جاقسى ءسوز – جارىم ىرىس

قازىرگى زاماندا جۇكتى ايەل­دەر ۋلترادىبىستىق زەرتتەۋ اپپاراتى ارقىلى ىشتەگى ءسابيىنىڭ جاي-كۇيىن الدىن الا ءبىلىپ وتى­راتىن بولدى. تەحنيكا مەن تەحنولوگيا دامىعان زاماننىڭ ءبىر جەتىستىگى وسى. ەلى­مىزدىڭ قاي-قاي جەرىندە بولماسىن جۇكتى كەلىنشەك ءوزى تىركەلگەن ەمحانا ارقىلى مىندەتتى تۇردە ەكى رەت ۋلرا­دى­بىستىق زەرتتەۋدەن وتەدى. ءوزى تولقىپ, قورقىپ جۇرگەندە «ءبارى جاقسى» دەسە, توبەسى كوككە جەتەردەي قۋا­نىپ, ال ب ۇلىڭعىر جايت­تى ەستىگەندە جىلاپ, مازاڭ كۇيگە تۇسەتىن كەلىنشەكتەردى كوزىمىز كو­رىپ ءجۇر. مىسالمەن ءسوي­لەيىك. جۋىردا پاۆلودار وبلىسى, ولەڭ­تى اۋدانىنىڭ, بوزتال اۋىلىندا تۇراتىن تانىس كەلىنشەكتى جۇك­تىلىكتىڭ ءتورتىنشى ايىنا اياق باس­قاندا اۋداندىق ەمحاناداعى گينەكولوگ: «ىشىڭدەگى بالانى ال­دىر, ۋدز قورىتىندىسى ناشار شىقتى. تەز استاناعا جونەل»-دەپ تىعىرىققا تىرەگەن كورىنەدى. ول قايىنسىڭلىسىن ەرتىپ, سول كۇننىڭ ەرتەسىنە-اق ءبىزدىڭ ۇيگە كەلدى. ءوزى جىلاپ وتىر. «ەكى با­لام­نىڭ كىشكەنتاي ەكەنىن ءوز­دەرىڭ بىلەسىڭدەر عوي. ادام بول­مايتىن بولسا الدىرىپ-اق تاس­تايىن. ەرتەڭ ومىرگە دەنى ساۋ بوپ كەلمەسە مەنى كىنالاپ ءجۇ­رەر» – دەپ قويادى. جولداسىم ەكەۋمىز وعان باسۋ ايتتىق. «ۋدز قورى­تىن­دىسى ناشار ەكەن دەپ ادام بوپ قالعان بالانى الدىرىپ تاستاۋعا بولا ما ەكەن؟ – دەدىم مەن. – ەڭ دۇرىسى, وسىندا قايتا­دان ۋدز-گە ءتۇسىپ كور». سويتسەك, اۋداندىق ۋدز قورىتىندىسىن ەمحانا گينەكولوگى كەلىنشەكتىڭ قولىنا بەرمەگەن. اقىلى ەمدەۋ مەكەمەسىنە بارىپ بالانى الدىر­تاسىڭ دەپ استاناعا سىلتەپ جىبەرىپتى. سونىمەن مەن ول كەلىنشەكتى الىپ «رەسپۋبليكالىق عىلىمي-زەرتتەۋ ورتالىعى» اۋرۋحاناسىنا باردىم. قايتادان ۋدز-گە ءتۇسىرت­تىم. «14 اپتالىق جۇكتىلىك. جاقسى دامىپ كەلە جاتىر» دەگەن قورى­تىن­دىنى قولىمىزعا ۇستاتتى. ونىڭ الدىنداعى قورىتىندىدان جۇرەگى شايلىققان كەلىنشەك: «اياق-قولى ءبۇتىن بە, جۇرەگى جاقسى سوعا ما؟» – دەپ قايتا-قايتا سۇراپ قويادى. «ءبارى جاقسى» دەگەن جال­عىز اۋىز سوزگە كوڭىل توعايتىپ, سول جەردەگى گينەكولوگتاردىڭ ءبىرى­نىڭ قابىلداۋىندا بولدىق. ول كىسى دە ءبىزدىڭ كوڭىلىمىزدى ورنىنا ءتۇسىرىپ, ءارى 12 اپتادان اسىپ كەتكەن بالانى الدىرۋعا بولماي­تى­نىن, الدىرسا, ول كەلىنشەكتىڭ دەنساۋلىعىنا كەرى اسەرىن تيگىزەرىن ايتىپ ءبىزدى شىعارىپ سالدى. بۇل ءبىر مىسال. مۇنداي مى­سال­دار جەتكىلىكتى. وسىعان ۇقساس جايتتار ءوزىمىز جاقىن ارالا­ساتىن, ۇيگە كەلىپ-كەتىپ جۇرگەن تالاي كەلىنشەكتىڭ باسىنان ءوتتى. ونىڭ ءبارىن تىزبەلەپ جاتۋ مىندەت ەمەس. ءبىر عانا نارسەگە باسا كوڭىل اۋدار­عىم كەلەدى. ءبىز تىكباقاي حا­لىق ەمە­سپىز. تۇيمەدەيدەن تۇيە­دەي ءنار­سە شىعارۋ دا ءبىزدىڭ تابي­عا­تىمىزعا جات. ونىڭ ۇستىنە ەجەل­دەن-اق, جۇكتى كەلىنشەكتەردى اجەلەرىمىز, اپالارىمىز ايالاپ, كوڭىلىنە تيەتىن ءسوز ايتپاي, اۋىر نارسە كوتەرتپەي, ءتىل-كوزدەن ساق­تاپ وتىراتىن بولعان. سەبەبى, ول اللانىڭ اماناتىن, ۇلتتىڭ بو­لا­شاعىن كوتەرىپ ءجۇر دەپ ءتۇ­سىنەتىن. ءتىپتى, ولار بوساناتىن كەزدە ەر ادامداردى جولاتپاي­تىن بولعان. ويتكەنى, ەر ادامنان قىسىلعان كەلىنشەك بوسانا الماي قينالادى ەكەن. ءبىز بۇل جاعدايلاردى كىتاپتان وقىپ بىلدىك. وسى سالت قازىر دە جو­عا­لىپ كەتە قويعان جوق. ءجون بىلەتىن, جول بىلەتىن اپالارىمىز بەن جەڭ­گە­لەرىمىز وسى سالتتى ءوزى دە ۇستاپ, ودان كور­گەندى ءبىز دە كوڭىل­گە توقىپ ءجۇر­مىز. ال ەندى, دەنساۋلىق ساق­تاۋ مەكەمەلەرىندەگى الگىندەي جاعداي­لار كوڭىلى­مىزگە قاتتى قاياۋ سالا­دى. بىرەۋ­دىڭ ۇكى­لە­گەن ءۇمىتىن كەسۋ تابيعي مىنەز-قۇلقىمىزدىڭ بۇ­زىل­عانى دەپ تۇسىنەمىن. ساپ-ساۋ بالانى «ال­دى­رتىپ تاستا» دەۋ ونىڭ اتا-اناسىن قانشالىقتى جارالاي­تىنى ءوز الدىنا, ءبىراز كەلىنشەكتەرگە «بالاڭنىڭ ميىندا ىسىك بار, بۇيرەگىندە سارىسۋ تولىپ تۇر, ءبىر اياعى قىسقا» دەگەن سۇم­دىق­تار دا ايتىلىپ جاتىر. ەلىمىزدەگى ۋدز-لەر جۇمىس ىستەپ تۇر­عاندا تىكباقاي, سازبەت ءدارى­گەر­لەردىڭ اۋزىمەن وندايدىڭ تا­لايى ايتىلاتىنىنا كۇمانىمىز جوق. ادامگەرشىلىكتىڭ قاراپا­يىم قا­زاقى قاعيدالارىن بىلمەيتىن ءدارى­گەرلەردىڭ ۇلتقا كەسىرىن تيگىزەتىنى عانا جانىمدى اۋىرتادى. ايگۇل سەيىلوۆا.