ەستى ادام ەسكى جىلدى شىعارىپ سالىپ, جاڭا جىلدى قارسى الىپ تۇرعان ساتىندە, ءوز ىسىنە ەسەپ بەرەدى. ەسكى جىلعا وكپەم جوق, شۇكىر, ءوزىم ءۇشىن وتە جەمىستى, قۋانىش پەن باقىتقا تولى جىل بولدى. قاجىر-قايراتتىڭ ارقاسىندا 80-گە كەلدىم, ەلباسىنىڭ قولىنان «التىن جۇلدىز» الدىم. جيىرمادان اسا ەلدىڭ تالانتتى ارتىستەرىنىڭ باسىن قوسىپ, ەڭ جاقسى سپەكتاكلدەرىن كورۋ قۇرمەتىنە بولەگەن ءاسانالى ءاشىموۆ اتىنداعى حالىقارالىق تەاتر فەستيۆالى دۇركىرەپ ءوتتى. قۇمان, مەرۋەرت سياقتى تايانىش-تىرەۋلەرىممەن بىرگە امەريكاعا بارىپ, «قىز جىبەكتى» كورسەتىپ, جات ەلدىڭ جاقسى لەبىزىن ەستىپ, كوڭىلىمىز مارقايىپ قايتتىق.
ءبىر ادامنىڭ باسىندا وسىنشا قۋانىشتىڭ بولۋى باق ەمەي, باقىت ەمەي, نەمەنە؟ بۇل ارينە, ونەرىمدى ورىستەتىپ, باعالاعان تەاترىمنىڭ, قادىرلەگەن قازاعىمنىڭ ارقاسى. وسى ەلدەگى تىنىشتىق پەن بەيبىتشىلىكتىڭ ارقاسى. جالعىز مەنىڭ عانا ەمەس, شيرەك عاسىردان استام قىزمەت ىستەپ كەلە جاتقان اكەمتەاترىم دا ارىسى انگليا مەن جاپونيانى, بەرىسى, تاتارستان مەن قىرعىز ەلىن ونەرىمەن تاڭىرقاتىپ, بۇگىنگى قازاق تەاتر ونەرىنىڭ دەڭگەيى, قارىمى مەن باعىت-باعدارى ەشبىر ەلدەن ارتىق بولماسا, كەم ەمەس ەكەنىن دالەلدەپ قايتتى. تەاتردىڭ بۇل تىنىمسىز ەڭبەگى مەن ىزدەنىسىن قازاقستان ۇكىمەتى دە لايىقتى باعالاپ, بىرنەشە تالانتتى جاستارىمىز جوعارى ماراپات پەن اتاققا يە بولىپ, ۇجىم ابىرويىن ارتتىرا ءتۇستى. وسىنداي جاقسى ءىسىمىز بەن جەتىستىگىمىز كەلەر جىلى دا جالعاسىن تابادى دەپ سەنەمىز.
ۇلتتىق رۋحىمىزدى وياتاتىن دا, ۇيىتاتىن دا رۋحاني قازىنامىز. اسىرەسە, ونەر. «ەلۋ جىلدا – ەل جاڭا» دەپ جاتادى, قازىر ەلدىڭ ەلۋ جىلدا ەمەس, جيىرما جىلدا جاڭاراتىنىن كوز كورىپ وتىر. از ۋاقىتتىڭ ىشىندە ەگەمەن ەلىمىزدىڭ ەكونوميكالىق ءال-اۋقاتى, مادەني, رۋحاني كەلبەتى بۇرىن بولىپ كورمەگەن بيىك دەڭگەيگە كوتەرىلدى. بۇكىل قازاقستانىمىز ءۇشىن قايىرلى, قۇتتى جىلدار بولىپ كەلەدى. جىل جاڭا – مەجە جاڭا. ەندەشە, ەسىگىن اشقان جاڭا جىلدان دا كۇتەر جاقسىلىعىمىز كوپ. باستىسى ەلىمىز امان, جۇرتىمىز تىنىش بولسىن!
ءاسانالى ءاشىموۆ
ەڭبەك ەرى,
كسرو حالىق ءارتىسى,
م.اۋەزوۆ اتىنداعى
قازاق مەملەكەتتىك اكادەميالىق دراما تەاترىنىڭ كوركەمدىك جەتەكشىسى
