الەم • 12 قاراشا, 2018

نازارباەۆ – قازاق پەن قىرعىزعا ورتاق تۇلعا

667 رەت
كورسەتىلدى
21 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاق ەلىنىڭ كوشباسشىسى, تۇركى دۇنيەسىنىڭ اقىلگوي تۇلعاسى الەمدىك ساياساتتان ءوز ورنىن تاپقان نۇرسۇلتان نازارباەۆ تۋرالى كىم دە بولسا جاڭا ءسوز, جاڭا وي تاۋىپ ايتا قويۋى وتە قيىن. ول جونىندە قازاق, قىرعىز اۆتورلارى عانا ەمەس, باتىستىڭ ساياسي زەرتتەۋشىلەرى دە كىتاپتارىن تامسانا جازىپ جاتىر.

نازارباەۆ – قازاق پەن قىرعىزعا ورتاق تۇلعا

نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ الەم ساياساتىنداعى عارىشتىق بيىكتىكتەن يەلەنگەن ورنى جونىندە جۇرتقا كوپتەن بەرى جەتكىلىكتى دارەجەدە ايتىلىپ كەلەدى. دەگەنمەن ساياسات كوسەمىنىڭ بەرگى, ەڭ العاش تۇركى ۇلتتارىن قالىپتاستىرعان ەل دىلىندەگى, كوڭىلىندەگى, كەرەك بولسا, قوعامداعى ورنى جونىندە ىلكىمدى پىكىر­لەر ونشالىقتى ايتىلا بەرمەي­تىن سياقتى. ماسەلەن, الدەقا­شان ايتىلۋعا ءتيىستى بولسا دا, قاراپايىم قىرعىز ادامىنىڭ پىكىرىندەگى نۇرسۇلتان نازارباەۆ­­تىڭ «وبرازىن اشۋعا» باعىت­تال­عان ەتنوسوتسيولوگيالىق زەرت­تەۋلەردى ءال-ءازىر ۇشىراتا قويعان جوقپىز. 

مەن وسىناۋ شىنايى ىقى­لا­سىممەن جازعان ماقالامدا ەلبا­سىنىڭ قىرعىزستان­دىق­تاردىڭ كوڭىلىندەگى, ەلەس­تەتۋىن­دەگى, پىكى­رىندەگى ورنى, ونىڭ ەتنو­لو­گيالىق, ەتنومەنتالدىق نەگىزدەرى تۋرالى از دا بولسا ءسوز ەتەيىن دەپ شەشتىم. باسىن باس­تاساق, بۇل باعىتتا ۇلكەن زەرت­تەۋ­لەر, شىنايى عىلىمي ەڭبەك­تەر تۋدىراتىن ماماندار دا شى­عىپ قالار. 

دەسەك تە نۇرسۇلتان نازار­باەۆ نەسىمەن ەلدىڭ وي-ساناسىنا ورناعان وسىنداي سيمۆوليكالىق وبراز, يدەال بولىپ قالدى؟ نە سەبەپتەن قىرعىزدار ونى وزىمىزدىكى دەپ, ول جونىندە فولكلورلىق سيۋجەتتەر ويلاپ تابۋدا؟ گاپ, مىنە, وسىندا. بۇل سۇراقتارعا جاۋاپ بەرۋ ءۇشىن ارنايى انكەتالار تولتىرىپ, مىسالى, يدەالدى جەتەكشىنىڭ ەل جاساعان وبرازى دەگەن تۇرعىدا زەرتتەۋ جۇرگىزۋگە دە بولار ەدى. ونداي زەرتتەۋلەر الداعى ۋاقىتتا جۇزەگە اسىرىلا جاتار, ال مەن ازىرگە ءوز پايىمدارىمدى وقىرماندارمەن بولىسە وتىرۋدى ءجون كوردىم.

ەتنولوگتىڭ كوزىمەن

قىرعىزدا «جاقسىنى جات كورمە» («جاكشىنى جاتىم دەبە») دەگەن ماقال بار. بۇل ما­قال انشەيىن ايتىلا سالعان قاتار­داعى كەپ ەمەس, ءتامسىلدىڭ ەتنو­مادەني تامىرى وتە تەرەڭ, ايتى­لۋىنىڭ ەتنومەنتالدىق نەگىز­دەرى بار.

تەگى-تۇبىنە قاراماي, كىمنىڭ دە بولسا ادامدىق ارتىقشىلىعىن, تالانتىن, ەڭبەگىن, كىسىلىگىن باعالاي ءبىلۋ, باعالاپ قانا قويماي, ونى ءوزىم دەپ سانايتىن سانا-سەزىم بيىكتىگىنە جەتۋ ءۇشىن قانشاما عاسىرلىق تاريحي جولدى ءجۇرىپ ءوتۋ كەرەك; ادام بولۋدىڭ ماڭىزىن, ونىڭ قاسيەتىن ءتۇسىنىپ ءبىلۋ تاجىريبەسىن يگەرۋ كەرەك. دەمەك, تەگى, ۇلتى, جەرىنە قاراماي, ادام اتاۋلى­نىڭ جاقسىسى قىرعىزعا وزىندەي جاقىن بولىپ كەلگەن دەپ بىلەمىز. قىرعىزدىڭ وسى ماقالىنىڭ ءمانىسىن قازاق وقىمىستىلارى «جاقسى ادامنىڭ ءبىر قاسيەتى – ادام بالاسىن جاتسىنباۋى; كىم بولسا دا, ءبىر كورگەننەن-اق باۋراپ الىپ, ىشىنە تارتىپ, كونە دوسىنداي بىردەن ءتىل تابىسىپ, شۇيىركەلەسىپ, ارالاسىپ كەتۋ قاسيەتى بار» دەپ ءتۇسىن­دىرىپ بەرگەن ء(ا.قايدار). «جاق­سىدا جاتتىق جوق» دەگەن قازاق ماقالى ءمان-ماڭىزى جاعى­نان ءبىر مەدالدىڭ ەكى بەتىندەي ءبىرىن-ءبىرى تولىقتىرىپ, ءبىرىن-ءبىرى بايىتىپ تۇرادى. ياعني, قازاق پەن قىرعىز جاقسى ادامدى ەشقاشان جات ساناماي, سوناۋ داۋىرلەردەن بەرى جانىنا جاقىن تارتىپ كەلگەن.

قىرعىز بەن قازاقتىڭ ەتنو­مادە­نيەتىنىڭ شەگىنەن شىعىپ, كەڭىرەك قارايتىن بولساق, وسىنداي پىكىردى باسقا دا تۇركى ەلدەرىنىڭ تىلىنەن, مادەني مۇرالارىنان, ەتنوفيلوسوفيالىق كوزقاراس­تارىنان قالاعانىمىزشا تابا الامىز. تۇركى ەلدەرىندە جاقسى, اقىلمان, ءازيز ادامدى ءوز ىشىنە يكەمدەپ تارتىپ, ەشقاشان جات كورمەگەنىنە كۋا بولاتىن ميراس كوپ. بۇل جاعىنان ادامزاتقا ۇلگى بولارلىق كوزقاراس, وي-پىكىر, تاريحي جانە كوركەم وبراز مودەلدەرىن تۇركى ەلدەرى مارت­تىكپەن جاساپ كەلىسكەن ەكەن; بارلىق داۋىرلەرگە ورتاق, بار­لىق ەلدەرگە بىردەي تاريحي تۇل­عا­لار, ولاردىڭ ەل اۋزىمەن قا­لىپ­تاسقان وبرازدارى جۇرە كەلە ناعىز تاربيە بۇلاعىنا اينالمادى ما؟ ولاي بولماسا, تۇركى ەلدەرىنىڭ مادەنيەتىندە ەتنوگەوگرافيالىق شەكارامەن بولىنبەگەن قورقىت اتا, جيرەن­شە شەشەن, اسان قايعى, قو­جانا­سىر, ت.ب. تۇلعالارىمىز قاي­دان شىقپاق. بۇلاردى ەشكىم بولە-جارا مەنىكى دەپ مەنشىكتەنە المايدى; بۇلار – بارلىق تۇركى ۇلت­تارىن ۇلت قىلىپ, رۋحىن بيىك­تەتىپ, ماڭگۇرتتىكتەن ساقتاپ تۇر­عان ۇلى رۋحاني كۇشتەر, تۇر­كى ەلدەرى عانا ەمەس, جالپى ادام­زاتتىق مادەني قازىنانىڭ قاق تورىنەن ورىن العان اتامۇرا.

بۇدان دا كەڭىرەك الار بولساق, تۇركى ەلدەرى ءوز رۋلارى عانا ەمەس, باسقا ۇلتتار مەن ۇلىستاردان شىققان عۇلامالاردى دا جات ساناعان ەمەس. ورتا عاسىرلارعا كوز سالساق, تۇركى ەلدەرىنىڭ وي-ساناسىندا يمام ءابۋ-حانافي, يمام بۇحاريلەر جات ەلدەن دەپ ەسەپتەلمەپتى, تۇركىلەر ولاردى ءوز تەگىمىزدەن دەپ تانىپتى. ەجەلگى اتيللا, كەيىنگى شىڭعىس حان, تەمىرلەردى ايتپاي-اق قويايىق! قازاقتىڭ قايسىبىر رۋلارى ءبىز شىڭعىستان تاراعانبىز دەپ ماقتانسا, قىرعىزدىڭ تاريحشى-جازۋشىلارى شىڭعىس بىز­دەن بولعان دەپ رومان, زەرتتەۋ­لەر جازىپ جاتىر, بىراق ونى موڭ­­عولداردان تالاسىپ, تارتىپ الايىق دەگەن نيەت ەشكىمدە جوق. تۇركيانىڭ تاريحي كىتاپتارىنان شىڭعىس حاندى اتالارىمىزدىڭ ءبىرى دەپ ماقتانىشپەن جاز­عان­دارىن كورەسىڭ. احمەت ءياساۋيدى قازاق ءوز قاتارىندا تانىپ جاتسا, قىرعىزدار ونى وزگەندەگى ياسى وزەنىنىڭ بويىندا تۋعان كوجاك­ماتتىڭ ءدال ءوزى دەپ, اتا تۇتىپ, ارداقتاپ جاتادى. تۇر­كيا­دا بولسا قۇل قوجا احمەت ياساۋي تۇرىك ادەبيەتىنىڭ كلاس­سيگى بو­لىپ ەسەپتەلەدى. بۇلار­دىڭ ءبارى قازىرگى تۇركى ۇلتتارى­نىڭ اراسىندا تالاسىپ-تارتى­سۋدىڭ, سەنىكى-مەنىكى دەپ ءبولى­سۋدىڭ سەبەپكەرى بولا المايدى, كەرىسىنشە ولاردىڭ كەشە ءبىر ءتىلدى, ءبىر مادەنيەتتى, ءبىر دۇنيە­تانىمدى, ءبىر تاريحتى ورتاق جاراتىپ, ولارعا بىردەي يەلىك جاساپ وتىرعاندىعىنىڭ دالەلى بولىپ سانالادى.

وسىلايشا قىرعىز بەن قازاق سياق­تى قازىرگى تۇركى ەلدەرى­نىڭ بو­يىندا ساقتالىپ قالۋىن قام­تا­ماسىز ەتكەن فيلوسوفيا­لىق وي-ءتۇيىننىڭ ءبىرى, بالكىم بىرە­گەيى, ەڭ ءماندىسى وسى جاقسى­نى جا­تىر­قاماۋ, جاقسىنى وزىنە تارتۋ, جاقسىنى اسقاقتاتۋ, جاق­سى­نىڭ قادىرىنە جەتۋگە ۇمتى­لۋ الەۋەتى ەكەنى ءسوزسىز. بۇگىن­دە جاق­سى مەن جاماندى ايىرا ءبىلۋ قيىنعا تۇسكەن زاماندا بۇل كەرەمەت قاسيەتتى تۇركى ەلدەرى, ونىڭ ىشىندە قىرعىز, قازاق ەش جوعالتقان جوق.

ءسوزىم قۇرعاق بولماس ءۇشىن, وسى ارادا ءوز ومىرىمنەن ءبىر مى­سال كەلتىرە كەتەيىن. مەنىڭ قات­تى قۇرمەتتەيتىن اعايىم, ءتىلشى ابدىقادىر ورىسباەۆ ەكى ۇلى­نىڭ بىرەۋىنە اتاتۇرىك دەپ ات قويدى. مەن تۇسىنبەي: «نە ءۇشىن اتا­تۇرىك دەپ قويدىڭىز؟» دەسەم, «ا چتو, ون جە ناش...» دەپ ك ۇلىپ قانا قويعان. سويتسەم «ون» دەگەنى – اتاتۇرىك, «ناش» دەگەنى – بۇكىل تۇركى ەلدەرىنىكى ەكەن عوي. مەن بالالىق قىلىپ, «ناش» دەگەنىنە قاراعاندا اتاتۇرىك دەگەن ءسوزدىڭ قىرعىزبەن ءبىر باي­­لانىسى بار شىعار, بىلمەي قالىپ ۇياتتى بولىپ جۇرمەيىن دەپ, باسقا سۇراق بەرمەي, ءۇنسىز قال­عانمىن. سويتسەم اعايدىڭ «ناش» دەگەن اتاتۇرىگى شۋدا, تالاس­تا ءيا بولماسا وشتا تۋعان ءبىر قايمانا قىرعىز ەمەس, كا­دىم­گى سوناۋ سەلانيكتە تۋ­عان, تۇرىك رەسپۋبليكاسىنىڭ نەگى­زىن قالاۋشى مۇستافا كەمال اتاتۇرىك ەكەن. بىلمەگەن, تۇسىن­بەگەن كىسىگە اتاتۇرىك قايدا, قىر­عىز ۇلانى ابدىقادىر ورىس­باەۆ قايدا؟ ەندەشە بۇل ەسىمنىڭ قويىلۋى دا تۇركى ەلدەرىنىڭ جاق­سىنى ءوزىم دەپ ەسەپتەگەن سالت-تۇسىنىگىنىڭ قىرعىز تۇرمى­سىن­داعى ءبىر كورىنىسى ەمەس پە. ونىڭ بۇلاي ەكەنىن كەيىنىرەك, تىسقاققان شاعىمدا تولىق ءتۇسىندىم.

بۇگىنگى تاڭدا قىرعىز تەك­تى ايتماتوۆتى, قازاق تەكتى نازارباەۆتى بارلىق تۇركىلەر ءوز ۇلتىنان شىققان ادام رەتىندە قاستەرلەپ جاتسا, ونىڭ نەگىزىندە, مىنە, وسى جاقسىنى جاقىن تارتۋ فيلوسوفياسى جاتىر. بەكەردەن بەكەر قىرعىزدار ن.نازارباەۆ­تى ول بىزدەن دەپ جار سالماي­دى, ۇلدى بولسا, بەكەردەن بەكەر اتىن نۇرسۇلتان دەپ, قۇلاعىنا ازان شاقىرمايدى. قىرعىز بەن قازاق ەكى ولكە, ەكى ۇلت بولسا دا, نۇرسۇلتان دەگەن سيمۆولدىق ەسىم­نىڭ الدىندا ۇلتتىق رۋحتارى ءبىر ءبۇتىن بولىپ, بىرىگىپ كەتەدى. بۇل ءسوزىمدى كەيىنىرەك تاعى دا جالعاستىرامىن...

نەگىزى قىرعىز, قازاق, وزبەك, تاتار, باشقۇرت ەتنوستىق ونوماس­تيكا ماماندارى ەسكەندىر, مۇس­تاپا, كەمەل, اتاتۇرىك, مارات, كلارا, جاننا, يسكاك, مۇح­تار, شىڭ­عىس, نۇرسۇلتان, ت.ب. ەسىم­دەر­دىڭ بالالارعا قويىلۋ تاريحىن, تاراۋ گەوگرافياسىن, اتالۋ مانەرلەرىن ەتنولينگۆيستيكا­لىق باعىتتا زەرتتەسە, ءتىل عىلىمى عانا ەمەس, ەتنوسوتسيولوگيا, ەتنو­پسي­حولوگيا, ەتنوكۋلتۋرولوگيا, ت.ب. عىلىم سالالارى ءۇشىن دە پايدالى ءبىراز جاڭالىقتار اشارى ءسوزسىز ەدى.

ەرەن تۇلعالاردى ءداۋىر جاراتادى...

تۇركى عۇلامالىعى قورقىت اتا, ياساۋي, اتاتۇرىكتەرمەن توقتاپ قالعان جوق, قيلى زامان, دۇرمەك داۋىرلەردەن ءوتىپ, قازاق پەن قىرعىزدى مىسال ەتسەك, اۋەزوۆ پەن ايتماتوۆ, راززاكوۆ پەن نازارباەۆ دۇنيەگە كەلدى. نەگىزى ءار ءداۋىردىڭ ءوز قورقىت اتاسى, الپامىسى, ماناسى بولادى ەكەن... قازىرگىنىڭ قورقىت اتاسى, الپامىسى, ماناسى مادەنيەت سالاسىندا شىڭعىس ايتماتوۆ بولسا, ۇلتتىق جانە حالىقارالىق ساياساتتا نۇرسۇلتان نازارباەۆ بولىپ تۇرعانى انىق ەمەس پە! ەكەۋى ەكى باسقا كاسىپتىڭ, ەكى باسقا سالانىڭ ادامدارى بولعانىمەن, مۇددەلەرى ءبىر – ۇلتتىڭ تۇعىرىن نىعايتۋ, ادامزاتتى ىنتى­­ماق­قا شاقىرۋ, ادامگەرشىلىك­تى ۇلىقتاۋ.

بارىمىزگە ءمالىم, قىرعىز­ستان­­دا پارلامەنتتىك سايلاۋ بولسا, ۇكىلى پارتيالاردىڭ وكىل­دەرى نۇرە­كەڭە قول بەرىپ, باتاسىن الىپ كەتۋگە ۇمتىلادى. ال ەندى پرەزيدەنتتىك سايلاۋ بولسا, وتۋگە ءۇمىتى بار تالاپكەر نۇرە­كەڭە ءبىر كەزدەسىپ كەتۋدى تۋىس­قاندىق, كىشىلىك, ول عانا ەمەس, ساياساتكەرلىك مىندەتىم دەپ ەسەپ­تەيدى. مۇنىڭ ءوزى ءبىزدىڭ مەنتا­لي­تەتىمىزگە, ەتنوستىق ادەبىمىز بەن مادەنيەتىمىزگە ارتىق-كەمى جوق تۇپ-تۋرا كەلەدى.

قانداي ءىس بولسا دا, نۇرەكەڭ­نەن اقىل سۇراپ كەلگەندى ەشبىر قىرعىز ەشقاشان ورەسكەل كور­مەگەن, قايتا سىرتىنان ۇندەمەسە دە, ىشىنەن جاقتىرارى, ول بىلاي تۇرسىن, ماقتان تۇتارى تالاسسىز. بۇل وقيعانى ساياساتتاندىر­ماي, كەرەك بولسا جاي عانا ءىنىسى ۇل­­كەن اعاسىنا, تۇركىتەكتەس ەلدەردىڭ اقىلگوي كوشباسشىسىنا اقىلىن ەستىپ كەلدى, پىكىرىن ءبىلىپ كەلدى دەپ ءتۇسىنۋ كەرەك. 

حح عاسىردىڭ باسى مەن ورتاسى الەمدىك ساياساتقا اتاتۇرىك, ماو, چەر­چيلدەردى بەردى, ءححى عاسىر­­دىڭ باسى نازارباەۆ سىندى تۇلعالاردى بەردى.

ازداپ رومانتيكالىق سارىندا ايتاتىن بولسام, ازيانىڭ, ونىمەن ىرگەلەس ماتەريكتەردىڭ سايا­سي اسپانىن كوپتەن بەرى, تىنىم­سىز, ءوزىنىڭ جۇمساق قامقور­­لى­عى­­مەن جىلىتىپ كەلە جاتقان ءبىر كو­گىلدىر نۇر بار. مۇنىڭ نۇرسۇلتان نازارباەۆ ەكەنىن دە سەزىپ تۇرعانىڭىزعا كۇمانىم جوق. ازيادان ساۋلە شاشقان جا­رىق­تار, ولاردى ءوزىنىڭ جىلۋىمەن جاراستىرىپ, ءبىر تاراپقا باعىت­تاپ تۇرعان كوگىلدىر نۇر – ءبارى ءبىر ماقساتتى كوزدەسە, الەمدەگى تۇسىن­بەۋشىلىكتىڭ ءبارى توقتالار ەدى!

نازارباەۆتىڭ ەتنوستىق ەگويزمگە جەڭدىرمەي, ىرىس پەن ىنتىماقتا ءومىر ءسۇرۋ, تىنىش­تىق ورناتۋ, جەر, سۋ, اۋا جانە اسپانىمىزدى انتروپوگەندىك اپاتتاردان قورعاپ قالۋ, ادام­داردىڭ ادامشا ءومىر ءسۇرۋ ماسەلەلەرىن عالامدىق ماسشتابتا شەشۋ جونىندەگى باستامالارى ىسكە اسسا, پلانەتامىزدىڭ ۇستىندەگى ءۇيىرىلىپ تۇرعان سۇر بۇلتتىڭ كوبەسى سوگىلەر ەدى.

ەل دىلىندەگى نۇرەكە...

كەيىنگى كەزدەرى «اۋىزەكى تاريح» دەگەن, ەتنوسوتسيولوگياعا جاقىن تۇرعان عىلىم تارماعىنىڭ ارىنى قاتتى ءجۇرىپ جاتىر. مىنە, وسى عىلىم باعىتىنىڭ ىڭعايىنا سالىپ, قىرعىز قوعامىنىڭ ەس-اقىلىندا, ەلەستەتۋىندە نۇرەكەڭ تۋرالى نەلەر بار, ءبىر ءسات زەر سالىپ كورەيىك.

مەنىڭ ەلدەن ەستىپ, جيناعان اۋىزەكى مالىمەتتەرىمە سۇيەنسەك, نۇرەكەڭنىڭ قىرعىز ەلىنىڭ وي-ساناسىندا وزگەشە وبرازىنىڭ سومدالعانى تالاس تۋدىرمايدى. مىسالى, بىردە جۇمىس بابىمەن سوزاق اۋدانىنىڭ چاڭگەت دەگەن اۋدانىنا بارىپ قالدىم. كوپ اڭگىمە ەستىدىم, اۋىل ادام­دارى­نىڭ قارا تىرناعىنان شاشى­نىڭ ۇشتارىنا دەيىن ساياساتتانىپ كەتكەنىنىڭ كۋاسى بولدىم. قانداي وكىنىشتى! اقىرى تۇركى ەلدەرىنىڭ اراسىنداعى ىدىراپ بارا جاتقان تۋىسقاندىق بايلانىس, تۇركى ولكەلەرى جانە ولاردىڭ كەلەشەگى, باسشىلارى تۋرالى دا قىزىقتى پىكىرلەر – ەل كوزىمەن قاراعاندا عانا كورىنەتىن عاجايىپ نارسەلەر ايتىلىپ جاتتى. ەڭ سوڭىندا ءسوز ء«ازىر وسى نازارباەۆتان مىقتىسى جوق» دەگەن ۇيعارىمعا توقتالدى. سوندا ءبىر اقساقال: «نازارباەۆ ءوزى بىزدەن, كەركى تامعالى بولادى. ونىمەن جاقىن تۋىسقان, ارالاسىپ جۇرگەن كىسىلەر بار دەپ ەستىگەنمىن» دەمەسى بار ما. ونىڭ ءسوزىن اۋىل وكىمەتىنىڭ باسشىسى قادىربەك اكە دە قوشتاعانداي سىڭاي كورسەتتى. مەن ماسەلەنىڭ اۋجايىن ءتۇسىنىپ تۇردىم – باياعى جاقسىنى جات كورمەگەن قارت قىرعىزدىڭ ءمىنايى مەنتاليتەتى!

ول جەردە كوپ ادام وسىعان سەنەدى, وسى سەنىممەن عۇمىر كەشىپ, نازارباەۆ بىزدەن شىققان دەپ ماقتانىپ, ۇلدى, نەمەرەلى بولسا, اتىن نۇرسۇلتان دەپ قويادى ەكەن. بۇنىڭ ءوزى ەلگە جاققان جاقسىنىڭ ەسىمىن مىڭداعان ادامدار الىپ جۇرەدى, ونىڭ ومىرشەڭ ەستەلىكتەرى ءتۇزىلىپ جاتىر دەگەن ءسوز. ونىڭ وبرازى ەل اڭساعان يدەالعا اينالدى دەگەن ءسوز. تاعى ءبىر وسىنداي وقيعاعا كەميندە دە كەز بولدىم. مەن سويلەسكەن كەميندىكتەردىڭ كوبى جوعارىداعى چاڭگەتتىكتەردەي نازارباەۆتى كەميندىك دەپ ەسەپتەيدى ەكەن. بىرىنەن ءبىرى ەستىگەن مالىمەتتەردى العا تارتىپ, ايتىلعان بايلامدى شىنايى نيەتتەرىمەن دالەلدەپ جاتىستى. بۇل جەردە دە ماسەلە بىرەۋ, دەمەك نازارباەۆ ولاردىڭ دا ءوز ادامى, جاقىنى, تۋىسقانى, جەرلەسى – يدەالى ەكەن. بۇل ەكى وقيعانىڭ شىققان تامىرى دا ءبىر دەمەكپىز – جاقسىنىڭ جات دەپ ەسەپتەلمەيتىنى, قازاق پەن قىرعىزدىڭ كىندىگى ءبىر ەگىز ەل دەپ سانالاتىنى.

جاقىندا بىشكەكتە ءبىر شەجى­رەشى قىرعىز جىگىت نۇرەكەڭنىڭ رۋى قاڭدى بولادى دەپ, ماعان قالىڭ مالىمەتتەرىمەن «دالەل­دەپ» بەردى. مەن دە سابىرمەن تىڭداپ, ونىڭ ايتقاندارىنا سەنگەندەي ءتۇر كورسەتتىم, ونىڭ سەنىمىن سىيلادىم. سويتكەنىم دۇرىس بولىپتى. سەبەبى ونىڭ ايتىپ جاتقاندارى ول ءۇشىن – سەنىم, مەن ءۇشىن – ەتنولوگيا­لىق مالىمەت. ول جىگىت تە – نۇرەكەڭ­دى ءوزىم دەپ ەسەپتەگەن, جاقسى­نى باۋىر ساناعان قىرعىزدىڭ ءبىر وكىلى. بۇدان كەيىن نۇرەكەڭ­دى جۇم­عالدىقتار ساياق دەسە, ىس­تىق­­كولدىكتەر بۇعى دەسە, ەش تاڭعالمايمىن.

ءاربىر قىرعىز اۋىلىنان نۇرسۇلتان اتىن يەلەنىپ جۇرگەن, ەسىمى «نۇرسۇلتان نازارباەۆ سياقتى ادام بولسىن, كوشباس­شى بولسىن» دەگەن نيەتپەن قويىلعان, سەزىمىنىڭ تۇكپىرىندە عۇمىرىنىڭ يدەالى نۇرەكەڭ بولىپ قالعان قىرعىز بالا­لارى ونداپ شىعادى. قىرعىز­ستان­دا مىڭداعان جىگىتتىڭ اتى – نۇرسۇلتان. دەمەك وسىنشاما شاڭىراقتىڭ جانە ونىڭ مۇشەلەرىنىڭ يدەالى نۇرسۇلتان نازارباەۆ – قازىرگىنىڭ قورقىت اتاسى دەگەن ءسوز.

مەنىڭ ءوز قارىنداسىم سو­نا­يىم دا ۇلىنىڭ اتىن نۇر­سۇل­تان دەپ قويعان ەكەن. «نۇر­سۇلتان نازارباەۆتاي بولسىن دەگەن تىلەكپەن قويدىق» دەپ مە­رەي­لەندى. نە دەر ەكەن دەپ سىناپ: «جيەنىمنىڭ ەسىمى قازاق­­­شا بولىپ كەتىپتى عوي...» دەدىم. تۋىس­قان­دارىمىزدىڭ بىرەۋى ءبىر قاپ­تالدان: «قازاق بول­­سا مەي­لى دە... نۇرسۇلتان نازارباەۆ ءبىر عانا قازاقتىكى ەمەس, بارى­مىز­دىكى. قازاقشا ەكەن دەيسىز, اكە. ۇلى­ڭىزدى ەرجان دەپ اتادى­ڭىز, قازاقشا ات قويۋ جاعى­نان ءسىز الداسىز» دەپ وتىر­عان­دار­دى كۇلكىگە قارىق قىلدى. مەن سوز­گە جىعىلدىم. نەگىزى قىر­عىز­دا ەرجان دەگەن ات وتە سيرەك كەز­دە­سەدى, ۇشىراسپايدى دەسە دە بولادى. ۇلىم تۋعاندا: «اي­نا­لا­يىن ەرجانىم, قىرعىز بەنەن قازاق­قا, جىگىت بولىپ بەر, جانىم!..» دەپ, قۇلاعىنا ازان ايتىپ, قازاق اتىن قويعان جايىم بار ەدى...

نۇرەكەڭ سوناۋ كەڭەس وداعى قيراي باستاعان ۋاقىتتاعى سوي­لەگەن سوزدەرىمەن, ىستەگەن ىستەرى­مەن, ەۋرازيا وداعىن قۇرۋدىڭ قاجەت­تىلىگى جونىندەگى يدەيا­لارى, قورعانىس, ەكولوگيا ماسەلە­لەرىن بىرگە شەشۋ تۋرالى ۇسى­نىس­تارىمەن, پروگرەسسيۆتى ويلارى­مەن ەلدىڭ وي-ساناسىنا شىنايى ليدەر رەتىندە ورنىعىپ قالعان ەكەن. سوندىقتان دا بولار, قىرعىزستاننىڭ باسىنا كۇن تۋعاندا ولكەنىڭ پروبلەمالارىن نۇرەكەڭنىڭ بەدەلىن پايدالانۋ ارقىلى شەشكىسى كەلگەن قىرعىزدار دا بولماي قويعان جوق. اسقار اقاەۆ قانشا قالاسا دا, «كوررۋپتسيا دوپولزلا دو سەدموگو ەتاجا بەلوگو دوما» دەپ ايقاي سالسا دا, كوررۋپتسيا­نى اۋىزدىقتاي الماي, ۇيى­شىلىك باسقارۋدىڭ سالدارىنان ماڭگىرىپ, قاتە ۇستىنە قاتە جىبە­رىپ جاتقاندا ءبىر قىرعىز: «نازارباەۆقا بارىپ ايتساق قاي­تەدى...» دەپ ۇمىتتەنسە, ەندى ءبىر قىر­عىز: «نازارباەۆ تا كورىپ تۇرىپ, ءبىلىپ تۇرىپ «قوي-ءاي» دەپ قوي­سا بولار ەدى...» دەپ رەنجىگەن سات­تەر دە بولعان. بۇل سەنىم, بۇل رە­نىش, شىنداپ كەلگەندە, قايران قىرعىزدىڭ نازارباەۆتى ءوزىم دەپ بىل­گەن­دىگىنىڭ, وعان ءوز تاعدىرىن امانات قىلۋعا دايار ەكەندىگىنىڭ ساياسات­سىز, ناعىز ەلدىك بەلگىلەرى ەمەس پە!

تۋىسقاندىق سەزىم وشپەيدى...

جوعارىدا ايتىلعانداي, تۇركى ەلدەرى جاقسى ادامداردىڭ بار­لىعىن تۋعانى جانە دوسى سانايدى. تانىماعان ادامىنا دا سالەم بەرىپ, كەرەك كەزدە وعان: باۋىر, تۋىسقان, قاردەش, گارداش, بۋرادار, اعا, اكە, ۇكا, تاعا, ناعاشى, اجە, قارىنداس, ءسىڭلىم, ت.ب. تۋىس­قانشىلىق سەزىمدى بىلدىرەتىن سوزدەرمەن قايىرىلادى. مۇنداي ءداستۇر الەمدەگى كوپ ەلدەرگە جات جانە ولارعا تۇسىنىكسىز. ءاربىر ۇلكەن-كىشى ادامنان باۋىرلىق كورە بىلگەن تۇركى ادامى بولىپ عۇمىر كەشۋ قانداي مارتەبە!

تۋىسقانشىلىققا كەلگەندە قىرعىز بەن قازاقتىڭ ءجون-جو­سىعى ءتىپتى بولەك. مۇنى نۇرە­كەڭنىڭ ءوزى دە قازاقستاندا تۇرىپ تا, قىرعىزستانعا جاساعان سا­پار­­لارى بارىسىندا دا سان مار­تە قايتالاعان. بۇدان بىر­نەشە جىل بۇرىن نۇرەكەڭنىڭ: «مەن قىرعىزداردى وزىمە سونشا­لىق­تى جاقىن كورەمىن. مەنەن كەيىن قازاقستاننىڭ باسىنا قىر­عىزداردى مەندەي جاقسى بىلگەن, مەنشە تۇسىنگەن كىسى كەلە مە, كەلمەي مە... تۋىسقاندىعىمىزدى نىعايتايىق, جاساۋعا ءتيىس ىستەر بولسا, قازىر جاسايىق...» دەگەن ماعىناداعى سوزدەرى ءار قىر­عىزدىڭ ەسىندە. نۇرەكەڭ بۇل سوزدەردى ساياساتكەر رەتىندە ەمەس, شىنايى قازاق رەتىندە, باۋىر رەتىندە, شىن نيەتىمەن, دىلىمەن ايتقان. جارىعىن عانا ەمەس, جىلۋىن قوسا شاشادى دەگەننىڭ ءوزى, بىلگەنگە, مىنە, وسى ەمەس پە! قىرعىزدىڭ تۇرعان جەردەن:

تيليڭدەي بولگون تيليم بار,

ديليڭدەي بولگون ديليم بار,

كارانگۇن باشكا ءتۇشسو ەگەر,

كايرىلىپ كەليپ كول بەرەر

كازاكتان باشكا كيميم بار؟

كاراپ كويسوم كاردىم توك,

كورۇپ كويسوم كوونۇم توك,

كارانگۇن باشكا ءتۇشسو ەگەر,

كايرىلىپ كەليپ كول بەرەر

كازاكتان باشكا تۋگان جوك,

– دەپ «ىرداپ» قويا بەرەتىنى دە وسىدان بولسا كەرەك. الەمدە نە بولارىن, پلانەتامىز قاي كۇنى قانداي مىنەز كورسەتەرىن ەشكىم بولجاپ بىلە المايدى. نە بولسا دا وزگەرمەيتىن, وزگەرسە دە ءوشىپ جوق بولمايتىن ءبىر نارسە بار, ول – قىرعىز بەن قازاقتىڭ ءبىر تۋعاندىعى, جاقىندىعى, بىرلىگى. نۇرەكەڭ سياقتى تۇلعا­مىز تۇرعاندا بۇل جاقىن­دىق بەكەمدەلەدى, تەرەڭدەيدى جانە باس­قا قانداستارىمىزعا دا جۇعىس­­تى بولادى.

نۇرەكە  – قىرعىز ءۇشىن ءار­دايىم قادىرلى تۇلعا, ءوز كىسى­سى, ارقا-تىرەك, اقىلگوي. تۇركى دۇ­نيەسىن الار بولساق, ول – ءبارى­مىزدى بىرلىككە شاقىر­عان, ەش كونەرمەس اقىلىن ەش­كىم­­نەن تارتىنباي ايتىپ تۇر­عان, جۇرگەن-تۇرعانى, كەس­كىن-كەلبەتى, كۇڭىرەنگەن قو­بى­­زىمەن اقىلدىلىقتىڭ سيم­ۆولىنا اي­نال­عان قورقىت اتا, وزگە ەلدەر­دىڭ باسشىلارى­نان ەرەك­شەلەنىپ تۇرا­تىن, تۇركى بىرلىگى جونىندەگى ويىن اشىق ايت­قان, تۋىسقان ەلدەردى ىنتىماققا شاقىر­عان, كوزى تىرىسىندە اڭىزعا اينالعان شىنايى كوشباسشى!

سۇلەيمان قايىپوۆ,

پروفەسسور, تاريح عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ كانديداتى, قىرعىز رەسپۋبليكاسى

عىلىم جانە تەحنيكا جونىندەگى مەملەكەتتىك سىيلىعىنىڭ, سوكرات اتىنداعى حالىقارالىق سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى, ەۋروپا رەكتورلار كلۋبىنىڭ مۇشەسى

سوڭعى جاڭالىقتار