ءتاڭىر تابالدىرىعى
ول ۇياتتان ورتەنىپ كەتتى...
ارسىز ايەل ءتاڭىر تابالدىرىعىنان اسا المادى. ول ءبارىن دە كورىپ تۇر. ءۇش ءسابيى مەن كۇيەۋى كارى اپاسىمەن قوسىلىپ, مارە-سارە كۇيدە قالىقتاپ ۇشىپ بارا جاتقانداي. ولار بيىكتەي بەردى. ال, ول بولسا بارعان سايىن تومەندەپ, شوگىپ بارادى. كەنەت وكىنگەنى سونشالىق ادام ايتقىسىز قورلانعان تۇردە جالعىزدىقتان شەكسىز قۇسالاندى دا, بۇك ءتۇسىپ وتىرىپ قالدى. تاس بولعان جۇرەگىنە ۇيات شوعى ءتۇسىپ, بارا-بارا بۇكىل بولمىسى لاۋلاعان وتقا اينالىپ كەتتى.
ونى ورتەگەن ۇيات, وكىنىش, نامىس ەدى.
ورنىندا قالعان ءبىر ۋىس ك ۇلى توزاڭ بولىپ, قويۋ ءتۇتىندى قاراڭعىلىققا ءسىڭدى دە, ارتىندا ەش ءىز قالدىرماستان عايىپ بولدى. سول مەزەت بيىكتەن ءبىر داۋىس ءۇن قاتتى. بۇل جەردە ۇيات ارقاشان بيىكتە تۇرىپ ءۇن قاتادى ەكەن اۋ! «ادامدار», -دەدى ول داۋىس. «بۇل دۇنيە دە ۇياتتان ورتەنگىلەرىڭ كەلمەسە, وتكەن ومىرلەرىڭدە ۇياتسىزدىقتىڭ شوعىن ۇرلەمەڭدەر», داۋىس ۇزدىكسىز قايتالاندى. بىراق, بۇل ءسات قاراڭعىلىقتا ۇيىلگەن كۇلدەر تاۋ-تاۋ بولىپ قالعان بولاتىن.
ءسىز شە, ءتاڭىر تابالدىرىعىنا دايارسىز با؟
ەرتۇران جۇماقان ۇلى
