سوزسويىل: ءپىشتىرۋ
جەكسەنبى, 18 قاراشا 2012 18:43
مەن قازاقتىڭ ماڭدايىنا بىتكەن بىردەن-ءبىر ءتول جانۋارى جىلقىمىن. ولاي دەيتىنىم, قازەكەڭ ۇلان-عايىر دالاسىندا ءورىپ جۇرگەن جان-جانۋار ىشىنەن ءبىزدى تاڭداپ قولعا ۇيرەتكەنىنە باقانداي بەس مىڭ جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى. ءبىز قازەكەڭنىڭ مىنسە كولىگى, ساۋسا سۋسىنى, جەسە تاماعى بولىپپىز. ياعني تاعدىر-تالايىمىز بىتە قايناسىپ, ءبىرىمسىز ءبىرىمىزدىڭ كۇنىم جوق قالىپقا جەتكەنبىز.
جەكسەنبى, 18 قاراشا 2012 18:43
مەن قازاقتىڭ ماڭدايىنا بىتكەن بىردەن-ءبىر ءتول جانۋارى جىلقىمىن. ولاي دەيتىنىم, قازەكەڭ ۇلان-عايىر دالاسىندا ءورىپ جۇرگەن جان-جانۋار ىشىنەن ءبىزدى تاڭداپ قولعا ۇيرەتكەنىنە باقانداي بەس مىڭ جىلدىڭ ءجۇزى بولىپتى. ءبىز قازەكەڭنىڭ مىنسە كولىگى, ساۋسا سۋسىنى, جەسە تاماعى بولىپپىز. ياعني تاعدىر-تالايىمىز بىتە قايناسىپ, ءبىرىمسىز ءبىرىمىزدىڭ كۇنىم جوق قالىپقا جەتكەنبىز.
ءبىزدى باسىمىزدان باقايشىعىمىزعا دەيىن باعامداپ, جەلدەي جەلدىرتىپ قۇرمەت تۇتىپ, بىزدەر جونىندە نەبىر ولەڭ-داستاندار تۋدىرىپ قادىر-قاسيەتىمىزدى اسقاقتاتقانىنا ريزامىز.
ەندى مىنە, زامان وزگەرىپ, تەحنيكانىڭ ءداۋىرى دۇرىلدەگەرى بەرى بىزدەر قاعاجۋ قالىپ قاپالانا باستاعالى دا ءبىراز بولعان.
قىجىل قويىرتپاقتالىپ ىشتەن تىنىپ تىپىرتىپ ءجۇر ەدىم, قۇداي وڭداپ ەلىمىزگە الەمنىڭ تۇكپىر-تۇكپىرىندەگى جان-جانۋار وكىلدەرى جينالىپ القالى باسقوسۋ وتكىزە قالماسى بار ما.
بۇيىرىپ القالى توپ الدىندا ءسوز سويلەۋ مارتەبەسىنە يە بولدىم.
نە كەرەك, شەكتەۋلى ۋاقىتتا شەرمەندە شەرىمدى اعىل-تەگىل اعىتتىم… سونداعىم, ايعىرلىعىما باسىپ كىسىنەپ الىپ ايتقانىمنىڭ توقەتەرى مىناۋ بولدى:
–اعايىندار, وسى وتىرعانداردىڭ ءبىرازىڭ ءبىر زامانداردا وسى ولكەنى مەكەن ەتكەندەرىڭدى ەستەرىڭە سالايىن. قيىن-قىستاۋ زامان تۋىپ, تابيعات وسى ولكەدە الاي-دۇلەي بولعاندا اركىم باس ساۋعالاپ تىم-تىراقاي قاشا جونەلگەندەرىڭدى بىلەمىز. ءبىر-ەكەۋىن ايتسام, ماسەلەن جان-جانۋاردىڭ الىبى ءپىلدىڭ ءوزى ءۇرىم-بۇتاعىن ءۇيىرىپ بىراق تۇندە ءۇندىستاننان بىراق شىقتى… اشەيىندە اقىرىپ-باقىرىپ ايبار شەگەر ارىستان تۇقىمىنىڭ قايدا بارىن باس ساۋعالاعانىن بىلەمىز… ازۋى التى قارىس ايۋەكە ءسىزدىڭ سوناۋ سولتۇستىككە سۋشا ءسىڭىپ سۇڭگىپ كەتكەنىڭىزدى قالاي ۇمىتامىز… ويپىراي, قۇرت-قۇمىرسقا, جەر باۋىرلاپ جىلجىعان جاندىك اتاۋلى وڭتۇستىككە وپىرىلا كوشكەندەگى كورىنىس ءالى كۇنگە كوز الدىمدا… تۇيە جارىقتىقتا ماڭ-ماڭ باسىپ قيىر شەتكە قىرقا اسىپ كەتە باردى-اۋ…
قايسىبىرىن ايتايىن, وسى وتىرعاندارىڭنىڭ كوبىڭنىڭ ءبىر كەزدەردەگى جۇرتىڭ وسى ەلدى مەكەن بولعان… وعان توپان سۋ قاپتاعانداعى نۇق پايعامباردىڭ كەمەسى كۋا…
ەندى مىنە, ەلىمىز تاۋەلسىزدىك الىپ, اللاتاعالا بۇيىرتقان بايلىعىمىزدى مەڭگەرىپ اسىپ-تاسي باستاعاندا «قازاقستاننىڭ استى-ءۇستى تولعان بايلىق, قۇت-بەرەكەلى ەلدى مەكەن دەپ نەشە ءتۇرلى ايلا-شارعىنى ويلاستىرىپ كەلىپ قالعان ەكەنسىزدەر… » دەپ جىلقى ەمەسپىن بە, قۇلاعىمدى قايشىلاپ, وڭ تۇياعىممەن جەر شارپي ناعىز «كىسىنەي» سويلەۋگە بەت بۇرىپ: «وسى ەلدىڭ ەتەنە جانۋارى ءبىزدىڭ دە قادىر-قاسيەتىمىز قالمادى. ماسەلەن, قازى-قارتانى – ەۆرەيلەر, قىمىزدى – نەمىستەر, ەڭ اياعى كوكپاردى كورشى ەل زاڭدى تۇردە يەلەنىپ الدى…» دەپ توتەسىنەن تارتىپ ەدىم, جينالىستىڭ تىزگىنىن ۇستاپ وتىرعان ءوزىمىزدىڭ بيلىك وكىلدەرى, ۋاقىتىڭىز ءبىتتى» دەپ شورت كەسىپ, وعان كەلىپ وتىرعاندار قول سوعا قوسارلانىپ تريبۋنادان يت قوسىپ قۋىپ ءتۇسىردى…
نە ىستەيىن, تۇسكەن بويدا سىرتقا شىعىپ بار داۋسىممەن كىسىنەي شىڭعىرىپ, جەر تارپي الدىڭعى اياعىمدى كوككە كوتەرە بۇلقىنىپ بارىپ بار ەكپىنىممەن شابا جونەلىپپىن…
قانشا شاپقانىم بەلگىسىز, اياق تالىپ, تىزەم دىرىلدەپ وماقاسا قۇلاپپىن.
ەرتەسىندە ەس جيسام, ءبىر توپ «ارنايى» وكىل كەلىپ اياعىمدى ماتاپ بايلاپ ارت تۇسىمدى «شۇقىلاپ» جاتقان… سويتسەم, ءپاتشاھارلار «ايعىرلىق» ۋاقىتى ءبىتتى دەپ ءپىشتىرىپ تاستاپتى…
ەرسۇلتان ماعجان.
الماتى.
