن قاراعاندا قازگۋ-ءدىڭ جاس وقىتۋشىسى سەكىلدى كورىنەتىن ءبىر جىگىتتى كورىپ قالىپ ءجۇردىم. ول كەزدە مۇنداي ادەمى, ابىرويلى پورتفەلدى پروفەسسورلار عانا ۇستايتىن. سودان دا بولار ونى كوبىمىز جاس وقىتۋشى دەپ قابىلداپپىز. سول جاس وقىتۋشى بۇگىندە اقساقالدىق جاسىنا جەتكەن ساليقالى ۇستاز, سىرباز ازامات, سىندارلى عالىم.
ەمتيحانداردىڭ بارىنەن, كونكۋرستىڭ كارىنەن ءوتىپ, رەكتوردىڭ بۇيرىعى وقىلاتىن كەڭ اۋديتورياعا بوي ۇيرەتىپ, جان-جاعىما قاراسام, كۇرەڭقىزىل پورتفەل دە ورتا تۇستاعى پارتانىڭ ۇستىندە جاتىر ەكەن. وقىتۋشى دەگەنىم ءوزىمىز سەكىلدى البىرت ابيتۋريەنت بولىپ شىقتى. كوپ ۇزاماي تالدىقورعاننىڭ قىتاي جاق شەتىندەگى, شەكارا بويىنداعى دۇنعانا دەگەن جەرگە جۇگەرى جيناۋعا كەلىپ تۇستىك. نەگە ەكەنىن قايدام, بۇل جولى كۇرەڭقىزىل پورتفەلدىڭ يەسىن كورە المادىم. جولداعى اسۋلاردان اسىپ كەلە جاتقاندا, جول بويى اياق سۋىتقاندا دا كوزىمە تۇسە قويمادى. كىم بولدى ەكەن دەپ ويلاپ قويعانىم بار.
جۇگەرىنىڭ وسىنشا ورمانداي بولىپ وسەتىنىن بىلمەۋشى ەدىم, ونىڭ ىشىندە العاشقى كۇنى اداسىپ, شەپ بويلاپ شىعانعا كەتكەن بىزدەردى شەكاراشىلار ۇستاپ الىپ, تىنتە تەرگەپ, جول بىلەتىن كومسورگىمىز انارباي بۇلدىباەۆتىڭ ارقاسىندا جاتاقتى زورعا تاپقانبىز. ەگىن دالاسىنان كۇن باتا كوڭىلدەنە ءان سالىپ, اقتاۋدى ايىرىپ, قاراتاۋدى قايىرىپ كەلگەندەي بولىپ ورالامىز. جۇگەرى تيەگەن جۇك ماشيناسىنىڭ ۇستىندە تورعايدىڭ بالاپانىنداي شۇپىرلەپ جاتىپ, سول كەزدە ەندى جۇرتشىلىققا كەڭ جايىلا باستاعان «التىنىم» دەگەن ءاندى اڭىراتىپ كەلە جاتامىز. ماشينادان تۇسكەسىن بارىپ قارنىمىزدىڭ اشقانىن ءبىلىپ, نازىكەقىزى باقىت كۋرستاسىمىز دايىنداپ قويعان كەشكى اسقا جينالىپ, قاز-قاتار وتىرا قالىپ, ءازىل-قالجىڭدى قوزداتا وتىرىپ, تاماققا باس قويامىز. شاماسى, ەكى-ءۇش كۇننەن كەيىن بولسا كەرەك, كەشكە كەلسەك ىمىرتتاعى وتتىڭ جارىعىندا ءجۇزى جالقىندانا كورىنىپ, ءبىر جىگىت دومبىرامەن سىزىلتىپ ءان سالىپ وتىر ەكەن. تىڭداي قالدىق. ء«بىزدىڭ اۋىل كەتپەننىڭ ەتەگىندە, ەرتە تۇرسام اۋىلىما جەتەمىن بە؟» دەپ وزەۋرەتە كەلىپ, قايىرماسىندا «سارىبيداي, ساعىندىم قالقام, داۋىسىڭدى-اي» دەپ ۇزىلدىرەدى. بۇرىن ەستىلمەگەن ءان. سارىبيداي دەگەن قىزدىڭ اتى بولدى-اۋ شاماسى دەپ ويلاپ قويامىن. ەركە قىزعا ەركەلەتە قويىلعان ەسىم بولار. ويتكەنى «قىز ەمەس, قىزدىڭ اتى قىزىل بيداي» دەگەن دە ءان بار. اقبيداي دەگەن ءان جانە بار. جاس جۇرەككە جاقسى ءان بالقىپ كىرگەندەي بولدى. حالقىمىز قالقانىڭ اتىن انگە قوسقاندا تالاي تاماشا ەسىمدەردى تاپقان عوي, ال بيدايعا قاتىستى اتتاردىڭ ءبارى ۇلبىرەگەن ساعىنىش, ۇپىلمالىك ۇمىتكە كەلىپ تىرەلگەندە, تىڭداۋشىنىڭ دا جۇرەگىنە ۇيا سالىپ, تاڭدايىنا تاتي كەتەدى. سونداي ءان ەندى مىنا جەردە شىرقالىپ جاتىر. ىمىرتتى جامىلىپ, ىنتىعا جەتتىك.
جينالا قالدىق. تاني كەتتىم, باياعى كۇرەڭقىزىل پورتفەلدىڭ يەسى. سۇراپ كەلىپ قالساق, ەسىمى قۇنىپيا, فاميلياسى الپىسباەۆ ەكەن. بىرگە وقيتىن بولىپپىز. ول بۇل جەردە شارۋاشىلىق جۇمىستارمەن اينالىساتىن بولىپتى. قىزدارعا كومەكتەسىپ, سۋ اكەلىپ, وتىن جارىپ, قولى بوساعاندا دومبىراسىنىڭ قۇلاق كۇيىن كەلتىرىپ, كۇندە كەشتە بولاتىن ستۋدەنتتىك دۋماندى ورتاعا شىعىپ, كوپشىلىكتى انگە بوكتىرەدى. بىزبەن بىرگە وسىندا كەلگەن تالانتتى بولاشاق قالامگەرلەر, جۋرناليستەر تۇرسىن جۇرتباي, نەسىپبەك ايتوۆتار دا ەتەنە ارالاسىپ, ەتەك-جەڭىمىز قوسىلىپ كەتتى. وسى العاشقى تانىستىق ەلۋ جىلعا سوزىلدى. اللا ءناسىپ ەتسە, ءارى قاراي دا سوزىلا بەرسە دەيمىز. جاقىندا ەلۋ جىلدان سوڭ باس قوسىپ, الماتىنى انگە بولەگەن قىزىقتى ءساتتى قايىرا باستان كەشتىك. قۇنىپيانى قولقالاپ, ءسال سىرقاتتانىپ جۇرگەنىنە قاراماستان, «سارىبيدايدى» سالدىردىق. ساعىنىپ قالىپپىز ساعىنىشتى ءاندى, قوسىلا شىرقاپ, شۋاقتانىپ قالدىق. وسىناۋ نازىك ءيىرىمدى ءاننىڭ اۆتورى ءانشى-كومپوزيتور, قۇنىپيانىڭ تۋىستاس اتاسى سادىقوجا موشان ۇلى ەكەنىن دە كەيىن ءبىلىپ, تالايلى تاعدىرىنا تانىس بولدىق. قازان ايىندا جەتىسۋ ءوڭىرى ونىڭ 100 جىلدىعىن اتاپ ءوتتى. كونە كەتپەننىڭ بويى انمەن ارلەندى.
سونىمەن, جۇگەرى القابى انگە بوگىپ, كۇيگە كەنەلىپ قالدى. ەرتەڭگى كەشتە «مولداباي» دەگەن ءان كەتتى. بۇل ءان ماعان بالا كۇنىمنەن تانىس ەدى, اكەم دە ايتاتىن. باتىستا داۋىسى شىعانعا كەتەتىن, انشىلىكتەن الدىنا ادام شىعا قويماعان مولداباي دەگەن ءانشى ورىنبور وڭىرىندە, ويىلدىڭ كوكجار جارمەڭكەسىندە اتتاس ءاندى شىرقاپ, حالىقتى تىك تۇرعىزىپ, تالانتىنا باس يدىرگەن ەكەن. كەشەگى ارسىز اشارشىلىقتا, جارىقتىق اشتان ءولىپتى, سۇيەگى قازىر اقتوبە وبلىسىنىڭ جەرىندە جاتقان كورىنەدى دەيدى. ورىنبور كوزدەن بۇل-بۇل ۇشتى, ءايتۋىر ەدىلدىڭ بويىن تەربەگەن ەرەكشە ءان امان قالدى. مۇنداي ءاندى بۇگىنگە جەتكىزگەن وسىنداي ازاماتتار عوي. «مولداباي» مەنى بىردەن قۇنىپياعا جاقىنداتا ءتۇستى. وسى ەكى ءاندى باس قوسقان جەردە, بىرگە وقىعان دوستار كەزدەسكەندە قۇنىپيا ايتپاي كەتكەن ەمەس. وسىلايشا حالىق اندەرى, حالىق كومپوزيتورلارىنىڭ سىرشىل شىعارمالارى ستۋدەنت قۇنىپيا الپىسباەۆتى ادەبيەتتانۋدىڭ عىلىمي وربيتاسىنا الىپ كەلە جاتتى.
ادەبيەتتىڭ ماتەريالى – ءسوز ونەرى. ءسوز ونەرىنىڭ عىلىمي مايدانى – ادەبيەتتىڭ ءۇش تەگىنىڭ كوركەمدىك-يدەيالىق دەڭگەيىنە باعا بەرۋ. «ولەڭگە اركىمنىڭ دە بار تالاسى» دەپ ابىز اقىن جازعانداي, ادەبيەتكە قازاق بالاسىنىڭ تالاسى بار. بىراق ولاردىڭ دا تاڭدامالىسى, تانىمدىسى, ادەبي جۇگىنىڭ قارىمدىسى جانە بار. 1974 جىلى قازاق مەملەكەتتىك ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىن ءبىتىرىپ, ارمان جولىندا جان-جاققا تاراپ كەتكەندە, سوڭعى كەشتەگى قوشتاسۋ داستارقانىندا «سارىبيداي» ءانىن سوڭعى رەت شىرقاعان, قوڭىر دومبىراسىن قۇشاقتاپ, كوزىنەن جاسى مونشاقتاپ مەيرامحانانىڭ الدىندا جالعىز قالعان قۇنىپيا دوس ول كەزدە ادەبيەتتىڭ عىلىمي ورتاسىنا دەندەپ كەتەتىنىن ءوزى دە بىلمەگەن بولار. وقىعان ادامعا داۋا بار ما, جىلاپ تۇرىپ, «جۇرتتا قالعان كۇشىكتەي جالعىز قالدىم» دەپ اباي اتاسىنىڭ بەلگىلى شۋماعىن ءوز ىڭعايىنا قاراي ايتقانىن بىزدەر ەلۋ جىلدان سوڭ ك ۇلىپ ەسكە الدىق. وتكەنىڭمەن كۇلىپ قوشتاساسىڭ دەگەن وسى ەكەن. قۇقاڭ وقۋ بىتىرگەسىن وزىنە ءبىلىم بەرگەن ۋنيۆەرسيتەتىندە قىزمەتكە قالدى, وسىنداعى كاسىپوداق كوميتەتىنىڭ بەلسەندىسى بولىپ العاشقى ەڭبەك جولىن باستادى. بىرتە-بىرتە توسەلىپ, عىلىمعا قاراي وكشە كوتەردى. تۋعان ەلدىڭ عاجايىپ اندەرى جاس عالىمنىڭ رۋحاني دەڭگەيىن كوتەرىپ, كوپكە تانىتىپ, كوركەم ادەبيەتتىڭ جولىنا سالدى. كەشەگى ناۋبەت جىلداردا كەڭەستىك زۇلماتتان باس ساۋعالاپ, تاۋ اسىپ, ارماندا قالعان الىس جەرگە قونىس اۋدارعان قۇنىپيانىڭ اتا-اناسى 1956 جىلعى جىلىمىق كەزىندە اتاكۇلدىككە ات بايلاپ, وشاعىن تۇتاتتى. جەتى جاسقا كەلىپ, ءبىلىمنىڭ اۋىلىنا اڭسارى اۋعان قۇقاڭ تۋعان ەلىنىڭ تۇڭعىشىنداي بولىپ مەكتەپكە باردى. ۇلتىمىزدىڭ تالاي زيالى دا زەردەلى, تالانتتى دا تالعامدى تۇلەكتەرىن ۇشىرعان الماتىداعى اتاقتى №12 مەكتەپتى بىتىرگەن قۇنىپيامەن ءبىزدىڭ جولىمىز 1969 جىلى وسىلاي توعىسقان بولاتىن. دۇنعانا دالاسىنداعى دۋماندى كۇندەردە ول بىزگە جەتىسۋ ءان مەكتەبىنىڭ تۋىندىلارىن جەتكىزىپ, حالىق اندەرىنىڭ قاسيەتىن تانىتتى. سونىڭ ىشىندە ءوزىنىڭ وسكەن جەرى كەتپەننىڭ اتى اتالاتىن «سارىبيداي» ءانى ونىڭ ءان ونەرىندەگى پاسپورتىنداي بولىپ, كوڭىل پاراعىندا مورلەندى.
اۋىل شارۋاشىلىعى جۇمىسىنان كەلىپ, ۆينوگرادوۆ كوشەسىندەگى ستۋدەنتتىك جاتاقحانادان ورىن العاندا بىزدەر بولمەلەس بولىپ شىقتىق. انگە ودان ءارى مەلدەدىك. كەشكە قاراي ءبىزدىڭ بولمەدە ءان شالقىپ, وتكەن-كەتكەن قىزدار ەسىكتى بۇرالا اشىپ, بۇيىمتاي سۇراعانداي بولعاندا, ناۋشا جىگىتتەردىڭ نىعمەتى ارتىپ, ءازىل-قالجىڭ اسپانداپ كەتەتىن. ءبىر كۇنى ساباقتان كەيىن بىزگە دوڭگەلەك ءجۇزدى, جىلى قاباقتى, باپپەن سويلەپ, بيازى كۇلەتىن ءبىر جىگىت كەلدى. قۇنىپيامەن كوپتەن تانىس ەكەن. ءبىرازدان سوڭ انگە كەزەك بەرىلىپ, الگى جىگىت دومبىرانىڭ قۇلاق كۇيىن اسىقپاي, باپپەن كەلتىرىپ, انگە باستى. ساكەن سەرىنىڭ «تاۋ ىشىندە» اتتى ءانىن كوزىن جۇما وتىرىپ شىرقاعان كەزدە ءبىزدىڭ بولمەنىڭ ءوزى ات ۇستىندە كەلە جاتقانداي تەڭسەلىپ, تاۋ جاقىنداپ, كەشتىڭ جۇمباق تىنىسى جانىمىزدى باۋراپ, سۇلۋىنا اسىققان ساكەنگە اينالىپ كەتە جازدادىق. بۇل كەيىن قازاق دالاسى مەن قالاسىن انگە بولەگەن تالانتتى ءانشى, تاماشا ازامات جانىبەك كارمەنوۆ ەكەن. وسىلايشا قۇنىپيانىڭ دوسى ارقىلى ءبىز ەندى ارقانىڭ ءان مەكتەبىنە دە شاكىرت بولىپ شىعا كەلدىك. كەيىنگى جىلداردا قۇنىپيامەن بىرگە اتاقتى ءانشى دانەش راقىشەۆتىڭ اۋىلىنا ارنايى بارىپ, ءان كەيىپكەرى – كەتپەننىڭ ەتەگىندە ونىڭ ءوز اۋزىنان «سارىبيدايدى» تىڭدادىق.
ء بىر قۋانىشتىسى, ءبىزدىڭ اسىل ۇستازدارىمىز ول كەزدە ساپتاعى ساربازداي بولىپ ۋنيۆەرسيتەت اۋديتوريالارىن تولتىرىپ تۇراتىن. سونىڭ ىشىندە ول كەزدەگى جارقىلداپ تۇرعان جاس جىگىت, كەيىن اكادەميك اتانىپ, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى بولعان ۇستازىمىز رىمعالي نۇرعالي اعامىز ءبىزدىڭ بارىمىزدەن مىقتى عالىم, تالانتتى اقىن-جازۋشى شىعادى دەگەن كامىل سەنىمدە بولاتىن. رىكەڭنىڭ جەتەكشىلىگىمەن قۇقاڭ 1986 جىلى «قازىرگى قازاق پوەماسىنىڭ جانرلىق ماسەلەلەرى» دەگەن تاقىرىپتا فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى اتاعىن قورعاپ شىقتى. قازاق پوەزياسىنىڭ پوەما جانرى 60-70 جىلداردا يدەيالىق, كوركەمدىك, تاريحي-تانىمدىق جاعىنان ۇلكەن بەلەسكە كوتەرىلگەن ەدى. حاميت ەرعاليەۆ, قاليجان بەكقوجين, ءابۋ سارسەنباەۆ, جۇبان مولداعاليەۆ, سىرباي ماۋلەنوۆ, قاينەكەي جارماعامبەتوۆ, عافۋ قايىربەكوۆ, ولاردان كەيىنگى مۇقاعالي مەن جۇمەكەن باستاتقان تالانتتى توپ, ودان كەيىنگى جاس تولقىن پوەمالارىنىڭ تىنىس-دەڭگەيىن جان-جاقتى اشا كورسەتكەن عىلىمي ەڭبەگى قازاق ادەبيەتىندەگى جانرلىق جاڭعىرۋدىڭ بۇگە-شىگەسىن دايەكتەۋدە ەلەۋلى ەڭبەك ءسىڭىردى. پوەمانىڭ تاقىرىپتىق تانىمىن ساراپتاۋدا, جانرلىق جۇگىن جىكتەۋدە, ونىڭ مازمۇندىق-پىشىندىك تۇتاستىعىن تانىتۋدا كوشەلى ەڭبەك جازعان عالىم ودان كەيىنگى, 2000 جىلى ءساتتى قورعاعان: «قازاق ادەبيەتىندەگى تاريحي شىعارما: تانىم مەن كوركەمدىك» اتتى دوكتورلىق ديسسەرتاتسياسىندا تاريحي سانا مەن كوركەم ادەبيەتتىڭ اراجىگىندەگى بايلانىس پەن ساباقتاستىق تۋرالى كەڭىنەن ءسوز قوزعاپ, ۇزاق جىلداردان بەرى ەۋرازيا ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ بولاشاق ادەبيەتشىلەرىنە وسى پاندەردەن ءدارىس وقىپ كەلەدى. ءبىر كەزدەرى, ابيتۋريەنت شاقتاعى, جۇقالاۋ كەلگەن كۇرەڭقىزىل پورتفەلى ءارى جاڭالانىپ, ءارى سالماقتىراق بولا تۇسكەن. «پروفەسسوردىڭ پورتفەلى» دەگەن تەرمين ءبىلىمنىڭ قورجىنى دەگەن قازاقى ۇعىمعا دا دەندەپ كەلەدى. وسىنداي «پروفەسسورلىق پورتفەلدى» ۇستاپ, قاتارلاسىپ كەلە جاتقان عىلىم دوكتورلارى, پروفەسسورلار: بالتاباي ابدىعازى ۇلى, انارباي بۇلدىباەۆ, تۇرسىنبەك بايمولداەۆ, سەيفەدەن ءسۇتجانوۆ, التىن باقرادەنوۆا, سۇلۋشاش بەكمىرزاەۆا, دامەگۇل بايجىگىتوۆا, قوڭىر مۇقاتاەۆا, لياززات ەرەجەپوۆا, اقىندار جاقسىلىق ايجان, زەينوللا اكىمجانوۆ, مۇرات تولەنديەۆ, جازۋشى جانار ابدىشەۆا, ءدىنتانۋشى جۋرناليست ءشاربانۋ ءابدىراحمانوۆا, اۋدارماشى باقىت نازىكەقىزى, تەاتر-كينو سىنشىسى سۇلتان شوماەۆ, مادەنيەتتانۋشى ابدىعالي بەكىشەۆ, ەلىمىزدىڭ وقۋ ءىسىنىڭ ۇزدىك ۇستازدارى مايرا تولەباەۆا, راۋكەن قاسىموۆا, سەرىك سۇلتانعاليەۆ, كۇلشارا الكەنوۆا, اقبوپە ءابجاپپاروۆا, پەرۋزا ەشپانوۆا, جاۋدىركوز الىمبەتوۆا, ساعادات وڭعاروۆا, شولپان ەسجانوۆا, تولەۋ دوسماعامبەتوۆا, گۇلنار عالينا, جادىرا ەسقاليەۆا, باعدات نۇركەنوۆا, ميۋا قۇرمانباەۆا, ماريا كاتاەۆا, ءسارۋار ماحمەتوۆا بىرگە وقىعان, قۇنىپيانىڭ «سارىبيدايىنا» ساعىنىشىمىزدى قوسقان كۋرستاس دوستارمىز. بۇل ءان قۇنىپيا دوسىمىز ارقىلى ءبىزدىڭ كۋرستىڭ ليريكالىق ءانۇرانى بولدى. ءان ادەمى جىلداردىڭ اسەرلى دانەكەرى بولىپ قالىپتاستى.
قازاقستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى, عالىم-ۇستازدىڭ قالامىنان جانە قالاۋىنان تۋعان بىرنەشە وقۋلىقتار, ادىستەمەلىك قۇرالدار, باعىت-باعدارلىق باعدارلامالار تۋعان ادەبيەتكە قىزمەت ەتەتىن بولاشاق قالامگەرلەر مەن عالىمداردىڭ نازارىندا بولىپ, جاس تولقىننىڭ جان دۇنيەسىنە ءبىلىم ساۋلەسىن سەبۋدە. وسىناۋ جىلداردا ەلىمىزدەگى ەڭ باستى ەكى ءبىلىم ورداسى – ءال-فارابي جانە گۋميلەۆ اتىنداعى ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتتەردىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىندە جاس ۇرپاققا ءتالىم-تاربيە بەرىپ, ىزدەنىس جولىنا باعىشتاعان قۇنىپيا الپىسباەۆ جەتى بەلەس – 70 دەگەن بەدەلدى جاستىڭ بيىگىنە شىعىپ, ءان مەن ادەبيەتتىڭ قوس تىزگىنىن قاتار ۇستاپ, ەگەمەن ەلىمىزدىڭ ءبىلىم سالاسىنا ءوزىنىڭ ەلەۋلى ۇلەسىن قوسىپ كەلەدى. انمەن باستالعان ادەمى عۇمىر ادەبيەت دەگەن ۇلت قاينارىنىڭ قازىناسىمەن تولىعىپ, ونىڭ قالامىنان تۋعان وقۋلىقتار جوعارى وقۋ ورىندارىنىڭ باعدارلاماسىنا كىرىپ, وقىتىلۋ ۇستىندە.
ۇلتىمىزدىڭ ۇلى ونەرىنىڭ ءبىرى – ءان ونەرىنىڭ سارقىلماس قاينارىنان سۋسىنداپ, سول ارقىلى تۋعان ادەبيەتكە كەلىپ, عالىم اتانىپ, عيبراتتى ءومىر جولىنان ءساتتى ءوتىپ كەلە جاتقان ازاماتتاردىڭ قاتارىندا قۇنىپيا الپىسباەۆ ابىرويلى بيىكتەن كورىنىپ كەلەدى. ءان مەن ادەبيەتتى قاتار ۇستاپ, ءوز ورتاسىندا قۇرمەت پەن ىلتيپاتقا بولەنىپ كەلە جاتقان جاقسى دوس, جايساڭ ازامات, بەلگىلى عالىم قۇنىپيا الپىسباەۆتىڭ ءومىر جولىن ايتۋ ارقىلى مەن ءوز كۋرستاستارىمنىڭ جەتكەن جەتىستىكتەرىن دە كوڭىل توعايتا بىلدىرە وتىرىپ, كوڭىل اسپانىن جوعارى كوتەردىم.
«سارىبيدايدىڭ» سازى كەلەر كۇندەرگە جەتەلەي بەرسىن.
وتەگەن ورالباي ۇلى,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى
