ادەبيەت • 28 قىركۇيەك, 2018

عاليا بوكەيقىزى: «ورالحان اعامنىڭ ۇستازى – التاي, تاقىرىبى – ادام ەدى»

3650 رەت
كورسەتىلدى
26 مين
وقۋ ءۇشىن

ادام اتتى جۇمىرباستى جۇمباقتىڭ ءار قيلى ارەكەتىنىڭ استارىندا ءارتۇرلى سىر جاتادى. ونىڭ قۇپياسىن كەي جاعدايدا ءوزى دە بىلمەۋى, ءبىلۋدىڭ دە قاجەتى شامالى بولۋى مۇمكىن. ال جازۋشى دەگەن ادام جانىنىڭ ينجەنەرى ونى ءاردايىم بىلۋگە, بىلدىرۋگە ۇمتىلۋمەن كەلەدى. قالامگەردىڭ سول بارىستاعى ءتۇرلى ارەكەت داعدىسى تاعى ءبىر سىردىڭ, تاعى ءبىر قۇپيانىڭ قويناۋىنا جەتەلەي جونەلەدى. اتاقتى ورالحان بوكەيدىڭ قارىنداسى عاليا بوكەيقىزىمەن قۇرعان اڭگىمە-دۇكەنىمىز جازۋشى شىعارماشىلىعىنا ايرىقشا اسەر ەتكەن جاعدايلار, وتباسى, ومىردەگى كەيىپكەرلەرى جايىندا ءوربىدى. مۇنى ايگىلى جازۋشىنىڭ شىعارماشىلىق لابوراتورياسىنا تاعى ءبىر قىرىنان ءۇڭىلۋ دەسەك تە بولادى. 

عاليا بوكەيقىزى: «ورالحان اعامنىڭ ۇستازى – التاي, تاقىرىبى – ادام ەدى»

– قادىرلى عاليا اپاي, ورال­حان بوكەيدىڭ تابيعاتتى ەرەكشە جىر­لاۋى­­نىڭ سىرى نەدە؟

– ءبىزدىڭ ءوڭىردىڭ ساي-سالا, جىرا-جىقپىلىنا دەيىن بىلەتىن ءبىر ادام بولسا, ول – اكەم ەدى. التايدىڭ ارعى شەجى­رەسى جايلى تاريحي دەرەكتەردى, جەر-سۋ اتاۋ­لارىنىڭ شىعۋ توركىنى تۋرالى نەبىر قىزىقتى حيكايالاردى ايتقاندا قۇلاق قۇرىشىن قاندىراتىن. شابانباي, تاربا­عاتاي جايلاۋلارىنداعى التىقاز, قاراساز, جەتىيرەك, جەتىكەزەڭ, مۇزبەل سىندى جەرلەردىڭ ءوز ەرەك­شە­لىكتەرىن جەكە-جەكە ءبىر-بىرىنەن دارالاپ ايتاتىن. ول جەرلەرگە بايلا­نىستى حالىق ىشىندەگى: 

ەلىمنىڭ ءبىر جايلاۋى شۇباراعاش,
تاسشوقى, ارالاسقان قالىڭ اعاش.
ۇستىنە وسكەلەڭنىڭ شىعا كەلسەڭ,
كورىنەر كول جاعاسى جاپ-جالاڭاش, – دەگەن قارا ولەڭدەردى دە جاتقا سوعاتىن. قۇداي-اۋ, سول جەرلەردىڭ تابيعاتى ءدال وسى شۋماقتاعىداي عوي, قالاي ءدال بەينەلەگەن؟!

اكەم وسى جەرلەردى بارىمىزگە ارالاتتى. جايلاۋعا شىعاردا سارقىت اپام بىتەۋ سويىلعان ەش­كى­نىڭ تەرىسىنەن جاسالعان مەستى, جانتورسىعىن, قورجىنىن الاتىن. اعام جايلاۋدان تۇسكەندە سوندا وتىر­عان ەل تۋرالى ايتىپ كەلەتىن. «انا بىرەۋلەر ساڭ­قىل­داپ تۇر ەكەن» دەپ ونى شەشەم جاقتىڭ ادامى دەپ, كوپ سويلە­مەيتىن ءبىر كىسىلەردى «اكەم جاقتىڭ ادامى سەكىلدى» دەگەندەي سول ادامداردىڭ ەرەكشە مىنەزدەرى تۋرالى اڭگىمەلەيتىن.

اكەمنىڭ مەنى تاۋعا العاش ەرتىپ شىق­قانى ءالى كوز الدىمنان كەتپەيدى. سونداي قالىڭ بۇعىنى, سونداي قالىڭ ەلىكتى وسى كۇنگە دەيىن كورگەن ەمەسپىن. اكەمنىڭ تابي­عاتتى ايالاۋى سونداي, تىك قارا­عاي جىققان ەمەس, ىلعي ايدالاداعى كولدەنەڭ اعاشتى جيناپ, تازالاپ جۇرەتىن. وسى كۇنى شىعىسقا بارعان جۇرت­تىڭ كوزىنە قان ەلەستەپ, بۇعى ءمۇيىزىنىڭ قانىن ءىشىپ, سورپاسىنا ءتۇسىپ جاتادى عوي, اكەم دە, اعام دا بۇعى ءمۇيىزىنىڭ قانىنا تۇسكەن دە, ىشكەن دە ەمەس. دارىگەرلەر اكەمە «ەندى ءۇش كۇننەن كەيىن ولەسىڭ» دەپ شىعارىپ سالعاندا دا ىشكەن جوق. سۋىشەرلىگىنىڭ بارلىعى شىعار, ءبىر قازاقى ەمشى «بۇقتىرمانىڭ بالىعىن سۋدان العان بەتتە قاي­ناتىپ سورپاسىن ءىش» دەپتى. قۇداي جارىلقاپ, سول سورپا ەم بولىپ, اكەم امان قالدى. ادامنىڭ تابي­عاتپەن ۇندەستىگى ءبىر تىلسىم عوي. انام سوناۋ كوبەن تاۋى دەگەن جەردەگى باستاۋدان سۋ الدىرىپ, سونى ساماۋرىنعا قايناتىپ ءىشىپ وتىراتىن. 

اعام جىلدىڭ ءتورت ماۋسىمىندا دا التايعا كەلەتىن. شىعار­مالا­رىنىڭ دەنى شىڭعىستايداعى شاعىن عانا ۇيدە جازىلدى. سوڭعى جازعان «اتاۋكەرە» رومانىن «قا­لادا جازا الماي قينالدىم» دەپ اۋىلعا كەلىپ, تەرەزەسى تاۋعا قا­راپ تۇراتىن بولمەسىندە قىمى­زىن ءىشىپ وتىرىپ جازدى. «تاۋ­عا قاراعان سايىن ويدان وي تۋرادى» دەيتىن. ءوزىنىڭ: «ۇستازىم – ال­تاي, تاقىرىبىم – ادام» دەي­تىنى دە سوندىقتان شىعار. اكەم­نەن قالعان سول ادەت ونى ىلعي تابيعاتقا تارتىپ تۇردى. ءتىپ­تى ەكى جاستاعى ۇلى ايحاندى شىڭ­عىس­تايعا العاش اكەلگەندە تار­با­عا­تاي جايلاۋىنا شىعاردى. اي­حانعا جايلاۋدىڭ تازا اۋاسىن جۇت­قىزىپ, ارداق جەڭگەمە ساۋمال, قىمىزىن ىشكىزدى. سول سوڭعى ساپارى ەكەن...

– بوكەي اقساقال جۇيرىك تە باپتاعان ەكەن؟..

– ءيا, عابيت مۇسىرەپوۆ «بوشاي­دىڭ ءۇش قاراسى» دەپ جازاتىن اتبەگى بوشاي كىتاپباەۆ العاشقى بايگە اتىن اكەمە باپتاتقان ەدى. 1969 جىلى عوي دەيمىن, كۇنى-ءتۇنى قاسىندا بولىپ اكەم باپتاعان اتتارى شەتىنەن بايگەنىڭ الدىن بەرمەدى. سول بوشاي اعانىڭ ال­عاش بايگە اتىنا مىنگەن شاباندوز بالا قويشى حاميتوۆ اقاي­دىڭ ۇلى باۋىرجان ەدى.  بايگەدەن وزىپ اياقتان قالعان اتتاردى كەي­بىرەۋلەر ەتكە وتكىزەتىن. اكەم سونداي جىلقىلاردى ەتكە وتكىزۋگە قيماي سوۆحوز باسشىلارىنان سۇ­راپ الىپ قالاتىن. «شوراياق» دەگەن قۇلا ات بولدى, «دەلەبەسىن قوز­دىرىپ شاپپاي اقىرىن عانا اياڭداتىپ مىنىڭدەر» دەيتىن. سول اتپەن جىلقىشىنىڭ بالاسىمەن جارىسامىن  دەپ مەنىڭ دە وڭ­باي جىعىلعانىم بار. اعامنىڭ  «قايدا­سىڭ قاسقا ق ۇلىنىم», «تور­تاي مىنگەن اقبوز ات», «قۇ­لى­نىم مەنىڭ» شىعار­مالارىن جازۋى, ءتىپتى 1965 جىلى ۆەنگر جازۋ­شىسىنىڭ جىلقى تۋرالى ەلەگياسىن اۋدارۋى ونىڭ جىلقىعا ەرەكشە جاقىندىعىنان ەدى. ءبىزدىڭ ءۇي بيەباۋىنان ق ۇلىن كەتپەگەن, ساباسىنان قىمىز ۇزىلمەگەن شاڭى­راق دەسەم دە بولادى.

ال جالپى, شىعىستا تۇيە كوپ ەمەس قوي. ءبىزدىڭ ۇيدە تۇيە بولدى. جازعىتۇرىم ىنگەن بوتالاعاندا كىشكەنتاي بالالار ەكى-ءۇش كۇن سول بوتانىڭ قاسىندا بولۋشى ەدىك. شەشەم وعان ۇكى تاعىپ, ءۇيدىڭ ىشىنەن شىمىلدىق قۇرىپ سونىڭ ار جاعىندا ۇستايتىن. بوتا ەرەكشە سۇيكىمدى عوي, ءبىراز ۋاقىتقا دەيىن موينى جەرگە جەتپەي, قايتا-قايتا سوزىپ ۇمسىنعانى دا ەرەكشە. ءبىر كۇنى بۇقتىرما وزەنى تاسىپ جاتقاندا الگى بوتا سۋعا اعىپ كەتتى. ەنە­سى ونىڭ سۋعا اققانىن كورمەي قالسا كەرەك, ەسىك الدىنا كەلىپ بوزدايدى دا تۇرادى. بوتاسىن ىشتە دەپ ويلايدى عوي, كەيدە ءتىپتى ەسىكتەن باسىن كىرگىزىپ بوزداپ تۇراتىن, كوزىنەن جاس پارلاپ, ساي-سۇيەگىڭدى سىرقىراتادى. اقىرى, ونى جۇلدىز اۋىلىنا اپارىپ بەرۋگە تۋرا كەلدى. اعامنىڭ «جەتىم بوتا», «بۋرا», «ايپارا» اتتى شى­عار­­مالاردى جازۋعا ونىڭ دا اسە­رى بولماي قويعان جوق. 

اكەم ولە-ولگەنشە مال ۇستادى. اعام كەيدە: «وسى مالدىڭ ازابى اۋىر عوي, دەمال­ساڭىزشى» دەگەندە, اكەم: «مال ولىگە دە, تىرىگە دە كەرەك. ەرتەڭ ولە قالسام كىمنەن مال ىزدەپ جۇرەسىڭدەر» دەيتىن. 

1984 جىلى ەدى. اكەم ءبىر كۇنى ۇلكەن قىزى شولپانعا پوشتادا ىس­تەيتىن زارقۇمار دەگەن كىسىنى شا­قىر­تىپ الادى. ول – اعامنىڭ «بەس تيىن» دەيتىن اڭگىمەسىندەگى باس كەيىپكەر عوي, ەرەكشە ادال ادام ەدى. ءسويتىپ اكەم بار جيعان اقشاسىن جيناق كاسساسىنان  الىپ شىعىپ, زارقۇمارعا ەكىگە بولگىزەدى. سودان كەيىن جارتىسىن شولپانعا ۇستاتىپ, «مىناۋ كەمپىردىكى, سەن­دەرگە امانات. ول قاي كۇنى دۇنيە­دەن وتسە, سول كەزدە الىپ شىعىپ ىسكە جاراتار­سىڭدار. مىنا بولىگىن ءوزىم­­نىڭ قازاما جۇمساڭدار» دەپتى. ءسويتىپ, شولپان ول اقشا­نى قالاي ساقتايتىنىن بىلمەي, اقىرى بان­كىلەرگە سالىپ كومىپ تاستاپتى. كەيىن انام قايتىس بولعاندا الىپ شىققان.

سول كەزدەگى ۇلكەن كىسىلەردىڭ وسىن­داي قاسيەتىنە قايران قالماي تۇرا المايسىڭ. اكەمنىڭ ونەگەلى ىستەرى وتە كوپ ەدى. ول اعامنىڭ شى­­عار­مالارىنداعى كەسەك كىسىلىك جايىنا ارقاۋ بولعانى انىق. ءبىر جولى ءبىزدىڭ قوراعا ۇرى ءتۇستى, اكەم ءىز شالىپ ولاردى ارتىنشا-اق ۇستاپ الىپتى. اۋىلدىڭ ادامدارى بولعان سوڭ قاتتى ۇيالسا كەرەك, «ەشكىمگە ايتپاڭىزشى» دەپ اكەمە جا­لىنىپتى. اكەم كەشىرىپتى. ۇيگە كەلگەندە شەشەم سۇراماي ما, سوندا اكەم: «ۇرىلارعا ۋادە بەردىم. ايەل ادامنىڭ اۋزى جەڭىل بولادى, ءبىر جەردە بولماسا ءبىر جەردە ايتىپ قالساڭ, ۇرىلاردان ۇيات بولادى» دەپ ايتپاي قويدى. اعامنىڭ «كوك تايىنشا» اڭگىمەسىندەگى تايىنشانى ۇرلاپ سويىپ العان كىسى دە قۇدامىز ەدى. اكەم قامشىسىنان تانىپ قويعان عوي. ونى دا «قۇدان­دالى ادام, ۇيات بولادى» دەپ جۇرت­قا جايماي, جىلى جاۋىپ قويدى.

– جالپى, ورالحان بوكەي شى­عار­ما­لارىنىڭ كەيىپكەرلەرى اۋىل ادامدارى, مازمۇنى ولار­دىڭ بويىنداعى ەرەكشە قاسيەت­تەر عوي...

– ءيا, ء«بىزدىڭ جاقتا قىس ۇزاق» پوۆە­سىندە اكەسى مەن شەشەسىن پروتوتيپ قىلىپ الادى, ونداعى قوي­شى­لاردىڭ ءپروتوتيپى – ورىنباي مەن كۇمىس دەگەن ەرلى-زايىپتىلار.  «سايتان كوپىردەگى» اسپان شالدىڭ ءپروتوتيپى كوشكىننىڭ استىندا قا­لىپ ەكى اياعىنان ايىرىلعان قا­دىل­بەك كۇندەباەۆ دەگەن كىسى بولدى. «بەس تيىنداعى» زاكەڭ – جوعارىدا ايتىلعان زارقۇمار ورالتاەۆ. «تورتاي مىنگەن اقبوز اتتاعى» نۇرتاي جانبولاتوۆ ءوزىنىڭ بالا كۇنگى دوسى. بالا كۇندەگى دوس­تارى بارلىق شىعارمالارىندا دەرلىك بار دەسەم دە بولادى. تراك­توريست بولىپ جۇرگەن كەزدەگى دوس­تارى تۋرالى «قار قىزى» دراماسىن  جازدى. «ىزدەگەنىڭدى تاپتىڭ با؟» اڭگىمەسىندەگى كەيىپكەر مۇح­تار تۇقىمەتوۆ دەگەن كىسى بولا­تىن. «قۇلا­شانىڭ شوتى ەدى» اڭگى­مەسىندەگى قۇلا­شا اۋىلدا ءدا­رۋىش بولىپ جۇرەتىن شال. «اتاۋ­كەرەدەگى» نۇركە كەمپىر دە ءبىزدىڭ اۋىلدىڭ ادامى. ونىڭ ولەر ال­دىن­داعى ارەكەتى دە ومىردە بول­عان وقيعا. كوڭىل ايتۋعا بارعان اۋىل ادامدارىنا تۋىستارى ول كىسىنى مۇسىلمانشا, ءيا باسقاشا قويا­رىن بىلمەي داعدارعانى بار... سول كەزدىڭ ادامىنىڭ پەيىلىنەن بە, اعام جازعان كەيىپكەرلەرىنىڭ ايتەۋىر ءبىر قىرىنان كىسىلىكتىڭ كەرەمەت ۇلگىسى كورىنىپ تۇراتىن. ازىلقوي قۋى دا بار ارينە. «بيعاڭ» دەيتىن اڭگىمەسىندەگى سالەمدەمەگە تۇز الىپ جۇرەتىن بيعاڭ – بيمىرزا دەگەن كىسى بولاتىن. ءوزىنىڭ ون بالاسى بار ەدى, ءبىر جولى اعامدى ۇيىنە قوناققا شاقىرىپتى. بارسا, ۇيىندە ەشبىر زات جوق, شاي تاقتاي, ونىڭ ۇستىندە داستارقان عانا بار دەيدى. «بۇل قالاي؟» دەپ سۇراسا, «تۇگىم جوق» دەيدى. سويتسە, اسەم دەگەن ءبىر قىزى بار ەدى, ەرەكشە سۇلۋ, جاقسى وقيتىن, سونىڭ وقۋعا تۇسۋىنە كومەكتەس, بەرەتىن ەشتەڭەم جوق دەگەنى ەكەن. وزىنشە قۋلىعى عوي جاساپ وتىرعان. اعام اسەمنىڭ دە, زارقۇمار مەن ورىنبايدىڭ  قىزدارىنىڭ دا وقۋعا تۇسۋىنە كومەكتەستى. ءسويتىپ اعام كەيىپكەر­لەرىنە جاردەمدەسەتىن. 

– اۋىل ادامدارىنىڭ ەرەكشە ءىس-ارەكەتىن, تاپقىر سوزدەرىن ەستى­سەڭ جازىپ ال دەپ سىزگە دە تاپسىرادى ەكەن؟..

– اعام اۋىلداعى جاڭالىق­تار­دى الدىن الا ءبىلىپ كەلەدى. ۇي­دە تەلەفون بولسا دا ماعان «حات جاز» دەيتىن. مەن اۋىلدىڭ بۇ­كىل جاڭالىعىن جازىپ جىبە­رە­مىن. اۋىلعا كەلگەندە بالالار­دى جيناپ الىپ وتىرىك اڭگىمە ايت­قىزاتىن. سىيلىققا اقشا بەرەدى. بالالار بىرىنەن ءبىرى اسىرىپ نەبىر اڭگىمەلەردى ايتادى. اعام, «مىنالارىڭ اقساقتى تىڭ­داي, وتىرىكتى شىنداي قىلىپ سوعا­دى عوي» دەپ ءماز بولاتىن. اعام اۋىلعا كەلگەندە ۇيگە دە قىزىق كى­رەتىن. الىستان كەلگەن ادام سە­كىلدى ەمەس, ۇيدە جۇرگەن كىسى سياق­تى ارەكەت جاسايدى. دالاداعى قوزى­نى كوتەرە «مىنا قوزىنى نەگە الما­عانسىڭدار؟» دەپ نەمەسە ەكى-ءۇش جۇمىرتقانى الا كەلىپ, «مىنا جۇمىرتقالار بالاپان بولۋعا اينالىپتى عوي» دەپ ءتۇرلى قىزىق جاسايتىن. 

ءبىزدىڭ ۇيدە اعامنىڭ قاسىندا ەڭ كوپ جۇرگەن ادام – مەن. ەس ءبىلىپ ءبىرىنشى سىنىپقا بارعانشا, اعام مەنىمەن بىرگە بولدى. مەنى ويناتتى, كىشكەنتاي كەزىمدەگى بارلىق سۋرەتتەرىمدى اعام تۇسىرگەن ەكەن. سودان ينستيتۋتتا وقىدىم, ودان كەيىن سول ۇيدە تۇرىپ قىزمەت باس­تادىم. قىزمەت ىستەپ جۇرگەنىمدە اي­مەن اپايىم قايتىس بولدى. ول كىسىنىڭ قىرقىن بەرىپ جاتقاندا اكەمىز دۇنيە سالدى. سول كەزدە اعام ەكەۋمىزدىڭ الدىمىزدا تاڭداۋ بولدى. «اۋىلعا نە سەن بارۋىڭ كەرەك, نە مەن بارۋىم كەرەك» دەدى. سودان كەيىن مەن بارايىن دەپ شەشتىم. ءتورت جىلداي اۋىلدا شەشەمنىڭ قاسىندا بولدىم. مەكتەپتە مۇعالىم بولدىم. اۋىلعا دا, اۋىلدىڭ تى­نىس-تىرشىلىگىنە دە بەيىمدەلىپ كەتتىم. اعامنىڭ تاپسىرعان تاپسىر­مالا­رىنىڭ ءبارىن ورىندايمىن, «جا­زىلۋ» ارقىلى كىتاپتار ساتىپ الىپ جىبەرىپ تۇردىم. سودان كەيىن ەكى ايۋدىڭ تەرىسىن يلەپ بەر دەدى. اعامنىڭ تاپسىرماسىنىڭ ارقاسىندا ايۋدىڭ تەرىسىن يلەۋدىڭ دە قىر-سىرىن جاقسى مەڭگەرىپ الدىم. سول كەزدەردە اعاممەن اراداعى قاتىناسىمىز ودان ءارى ءتىپتى دە جاقىنداي ءتۇستى. ءوزىنىڭ قينالعان ساتتەرىندە حات جازىپ جىبە­رەتىن. مەنى اۋىلدا قالىپ قويماسىن دەپ قاتتى الاڭدادى. شەشەم قايتىس بولعاننان كەيىن قالاعا شاقىردى. مەن مەكتەپتەگى بالالاردى قيمايمىن, اۋىلدى قيمايمىن. ءبىر كۇنى اۋداننىڭ باسشىسى مەنى اعاڭ شاقىرىپ جاتىر دەپ, ۇشاققا وتىرعىزىپ جىبەردى. سونىمەن الماتىعا كەلىپ, ۇلتتىق كىتاپحاناعا قايتادان جۇمىسقا ورنالاستىم.

– اناڭىز قايتىس بولعاندا قاسىن­دا بولىپسىز.

– ءيا, ول دا ءبىر ەرەكشە جاع­داي. اللا ءوزى بىلدىرەدى ەكەن عوي. مەنى قاسىنا شاقىرىپ الىپ, قالاي جاتقىزاتىنىمدى, ءجۇزىن قالاي قاراتاتىنىمدى, قالاي جەرلەيتىنىمىزدى, كىمگە نە بەرتىنىمىزدى ءبارىن ايتتى. سودان باياعىدا توركىنىنەن كەلگەن تايتۇياق كۇمىسىن الىپ شىعىپ, ءوزىن جۋىندىراتىن سۋعا سونى جانە ارشا سالۋدى تاپسىردى. جانە «مەن تاڭ الدىندا ءجۇرىپ كەتەم, ەلدى ەرتە دۇرلىكتىرمەي, كۇن شىعىپ 7-8 بولعان كەزدە ايت» دەمەسى بار ما. ءبارى ايتقانىنداي بولدى. تاڭعى ساعات بەستە جان ءۇزدى.

شەشەمىز كەرەمەت ادام ەدى. ءاندى تاماشا سالاتىن. بىردە راقيا قويشىباەۆا اۋىلعا بارعاندا ءانىن تىڭداپ «اتتەڭ كۇليا-اي, وقى­ماي قالعانىڭ-اي, ناعىز ءانشى ەكەنسىڭ عوي» دەپ ەدى. ء«اريا-اي دەپ سالعانىم جالعان ءانىم, جالعى­زىمدى ساعىنىپ سالعان ءانىم» دەپ ۇنەمى ىڭىلداپ ءان سالىپ جۇرەدى. ءوزىنىڭ ءبىر ۇستانىمدارى بار. ودان وڭاي قايتا قويمايتىن. 

ءبىر اڭگىمەسىن ايتايىن. اعام اكەمىز ورال قالاسىندا ەڭبەك ارمياسىندا جۇرگەن كەزىندە دۇنيەگە كەلىپتى. اكەسى ورالدان امان-ەسەن ورالسىن دەپ اعامنىڭ اتىن «ورالحان» قويىپتى. كىندىگىن كور­شى اننا دەگەن ورىس ايەل كەسكەن ەكەن. ونىڭ كۇيەۋى گريشا دەگەن ورىس اعاش شەبەرى بولدى. انام قاۋىرت جۇمىس كەزىندە اعامدى سول ۇيگە اپارىپ تاستايدى ەكەن. ءبىر كۇنى ۋاقىتىنان ەرتە بارسا اننا سۇتكە ماك قوسىپ بەرگەلى جاتىر ەكەن. اعام كۇندە سونى ءىشىپ الادى ەكەن دە ماڭدايى تەرشىپ بالبىراپ ۇيىقتايدى ەكەن. انام ويباي سالىپ الىپ كەلىپتى. كەيىن اعام, كىندىك شەشەمنىڭ سونىسى دا دۇرىس بولعان شىعار دەپ كۇلەتىن. 

اعامنىڭ ايمان جەڭگەمە ۇيلە­نۋى ءبىر تاريح. ايمان موسكۆا­دان وقىپ كەلگەن قىز. جانە ءبىر اۋىز قازاقشا بىلمەيتىن. دەگەنمەن ول وتە تەكتى, تاربيەلى ادام ەدى. اۋىل­عا كەلگەندە ءۇي ىشىندە جالاڭ­اياق, ءيا, جالاڭباس جۇر­گەن ەمەس. انام كەيدە ەركەلەيتىن بولۋى كەرەك, ىستەگەن تاماعىن ىشپەي قويا­دى. سول كەزدە دەرەۋ ول تاماقتى كور­شىلەرگە بەرسە دە, ىسكە جاراتىپ قايتادان تاماق جا­ساي­تىن ەدى. اعام ەكەۋى كەرەمەت جاراسىم تاپتى. شىنى كەرەك, اعام كوپ شىعارماسىن سول ايمان جەڭگەمىزبەن بىرگە تۇرعاندا جازدى. ويتكەنى ول ءبارىن ەمەۋرىننەن تۇسى­نەتىن, بابىن جاسايتىن. قيىن تيگەنى بالانىڭ جوقتىعى ەدى. ول تاقى­رىپقا ءبىز دە, ولار دا بارمايتىن. ودان بالا بولمايتىنىن اعام دا ءبىلدى, ويتكەنى ايمان جەڭگەمنىڭ اپكەسى دە سولاي بولعان ەكەن. 
كەيىن اعام ارداق جەڭگەمە ۇيلەنگەندە شىڭعىستايعا الىپ بارماق بولدى. بىراق انام ء«وزىم بوساعا اتتاتقان ايماندى كەلىن دەپ بىلەم» دەدى. اعام ايتاتىن «مۇنداي قاتالدىق تا اركىمنىڭ قولى­نان كەلە بەرمەيدى» دەپ. اعام ءار كىتابى شىققاندا «سەندەرگە سىيلاعان بالام وسى» دەپ جازىپ قول قويىپ جىبەرەتىن. ايمان جەڭگەم ەكەۋىنىڭ ماحابباتى بالادان دا بيىك تۇردى. 

– ورالحاننىڭ مىنەزى شەشە­سىنە تارتقان با؟

– ورالحاننىڭ ارعى اتاسى قاراتاي باتىر بولسا, ودان كەيىنگى سوڭعى اتاسى دوس بي دەگەن شەشەن كىسى. ال ناعا­شىسى شىعىس قازاق­ستاننان شىققان سىبىزعىشى مۇ­قامەدي اتا ەدى. مەنىڭشە, ونىڭ بويىن­دا اكەسىنىڭ دە, شەشەسىنىڭ دە قاسيەتتەرى بار. ول وتە مەيىرىمدى ەدى. اتا-انا, قارىنداستارىن وتە جاقسى كوردى. مەنى ءتىپتى ەرەكشە جان تارتتى. الايدا سول جاقىن­دارىنىڭ بارىنەن ەرتە ايىرىلىپ قاتتى قي­نالدى. 1984 جىلى اۋداندىق اۋرۋحانادا جاتقان مان­شۇك ماڭگىلىككە اتتانىپ, قابىر­عامىزدى قايىستىرىپ كەتتى. ول مىقتى ادەبيەتشى بولاتىن ەدى. سول كەزدىڭ وزىندە الماتىداعى قىز­دار پەداگوگيكالىق ينستيتۋتىن كارل ماركس اتىنداعى ستيپەنديامەن ۇزدىك ءبىتىرىپ, اسپيرانتۋرادا وقىپ جۇرگەن.  رابيعا سىزدىق اپامىز عىلىمي جەتەك­شىسى بولدى. «اباي ءتىلى مەن مۇحتار ءتىلىنىڭ ستيلدىك ەرەكشەلىكتەرى» دەگەن تاقى­رىپتا جازىلعان زەرتتەۋ جۇمىسى اياقتالماي قالدى. سول مانشۇك دۇنيەدەن وتكەندە ءمايىتتى كاتونقاراعايدان شىڭ­عىستايداعى ۇيگە اكەلگەنشە اعام توقتاۋ­سىز جىلادى. كادىمگىدەي جوقتاپ, داۋىستاپ جىلادى. ودان كەيىن ءلاززات, شولپان دا باقيلىق ساپارعا اتتاندى...

اعامنىڭ باستالىپ ءارى قاراي جازىلماي قالعان شىعارماسىنىڭ ءبىرى قىتايداعى قازاقتار تۋرالى «الدانعان ۇرپاق» بولسا, ەندىگى ءبىر قارتتار ءۇيى جايلى ەدى. سوڭعى كەزدە سوندا كوپ بارىپ قارتتارمەن اڭگىمەلەسىپ ءجۇردى. ء«سويتىپ, وتىرىپ بالالارىنا شاڭ جۋىتپايدى, قانداي عاجاپ ادامدار» دەپ تامسانىپ وتىراتىن. وسىدان ونىڭ كوڭىلشەكتىگىن كورۋگە بولادى. جومارتتىعى جاندا جوق ەدى. ول تۋرالى تالاي وقيعا بار. تاكسيگە ەش ۋاقىتتا اقشا قايتارتپايتىن. جانە اۋىلدىڭ تالاي كومەك سۇراپ كەلگەن ادامدارىنا قول ۇشىن بەردى. ول دوستارىمەن وتە تاتۋ بولدى. الباتى ۇرىس, توبەلەسكە بار­عان جوق. كەيدە كوڭىلىن قات­تى قالدىراتىن ادامدار بولادى ارينە. ءبىر جولى تۇندە كەلگەن اقىن-جازۋشىلاردىڭ ىشىندە بىرەۋى «بالاڭ جوق, نەڭە جەتپەي بارادى قۇيساڭشى» دەگەندەي ءسوز ايتتى. ول ءسوز اعاما قاتتى ءتيدى. قاراپ تۇردى دا بەتىنە شايدى شاشىپ كەپ جىبەردى. ولار كەتكەن سوڭ ماعان, «سەن باقىلاپ ءجۇر, مىناۋ بالاسىنان وپا تاپپايدى» دەدى. راسىندا سولاي بولدى, كەيىن سول قالامگەر قايتىس بولعاندا جالعىز ۇلى توپىراق سالۋعا دا كەلمەدى...

– جازۋشىلىقتان وزگە كىندىك اتاسى گريشادان ۇيرەنگەن اعاش­­­شىلىعى, گارمون تارتىپ, ءان سا­لاتىن ونەرى جايلى ايتى­ڭىزشى.

– اعام گارموندى دا جاقسى تارتتى, ءاندى دە تاماشا ايتتى, ءبيدىڭ تورەسى ءۆالستى دە جاق­سى بي­لەيتىن. ول كىسى اۋەلى, الما­تى­داعى كونسەرۆاتوريانىڭ اكتەر­لىك بولىمىنە وقۋعا تۇسكەن. ول ۋاقىت­تاعى تۇسىنىك تىم بولەك قوي. جالعىز ۇل بولعاندىقتان, شەشەم كورشىنىڭ قىزى باعيلاعا حات جازعىزىپ: ء«ارتىس دەگەن جىننىڭ وقۋى, ودان دا ۇيگە كەپ تراكتور ايدا, ۇيگە قايت», – دەپتى. سو­دان اعام, قازگۋ-ءدىڭ جۋرناليس­تيكا فاكۋلتەتىنە اۋىستى. اعام نە ىستەسە دە سوڭىنا دەيىن تىڭ­عىلىقتى جاسايتىن. اعاش ۇستاسى گريشا اعايدىڭ جانىندا ءجۇرىپ, سول كىسىنىڭ كومەگىمەن ۇيگە كىتاپ سورەسىن, ورىندىق, دوڭگەلەك جەر ۇستەل جاساپ اكەلدى. ءبىز ءۇشىن بارلىق وتباسى مۇشەلەرىن ءبىر داستارقان باسىنا بىرىكتىرگەن جانە اعامنىڭ قولتاڭباسى قالعان ۇستەل ەرەكشە قيماس زاتىمىز, قارا ­شاڭىراقتا ساقتالعان قۇندى دۇنيەمىز.

ول ونەر تۋرالى كوپ جازدى. اعامنىڭ ءومىرى ونەردىڭ ءار سالاسىمەن تىعىز بايلانىستى بولدى. اعامنىڭ كەيىن «ق ۇلىنىم مەنىڭ», «قار قىزى», «تەكەتىرەس», «مەن سىزدەن قورقامىن» اتتى درامالىق شىعار­­مالارى الماتىداعى ەكى تەاتردا كەزە­گىمەن قويىلدى. اك­تەر, رەجيسسەرلەرمەن دە دوس بولىپ كەتتى. ولار تۋرالى دا جازدى. 1993 جىلدىڭ ءساۋىر ايى ەدى. اعامنىڭ ۇيىنە باردىم. ارداق جەڭگەم ۇيدە جوق ەكەن. اعام ءبىرتۇر­لى كوڭىلسىزدەۋ سەكىلدى.  مەنى جازۋ ۇستەلىنىڭ قاسىنا شاقىرىپ: «مىنا وچەركتەر مەن ەسسەلەرىمدى جيناقتاپ, ىرىكتەپ باسپاعا ازىرلەپ قويدىم. «ونەرگە ولەردەي-اق ع­ا­شىق ەدىم» دەپ, ەكى بولىمگە ءبو­لىپ, ءبىرىنشىسىن – «نەتكەن عاجاپ دۇنيە», ەكىنشىسىن – «ونەرىم – ءومى­رىم» دەگەن ايدار قويىپ, ءار بو­لىمگە كىرەتىن ماتەريالداردى ءبولىپ قويدىم. ەندى تەك «مەنىڭ ءپىرىم – قاراكوز», «تاۋ باسىندا ۇشەۋ تۇر» ەسسەلەرىن قوسۋ كەرەك. سونى تاۋىپ قوي», – دەدى. بۇل – ماعان بەرىلگەن سوڭعى تاپسىرما ەكەن...

– قارىنداستىڭ كوزىمەن قا­راعاندا, جازۋشى ەسىمى ءوز دەڭ­­گەيىندە لايىقتى اتالىپ, شى­عار­­مالارىن ناسيحات­تا­ۋ جۇ­يەلى ءجۇرىپ جاتىر ما؟

– اعامنىڭ ىزدەۋشىسى – قالىڭ وقىر­مانى. ول ارتپاسا تولاستاعان ەمەس. سو­عان كوزىم انىق جەتتى. سونىمەن بىرگە اعاما ەلباسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ ىقىلاسى ەرەكشە بولدى. اعامنىڭ 50 جىل­دىعى تۇسىندا ەلباسى باسقا ءبىر شارۋامەن شىعىسقا بارىپتى. سودان باستاۋشىلار ءبىزدىڭ اۋىلدان ءوتىپ, جامبىل دەگەن اۋىلعا توقتاپ داستارقان باسىندا وتىرعاندا ەلباسى «وسى جاقتا ورالحان دەگەن جازۋشىنىڭ اۋىلى بار ەمەس پە؟» دەپتى. «بار, وسىدان ەكى اۋىل كەيىن قالدى» دەپتى جانىنداعىلار. سوندا ەلباسى «ول وتە تالانتتى جازۋشى, سارا ەكەۋمىز دە كىتاپتارىن ءسۇيىپ وقىدىق. 50 جىلدىعىن دۇرىستاپ وتكىزىڭدەر» دەپتى. وسى اڭگىمەنى ءۋاليحان قاليجان اعامىز ايتىپ بەرىپ ەدى. اعامنىڭ ەلباسىمەن بىرگە ساپاردا بولىپ جازعان «پرەزيدەنتتىڭ ءبىر اپتاسى» دەگەن ماقالاسى بار. جانە پرەزيدەنتتىڭ تاققا وتىرعانىنا ءجۇز كۇن تول­عاندا ول كىسىنىڭ پورترەتىن قارا­سوزبەن سالعان سيپاتتاماسى بار. كوركەم شىعارمالاردان بولەك ەلدىك ماسەلەلەر جونىندە ءبىراز دۇنيە جازدى.

«پرەزيدەنتكە پارتيا كەرەك پە, جوق پا؟», «وشاق­تىڭ بۇتى ۇشەۋ بولعانمەن جاعار وتى – بىرەۋ», «حالىققا قال­قان بولاتىندار بار, حالىقتى قال­قان قىلاتىندار بار» دەگەن ماقا­لالارى دەر كەزىندە ورتاعا سالىنعان ويلار ەدى. ورالحان شىعار­مالارىن قازىرگى جاستار دا كوپ ىزدەيدى. وتكەندە مارحابات بايعۇت اعا­مىز­دىڭ «ورالحاننىڭ تاماشا اڭگىمەلەرى قازىر كىتاپ رەتىندە جاستارعا قولجەتىمسىز, ولار ۇمى­تىپ بارادى. سونى كىتاپ ەتىپ شى­عارسا. شىندىعىندا قازىر دە ونداي جازىپ جۇرگەندەر ساناۋلى» دەگەنىن وقىپ قالدىم ءبىر جەردەن. حالىق جاقسى كورەدى, مىقتى شىعارما ولمەيدى. اعامنىڭ ەسىمى – دۇنيە جۇزىنە تانىس. شىعار­مالارى ورىس, اعىلشىن, فرانتسۋز, نەمىس, جاپون, اراب, قىتاي, چەح, بولگار, ماجار جانە كوپتەگەن تۋىسقان تۇركى تىلدەس تىلدەرگە اۋدا­رىلعان الەمدىك دەڭگەيدەگى جا­زۋشى.  اعامنىڭ تىرەپ تۇرعان ىزدەۋ­شىسى جوق. مەن اندا-ساندا سۇح­بات بەرگەننەن باسقا نە ىستەي الا­مىن؟ بۇدان بىرنەشە جىلدىڭ ال­دىندا پەن-كلۋبتىڭ باسشىسى بي­گەلدى عابدۋللينگە «اعاڭ دا سوندا ىستەپ ەدى عوي, شىعارمالارىن اۋدا­رۋدىڭ ءبىر رەتىن قاراساڭشى» دەگەن ەدىم, ءسوزىمدى جەرگە تاستامادى. 
ەلباسىمىزدىڭ «بولاشاققا باعدار: رۋحاني جاڭعىرۋ» اتتى مەم­لەكەتتىك باعدارلاماسى اياسىن­دا, جۋىقتا عانا بىرقاتار قازاق كلاسسيكتەرىنىڭ كىتاپتارى, سونىڭ ىشىندە ورالحان بوكەيدىڭ كىتابى دا اعىلشىن تىلىنە ءتارجىمالانىپ, لوندون­داعى كىتاپ جارمەڭكەسىنە قويىلدى. وسىلاي التايدىڭ تۋماسىمەن, الاش­تىڭ تالانتتى ۇلى­مەن, قازاقتىڭ قالامگەرىمەن الەم وقىرماندارى تاعى دا تىل­دەستى. ورالحان بوكەيدىڭ 70 جىل­­دىق مەرەيتويىن جوعارى دەڭ­گەيدە ۇيىمداستىرعان بەردى­بەك ساپار­باەۆقا, 7 تومدىق شى­عار­­ما­لار جيناعىن شى­عارۋعا مۇ­رىن­­دىق بولعان مۇحتار قۇل-مۇ­حام­­مەد سەكىلدى باسقا دا جاناشىر ازاماتتارعا العىسىم شەك­­سىز, جاق­سىلىقتارى اللادان قايتسىن. ەن­دىگى ارمانىم – ورال­حان شىعار­مالارىنىڭ تولىق جيناعىن ءبىر شىعارسام دەيمىن.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

اڭگىمەلەسكەن ۇلاربەك نۇرعالىم ۇلى,

«ەگەمەن قازاقستان»

سوڭعى جاڭالىقتار