قازاقستان • 29 مامىر, 2018

اس بەرۋ. داراقىلىققا قاشان توقتاۋ بولادى؟

3950 رەت
كورسەتىلدى
6 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاق دەگەن حالىق دۇنيەدەن وتكەن اتا-انا, تۋما-تۋىستاردى ەرەكشە قۇرمەت تۇتىپ, ولاردى اركەز ەسكە ءتۇسىرىپ وتىرامىز. ارۋاقتاردى ەسكە الىپ, ولاردىڭ قۇرمەتىنە اعايىن, ىلىك-جۇراعاتتاردىڭ, دوس-جارانداردىڭ باسىن قوسىپ, اس بەرۋ ىزگىلىكتى ءىس دەپ سانالادى. وسى ءۇردىس سوڭعى جىلدارى بۇرىنعىدان دا كەڭ ەتەك الا ءتۇستى.

ءبىز ءوزى قىزىق حالىقپىز, ەلىك­تەگىش, بىرەۋدەن كورگەنىمىزدى قاي­تالاۋعا بەيىمبىز. سوڭعى جىل­دارى ەل-جۇرتىن جيناپ ارۋ­اقتاردى ەسكە الۋ, قۇران با­عىش­­تاۋ داڭعىلى ادەتكە اينال­دى. كەشەگى نارىق قىسپاعى كە­زىندە دە, زامان تۇزەلۋگە بەت بۇر­عان بۇگىندەرى دە سول ءداستۇر جال­عاسىن تابۋدا. «بىرەۋ تويىپ سە­كىرەدى, بىرەۋ توڭىپ سەكىرەدى» دە­مەكشى, وسى ءداستۇردى «قولى قىس­قالار» دا جالعاستىرىپ كە­لەدى. ومىردەن وزعان اكە-شە­شەسىن, اعايىن-تۋمالارىن سوڭ­عى ساپارعا شىعارىپ سالۋ قا­زاق ارا­سىندا توي-دۋمانعا بەر­گىسىز دا­رەجەدە وتەدى دەسەك, ار­تىق ايت­قان­دىق بولماس. ء«ولىم بار­دىڭ ما­لىن شاشادى, جوقتىڭ ارتىن اشا­دى» دەگەن ماقال ءبىراز جايدان حابار بەرسە كەرەك.

انا جىلى اۋدان باسىندا تۇراتىن جولداسىمىز دۇنيە سال­عاندا استانادا تۇراتىن تا­بىسى مول قىزى ماتانىڭ ءتۇر-ءتۇ­رىن, جەمىس-جيدەكتىڭ نە­شە ءتۇ­­رىن اكەلىپ, استى ءۇيىپ-تو­گىپ, داس­­تارقاندى جايناتىپ جى­بەر­گە­­نىنە كۋا بولعانىمىز بار. سون­دا ءبىر بايقاعانىمىز, قى­زى­نىڭ جۇ­­زىنەن قايعىنىڭ تابىنان گو­رى جاي­ناپ تۇرعان داستارقانعا دە­­گەن ىشتەي ماقتانىش سەزىمى اڭعا­رىل­عانداي بولىپ ەدى.

«ولەڭدى جەردە وگىز سەمىرەدى, ءولىم­دى جەردە مولدا سەمىرەدى» دە­گەن ماقال بار حالقىمىزدا. مار­قۇمنىڭ جانازاسىن شى­عارۋ, اس ۇستىندە وعان قۇران با­عىش­تاۋ كەزىندە مولدەكەڭنىڭ قال­­تاسىنا ءبىراز اقشا تۇسەدى. قاي­­تىس بولعان كىسىگە قۇران وقىت­­قىسى كەلەتىندەر قاراسى كوپ­ بولسا, بىرنەشە كىسىنىڭ قاي­ىر ساداقاسىنا ءبىر قۇران با­عىش­­تاعاندى دا كورىپ ءجۇرمىز. بۇلار قاسىندا وتىرعانعا كەلەسى قۇراندى سەن وقى دەۋدى دە بىلمەيدى. قىپ-قىزىل اقشانى بىرەۋگە ۇستاتا سالسىن با؟! قوستانايدا تۇراتىن سوعىس ارداگەرى دوسقالي اعامىزدىڭ جىگىت بولىپ قالعان نە­مەرەسى قايتقاندا, ورتالىق مە­شىتتە يمان بولىپ جۇرەتىن نۇرمۇحامەد دەگەن ۇيعىر جىگىتى استان كەيىن مارقۇمعا قۇران با­عىشتادى. اتاسى مەن اجەسى, اكە-شەشەسى, تۋىستارى «قۇران وقىڭىز» دەپ اقشا ۇسىنعاندا الگى كىسى المادى, بىرەۋدىڭ عانا اق­شاسىن الىپ دۇعا جاسادى. ءبى­رىن­شى رەت اقشادان باس تارتقان مول­دانى كورگەنىم. كوپتەگەن مول­­دالار, ۇلكەنى بار, جاسى بار, اقشا ۇسىنساڭ قۇراندى زۋ­ىل­داتا­دى. جينالعان كوپتىڭ ال­­دىندا ءدىني ۋاعىز, ولىكتى جو­نەل­تۋ ۇردىستەرى تۋرالى كەڭەس بەرۋدى بىلمەيدى. بۇگىندە كىم كوپ – مولدا كوپ, ىشىندە وزدەرىن وزدەرى مول­دا دەپ اتاعاندار دا بار, قۇ­ران­دى كەلىستىرىپ وقيتىن پى­سىق­اي­لار سىناقتان ءوتىپ مولدا دەگەن كۋا­لىك العان.

تاعى ءبىر ماسەلە تۋرالى ايتپاي كەتۋگە بولمايدى. سوڭعى كەز­دەرى ارۋاقتاردى ەسكە الىپ, اس بە­رۋدە باسەكەلەستىك بەلەڭ الىپ با­رادى. ارۋاقتى ەسكە الىپ, جاق­سى قاسيەتتەرىن تىلگە تي­ەك ەتىپ, ەلىنە سىڭىرگەن ەڭبەگىن اتاپ, مار­قۇمنىڭ جاتقان جەرى جاي­لى, تو­پىراعى تورقا بولسىن دەۋدىڭ ورنىنا, قايتقان ادام­دى رەتى-رەتسىز ماقتاپ, جەر-كوك­كە سىي­عىزباي شەكتەن تىس دا­رىپ­تە­گەن­دە كىرەرگە تەسىك تا­با الماي­سىڭ. ال وسىنىڭ ءبا­رى نە­مە­نەگە كەرەك؟ ىزگى تىلەك بىل­دىر­­گەندەردىڭ تويداعى سياق­تى بى­رىنەن ءبىرى اسىپ تۇسكىسى كە­لە­تى­نىن دە اڭعارۋ قيىن ەمەس.

اۋدان باسىندا تۇراتىن, شا­رۋاسى شاعىن, بالالارى ءتيىپ-قاشىپ جۇمىس ىستەيتىن كەيۋانا شالىنىڭ قايتىس بول­عانىنا 15 جانە 25 جىل تولۋى­نا وراي ءبىر قاۋىم جۇرتتىڭ باسىن قوسىپ اس بەرىپ, قۇران باعىشتادى. سون­دا دەيسىڭ-اۋ, بۇل كىسىگە كىم شالىڭدى ەسكە الىپ قۇران باعىش­تا دەدى ەكەن. گاپ مىنا­دا بولسا كەرەك. ءوزى مىقتى كىسى­لەر كۇيەۋلەرىن ەسكە الىپ, قۇران باعىشتاتىپ جاتقاندا, مۇنىڭ ءۇنسىز قالۋى ىڭعايسىز بولىپ كورىنەدى. مىنە, سودان بۇل دا تىراشتانىپ قۇداي جولىن وتكىزەدى. ء«ولى رازى بولماي, ءتىرى بايىمايدى» دەگەن قا­عي­داعا شىنىمەن سەنەتىن ول ارۋاق­تاردىڭ جەلەپ-جەبەيتىنىنە ءۇمىت ارتادى. قازاقتا «كورپەڭە قاراي كوسىل» دەگەن اتالى ءسوز بار. مىنە, وسى ءسوزدى زەردەڭدە ۇست­اساق ۇتىلماس ەدىك. امال نە­شىك, بۇعان ەشكىم ءمان بەرىپ جات­قان جوق. شىنىندا, ءبىز دارحان حا­لىقپىز, الدى-ارتىمىزدى وي­لاماي, تاۋەكەل دەپ ويلاعان شارۋا­نى اتقارۋعا بەلدى بەكەم باي­لاي­مىز. وسىدان ۇتىپ ءجۇرمىز بە, الدە تاياق ماڭدايىمىزعا ءتيىپ ءجۇر مە؟ ءاي, ۇتىپ جۇرگەنىمىز شا­مالى-اۋ...

ء«ولى رازى بولماي, ءتىرى بايىم­ايدى» ناقىلى ءدىني قىز­مەتكەرلەردىڭ تۇجىرىمى بولسا كەرەك دەگەن وي كەلەدى. قارا حالىقتى الداپ-ارباۋدىڭ ءتاسىلى رەتىندە ولاردىڭ سانا-سەزىمىن جاۋلاپ العانعا ۇقسايدى. وسى قاعيدانى ەل-جۇرتتىڭ ساناسىنا سىڭىرە وتىرىپ, باس پايداسىن تابۋدى ماقسات ەتكەن سياقتى. بۇل ءسوزدىڭ بارشانىڭ ساناسىن تۇمشالاعانى سونشالىق, ونى تۋرا اقيقات رەتىندە قابىلدايدى.

مارقۇمدى ماڭگىلىك مەكەنىنە جاي­عاستىرىپ كەلگەن سوڭ بەرى­لە­تىن اس-سۋ جايلى ايتا كەتكەن دە ارتىق بولماس. داستارقان باسىنداعى تاعامداردان كوزىڭ سۇ­رىنەدى. ءتاتتى تاعامدار, جەمىس-جي­دەكتىڭ نەشە ءتۇرى سامساپ تۇر. سۋ­سىننىڭ دا ءتۇر-ءتۇرى جەتىپ-ارتىلادى. وسىنىڭ ءبارى ارتىق دۇنيە. كەزىندە ءباسپاسوز بەتىندە بۇل تۋرالى ورىندى ماقالالار جاريالانعان دا بولاتىن. سول اڭ­گىمە اياقسىز قالدى. ءدىن جولىن­دا جۇرگەندەر بۇعان ءتيىستى ءمان بەرمەدى. كەيبىر جەردە اس جەپ بولعان سوڭ قۇران باعىشتاپ, جەر­گىلىكتى جۇرت تاراسىپ, سىرتتان كەلگەندەر عانا شاي ىشەتىن ەدى. بۇگىندە ولىك جونەلتۋ دە, ونىڭ «قىرقى» مەن «جىلىن» بە­رۋ دە ناعىز تويعا اينالىپ كەت­تى. مۇنداي داراقىلىقتى ارۋاقتى سىيلاۋ دەپ ايتۋعا دا اۋىز بارمايدى. ورىنسىز ماق­تان­شىلىقتى توقتاتاتىن كەز كەلگەن سياقتى.

قاناپيا مىرزاعوجين,
قازاقستان جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى

سوڭعى جاڭالىقتار