دانا حالىقتىڭ دارقاندىعى

تاتيانا يۆانوۆنانىڭ اتا-اناسى قازاق جەرىنە تىڭ كوتەرۋ جىلدارى كەلگەن ەكەن. جاستار وسىندا باس قوسىپ, قازاق حالقىنا دا باۋىر باسادى. ول كەزدە دە وڭاي بولعان جوق, ۇشى-قيىرسىز دالادا ماڭدايى كۇنقاقتى بولىپ ەڭبەك ەتتى. اتا-اناسىن وسى ۇلان دالادا ۇستاپ قالعان قازاق حالقىنىڭ باۋىرمالدىعى, قوناقجايلىلىعى, دوس دەگەندە «جالعىز اتىن بەرىپ, جۇگەن ۇستاپ قالاتىن» مارتتىگى ەدى. قوستاناي توڭىرەگى, ونىڭ ىشىندە ءوز­دە­رىنە قۇت مەكەن بولىپ قالعان جىتىقارا جە­­رىندە وزدەرى سەكىلدى كوپ ۇلتتىڭ وكىلدەرى تۇر­­دى. بارلىعى دا كەڭقولتىق قازاق حال­قىنىڭ مەيىرىم-شۋاعىنا بولەنىپ كەلەدى. تاتيانا وسى جەردە تۋىپ-ءوستى, وتباسىن قۇردى, ءبىلىم الدى. قازىر ءبىر ەمەس, ەكى جوعارى ءبىلىمى بار. جىتىقارا قالاسىنىڭ ىرگەسىندەگى پريگورودنىي مەكتەبىندە ديرەكتوردىڭ وقۋ-تاربيە ءىسى جونىندەگى ورىنباسارى بولىپ قىزمەت ىستەيدى. اۋىل بالالارىنىڭ ساپالى ءبىلىم الۋى ءۇشىن ءبىلىمىن دە, بىلىگىن دە سارپ ەتەدى. تاتيانا يۆانوۆنانىڭ ۋكراينا جەرىندە تۋعان-تۋىستارى, اعايىندارى بار. بىراق ولارمەن حات-حابار بولماسا, بارىس-كەلىس باياعىدا ازايعان. – بۇگىن مەن ەڭ الدىمەن قازاق جەرى ءۇشىن, قازاق جەرىندە قالىپتاسقان تاع­دى­رىم ءۇشىن, ەلباسىنىڭ بەيبىت ساياساتى ءۇشىن العىس ايتامىن! ءبىز «بۇگىن نە بولىپ قالادى, ەرتەڭگى كۇنىم نە بولادى؟» دەپ الاڭ­داماي, بەيبىت ومىرگە ۇيرەنگەنبىز. مەنىڭ اعايىندارىم ۋكرايناداعى قاق­تى­عىسقان, اڭدىسقان ومىردە تۇرىپ جا­تىر. تىنىشتىق بولماعان سوڭ, تۇر­مىس­تا­رى دا ونشا ەمەس, كەدەيشىلىك جايلاعان, – دەيدى تاتيانا يۆانوۆنا. قازاقستاندا وزگە ۇلت وكىلدەرىنىڭ ءتىلىن, ءداستۇرىن ۇمىتپاۋىنا, قايتا ولاردى دا­مى­­تۋعا بار مۇمكىندىك جاسالىپ وتىر. بۇل قۇرعاق ساياسات ەمەس, ءومىردىڭ شىنايى كو­رى­نىسى ەكەنىن تاتيانا ءوز تاجىريبەسىنەن ءبى­لەدى. ول جىتىقاراداعى ۋكراين ۇلتتىق-ءما­دەني ورتالىعىنىڭ جەتەكشىسى. ولار جا­قىندا عانا قالادا ۋكراين ءداستۇرى مەن ءما­دەنيەتىنىڭ مۋزەيىن اشتى. تاتيانانىڭ قىزى الەكساندرا قازىر قوستاناي قالاسىندا ۋنيۆەرسيتەتتە وقي­دى. قازاق ءتىلىن كادىمگىدەي مەڭگەرگەن. قى­زى­نىڭ جەتىستىگىن تاتيانا دا ماقتانىش ەتەدى. – قازاقتاردا «باتامەنەن ەل كوگەرەدى», «جاقسى ءسوز – جارىم ىرىس» دەگەن ناقىل ءسوز بار. بۇل حالىقتىڭ دانالىعى كەرەمەت قوي. باتانىڭ ءوزى تەك تىلەك ەمەس, ادامدار­دى جاقسىلىققا باعىتتاپ وتىراتىن ءتار­بيە كوزى. دوستارىمىز, كورشىلەرىمىز بار, ارالاسىپ-قۇرالاسىپ جاتامىز, قازاق­تار­دىڭ وسى داستۇرىنە باسىمدى يەمىن. قى­زىمنىڭ قازاق ءتىلىن ەركىن مەڭگەرگەنىنە قۋا­نامىن, ويتكەنى, حالىقتىڭ باتاسىن, ءۇل­­كەندەردىڭ العىسىن شىنايى تۇسىنەتىن بو­لادى, جۇرەكپەن سەزىنەدى. مەن ءوز قىزىما دا, مەكتەپتەگى وقۋشىلارىما دا اتا-بابا الدىندا كەشىرىم سۇراپ ءجۇرۋدى ۇيرەتەمىن, – دەدى تاتيانا كوشەليۋك. ءنازيرا جارىمبەتوۆا, «ەگەمەن قازاقستان» قوستاناي وبلىسى, جىتىقارا قالاسى