02 ناۋرىز, 2017

ءۇش تامشى جاس

380 رەت
كورسەتىلدى
11 مين
وقۋ ءۇشىن
بىلتىر عوي. قازاقستان قۇراماسىنىڭ باس باپكەرى تاعايىندالاتىن بولدى. الىپ-ۇشىپ, فۋتبول قاۋىمداستىعىنىڭ عيماراتىنا باردىق. كوپ ۇزاماي قازداي تىزىلگەن ۇشەۋ تىلشىلەر وتىرعان بولمەگە كىرىپ كەلە جاتتى. ورتادا – تالعات ءبايسۇفينوۆ. «اقجايىقتىڭ» باس باپكەرى ەندى ەل قۇراماسىن باپتايدى, شاماسى. سولاي ەكەن. ءسوز بەرىلگەندە تالعات مارۋان ۇلى تولقىسىن. ءتىپتى جانارىنان تامشى جاس دومالاپ ءتۇستى. ابىنىپ بارىپ, ايتارىن جەتكىزدى. – مىناۋ قىزىق بولدى عوي. تولقى­عانىمدى ايتامىن. مۇندايىم جوق ەدى. جاۋاپكەرشىلىكتى سەزىنگەنىم شىعار. سەنىم­دى تۇيسىنگەنىم بولار. وزگە ەشتەڭە ايتا ال­­ماي­مىن. بىلەتىنىم, ءبۇ­كىل جان-دۇنيە, بولمىس-ءبىتى­مى­مەن ەل فۋتبو­لىنىڭ ءور­كەندەۋى جولىندا قىزمەت ەتە­مىن. قالعانىن جۇمىس بارىسىندا ايتا جاتارمىز. ءتورت-بەس سۇراق قويىلدى. جاۋاپ قاي­تارىلدى. ءبىزدىڭ كوز الدىمىزدا الگى تامشى جاس. تانىستىرۋ ءراسىمى اياقتالعاننان كەيىن قاسىنا باردىق. ءالى وزىنە كەلمەگەن. كۇلەدى. – شىنىندا دا قىزىق بولدى عوي. نە ءۇشىن تولقىدىم؟ وزىمە دە جۇمباق. ارينە, الدا كوپ جۇمىس كۇتىپ تۇر. جەر الەمنەن ويىنشى شاقىرىپ, قۇرا­ماعا تارتۋعا بولادى عوي. بىراق, ونىڭ كەرەگى شا­مالى. سەنىم دەگەننەن شى­عادى, ءبىزدىڭ ەلدە دە سەنىم ارتساڭ ۇياتقا قالدىرمايتىن فۋتبول­شىلار بار. الدىمەن سولاردى تارتايىق. سولارعا مۇمكىندىك بەرەيىك. مۇمكىن, ءبىز كۇتكەن فۋتبولدى ۇسىنار. جاۋاپكەرشىلىكتى سەزىنىپ تۇر­مىن. ۇياتقا قالماۋ كەرەك. مەنى وسى جاعى قاتتى مازالايدى. – كومەكشىلەردى جاقسى تاڭداپسىز... – نۇركەن مازباەۆ بولسىن, اندرەي فەراپونتوۆتى الساڭىز دا, تەك جاقسى قى­رىنان تانىلعان ماماندار. يۋري نوۆيكوۆ تۋرالى دا وسىنداي ويدامىن. ەگەر ۇلت­تىق قۇراما ەل كوڭىلىنەن شىعىپ جاتسا, بارىمىزگە دە ابىروي ەمەس پە؟ سولاي ەكەنى انىق. سولاي عوي ەندى. ارادا كۇندەر ءوتتى. ءبايسۇفينوۆ سەنىم ارتقان جىگىت­تەر ازەربايجانمەن كەز­دەستى. بەلەكتە. ماقسات باي­جا­نوۆ سوققان گول مەرەيىمىزدى ۇستەم ەتتى. ماسەلە جەڭىس­تە دە ەمەس ەدى. قازاقستان قۇرا­ما­سى جىگەرلى كوماندا ەكەنىن اڭعارتتى. نامىسقا شاباتىنىن پاش ەتتى. ەڭ باستىسى, ويىن-ورنەگىنە قان جۇگىردى. ارادا ءۇش كۇن وتكەندە, ياعني 2016 جىلدىڭ 29 ناۋرىزىندا گرۋزياعا باردى. يسپانيانىڭ ءوزىن ۇتقان گرۋزين­دەر ازۋىن ايعا بىلەگەن. قازاقستان قاقپاسىنا قالاۋىنشا گول سوعاتىنىن ايتىپ تا ۇلگەردى. بىراق ويىن وزگەشە ءوربىدى. ازات نۇرعاليەۆتىڭ ايى وڭى­نان تۋىپ, ماتچ تاعدىرىن شەشكەن جالعىز گولدى ءوز ەسەبىنە جازدى. قازاقستان قۇ­را­ماسىنان ءىش تارتىپ قال­عان قالىڭ جانكۇيەردىڭ ءجۇز­دەرى جادىراپ سالا بەردى. قىتاي باردى. تاعى دا جەڭىس. الگى ازاتتىڭ گولى جۇرت ەسىندە بولار. تامىز ايىنىڭ سوڭىنداعى قىرعىزستان ساپارى قىنجىلتتى. بىراق, ءتورت كۇننەن كەيىن پولشامەن رەسمي ويىن كۇتىپ تۇرعان. الەم بىرىنشىلىگىنىڭ ىرىكتەۋ ماتچى. قىركۇيەكتىڭ ءتورتى ەل فۋت­بولىنداعى ەلەۋلى داتا­نىڭ بىرىنە اينالاتىنىن كەزدەسۋ الدىندا ەشكىم سەزگەن جوق. ايتپاقشى, سەزگەندەر بار. ءبىرى ءوزىمىز. ءتۇسىرۋ توبى «استانا-ارەناعا» شىعىپ بارا جاتقاندا ايتىپ سالدىق. «بۇگىن پولشاڭ ءۇش ۇپاي الا المايدى». سەبەپ كوپ ەدى. ەڭ باستىسى, ويىنعا ءبىر كۇن قالعانداعى باس باپكەردىڭ ءسوزى. جۇرت­تان قالقالاي بە­رىپ, بىلاي دەگەن: «مەنىڭ سىنالار شاعىم كەلگەنىن ءبى­لەمىن. شاكىرتتەرىم سى­رال­عى عوي. كوپ سويلەستىك. تىڭ­عىلىقتى دايىندالدىق. ءتىپتى بىشكەكتەگى بىت-شىت ويىن دا ءوز اسەرىن تيگىزەدى. جاقسى جاعىنان. قالعانىن ماتچتان كەيىن ايتارمىز». ءجۇزى نۇرلانىپ تۇر ەكەن. قولىمىزدى قىستى. وزىنە دەگەن, جىگىتتەرىنە دەگەن سەنىم بايقالىپ تۇردى. تۇنىمەن ويلاندىق. تاڭ اتقاننان تاعى دا ساراپ جاسايمىز. قيسىنعا از كەلەدى. پولشا وتكىر كوماندا عوي. كەدەرگىنى بۇزىپ-جاراتىن ەكپىنى تاعى بار. ەڭ ءبىر بابىنا كەلگەن شاعى. قۇرامىندا كىل مىقتى. بىزدەر قالاي توتەپ بەرەمىز؟ توتەپ بەرەدى ەكەنبىز. پول­شا ەكى گول ۇزاپ شىققاندا بىلدىك. جىگىتتەر جاسىعان جوق. قايتا, قارسىلاسىنىڭ اپشىسىن قۋىردى. روبەرت لەۆاندوۆسكيدىڭ ءجۇي­كەسى توزدى. توزدىرعان ءبىزدىڭ ەلدوس اح­مەتوۆ. بايجانوۆ جىگىت ەكەن. باۋىرجان يس­لام­حاننىڭ دا ويىنى ءجۇردى. سەرگەي حيجنيچەنكو ادەمى اشىلدى. جەتكەن دوپ­تى قاق­پاعا بۇرادى. ءۇزى­لىسكە دەيىن دە شابۋىلدى ۇدەت­كەن ءبايسۇفينوۆ ءشا­كىرت­تەرى ەكىنشى تايمدا ەكى گول سوعىپ, تارازى باسىن تەڭەس­تىردى. ءبارىمىز قۋانىش قۇشا­عىندامىز. كورەرمەن دە, جان­كۇيەر دە. تىلشىلەر دە. ويىن سوڭىنداعى ءباسپاسوز ءماس­ليحاتى باستالار شاقتا مىناداي كورىنىس ورىن الدى. تالعات مارۋان ۇلى بەرى بەتتەگەندە بۇكىل ءتىلشى ءدۇر ەتىپ, ورىندارىنان تۇردى. الاقان قىزارعانشا قول شاپالاقتاپ, قوشامەت كورسەتتى. تالعاتقا قارايمىز. جىميىپ كۇلدى. سوسىن ەرنىن تىستەپ تۇرىپ قال­دى. جانارىنان تاعى ءبىر جاس دومالاپ كەلە جاتىر ەكەن. وتىردى دا اڭگىمەسىن باستادى. – كۋراج دەگەن بالە بار ەمەس پە. سونى ۇستاپ الدىق. جىبەرمەدىك. شىنىندا دا ەڭبەك جىگىتتەردىكى. وينادى. پولشانىڭ مىقتى ەكەنىن ءبىلدى. ءبىلدى دە وزدەرىنىڭ دە قولدارىنان بىردەڭە كەلە­تىنىن دالەل­دەدى. قازىر سويلەۋ قيىن سوعىپ وتىر. كەۋدەنى بىردەڭە تىرمالايدى. نە ەكە­نىن ۇقپادىم. ۇعىپ تۇردىق. ماقتانىش تا ادام كوڭىلىنە اسەر ەتەدى. وزىمەن ەمەس. ءوزى سەنىم ارتقان شاكىرتتەرىمەن ماقتانىپ تۇر­دى, مارۋان ۇلى. ماقتا­ناتىنداي بار ەدى. ازۋى التى قارىس قارسىلاستى تۇسادى. دۇنيە ءجۇزىنىڭ باسىلىمدارى «استاناداعى سەنساتسيا», دەپ ايدار تاعىپ, ماتچ تۋرالى جارىسا جازىپ جاتتى. ءبايسۇفينوۆتى زەرتتەپ, جەتى اتاسىنا جەتكەندەر بار. قىس­­قاسى, قازاق فۋتبولىنىڭ قايتا ورلەگەن كۇنى ەدى ول. پودگوريتساعا جول ءتۇستى. قازاقستان جەرگىلىكتى قۇراما­مەن كەزدەستى. ويسىراي ۇتىلدىق. ماتچ سوڭىنداعى ءباسپاسوز ماسليحاتىندا ءبىر توپ قازاق جۋرناليستەرى باس باپكەردى ورتاعا الدىق. – مەن ويىن الدىندا كوپ ويلاندىم. نە ىستەۋ كەرەك؟ چەرنوگوريا ءوز الاڭىندا ەشكىمگە دەس بەرمەيدى. بۇ­يىرسا, توعىزى قايتامىز. ونى جەتەمىز. ون ءبىرى كۇنى رۋمىنياعا قارسى ويناۋ كەرەك بولادى. سوسىن نەگىزشى ويىنشىلاردى كەلەسى كەزدەسۋگە الىپ قالۋدى ءجون كوردىم. الاڭعا شىققاندارعا وكپەم جوق. شامالارى كەلگەنشە وينادى. دەنە ءبىتىمى جانە قارا كۇشى جاعىنان قارسىلاس مىقتى بولدى. كۇشى­مىز جەتپەدى. اشۋ قىسىپ وتىر ەدى. ءبارىمىزدى. ەسىك­كە بەتتەپ بارا جاتقان تالعات باپكەر كە­نەت كەرى بۇرىلىپ, قاسىمىزعا كەل­دى. جەتكەن بەتتە قاپسىرا قۇشاقتاپ الدى. – ءبارىن تۇسىنەمىن. مەنىڭ دە وزەگىم ورتەنىپ بارادى. ابدەن باسىم قاتتى. بۇل ويىندا بارىمىزدى سالىپ, تاۋىسىپ الساق, ءوز الاڭىمىزدا تاۋىمىز شاعىلسا نە بولا­دى؟ جۇرت تۇسىنە مە؟ وي­ىن­­شىلاردىڭ, ساپالى وي­ىنشىلاردىڭ سانى تىم از بولىپ تۇر عوي. تاعى دا اي­تايىن, انادان تارتىپ, مىنادان سۇراپ تالايلاردى تارتىپ الۋعا مۇمكىندىك بار ەدى, بىراق ولار ءبىز كۇتكەن دەڭگەيدە دوپ تەبە الا ما؟ جۇرەكتەرىڭە جۇك تۇسىردىك, ءجۇي­كەلەرىڭە اسەر ەتتىك, الداي مىناعان سەنشى. بۇيىرسا, استانادا رۋمىنيادان ۇتىل­مايمىز. مەنىڭشە, سول ما­ڭىزدى. بۇرىلىپ, ەسىككە بەتتەدى. كوزىنەن تامشى جاس ءۇزىلىپتى. نەنىڭ جاسى ەكەنىن ۇعا الما­دىق. ەرتەسى تۇندە ەلگە جەتتىك. ونى كۇنى جاتتىعۋ بولدى. رۋمىنيا قۇراماسى ەرەۆاندا ارمەنيانى 5: 0 ەسە­بىمەن ۇتىپ, ايدارى­نان جەل ەسىپ كەلگەن. باس­پاسوز ءماسليحاتىندا ءاجۋا باسىم­دىق الدى. رۋمىن ءتىل­شىلەرى كريستوف داۋمنان سۇرايدى كەلىپ: «قازاقستان قاقپاسىنا نەشە گول سوعاسىزدار؟». «جە­ڭىسكە وڭاي جەتەتىنىڭىزدى ءبى­لە­مىز. بىراق سول گول سانىن ايتا الاسىز با؟». وسى ءمان­دەس ساۋالدار قارشا بورادى. داۋم دا ماقتاننان قاش­پايدى-اۋ. ك ۇلىپ وتىرىپ, جاۋاپ بەردى. قايتا-قايتا بەس گول سوعۋ وڭاي ەمەستىگىن العا تارتتى. ۇپاي­دان شاشاۋ شىعارمايتىنىن ايتتى. ءۇن­دە­مەدىك. تالعاتتى تىڭ­دادىق قوي. ءۇمىتىن ۇركى­تىپ ال­مايىق. كەلەسى كۇنى ماتچ ءوتتى. ويىنشىلاردى جاس بالالار جەتەكتەپ شىعادى عوي. تۇندە اۋا سۋىپ كەتە مە, بالا ءبىت­كەن جاۋراپ بارا جاتتى. ەندى ەكى ەلدىڭ ءانۇرانى وينالۋى ءتيىس. بالالار بۇرسەڭ قاعادى. سونى كورگەن سامات سماقوۆ جەيدەنىڭ ۇستىنەن كيگەن جەڭىل كۇرتەشەسىن شەشتى دە, ءوزىن جەتەكتەپ كەل­گەن بالانىڭ يىعىنا ىلە سالدى. كاپيتاننىڭ ءامى­رىن ەستىگەندەي وزگەلەرى دە جال­ما-جان بالالاردى قام­قورىنا الدى. «استانا-ارە­نانىڭ» ءىشى جىلىپ سالا بەردى. مۇنداي كوماندانى ۇتۋ مۇمكىن ەمەس قوي! مىڭ جەردەن رۋمىنيا بولساڭ دا. قايتا قازاقستاننىڭ شابۋىلى وتكىر ەكەن. اتتەڭ, ۇرىمتال تۇستا گول سوعا الام­دىق. كەشەگى كۇلكىگە تۇن­شىق­قان با, رۋمىنداردىڭ قۇتى قاشىپ, قورعانىستا ۋا­قىت وتكىزدى. بەس گول قايدا, ەسەپ اشۋدىڭ ءوزى مۇڭعا اينالدى. 0:0. ماچتان كەيىن ءبايسۇفينوۆتى تىڭدادىق. – تەڭ ءتۇسۋ دە جەتىستىك شى­عار. بىراق جەڭىسكە جاقىن تۇردىق. ناتيجە كوڭىلدەن شىقتى دەمەس ەدىم. اي بۇرىن جولىقتىق. الدەبىر شارۋامەن فەدەرا­تسياعا بارعاندا. عاني قاي­نازاروۆ بار, نۇركەن ۇشەۋى ۇلكەن ۇستەلگە ءۇش بۇرى­شى­نان ءتونىپ تۇر ەكەن. قو­بى­راعان قاعاز. قالام باس باپكەر­دىڭ قولىندا. ۇلكەن جوسپار جاسال­عانى بايقا­لادى. تاڭدالعان تاكتيكا ما, ويىن­شىلار ءتىزىمى مە. الدەبىر زەرتتەۋ­لەردىڭ ءناتي­جەسىن دە كوز شالدى. – جاقسىلاپ ءبىر سويلەسۋ كەرەك ەدى. سۇحبات الىپ. – ءبىز دايىنبىز عوي. قازىر ۇشەۋمىز وسىندامىز. ۇلتتىق قۇرامانىڭ بولا­شاعى عوي. جاقسى جوسپار جاسادىق. دامۋ جولى. كو­ماندانى كوك­تەمدە جيناي­­مىز. جىگىت­­تەر قازىر وقۋ-جاتتىعۋ جيىن­­­دا­­رىندا ءجۇر. مالىمەت الىپ وتىر­­م­ىز. بىل­تىرعى ولقى­لىق­تاردى انىق­تادىق. ەندى ءبىر ساتى كوتەرىلۋىمىز كەرەك قوي. – بارەكەلدى! تەك العا سامعاڭىزدار. – ورتاق شارۋا, ءتىلشى­لەر دە سىرت قالماۋى ءتيىس. ويىندى سىزدەر تالداسا­ڭىزدار, قاتەلىكتەردى كورسەتۋ كەرەك. سوندا وسەمىز. – تۇسىندىك, تالعاتجان, ۇنەمى نازاردا ۇستايمىز. تالعاتتان تىزگىن كەتىپتى. قازاقستان قۇراماسىن ەندى الەك­ساندر بوروديۋك جات­تى­ق­­تىراتىن بولدى. ءبىر جىل بويى ۇلتتىق قۇرامادا جۇمىس ىستەگەن, كومان­داعا وزىنە رەڭ بەرگەن, وزىندىك تالاپ قويعان تالعات مارۋان­ ۇلى ءۇش ءجۇز كۇن­نىڭ ىشىندە كەمى ءۇش جىلعا تاتيتىن ءناتي­جە كورسەتتى. ءبارى ەستە. اۋەلى ءوزىمىز ءسىڭى­رىپ الايىق. ات­قارعان شارۋاسىن سونان سوڭ تالدارمىز. امانگەلدى سەيىتحانوۆ, جۋرناليست استانا
سوڭعى جاڭالىقتار