ونەر • 18 قاڭتار, 2019

ەسمۇحان وباەۆ: رەجيسسەرلىك – قارتايمايتىن ماماندىق

1190 رەت
كورسەتىلدى
20 مين
وقۋ ءۇشىن
ەسمۇحان وباەۆ: رەجيسسەرلىك – قارتايمايتىن ماماندىق

– ەسمۇحان اعا, ومىر­بايا­نىڭ­­ىز­عا ۇڭىل­سەك, رە­­جيس­­­سەرلىك پەن اكىمشىلىك-باس­قا­­­رۋ ىسىنەن باسقا جۇمىس ىستەپ كو­­ر­­­­مە­­گەن ەكەنسىز. ينستيتۋت رەك­­­­­­­تورى, مينيس­تر­لىكتەگى كومي­­تەت تو­ر­اعاسى, تەاتر دي­رەك­­تو­رى – باس­­شى بولا ءجۇرىپ شى­عا­ر­­­­­ما­شى­­لىقتان قول ۇز­بە­گەن داع­­دى­­ڭىز­­­بەن جۇمىسىڭىزدى ءالى دە جال­عاس­­تىرىپ كەلەسىز. بۇر­قىل­­­­داپ قاي­­ناپ تۇرعان بەل­سەن­­­دى­­لى­گىڭىز­دىڭ سى­رىن بىلسەك بولا ما؟

– قۇدايعا تاۋبە, سوڭ­عى سپ­ەك­تاك­ل­ىمدى قويىپ, تى­نىس­­تاپ وتىر­عانىما ون بەس-اق كۇن بولدى. «باعىم با, سورىم با, قارا­باي­­دىڭ قىزى ەكەنىم دە راس, باعىم با, سورىم با بايان ەكەنىم دە راس» دەيدى ارۋ قىزىمىز «قوزى كور­­پەش – بايان سۇلۋ» دەيتىن پە­سا­­دا. سول ايتقانداي, باعىم بولسا دا, سورىم بولسا دا, وسى «ونەر» دەيتىن الابوتەن الەمدى ارا­­لاپ, قىزىعىنا تويماي جۇر­گەنىمە الپىس جىلدان اسىپتى. ونەردى سونشا ءسۇيىپ, وسى كا­سىپتى تاڭداعانىم الدىمەن, ەل مەن جەردىڭ قاسيەتىنىڭ ارقاسى بولسا, سودان كەيىن اسقار توق­پانوۆ سە­كىل­­دى ۇلى ۇستازعا جولىق­قا­نىم­نىڭ ناتيجەسى دەپ بىلەمىن. بار­ماق­­تاي بالا كۇنىمنەن دالانىڭ دى­­بىسىنا عاشىق بولدىم, سۋدىڭ سىل­­دىراپ اققانى, قاردىڭ ءۇنسىز عانا جاپالاقتاپ جاۋعانى, ءيتتىڭ ۇلى­عانى, تۇلپاردىڭ دۇركىرەپ شاپ­قانى, قىل اياعى تاڭنىڭ اعا­رىپ اتىپ, قىزارىپ باتقانى مەنى وي­لان­تىپ قوياتىن. ءتىپتى داڭ­عىر­لاعان دا­ۋىس­پەن قاتتى سويلەيتىنىم دە تاۋ با­لا­سى بولىپ تابيعاتپەن ەتەنە وسكەن­دى­گى­منەن بولار. كەگەن دەيتىن جەردە, تاۋدىڭ بەرگى جاعىندا ءبىز تۇرامىز, ال تاۋ­دىڭ ارعى جاعى – تۇنىپ تۇر­عان ارمان الەمى ەدى. مۇنداي ارمان­شىلدىق سەزىم ءسوزسىز انگە قۇمار بولۋعا, ادەبيەتتى, سۇلۋلىق اتاۋ­لىنى سۇيۋگە, جالپى رۋحاني ال­ەم­مەن دوس بولۋعا ەرتە باستان ۇي­رەتەدى. التى جاسىمىزدان باس­تاپ اعالارىمىزبەن بىرگە تاڭعى بەستەن تۇرىپ تەگىن ەڭبەك ەتتىك. ەندى ويلاپ قاراسام, ءبىزدىڭ ازامات بولىپ قالىپتاسۋىمىزعا تابيعاتتىڭ ءوزى تىكەلەي قاتىسسا, اق قار, كوك مۇز دەمەي, ەل ءىشىن ارالاپ جاس تالانتتاردى تابۋ ءۇشىن اۋىلىمىزعا كەلگەن توقپانوۆقا جولىققان تاعدىرىم مەنى ونەرگە الىپ كەلگەن ەكەن. سودان بەرى, ونەرمەن, تەاترمەن «اۋىرعانىما» الپىس جىل بولىپتى, ەندى جازىلا قويۋىم دا نەعايبىل شىعار. بۇل اۋرۋدىڭ ءبىر جاقسى جەرى, اشتىقتى دا, جوقتىقتى دا بىلدىر­مەي­دى. جاقسى-جايساڭمەن بىرگە جۇرگەنىڭە, جاقسى ءسوز ەستىگەنىڭە جانىڭ سەمىرىپ توق بولاسىڭ. 

– بۇگىنگىدەي  كوم­مۋ­ني­كا­تسيا­­­­­­­نىڭ دا­­مى­­عان كە­­زەڭ­ىندە الىس-جا­قىن دەگەن ۇعىم ۇمى­تى­­­­­­لىپ بارا­دى, استانا مەن اۋىل ارا­­­­­­لا­­سىپ-قۇرالاسىپ جا­­تىر. ءسىز سەمەي تەاترىندا جيىر­­­­ما جىل جۇمىس ىستەگەن كەزدە مۇن­­­­­داي مۇمكىندىك جوق ەدى, بىر­اق سون­دا دا تانىل­دى­ڭىز, سون­­دا دا اس­تا­­ناعا كەلدىڭىز. قا­لاي­شا؟ 

– مادەنيەت مينيستر­لى­گىن­دە­گى­لەر: «ويباي, رەجيسسەر بايتەن وماروۆ­تىڭ ورنى بوساپ جاتىر, الماتىداعى ايلىعىڭ تولىق ساق­تا­لا­دى, ءۇيىڭ كۇتىپ تۇرادى, سەن سەمەيگە بارىپ, ءبىر جىل جۇمىس ىستەپ كەلە عوي» دەپ جىبەرىپ ەدى, نە كەرەك, سول كەتكەننەن جيىر­ما جىلعا ءبىر-اق كەتتىم عوي. ال­عاش «ياك-40» دەگەن ۇشاقتان تۇس­كە­ن­ىمدە, كوزىمە جاس كەلىپ, ەرەك­شە تولقىپ ەدىم. ءوڭى تۇسكەن ەسكى شالبار, قاقىراپ, باسى اشى­لىپ كەتكەن باتەڭ­كەممەن توپى­را­عىن باسىپ تۇر­ىپ, اينالاما ۇزاق قارادىم. «اباي­دىڭ ەلى! مۇح­تار­دىڭ ەلى! قاسيەت­تى ۇلى جەر! ە, قۇداي, قۇدىرەتىڭە كوزىم جەتسىن, قولداشى, قولتىقتاشى مەنى, وسى ەلدەن باقىت تابۋعا كومەك­تەس­شى!» دەپ ەدىم سوندا تە­­بى­ر­ەنىپ تۇرىپ. قۇداي سول تى­­ل­ە­­­­ۋىم­دى بەرگەن بولۋى كەرەك, تۇڭ­عىش كاسىبي تەاتر ونەرى ۋى­عىن قاداعان وردادا ۇلكەن اكتەر­­لەر­مەن بىرگە جۇمىس ىستەپ شىڭ­­دال­دىم, ءوستىم, بولاشاق جارىم­­دى كەزدەستىرىپ, وتباسىن قۇرىپ, بالا­لى-شاعالى بولدىم. قا­ل­اي ايتساق تا, 1916 جىلى وي­­قۇ­­دىق­تا م.اۋەزوۆتىڭ ءوزى ساحناعا شىعىپ «ەڭلىك-كەبەكتى» ويناعان قاز­اق­­تىڭ كا­سى­بي تەاترىنىڭ كوش­باس­­شى­سى – سەمەي تەاترى. سول سە­­مەيگە مەن سۇمدىق عاشىق بول­­دىم. ويت­كەنى سەمەيدىڭ قارا تورى سۇلۋ­ىنا عا­شىق بولدىم. جۇم­ىسقا العاش بار­عان كۇنى-اق 4-5 قارادومالاق بالا­­نى ەرتىپ العان بيداي ءوڭدى ادەمى قىز تەاترعا كىرىپ كەلە جا­تىر ەكەن. گۇر-گۇر ەتكەن داۋىسىممەن «نەگە كىرەسىز تەاترعا بالا­لارىڭىزبەن؟» دەپ ايعاي سال­دىم. ءبىرىنشى تانىسقانىمىز. «اعاي, قالدىراتىن جەر جوق ەدى» دەپ كوزىن تومەن سالدى. سويتسەم, ول وسى تەاتردىڭ اكتريساسى ەكەن. الگى بالالار تۋىسىنىڭ بالالارى, ءوز ىنىلەرى. گۇرىلدەگەنىمدى قايتەيىن, تابان استىندا داۋىسىم جەر­دىڭ استىنان شىققانداي جۋا­سىدىم دا قال­دىم, ءبىر كور­گەن­نەن جاقسى كورىپ قالعانىمدى, بو­لا­شاق جارىممەن تاعدىر جو­لىق­­تىرىپ تۇرعانىن بىردەن ء تۇسىن­­دىم. جاس بولسام دا ەسى­م­ىم اتى­شۋلى ءازىربايجان مام­بە­توۆ, بايتەن وماروۆ, قادىر جەت­پىس­با­ەۆ, جاقىپ وماروۆ, مامان بايسەركەنوۆتەرمەن قاتار اتالا باستادى. 24 جاسىمدا «قازاق كسر-ءىنىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن ونەر قايراتكەرى» اتاعىنا يە بولدىم. شەنەۋنىك بولسام دا, شىعارماشىلىقتان قول ۇزگەن جەرىم جوق. كوزى كورىپ, قۇلا­عى ەستىپ, باسى جۇمىس ىستەپ تۇر­سا, رەجيسسەرلىك ەشقاشان قارتاي­ماي­تىن ماماندىق. 

– ءسىز م.اۋەزوۆ تەاتر­ىندا  ون ەكى جىل دي­­رەك­تور بول­دىڭ­ىز. ء«بىر كىسى تاق­قا وتىرسا, قىرىق ادام اتقا قو­نا­تىن» قاز­اقى داع­­­دى وسى وبا­ەۆ­تىڭ تۇ­­سىندا جۇر­­مەدى. بۇل اعايىن-تۋ­ى­­سى تۇ­گى­لى, بالا-شاعاسى, باۋىر­لارىن دا تەاتر­دىڭ ماڭ­­­اي­ى­نان جۇر­گىز­بە­دى, ەش­­­قاي­­­سى­سىن جۇمىسقا المادى. بۇل جاعى­ن­ان ەس­مۇحان تازا ادام» دەيدى تەاتر­­داعى ءسىزدى بىلە­تىن­دەر. سوڭى­­نان شۇبىرعان كومان­­­دا­­سىن ەرتىپ جۇرەتىن ادەت ول ۋا­قىت­­تىڭ سالتىندا جوق پا ەدى, ءسىز نەگە ويتپەدىڭىز؟

– مەن ويتكەنى شاكىرتتەرىمدى وزىمنەن ارتىق جاقسى كورەمىن جا­نە ءومىر بويى سولارمەن دوس بو­لىپ وتەمىن. مىنا بۇگىن­گى جاسى جەت­پىسكە كەلگەن عازي­زا ابدىنا­بيەۆا, تىلەكتەس مەي­را­موۆ, باقىت جانعاليەۆا, شايزا اح­مەتو­ۆا, ءبارى دە حالىق ارتىس­تە­رى, ءبارى مەنىڭ شاكىرتىم. ەڭ كىش­­كەن­­تايى بەرىك ايتجانوۆ پەن ەركە­بۇلان دايىروۆ دەپ ماق­تان­عالى وتىرسام, ولار دا جىگىت اعاسى بولىپ قالىپتى. جاسى بۇ­لاردان الدەقايدا كىشى عالىم وس­پانوۆ, اجارلىم باقىتجانوۆا سە­كىلدى وقۋشىلارىم دا تەاتردىڭ ال­دىڭ­عى قاتارلى ارتىستەرىنە اينالىپ ۇل­گەرىپ­تى. قازاقستاننىڭ وزگە تەاتر­­­لارىن ايتپاعاندا, ءوزىمىزدىڭ اكەمتەاترداعى شاكىرتتەرىمنىڭ سانى ەلۋدەن اسىپ جىعىلادى ەكەن, ىشىندە 4 حالىق ءارتىسى, 6 ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەر بار. بۇگىنگى كۇنى جۇمىس ىستەپ تۇرعان 17 كاسىبي تەاتردىڭ 11-ءنىڭ ديرەكتورى مەنىڭ وقۋشىلارىم. ءبارى تۇلعا. مەن وسىلارمەن ماقتا­نا­مىن. «ەلدىڭ ءبارىن جارىل­قايتىن جو­مارتتىعىڭ ءوز تۋىسىڭا كەلگەندە تۇگەسىلىپ قالا ما, مىنا وباەۆتاردىڭ بىرەۋىن الساڭشى جۇمىسقا» دەيتىن مارقۇم ايەلىم شىج-بىج بولىپ. اۋلەتىمىزدە «وباەۆ» دەگەن فاميليامەن جۇر­گەن 64 ادام بارمىز. وت­با­سىن­داعى بىرگە تۋعان ون ەكى بالا­نىڭ ونى وسى الماتىدا تۇرادى. مەن تەك اعالارىم مەن ىنىلەرىمنەن تاراعان بالالاردى عانا ايتىپ وتىرمىن, قىزدار جاعىنان ساناسام, ودان دا كوپ. وسى ونەردىڭ عانا توڭىرەگىندە جۇر­گەن بەس وباەۆ بار. نەگە ەكە­نىن بىل­مەي­مىن, سولاردىڭ بىر­ەۋ­ىن جۇ­مىس­قا الۋ تۋرالى وي قاۋاشاعىما كىرىپ تە شىقپاپتى. تۋىسىن ەرتىپ ءجۇرۋ دەگەن تىرلىك مەنىڭ كوڭىلىمە ەشقاشان جاققان ەمەس. ادام تۋىسىمەن تازا قارىم-قاتىناس ۇستاۋى ءتيىس, شاماسى كەلگەنشە, ايالاپ, قۇرمەت تۇتۋى ءتيىس. ال ۇجىم ورتاسىنداعى قارىم-قاتى­ناس, جۇمىستاعى جاعداي سول ادامي ءمولدىر سەزىمگە كولەڭكەسىن تۇسىر­مەي قويمايدى. 

– دي­رەك­تور بولىپ تۇر­عانى­ڭ­­ىز­دا اك­تەرلەرمەن اراسال­ماق ۇس­­­­­­­­­تان­­­­­­دىڭىز با, الدە ول  كەز­دە ­دە ءدال وسىن­­داي كەڭ بە ەدى­­ڭ­­ىز؟

– قىز­مەت, لاۋازىم بۇلداپ, ارا­سالماق ۇستانۋ دەگەن سۇم­دىق­تى, مىنە, جا­سىم جەت­پىس­تىڭ جە­تەۋ­ىنە اياق باستى, قىز­مەتىمنىڭ قىرى ەتىپ كورمەپ­پىن. ءار ءسوزىن ءتىسىنىڭ اراسىنان سىزدىقتاتىپ شىعارىپ, سىز­­دانۋ, سالماعىن سەزدىرۋ ءۇشىن شىر­ە­نىپ, شەكەدەن قاراۋ – ءبىز­دىڭ ۇستانىم ەمەس. ءبىزدىڭ ۇستان­ىم: «ۇلكەنگە قۇرمەت, كىشىگە ىزەت». اينا­لامداعى ادامدارمەن قالجىڭ­داسىپ, ويناپ-ك ۇلىپ جۇرگەندى جاق­سى كورەمىن. بالكىم, بۇل ءتۋابىتتى مىنەز دە شىعار, كۇن سايىن جۇمى­سىما ك ۇلىپ كەلەمىن, ك ۇلىپ كەتە­­مىن.  

– ارتىس­تەرمەن سۇحبات­تاس­قان­­­­­­دا, ول­ار­­دىڭ كەيبىرى: «اناۋ سپەك­­­تاكلدەگى انەبىر كەيىپكەر مە­ن­ىڭ ءرولىم ەدى, اتتەڭ, ماعان بەر­مەد­ى», ء«وزىنىڭ وقۋشىسىن» نەمە­سە ء«وزىنىڭ جەرلەسىن ويناتتى» دەپ رەجيسسەردى كىنالاپ, وكىنى­­شىن ءبىلدىرىپ, وكپەلەپ جا­ت­ادى. ءرول ءبولۋدىڭ باسى-قا­سىن­دا ءوزى­ڭىز دە كەلە جاتىرسىز, ەش­­كىمگە قيانات-وبال جاساعان جوق­­سىز با؟

– جوق. ۇلىلاردىڭ ءۇنى قالعان قارا­شاڭى­راق­تىڭ استىندا وتىرمىن, اكتەر ءرول سۇراپ كەلىپ, مە­نىڭ بە­تىن قايتارعان كەزىم بولسا, كەل­­سىن دە ايتسىن. وتىرىك ايت­پاي-اق قويايىن, جاسى كەلگەن اپا­­­لارىم­­­نىڭ ءرول سۇراعانىنا, ءالى دە ساحناعا شىققىسى كەلىپ ۇمتى­­لا­تىنىنا قارسى ەكەنىم راس. كەزىندە ساحنانىڭ شاڭىن شىعارىپ تۇرىپ ارمانسىز وينادى, بويىنداعى بارىن, ءنارىن بەردى, تالانتىنىڭ ارقاسىندا تانىلدى, اتاقتى بولدى. سول داۋرەن باستا ماڭگى تۇرادى دەيتىن بولۋى كەرەك, اپتىعى باسىلماعان الىپ-ۇشقان قۋ كوڭىل ء الى دە ارىنىن باسا الماي, الىپ-ۇشىپ تۇرادى. ءار ءرولدىڭ دەگراداتسياسى, ەنتىك باساتىن ەڭ اقىرعى نۇكتەسى بولادى. اعا بۋىن ءبارىن دە ارتىعىمەن ورىندادى. ال بۇ­گىن­گىسى قايتالاۋ عانا بولادى, قايتا­لاعاندا دا وسال, ناشار نۇسقا­سىمەن قايتالايدى. «ۇلكەن­دەرىمىز دالادا قالماسىن» دەپ, «جۇرەيىك جۇرەك اۋىرتپاي», «وتىز ۇلىڭ بولعانشا», ء«ۇمىت ۇزگىم كەلمەيدى», « ۇلى مەن ۇرى» دەگەن سياقتى بەس-التى  سپەكتاكل­دى ساحناعا ارنايى دايىندادىق. بۇرىنعىداي بەتكە بەس ەلى گريمدى جاعىپ ساحناعا شىعا سالۋعا بولمايدى, قازىر ويدىڭ, تالعامنىڭ باستى ورىنعا شىققان كەزەڭى. وي بولماسا, سپەكتاكل قويۋدىڭ قاجەتى دە جوق. راس, جاقسى رولگە اركىمنىڭ-اق بار تالاسى. اكتەردىڭ قالاۋ-تىلەگى بار دا, مۇم­كىندىگى, شاما-شارقى دەگەن نارسە تاعى بار.  وكپەلەسە دە, وكپەلەمەسە دە, ءوز باسىم اكتەردىڭ ناقتى شاما­سى مەن قابى­لەت دەڭگەيىن انىق­تاپ بارىپ, ويناپ شىعا الاتىنى­نا كو­زىم­دى جەتكىزگەن سوڭ عانا ءرول بە­رە­مىن. ەڭ الدىمەن, ونىڭ تالان­تىنا ىشكى تۇيسىگىم سەنۋى كەرەك. اكتەردىڭ بۇرىنعى ويناعان رولدەرىن, ءوسۋ كەزەڭ­دەرىن تۇتاس ەسەپكە الامىن. سەبەبى ونىڭ ءبىر ءرولى ءبىر رولىنە ۇقساماۋى كەرەك.

– م.اۋەزوۆ تەاترى كلاسسيكانى تىم توڭىرەكتەپ كەتكەن جوق پا؟ اسىرەسە ءبىر ماۋسىمدا «اننا كارەنينا», «ۆانيا اعايدى» شىعاراتىنداي, ورىس كلا­س­­سيكاسىنا زارۋلىك نەدەن تۋدى؟

– 1930 جىلدارداعى زو­با­لاڭ­نىڭ قۇربانى بولىپ, اتىلىپ كەت­كەن ماعجان جۇماباەۆ قايتا اشى­لىپ جاتقان كەزدە ماع­جان تۋرا­لى نەگە سپەكتاكل قوي­­ماس­قا؟ بۇگىنگى تاۋەلسىزدىك ءۇشىن, بۇگىن­­گى ۇر­پاق­تىڭ ءومىرى ءۇشىن باس­­­ىن باي­گەگە تىكتى ەمەس پە؟ ء«جۇز جىل­­دىق جالعىزدىق» – وسى ماسە­­­­لە­­­­نىڭ جاۋابى. «جۇرەيىك جۇر­­­ەك اۋىرتپاي» – ءۇيى جوق, كۇيى جوق, شاراسىز قارتتاردىڭ باس­­­ىن­­­داعى شىرعالاڭ. بۇگىنگى كۇنى شەتەلدەرمەن بايلانىس جان­­­­دانىپ, ءبارى دە ءوز ەلىن, ءوز ۇل­تى­­­­نىڭ ونەرىن, مادەنيەتىن تانى­­­تۋ­عا جانتالاسىپ جاتىر. ءبىز دە سوناۋ ليتۆادان يوناس ۆايت­­كۋس دەگەن الەمدىك ابىرويى زور رەجيسسەردى شاقىرىپ «قور­­قىتتى» قويدىردىق. ال اۋ­ە­ز­وۆ تەاترى «قورقىتپەن» قايدا بارماي جاتىر؟ بارعان جەرىن تامسانتىپ, تاڭىرقاتىپ, قازاق تەاتر ونەرىنىڭ بۇگىنگى بيى­گىن كور­سە­تىپ كەلەدى ەمەس پە؟ ر.وتارباەۆ­تىڭ «بەيبارىس سۇل­تا­نى» دا سونداي دەڭگەيدەگى تۋىندى. مۋزى­كا­لىق كلاسسيكادان بۇكىل الەم تەاتر­لارى تالاسا-تارماسا قوياتىن «ار­­شىن مال الان» نەگە قازاق ساحنا­سىندا جۇرمەسكە؟ «جۇ­رە­گىم­­نىڭ يەسى», «قوشتاسقىم كەل­مەيدى», «سەر­گەل­دەڭ بولعان سەرى­لەر» ء«ۇمىت ۇز­گىم كەلمەيدى» – بۇگىنگى كۇننىڭ تا­قىرىبى. ياعني, اكەمتەاتردا كلاسسيكا مەن بۇگىن­گى قوعامدىق الەۋ­مەت­تىك ما­سە­لەنى قوزعايتىن زاماناۋي تا­قى­رىپ­تار تەڭ دارەجەدە قاتار قويى­لىپ كەلەدى. ءار تەاتر­دىڭ ءوز رە­پەر­تۋارلىق ساياساتى بار, سون­دىق­تان بىرىڭعاي كلاسسيكانى عانا باعدار ەتىپ, الەمدىك درا­ما­تۋر­گيا­نىڭ جاۋھارىن ءسۇزىپ الىپ, سو­نىڭ سوڭىندا كەتۋدىڭ دە قاجەتى جوق. ماسكەۋدە 420 تەاتر جۇمىس ىستەپ تۇر, ءبىرىنىڭ رەپەرتۋارىن ءبىرى قايتالامايدى, قايتالاسا دا, مۇلدە باسقا جانردا, باسقا پىشىندە قالىپتاۋى مۇمكىن. الماتىداعى اينال­دىر­عان ەكى تەاتر – اۋەزوۆ تەاترى مەن مۇسىرەپوۆ تەاترى دا سولاي, رەپەرتۋارعا كەلگەندە دەربەس سايا­سات ۇستانادى. ءبىزدىڭ ءوز باعى­تى­مىز, ونىڭ ءوز جولى بار. 

– «اننا كارەنينا» دە­مەك­شى, اننا­نىڭ رولىنە ن.قارابا­لينا­نىڭ ءبىر ءوزىن عانا وي­نات­­قا­ن­ىڭىز سپەك­­تاكلدىڭ ار­­تىق­­­­­شى­­­لى­­عى بولا الا ما؟ نەگە نا­ز­­­­­گۇل­دىڭ ەكىنشى قۇ­ر­ام­­­دا وي­­­­­ناي­­­تىن ساح­­نا­­­لىق سە­رىك­­تەسى جوق؟ سە­رىك­تە­سى بول­­عاندا, ءبىز بۇل اك­­­تري­­­­سا­نىڭ ار­­تىق­شى­لى­عىن ياكي كەم­­­شى­­­لىگىن بىردەن باي­قا­­­عان بول­ار ما ەدىك...

– نازگۇل ۇلتتىق دراماتۋر­گيا­داعى, الەمدىك كلاسسيكاداعى گەروينيالاردىڭ ءبارىن دە وينادى, ءىرى بەينەلەر جاسادى, بىراق وزىن­دىك سە­بەپ­تەرىمەن ءتورت-بەس جىل­­داي تەا­­تردان تىسقارى ءجۇر­دى.  قارىمى مول اكتريسا اننانى جالعىز ءوزى ويناعىسى كەلەتىنىن بىردەن ايتتى. سول سەبەپتى «ان­نا­نى» وزىنە ارناپ, بەنەفيس سپەك­­تاكل سياقتى ساحنالادىق. اڭ­­­عار­عان ادامعا سپەكتاكل دە­كو­را­­­تسيا­­سىنىڭ, كوس­تيۋم­­دەرىنىڭ وتە باي, قىم­بات ەكەنى كورىنىپ تۇر. سەبەبى دەكوراتسيا, كوستيۋم ءۇشىن دە دەمەۋشى تاۋىپ, كومەكتەسكەن نازگۇلدىڭ ءوزى. ايت­پەسە اننانىڭ كوز­دىڭ جاۋ­ىن الاتىن قىزىلدى-جا­سىل­دى قىم­­بات كويلەكتەرىن تىك­­­تى­­­رۋگە تەاتر­­دىڭ جاعدايى كو­تەر­­­مەيدى دە. سپەك­تاكلدە ناز­گۇل­­دەن وزگە اكتەر­لەر­­دىڭ ءبارى, ءتىپتى شاعىن ەپي­­زود­تاعىلاردىڭ ءوزى قوس­القى قۇ­­راممەن وينايدى. 

– بۇگىنگى كينو جاعالاپ جۇر­گەن اكتەر­لەردى سپەك­تاكلدەن وپ-وڭاي بوس­اتا سالا­سىز با؟

– باياعى­دا اسپانداپ تۇرعان تەاتردىڭ ابىرويىن الاسارتىپ العىمىز كەلمەدى مە, جەتەكشى اكتريسالارعا «قويا تۇر» دەپ بالالى بولۋىنا رۇقسات بەرمەگەنىمىزدى ءبىز بۇگىن قىنجىلا وتىرىپ مو­يىندايمىز. فاريدا ءشارىپوۆادا جالعىز ۇل, نۇكەتاي مىشباەۆادا جالعىز قىز, باسقا اكتريسالار دا ءبىردى-ەكىلى بالامەن شەكتەلىپ, كۇندىز-ءتۇنى وسى تەاتردىڭ وتىمەن كىرىپ, ك ۇلىمەن شىقتى. ويلاساڭ, وبالىنا قالعانداي, وپىناسىڭ كادىمگىدەي.  اكتريسالارىمىزدىڭ كوپشىلىگى ونەر ءۇشىن جەكە باسىن, انالىق باقىتىن قۇربان قىلدى. قۇدايعا تاۋبە, قازىرگى اكتريسالاردى ولارمەن سالىستىرۋعا بولمايدى, ءۇيدىڭ دە, ءتۇزدىڭ دە شارۋاسىنا قاتار شاپقىلاپ, بارىنە ۇلگەرىپ جاتادى. ءدال وسى كۇندەردە اۋەزوۆ تەاترىنىڭ  تو­عىز اكتريساسى دەكرەتتىك دەمالىستا وتىر. تەاتردا ءتا­ۋىر رولدەر ويناپ, كينوعا دا بەل­سە­نىپ ءتۇسىپ جۇرگەن جانارگۇل جانا­مانوۆا دەگەن اكتريسامىز جا­قىندا ءتورتىنشى بالاسىن دۇنيە­گە اكەلدى. ادامنىڭ جاس كۇنى قيىن­دىق­سىز بولا ما, اكتەرلەرىمىز پاتەردەن-پاتەرگە كوشىپ قينالىپ جۇرسە دە, ءۇش-ءتورت بالانىڭ باسىن قۇراپ, شەتىنەن باسپانالى بولىپ تا جاتىر. سوندىقتان جەكە باس ماسەلەسىنە تۇسىنىستىكپەن قاراۋ كەرەك. ازاماتتار جەكە ءومىرىنىڭ ماسەلەسىن ءوزى شەشىپ, ءوزى رەتتەمەسە, ولارعا باسقا كىم كومەكتەسىپ جاتىر؟ كينوسىنا دا ءتۇسسىن, جارنامانىڭ دا جۇلدىزى بولسىن, بىراق ولار ءۇشىن تەاتر ساحناسى باستى  ورىندا ەكەنىن وزدەرى دە ەسىنەن شىعارمايدى. 

– ساحناعا شىعارعان قويى­لىم­­­دارىڭىزدىڭ ىشىندە ءبىر قاي­ناۋى ىشىندە كەتتى-اۋ, اسى­عىس جاساپ, وسالداۋ شىعاردىم-اۋ دەپ قايسىسىن ايتار ەدىڭىز؟

– ونداي سپەكتاكلدەر جوق ەمەس, بار. جۇرت «دۇرىس» دەپ باعا بەرسە دە, ءوز باسىم «جاۋجۇرەكتى» شيكىلى-ءپىسىلى شىققان دۇنيە سانايمىن. ساحنادان قايتالاپ كور­گەن سايىن كەمشىلىگىمدى باي­قاپ, «اتتەگەن-اي» دەپ وتىرامىن. جالپى, رەجيسسەر رەتىندە, ءوسىپ, بيىكتەگەن كەزىم دەپ مەن تيۋز-دا ىستەگەن جىلدارىمدى ايتار ەدىم. ويتكەنى ول جەردە ءامينا ومىرزاقوۆا, سايدا ساتتاروۆا, مۇقتار باقتىگەرەەۆ, ماكىل قۇ­لانباەۆ, اتاگەلدى سمايلوۆ, ال­تىن­بەك كەنجەكوۆ سياقتى ۇلى اكتەرلەر جۇمىس ىستەدى. سول كەزدە قويعان «قاشقار قىزى» ماعان ءالى كۇنگە ىستىق. شاكەن اعاما ىلە­سىپ ءجۇرىپ قويعان «جاس اباي» جادىمنان ەشقاشان شىقپايدى. «اي تۇتىلعان ءتۇن», «شۇعا», «سەرتكە – سەرت», ء«وزىڭدى ىزدەپ ءجۇر­مىن», وسىلاردىڭ ءبارى مەنىڭ وتىز­دان اسار-اسپاس كەزىمدەگى شابىتتى شىعارماشىلىعىمنىڭ جەمىسى.

 – سول كەزدە مە سىزگە شاكەن اي­مان­وۆتىڭ «پوزورنيك» دەپ ات قوياتىنى؟

– شاكەن ايمانوۆ, ماكىل قۇلانباەۆ, مۇقتار باقتىگەرەەۆ كەزدەسە قال­سا بولدى, وتىرا قالىپ پرەفەرانس ويناعاندى جاقسى كورەتىن. ول كەزدە مەن جاس رەجيسسەرمىن. ۇلكەن اعالارىم مەن اپالارىما شاي ازىرلەپ بەرەمىن, قۇلاعىم قالقيىپ اڭگىمەسىن تىڭدايمىن, ايتەۋىر ءۇيىرىلىپ سولاردىڭ اينالاسىندا جۇرەمىن. پرەفەرانسقا كەلگەندە, بۇل توپ ارنايى بولسا دا, اياق استى بولسا دا, بىرىگە قالادى. كەيدە بىرەۋدىڭ شارۋاسى شىعىپ قولى تيمەيدى, بىرەۋى ويىنعا كەشىگىپ قالادى. سونداي كەزدەرى شاكەن اعا «ەسمۇحان وتىر, وتىر دا وينا» دەپ, مەنى جانىنا وتىرعىزىپ قويادى. شاكەن اعانىڭ قالتاسىندا پرەفەرانسقا ار­نالعان بەس سومدىق اقشا بۋما-بۋما بولىپ جۇرەدى. كۇ­رەك­تەي قولىن سالىپ جىبەرىپ, قال­تاسىنان ۋىستاپ تۇرىپ شى­عا­را­دى. «مىنادان الاسىڭ» دەپ كوك­قاعازداردى جانىما تاۋ عىپ ءۇيىپ قويادى. اينالامدا كىلەڭ كىممەن ويناسا دا, شەشىندىرىپ الىپ, جالاڭاش قويا بەرەتىن كارتا ويىنىنىڭ « ۇلى اكادەميكتەرى». قۇداي اتقاندا, مەن ويناي المايمىن, ولاردىڭ ويىنىنا استار بولۋعا دا جارامايمىن. ءبىر وينايمىن – ۇتىلامىن, ەكى وينايمىن – ۇتىلامىن. سوندا بارىپ شاكەن اعا: «پوزورنيك! سەن ويناما كارتا» دەيدى كۇندەي كۇركىرەپ. كار­تانى سول بويى ۇيرەنە ال­ما­عان كۇيى كەتتىم. مەن ودان دا, دۋىل­­­­­­داسىپ اڭگىمە ايتقاندى, قىر­­­دىڭ باسىنا شىعىپ الىپ ەڭىسكە كوز سالىپ قاراعاندى جاق­سى كورەمىن. بىرەۋ اسىعىپ بارا­­دى, بىرەۋ جۇگىرىپ بارادى, بىرەۋ قاي­عى­رىپ بارادى, بىرەۋ جۇل­­قى­نىپ بارادى. وسىلاردىڭ بارىنە نە جەتپەيدى؟ ءبارى ءبىر-ءبىر تاع­دىر­دى ارقالاپ الىپ الاسۇرىپ قاي­دا بارا جاتىر؟ جاۋابىن تابا المايمىن دا, كەيدە جىلاپ تا الا­مىن. مەن ءوزى سونداي نازىك كوڭىل كۇيدىڭ ادامىمىن... 

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

اڭگىمەلەسكەن ايگۇل احانبايقىزى,

«Egemen Qazaqstan»

سوڭعى جاڭالىقتار

رەفەرەندۋم–2026. ونلاين-مارافون

رەفەرەندۋم • بۇگىن, 12:00