قوعام • 24 تامىز, 2012

اعالاردىڭ الاقانى

1212 رەت
كورسەتىلدى
23 مين
وقۋ ءۇشىن

اعالاردىڭ الاقانى

جۇما, 24 تامىز 2012 7:32

سافۋان اعامەن بەرتىنگە دەيىن ەتەنە ارالاسپاي سىرتتاي عانا سىيلاسىپ جۇردىك. ولاي بولاتىنى, سافەكەڭ كىم كورىنگەندى وزىنە ءۇيىر قىلمايتىن, كىممەن دە بولسىن, ءبىر كورگەننەن جالپىلداسىپ كەتپەيتىن, مىنەزى اۋىر, سىرباز دا سالقىن قاندى ادام ەدى. ول كەزدە ادەبيەتتەگى ءار بۋىننىڭ ءوز ورنى, ءوز ورتاسى, ءوز «تەرريتورياسى» بار. مۇمكىندىگىنشە ارا قاشىقتىقتى ساقتاۋعا تىرىساتىنبىز.

جۇما, 24 تامىز 2012 7:32

سافۋان اعامەن بەرتىنگە دەيىن ەتەنە ارالاسپاي سىرتتاي عانا سىيلاسىپ جۇردىك. ولاي بولاتىنى, سافەكەڭ كىم كورىنگەندى وزىنە ءۇيىر قىلمايتىن, كىممەن دە بولسىن, ءبىر كورگەننەن جالپىلداسىپ كەتپەيتىن, مىنەزى اۋىر, سىرباز دا سالقىن قاندى ادام ەدى. ول كەزدە ادەبيەتتەگى ءار بۋىننىڭ ءوز ورنى, ءوز ورتاسى, ءوز «تەرريتورياسى» بار. مۇمكىندىگىنشە ارا قاشىقتىقتى ساقتاۋعا تىرىساتىنبىز.

سوعان قاراماستان, ءبىزدىڭ بۋ­ىن­­­­نىڭ سافۋان شايمەردەنوۆكە دەگەن قۇرمەتى ەرەكشە بولاتىن. وعان سەبەپ: جازۋشىنىڭ ەشكىمگە ۇقسا­مايتىن دارا مىنەزى, قالامى­نان شىققان ءساتتى تۋىندىلار, جازۋ مانەرىنىڭ ساۋاتتىلىعى. ء«بىز­دىڭ بۋىن» دەپ وتىرعانىم – سا­فەكەڭ­نەن ءبىر-ءبىر جارىم مۇشەل كىشى پروزاشىلار: اكىم تارازي, رامازان توقتاروۆ, قاليحان ىسقا­قوۆ, سايىن مۇراتبەكوۆ, مۇحتار ما­عاۋين, اسقار سۇلەيمەنوۆ, رىم­­­­عا­لي نۇر­عاليەۆ, تاعى باس­قالار… قا­شاندا «اعا – بور, ءىنى – تاس». جاس­تار را­قىم­سىزداۋ بولادى. جاڭا­عى اتال­عان جىگىتتەر جاسى ۇلكەن جا­زۋ­شىنىڭ ءبارىن سىيلاي بەرمەي­تىن-ءدى. وڭاشا وتىرىستاردا سول كەزدە كوز­گە ءتۇسىپ, ماق­تالىپ جۇر­گەن جازۋ­شىلاردىڭ شىعارمالا­رىنا «چيتكا» جاسايتىنبىز. وندا ءبا­رىمىزدىڭ ەۋروپا جازۋشىلارىنا ەلىكتەپ, گيۋستاۆ فلوبەرمەن «اۋىرىپ» جۇرگەن كەزىمىز. فلوبەردىڭ كوركەم پروزاعا قوياتىن تالاپتارى سۇمدىق. ول تالاپقا قازاق قالام­گەرلەرىنىڭ كوبى-اق جاۋاپ بەرە المايدى. سونداي «چيتكا» كەزىندە سىننان سۇ­رىنبەي وتەتىن ساناۋلى اعالارى­مىزدىڭ ءبىرى – وسى سافە­كەڭ ەدى.
ونىڭ ۇستىنە, ۇلى مۇحتار اۋە­زوۆتىڭ ماسكەۋ اۋرۋحاناسىندا, وپەراتسياعا جاتار الدىندا جازىپ كەتكەن وسيەت حاتى بار. سول كەزدەگى اعا سىنشى ەسماعانبەت ىسمايى­لوۆقا جازعان حاتىندا ءوزى بولا­شاعىنان ءۇمىت كۇتەتىن بىرنە­شە جاس جازۋشىنى ايرىقشا ءبولىپ اتايدى. ولار – تاحاۋي اقتانوۆ, سافۋان شاي­مەردەنوۆ, ءابدىجامىل نۇر­پەيى­­سوۆ, زەينوللا قابدولوۆ­تار… مۇحاڭنىڭ نازارىنا تاكەن الىم­قۇلوۆ پەن بەردىبەك سوق­پاق­باەۆ قالاي ىلىنبەي قالدى ەكەن؟ ويت­كەنى, ول جىلدارى وسىلاردان باسقا كوزگە تۇسەتىن پروزاشى­لاردىڭ ءوزى دە جوق بولاتىن. جو­عارىداعى حات – الگى اتالعان قا­لامگەرلەرگە ۇلى جازۋشى بەرىپ كەتكەن ماندات سياق­تى بولدى. كوپ جىلعا دەيىن ولار­دىڭ وزدەرى دە, باسقا جۇرتشىلىق تا سولاي ءتۇسىنىپ كەلدى.
سافۋان شايمەردەنوۆ بۇرقى­راتىپ كوپ جازاتىن, جىل سايىن كىتاپ شىعاراتىن جازۋشى ەمەس-ءتى. ول العاش رەت 1953 جىلى جارىق كورگەن, ۇستازى م.اۋەزوۆكە ۇنا­عان «بولاشاققا جول» اتتى رومانىمەن كوزگە ءتۇستى. كەيىن اجەپ­تاۋىر وڭ­دەۋ­­­دەن وتكەن بۇل شىعار­ما «ينەش» دەگەن اتپەن قايتا باسىلدى. ورىس تىلىنە, تاعى باسقا شەت تىلدەرگە اۋدارىلدى. وسىدان كەيىن سافەكەڭ قالىڭ رومان جاز­عان جوق. قىسقا اڭگىمەلەر مەن بىرىڭعاي حيكاياتتار تسيكىلىن دۇ­نيە­­گە اكەلدى. جازۋشى قالامىنان تۋعان: «مەز­گىل», «قارعاش», ء«ومىر نۇرى», «يت اشۋى», ء«ماجنۇن تال», «مارعاۋ» اتتى حيكاياتتارىن وقۋشى قاۋىم جىلى قابىلدادى. ال ءوندىرىس تاقىرىبىنا جازىلعان «جىل قۇ­سى» اتتى پوۆەسى ۆتسسپس پەن كسرو جازۋشىلار وداعىنىڭ سىي­لىعىن العانى ەسىمىزدە. «اعا­لار­دىڭ الاقانى» اتتى ەسسەلەر كىتابى 1988 جىلى اباي اتىنداعى مەم­لەكەتتىك سىيلىققا يە بولدى.
سافەكەڭ وتكەن عاسىردىڭ جەت­پىسىنشى جىلدارىندا مادەنيەت مينيسترلىگىنىڭ رەپەرتۋار ءبولىمىن باسقارا ءجۇرىپ, دراما جانرىندا دا ءبىراز تەر توككەن ەكەن. جازۋشى قالامىنان سول كەزدە تۋعان: «قاي­داسىڭ, زارينا», ء«انىم سەن ەدىڭ», «وكىل اكە», «دوكەي كەلە جاتىر», ء«تورت بويداققا ءبىر قالىڭدىق» پەسالارى كەزىندە رەسپۋبليكا تەاترلارىندا قويىلىپ ءجۇردى.
س.شايمەردەنوۆ جاساعان اۋدارمالار ءبىر توبە. ول لەۆ تولس­توي­دىڭ «البەرتا» پوۆەسىن, ءۇن­دىنىڭ ۇلى جازۋشىسى رابيندرانات تا­گوردىڭ «كۇيرەۋ», «گاۋىرما­ھان» روماندارى مەن «التىن سا­عىم» اتتى اڭگىمەلەر جيناعىن قا­زاقشا­عا جاتىق اۋداردى. ال «كۇي­رەۋ» رومانىن ءساتتى اۋدار­عانى ءۇشىن جازۋشىلار وداعىنىڭ ار­ناۋ­­لى سىي­لىعىن الۋى – ول كەزدە دە, قازىر دە سيرەك كەزدەسەتىن وقيعا.
جوعارىدا اتالعان شىعارما­لار­­دىڭ قاي-قايسىسى دا كەزىندە جۇرتشىلىق ءسۇيىپ وقىعان, ادەبي سىننىڭ جوعارى باعاسىن العان دۇنيەلەر. ءبىز ولاردى كەيىنگى كەزدە كىتاپ وقۋدان سۋىنا باستاعان بۇ­گىنگى ۇرپاقتىڭ ەسىنە سالۋ ءۇشىن عانا ايتىپ وتىرمىز.
ءبىز ادەبيەتتىڭ ەسىگىن قاققان جىل­داردا جازۋشىلارعا دەگەن ەل قۇرمەتى ەرەكشە بولاتىن. جا­زۋ­شى­­­­نىڭ ءجۇرىس-تۇرىسى, كيىم كيىسى, سويلەۋ مانەرىنە دەيىن – جۇرت­شىلىق نازارىندا. ال, ءبىز سياقتى سوزبەن «اۋىرعان» جاس تالانتتار­عا جازۋشىنىڭ سىرت تۇلعاسىنىڭ وزى­نەن ونىڭ شىعارما جازۋ مانەرى كورىنىپ تۇرعانداي اسەر ەتۋشى ەدى. ماسەلەن, مۇحتار اۋەزوۆتىڭ تۇلا بويىنداعى ۇلىلىق, عۇلامالىق, ماڭعازدىق, تەرەڭدىك, ەرەكشە اۋىر سالماق ونىڭ شىعارمالارىندا قاعاز بەتىنە سول كۇيى تۇسەتىنى كۇ­مان تۋدىرمايتىن. ءسابيت مۇقا­نوۆ بويىنداعى قاراپايىمدىلىق, مى­نەزىندەگى اشىقتىق, تۋراشىل­دىق ونىڭ جازعاندا­رىنان دا اپ-انىق كورىنىپ تۇراتىن. ال ۇلى عابەڭنىڭ – عابيت مۇسىرەپوۆ بو­يىنداعى پاڭدىق, كەربەزدىك, تا­كاپپارلىق – ونىڭ جازۋ مانەرىندە سول كۇيى قايتالانعانداي اسەر قالدىرۋشى ەدى. باياعىدا قىزىل­جار ولكەسىندە سال-سەرىلەردەن بو­لەك, پاڭ نۇرما­عامبەت دەگەن كىسى ءوتىپتى. عابەڭ ماعان سول پاڭدار­دىڭ بۇگىنگە جەتكەن سارقىتى سياقتى كورىنۋشى ەدى…
سول پاڭدار ەلىندە تۋىپ وسكەن سافۋان اعامىزدىڭ تۇلعاسىنان دا ءبىر تەكتىلىك, سۇيەككە بىتكەن سەرى­لىك پەن ىرىلىك بايقالىپ تۇراتىن. قا­شان كورسەڭ, سول سىرباز دا سال­قىن, سالماقتى قالپى. سىندارداي سۇڭ­عاق بويى قانداي! يىلمەي-بۇگىل­مەي, ءتىپ-تىك بولىپ جۇرەتىن ەدى… سافە­كەڭ الپىس جاسقا تول­عاندا, اقىن اعامىز عافۋ قا­يىربەكوۆتىڭ وعان ارناعان ولەڭى بار. سول ولەڭ­دەگى «سورايعان سول­تۇستىكتىڭ قارا­عايى» دەگەن ءبىر جولعا شايمەردەنوۆ تۇلعاسى تۇ­گەل سىيىپ تۇرعانداي.
جازۋشىنىڭ كىسىلىك قالپى دەگەنگە تاعى ءبىر مىسال. الماتىنىڭ جامبىل كوشەسىندە ءبىر كەزدە جازۋشىلار وداعىنىڭ ادەبي قورى سال­دىرعان «اق ءۇي» جانە «سارى ءۇي» دەگەن ۇيلەر بار. كەزىندە بۇل ۇيلەردە ەلۋ-الپىس جازۋشى تۇرۋ­شى ەدى. قازىر ساناۋلى عانا ادامدار قالدىق. سول ءۇيدىڭ بىرىندە اتاقتى ۇيعىر جازۋشىسى حيزمەت ابدۋللينمەن ون جىلداي ەسىكپە-ەسىك كورشى تۇردىم. حيزمەت اكا ءوزىن سەرگەك ۇستايتىن, ءجاي ءۇي ما­ڭىنا سەرۋەنگە شىقسا دا شال­با­رىنىڭ قىرى سىنباي, تازا جۇ­رەتىن كىسى ەدى. ويتكەنى, ول ءوزىنىڭ ادە­بيەتتەگى ورنىن جاقسى بىلەتىن-ءدى. ءبىر كۇنى ەسىك الدىندا اڭگى­مەلەسىپ وتىر ەدىك, كورشى كىرە­بەرىستەگى ءبىر جاستاۋ جازۋشى دۇ­كەنگە قاراي جۇگىرىپ بارادى ەكەن. قولىندا – تور-دوربا, اياعىندا – باشماق, بۇ­تىندا شولاق شالبار… الگىنى حيزمەت اكا شاقىرىپ الىپ:
– اۋ, جىگىتىم, سەنىڭ مىنا ءجۇ­­­رى­­­سىڭ نە؟ مىنا ءتۇرىڭدى كورگەن ادامدار ەرتەڭ سەنىڭ كىتابىڭدى قالاي وقيدى؟ سەنى تەلەديداردان, نە گازەت بەتىنەن كورە قالسا «مىناۋ – الگى دۇكەندە كارتوشكەنىڭ كەزە­گىندە تۇراتىن سورلى عوي» دەمەي مە؟ وسى سەندەر نەگە دۇرىس كيىنىپ جۇرمەيسىڭدەر؟ – دەپ قاتتى ۇرىس­قانى بار ەدى…
جازۋشىلاردىڭ باسىنان جۇرت نازارىن وزىنە اۋدارعان سونداي ءبىر سەرىلىك ءداۋىر دە ءوتتى-اۋ. قازىر جا­زۋشىنىڭ ءوزى كىم, ءسوزى كىم؟ كيگەن كيىمى, ءجۇرىس-تۇرىسى, كۇنكورىسى قان­داي؟ كوز سالىپ, كوڭىل اۋدارىپ جاتقان ەشكىم جوق.
سافۋان اعامىز ءوزىنىڭ كىم ەكە­نىن, ادەبيەتتەگى ورنىن جاقسى ءبىل­دى. جازۋشىلار اراسىندا ەڭ العاش «ۆولگا» ماشيناسىن الىپ, ونى ۇقساتىپ ايداپ جۇرگەن – سافەكەڭ بولدى. ول جىلدارى جەكە ادامعا اۆتوكولىك ساتىلمايتىن كەز. ءبىز كورگەندە جەكە كولىك مۇحاڭدا, سابەڭدە, عابەڭدە عانا بار بولاتىن. ارينە, ول كىسىلەر ماشينا رولىنە وتىرعان جوق. جۇر­گىزۋشى قىزمەتىن پايدالاندى. ال ءوز ماشيناسىن ءوزى ايداعان «شوپىر جازۋشىنىڭ» العاشقىسى – سافۋان اعامىز ەدى. جانە ول كىسى ماشينانى قالاي ايدايدى! سافە­كەڭ رۋلدە وتىر­عاندا «ۆولگا­نىڭ» كور­كى ارتا تۇس­كەندەي بولاتىن. سا­فۋاننان قال­عىسى كەلمەي ونىڭ دوستارى تاحاۋي, ءابدىجامىل, بەر­دى­­­بەكتەر دە كوپ كە­شىك­پەي ماشينا الدى. بىراق ولار­دىڭ كولىگىن كور­سەتىپ, كەڭەس سۇراي­تىن «اۆتومەحا­نيكتەرى» – سافەكەڭ ەدى.
شايمەردەنوۆتىڭ ءوز اۋزىنان ەستىگەن ءبىر اڭگىمە ەسىمە ءتۇسىپ وتىر. ءبىر كۇنى سافەكەڭ ۇيىندە جازۋ جازىپ وتىرعاندا, ءابدى­جامىل دوسى تەلەفون سوعادى.
– سافۋان, سەن كەلىپ كورمە­سەڭ بولاتىن ەمەس. كوشەدە كەلە جاتىر ەدىم, ماشينام توبەدەن ۇر­عان­­داي تۇرىپ قالدى. ءوزىم قانشا شۇ­قى­لاسام دا ەشتەڭە تاپپادىم, – دەپتى.
– قاي جەردە تۇرسىڭ؟
– اباي داڭعىلى مەن بالەنباي كوشەنىڭ قيىلىسىندا…
سافەكەڭ, امال جوق, جازۋىن تاس­تاپ, ءوز ماشيناسىمەن جاڭاعى جەر­گە بارادى. كۇن اۋە اينالىپ جەرگە تۇسكەندەي ىستىق. اسفالت­تىڭ ءوزى بىلقىلداپ ەرىپ جاتىر. كو­­شەنىڭ ءدال ورتاسىندا نۇرپەيى­سوۆتىڭ «ۆولگاسى» تۇر. تاياۋدا عانا العان سۋ جاڭا ماشيناعا نە بوپ قالدى دەپ, سافەكەڭ كاپوتتى اشىپ قاراي باستايدى. ءبارى ءوز ورنىندا, ەش كىنارات تاپپايدى. كە­لەسى كەزەكتە كابيناعا كىرىپ, جا­نارمايدىڭ كور­سەتكىشىنە كوزى تۇسكەندە سانىن ءبىر-اق سوعىپتى. قاراسا, ماشينا باگىندە ءبىر تامشى بەنزين قالماعان ەكەن. ىزا بولعان سافەكەڭ:
– ءاي, ءابدىجامىل, ماشينا جانارمايسىز جۇرمەيدى عوي. باكتى بەنزينگە نەگە تولتىرىپ قويماي­سىڭ؟ – دەپ دوسىنا ءبىراز لەكتسيا وقىسا كەرەك.
– امال جوق, ءوز ماشينامنان ماي قۇيىپ بەرىپ, ۇيىنە زورعا دەگەندە جەتكىزىپ سالدىم, – دەپ وتىراتىن سافەكەڭ مارقۇم.
سافۋان شايمەردەنوۆتىڭ تۋ­را­­شىلدىعى, شىنشىلدىعى, كىم­نىڭ الدىندا بولسىن ءوز پىكىرىن بەتكە ايتاتىن باتىلدىعى نەبارى ەكى جارىم جىل بيلىك باسىندا وتىر­عان كولبين كەزىندە جارقى­راپ كو­رىندى. ايگىلى جەلتوقسان قوزعالىسى قازاق زيالىسىن سى­ناقتان وتكى­زەتىن قىلكوپىر بولدى عوي. قوناەۆ ورنىنان ءتۇسىپ, كولبين كەلگەندە, «مەن وسى وزگەرىستى قانشا جىل كۇتتىم» دەپ ونىڭ الدىنا بارىپ باس ۇرعان قازاق قالامگەرلەرىن دە بىلەمىز. ال, مەنىڭ كورشىم حيزمەت ءابدۋل­ليننىڭ:
– ۇيات بولدى. ەرتەڭ قازاق حال­­قى­­نىڭ بەتىنە قالاي قارايمىز؟ كەشە ءبىزدىڭ ءبىر توپ ۇيعىر كول­بين­نىڭ الدىنا بارىپ: ء«بىز – قازاق ۇلتشىلدارىنىڭ تابانىندا تاپ­تال­عان ۇلتپىز. قوناەۆ تۇ­سىندا كورمەگەن قورلىعىمىز جوق. بىزگە وڭ كوزىڭىزبەن قاراساڭىز ەكەن!» دەپ ارىز ايتىپتى! – دەپ قاتتى رەنجىپ وتىرعانىن ءوز قۇلاعىممەن ەستىپ ەدىم.
بۇلاردان باسقا سول ەكى جىل ىشىندە كولبيننىڭ الدىن بوساتپاي, ونىمەن اۋىز جالاسىپ, دوستاسىپ العاندار قانشاما!
كولبين سول ەكى جىلدا جازۋشىلار وداعىنا ەكى رەت كەلدى. قان­شا دەگەنمەن, ارتى قۋىس ادام عوي, جازۋشىلاردان قاتتى قايمى­عاتىن. سول كەزدەسۋلەردە وعان ەكى جازۋشى مىقتاپ تويتارىس بەردى. ولار – جۇبان مولداعاليەۆ پەن سافۋان شايمەردەنوۆ. جۇبان ءالى ءىزى سۋىپ ۇلگەرمەگەن جەلتوقسان قوزعالىسى جايىندا ايتا كەلىپ:
– مەن – كەشەگى مايدانگەرمىن. وكتيابر توڭكەرىسىنە جەتپىس جىل تو­لايىن دەپ تۇرعاندا, الماتى كو­شەلەرىندە قازاقتىڭ ۇل-قىزدا­رىنىڭ قارۋلى اسكەر تاراپىنان سوققىعا جىعىلىپ, يتكە تالان­عانىن كور­گەن­شە, وسىدان قىرىق بەس جىل بۇ­رىن مايداندا وققا ۇشقانىم الدەقايدا ارتىق ەدى. ءوز باسىم سوعان وكىنەمىن! – دەگەنى ەسىمدە.
ال سافەكەڭ ماسەلەگە مۇلدە باسقا قىرىمەن كەلدى.
– ءسىز قازاقستانعا كەلگەلى جۇرت­­­شىلىقپەن ءجيى كەزدەسىپ ءجۇرسىز. ونى تەلەديداردان ءبىز دە قاراپ وتىرامىز. سوندا بايقاعا­نىم: ءسىز وسى جۇرتشىلىقتىڭ الدىندا نەگە ىرجىڭداپ كۇلە بەرەسىز؟ كوپشىلىك سىزگە مازاق پا؟ الدە حالىقتى بالاشا الداعىڭىز كەلە مە؟ وسىعان جاۋاپ بەرىڭىزشى؟ – دەگەن-ءدى.
كۇتپەگەن سۇراقتان كولبين قات­­­تى قىسىلدى. ورامالىن الىپ, ماڭ­دايىنىڭ تەرىن ءسۇرتتى. سونان سوڭ:
– جاڭا كەلگەن باسشىنىڭ ءتۇسى سۋىق ەكەن دەگەن ءسوز تاراپتى. كۇلە بەرەتىنىم – ءوڭىمدى جىلىت­قان ءتۇرىم عوي! – دەپ اقتالعان بولدى.
سافەكەڭ ەر جىگىتكە قاجەت ءبىراز ونەردى جەتىك مەڭگەرگەن كىسى ەدى. شاحماتشى, قارتاشى, بيللياردشى. تاستاياق ويناۋعا ول كىسىنىڭ بويى دا, قولى دا ەركىن جەتىپ تۇر.
ءبىر جىلى قىستا شىعارماشى­لىق ۇيدە جاتقان عابيت اعامىز ءوز قالتاسىنان اقشا شىعارىپ, بيللياردتان تۋرنير ۇيىمداستىردى. جيىنى جيىرماداي جازۋشى جا­رىسقا قاتىسىپ, قابىرعاعا جاپسى­رىلعان كەستە بويىنشا كەزەكپەن ويناۋعا كىرىستىك. عابەڭنىڭ ءوزى – باس تورەشى. قالت ەتپەي قاراپ وتىرادى… سول تۋرنيردە سافۋان اعا­ىز ەشكىمدى بەت قاراتپاي, ءبىرىنشى بايگە الدى. جاڭىلماسام, ساكەن ءجۇنىسوۆ ەكىنشى, شەرحان مۇرتازا ءۇشىنشى ورىن الدى-اۋ دەيمىن. ءبىز سياقتى قولىنا كيدى كەش ۇستا­عاندار تومەنگى ورىندا… مەنىڭ سوندا سافۋان اعاما قالجىڭداپ:
– سافەكە, ۇمىتىپ كەتپەڭىز. ءسىز سەكسەنگە كەلگەندە بيللياردتان قا­رىمتا قايتارام! – دەگەنىم بار-دى.
كەيىن سافەكەڭ سەكسەنگە دە كەلدى. بىراق بۇل كەزدە جازۋشىنى ناۋقاس اينالدىرىپ, جۇدەپ قال­عان كەزى ەدى. كوڭىلىن سۇراي بار­عانىمدا باياعى اڭگىمەنى ەسكە سالىپ:
– سافەكە, ەسىڭىزدە بار ما؟ ءسىز سەكسەنگە كەلگەندە, مەن بيللياردتان ەسە قايىرماق بولىپ ەدىم عوي. ويناۋعا قالايسىز؟ – دەيمىن عوي ادەيى كوڭىل كوتەرۋ ءۇشىن. سافەكەڭ ادەتىنشە سىپايى عانا ك ۇلىپ:
– وعان شاما كەلمەي تۇر عوي… سوندىقتان قارىمتا قايتتى, سەنى جەڭدى دەپ ەسەپتەيىك, – دەپ قو­لىمدى العانى ەسىمدە…
1992 جىلى سافۋان شايمەر­دە­نوۆتىڭ 70 جاسقا تولعان مەرەيتويى رەسپۋبليكا كولەمىندە اتالىپ ءوتىپ جاتتى. ءبىز, بىرنەشە جازۋشى سافەكەڭنىڭ شاشپاۋىن كو­تە­رىپ, ونىڭ تۋعان ەلى قىزىل­جار ولكەسىنە باردىق. وندا مەرەيتوي يەسىمەن تۇرعىلاس اعا جازۋشى­لاردىڭ قاتارى تۇگەل كەزى. بىراق, سوعان قاراماستان, سافەكەڭنىڭ قا­سىنا ەرتكەن ادامدارى كىم دەيسىز عوي؟ ءوز زامانداستارى ەمەس, وزىنەن ءبىر-ەكى مۇشەل كىشى ىنىلەرى. ونىڭ ءوزى ءۇش-اق ادام: تولەن ابدىكوۆ, ول كەزدە پرەزيدەنت اپپاراتىندا ىس­تەيتىن, قازىرگى «ەگەمەن قازاقستان» گازەتىنىڭ پرە­زيدەنتى, ادەبيەتشى ساۋىتبەك ابدراحمانوۆ جانە مەن – قابدەش ءجۇمادىلوۆ… سول ەش­كىمگە ۇقسا­مايتىن, ەشكىمدى قايتا­لامايتىن سافۋاندىق مىنەز. وزىنە كىمنىڭ جازعاندارى ۇناسا, سولاردى تاڭداپ العان.
مەرەيتوي ويداعىداي جاقسى ءوت­تى. تاۋەلسىزدىكتىڭ العاشقى جىلى عوي. ەڭسەمىز بيىك, رۋحىمىز كوتەرىڭكى. ءبارىمىزدىڭ بويىمىزدا تاسىپ توگىلگەن بوستاندىقتىڭ بۋى بار. قىزىلجار – ماعجان­نىڭ, ءسا­بيت پەن عابيتتىڭ دە تۋعان جەرى عوي. سول قاسيەتتى قونىس­تاردىڭ بارىنە بارىپ تاۋاپ ەتتىك. ال, ءسابيت, عابيت, سافۋان ۇشەۋى ءبىر اۋداندا تۋعان. جامبىل اۋدانى. جول-جونەكەي ءبىر اڭگىمەدە سافەكەڭ:
– رەسپۋبليكادا جامبىل اتىندا ءۇش اۋدان بار. الماتى وبلىسىندا, جامبىل وبلىسىندا جانە وسى قىزىلجاردا. كەيدە جازىل­عان حاتتار اداسىپ كەلىپ جاتادى. انا جىلى سابەڭنىڭ 90 جىل­دىعىندا: ء«سابيت – جامبىلدىڭ جاقسى كو­رەتىن ءىنىسى ەدى. «بالۋان­شولاعىم» دەپ ەرەكشە قۇرمەت­تەيتىن. سول جاكەڭنىڭ ارۋاعىنان كەشىرىم سۇراپ, وسى اۋداندى ءسا­بيت مۇ­قانوۆتىڭ اتىنا كوشىرسەك قايتەدى دەپ جوعارىعا حات جازىپ ەدىم, ەش جاۋاپ كەلمەدى, ءسىرا, قوشتامادى-اۋ دەيمىن, – دەگەنى بار…
اۋدان جۇرتشىلىعى سافەكەڭ­دى قۇشاق جايا قارسى الدى. اۋىل­دارعا بارىپ كەزدەسۋ وتكىزەمىز. وبلىس اكىمى گارتمان سافۋان اعا مەن باعدات اپايعا ءوزىنىڭ ء«زيمىن» بەرىپ قويعان. الدا – جول باستاۋشى گاي. ارتتا ءبىر-ءبىر ماشينادا ءبىز كەلە جاتامىز. بۇل – مەنىڭ قىزىلجار ولكەسىنە ءبىرىنشى رەت كەلۋىم. العان اسەردى سۇراما: سۇ­لۋلىقتان ەسىم كەتتى عوي. قارا­عاي­لى قاپتالدار, اق قايىڭدى ال­قاپتار… جاسىل-سارى تۇستەر كە­زەك­تەسىپ, ءبىر ادەمى ورنەك قۇراي­دى. جينالعان جۇرت كلۋبقا سيماي, كەزدەسۋلەردى كوبىنشە ورمان ساياسىندا, الاڭقايلاردا وتكىزىپ جۇر­دىك. بۇل – كلاسسيكتەر تۋعان ولكە عوي. سافەكەڭ جايىندا ايتقان لەبىزىمىزدى ءسوز قادىرىن بىلەتىن جۇرت ۇيىپ تىڭدايدى.
سول جىلدارى ورىستىڭ سولجەنيتسىن, جيرينوۆسكي سياقتى ارانداتۋشىلارى «سىبىردە قازاق­تىڭ جەرى جوق, ءبارى ورىس جەرى» دەپ, سولتۇستىك وبلىستارعا كوز الارتىپ, تالاسىپ جۇرگەن كەزى. العاشقى كەزدەسۋلەردىڭ بىرىندە مەن ءبىر كەزدە ماعجان تۋعان, ءسابيت پەن عابيت تۋعان مىناداي اسەم ولكەدە سا­فۋاننىڭ تۋماۋى مۇمكىن ەمەس ەكەنىن ايتا كەلىپ, «ەگەر جەرگە بايلانىستى جانجال شىعا قالسا, مەن حابارسىز قال­مايىن. وسىنداي كو­رىكتى دە قا­سيەتتى ولكە ءۇشىن شەيىت بوپ كەتۋگە بارمىن» دەپ ەدىم. مەنىڭ وسى ءسوزىمدى ەرتەڭىندە وبلىستىق قازاق گازەتى ءىرى ارىپ­تەرمەن باسىپ جىبەرىپتى. جۇرتشى­لىق گازەتتى سول كۇنى-اق وقىپ السا كەرەك. بۇدان بىلايعى كەزدەسۋلەردە قوشامەت-قۇرمەتىمىز ءتىپتى ارتا ءتۇستى.
وسى ساپاردا سابەڭ مەن عابەڭ­نىڭ مۇراجايلارىندا بولىپ, وب­لىس­تىڭ كورىكتى جەرلەرىن ارا­لا­عانىمىز, بيبىگۇل عانا شىرقاي­تىن اسەم انگە اينالعان ايگىلى «قىز قاراعايدى» كورگەنىمىز ەس­تەن كەت­پەيدى. سودان اينالىپ, اقىرعى كۇندەردىڭ بىرىندە سافە­كەڭنىڭ ءوز اۋلىنا كەلدىك قوي. ەڭ الدىمەن اۋىل شەتىندەگى ەسكى قو­رىمعا بۇ­رىلدىق. قالىڭ زيرات­تىڭ ءبىر شەتىندە سافۋاننىڭ اكە-شەشەسى قاتار جاتىر ەكەن. بەيىت باسىنا قۇر كەلىپ قايتۋ ىڭعايسىز. ارۋاق­­قا قۇران باعىشتاۋ كەرەك.
مىنە, ءدال سول ارادا ماڭىزدى ءبىر ماسەلەنىڭ اكىمشىلىك جاساعان گرافيكتە ەسكەرىلمەگەنى ءمالىم بول­دى. ارۋاقتارعا ايات وقيتىن مولدا جوق. وتكەن عاسىردا ورىس وتار­شىل­دارى­نىڭ كۇشپەن شو­قىن­­دىرۋ ناۋقانىنا ارىستانداي اتىلىپ قارسى شىق­قانى ءۇشىن يتجەككەنگە ايدالىپ كەتكەن ناۋان حازىرەتتەن كەيىن بۇل ولكە مولداعا جارىماعان عوي. تاۋەلسىز­دىكتىڭ العاشقى جىلىندا سولتۇستىك وڭىردە مەشىت سا­لىنباعان, جاس يمامدار وقۋ بىتىر­مەگەن كەزى… بۇل اۋىلداردا كالي­ماعا ءتىلى كەلەتىن دۇمشە مولدانىڭ ءوزى قات ەكەن. اتا-اناسىنىڭ باسىنا ادەيى كەلىپ تۇرىپ, قۇران وقيتىن كىسى تاپپاعا­نىنا سافەكەڭ قاتتى نالىدى.
– اپىراي, انەكۇننەن بەرى جينالىستان كوز اشپاي, دالاقتاپ جۇرە بەرىپپىز. بىزدەن قۇران دا­مەت­كەن ارۋاقتاردى قالاي ۇمىت­تىق ەكەن؟! – دەپ قينالىپ تۇرعان-دى. ءدال وسى ارادا مەنىڭ ازداعان سوپىلىعىم كادەگە اسىپ كەتكەنى.
– سافەكە! – دەدىم كوپشىلىكتى جالت قاراتىپ. – مەنىڭ شاۋەشەك دەگەن شاھاردا ازداپ ەسكىشە وقى­عانىم بار ەدى. ەگەر رۇقسات ەت­سەڭىز, اتا-اناڭىزعا باعىشتاپ, مەن-اق قۇران وقىپ بەرەيىن!
– ويباي-اۋ, مانادان بەرى نە­عىپ بوگەلىپ تۇرسىڭ؟ وقىسايشى! – دەپ جينالعاندار شۋ ەتە ءتۇستى.
مەن سول ارادا جۇگىنىپ وتىرا كەتتىم دە, ءوزىم بىلەتىن اياتتاردىڭ ورتاشا بىرەۋىن وقىپ شىعىپ, باتا ىستەپ, بەت سيپادىم. سونداعى سا­فە­كەڭنىڭ قۋانعانىن ايتپا! ماعان رازى بولعانى سونشا:
– اينالايىن, باۋىرىم, سەن بۇل ساپارعا قۇداي وڭ باستاپ شىق­قان ەكەنسىڭ-اۋ! انەكۇننەن بەرى مەن تۋرالى ايتقان جىلى لەبىزدە­رىڭ ءوز الدىنا, اتا-انام­نىڭ باسىنا قۇران وقىپ بەر­گەنىڭدى قالاي ۇمىتايىن؟! – دەپ, ايقارا قۇشاق­تاپ, باۋىرىنا باس­قانى ءالى ەسىمدە.
زىمىراعان زامان. مىنە, سودان بەرى دە ارادا جيىرما جىلداي ۋاقىت وتە شىعىپتى. سافەكەڭ ءتىرى بولسا, بيىل توقسانعا تولىپ, ورتامىزدا وتىرار ەدى. ءيا, تابيعا­تىنان قايرات­تى, قارا اعاشتاي قاتتى اعامىز توقساننان اسۋى دا مۇمكىن ەدى. بىراق «سورايعان سول­تۇستىكتىڭ قاراعايى» اياق استىنان مورت سىندى.
جازۋشىنى كۇيرەتىپ كەتكەن – اياۋلى ۇلى ساياننىڭ مەزگىلسىز مەرت بولۋى ەكەنى ايتپاسا دا تۇسىنىكتى.
بۇل كۇندە الماتىنىڭ باتىس جاعىنداعى كوتتەدجدەر قالا­شى­عىندا «س.شايمەردەنوۆ كوشەسى» دەگەن كوشە بار. بۇل – جازۋشى سافۋان شايمەردەنوۆكە بەرىل­گەن كوشە مە, الدە داڭقتى سپورتشى, كسرو سپورت شەبەرى, كسرو-عا ەڭ­بەك سىڭىرگەن جاتتىق­تى­رۋ­شى, كو­گال­داعى حوككەيدەن الەم چەمپيونى سايان شايمەردەنوۆكە بەرىلگەن كوشە مە, ول جاعىن ارى-بەرى وتكەن بىلايعى جۇرت بىلە بەرمەيدى.
بالكىم, اكەلى-بالالى ەكەۋىنە ءبىر كوشە جەتەدى دەگەن شىعار. داڭق كوشەسى, تالانتتار كوشەسى, شاي­مەردەنوۆتەر كوشەسى… سول كوشەدە مەنىڭ جانىبەك دەگەن كەنجە ۇلىم تۇرادى. سول كوشەمەن بالامنىڭ ۇيىنە بارعان سايىن سافۋان اعانى ەسكە الامىن. كوز الدىمدا ەستەن كەتپەس, ءالى كۇنگە دەيىن پەتروپاۆل دەگەن اتتان قۇتىلا الماي جۇرگەن قىزىلجار ولكەسى. اق قايىڭدى القاپتار, قا­راعايلى قاپتالدار…
قابدەش ءجۇمادىلوۆ.

سوڭعى جاڭالىقتار

ەرلىك پەن تاريح

تاعزىم • بۇگىن, 21:32

قاتار تورىندەگى قازاق رۋحى

مادەنيەت • بۇگىن, 19:12