ەل قادىرىن, جەر قادىرىن بىلگەن «قۇل» (ۇل دەپ ۇعايىق) باقىتتى. ءوزى كوزى, كوزى ءوزى بولىپ جۇرگەن پەندەلەر دە بولادى. ءتاڭىرىمنىڭ ەكى قول, ەكى كوز – جۇپتاستىرىپ جاراتۋىنىڭ ءتۇپ تامىرىندا, تۇسىنگەنگە, بويلاي بىلگەنگە كەرەمەت استار جاتقانى انىق. ءبارىن اقىلعا جەڭدىرگەن بابالارىمىز كۇماندى جەردە ءسوزىن استارلاپ ايتىپ, اسپانداپ تۇرعاننىڭ اياعىن جەرگە تيگىزگەن, شالىقتاعان كوڭىلىن, شادىرايعان كوزىن ساباسىنا تۇسىرگەن.
ءيا, از كۇن جىلتىراعانمەن ارتىنان ءارى كەتەتىن كيىمنىڭ دە استارى مەن ءادىبى بولاتىنىن ۇعۋعا ۇمتىلعان ءجون سەكىلدى. ۇقپاساڭ, «اتتەڭ, ءومىر-اي!» بولماي قويمايتىنىن, ونىڭ دا جۇمباعىن بابالارىمىز استارلى سوزگە سىيعىزعان. قادىرىنە جەتپەسەڭ, «اتتەڭ, ءومىر!» – بىردە ويداي, بىردە ويباي ەكەنىن ايتىپ, «دۇنيە ءبىر كۇن وڭدا, ءبىر كۇن سولدا, ۇنەمى دۇنيە, شىركىن, تۇرماس قولدا» دەگەن.
وسى دۇنيە دۇرمەگى قازاقتى بىردە ورگە, بىردە ىلديعا تارتىپ, تاعدىردىڭ تالاي تار, كەڭ جول سوراپتارىن كورسەتتى. ءبۇتىن بولمىسى ءب ۇلىنىپ, ءبۇتىن جەرى ءبولىنىپ, ءبۇتىن جۇرت جارىلىپ, دارقان كوڭىل كەيدە تارىلىپ, اۋمالى-توكپەلى ءداۋىر ارتتا قالىپ, تاۋبە قۇرىپ كەتپەي, بۇگىنگە جەتتى. ءبۇتىن جەرى بولىنگەندە – اراسىنا الاباعان تارتىلدى. ءبۇتىن جۇرت جارىلعاندا: قونىسىنا قاراي تامىرى ءبىر, باتاسى ورتاق, ەنشىسى بولىنە قويماعان اتالاستار دا ءبىرى الگى الاباعاننىڭ ارعى جاعىندا, ەكىنشىسى سول الاباعاننىڭ بەرگى جاعىندا قالىپ قويدى. الاباعاننىڭ ارعى جاعىنداعىنىڭ العاشقى كەزدەگى ءۋاجى – ءوز كىندىك جۇرتىمدا وتىرمىن, جەتى اتام جەرلەنگەن قۇت مەكەن وسى دەپ توعايىپ ءجۇردى. بەرگى بەتتەگىنىڭ العاشقى تۇستا قانداستارىنىڭ ارعى بەتتە قالىپ قويعانى ەسكە تۇسكەندە, بۇل قالاي بولدى دەپ, كوڭىلى الاڭ, ءىشى الەم-جالەم كۇي كەشكەن. بىراق ۇستەمدىگىن جۇرگىزگەندەرگە ەكەۋى دە: «ءبىر كىسىنىڭ بالاسىن ەكىگە جارعان – بۇل نەتكەن باسسىزدىق؟», دەپ دوق كورسەتە الماعان. بارىپ كەلىپ تۇرارمىز, قازاق ەلى دەيتىن جۇرتتىڭ جۇرتىندا وتىرمىز عوي دەسكەن.
ءبىر حالىقتى وسىلايشا ەكىگە جارۋدىڭ زاردابىن قازاق كەيىن تارتۋداي تارتتى (قاق جارىلعان ەلدەردىڭ حال-جايىن قازىر دە كورىپ وتىرمىز عوي). ز ۇلىم كۇشتەردىڭ تەپكىسى الگى الاباعاندى بۇزىپ ارى-بەرى شۇبىرۋعا ءماجبۇر ەتكەن كەزى دە از بولمادى. سول تۇستاعى تارتقان ازاپ, كورگەن قاسىرەتتەر ەسكە تۇسسە, قازىر توبە شاشىڭدى تىك تۇرعىزادى. قىزىلدار مەن اقتار تىرەسكەندە قىلداي قىرقىلىپ, ۇركىنشىلىك دەگەن ۇرەيدىڭ قۇشاعىندا قالدى. شابىلدى, سابىلدى. سۇم ساياسات كەيىن اعايىنداردى الاكوزدەستىردى. ءبىرى ادال, ەكىنشىسى ساتقىن اتاندى... وسىنداي تەك تامىرى ءبىر حالىقتى اتىستىرىپ, شابىستىرىپ, الاتايداي ب ۇلىندىرگەن قيىن كۇندەردى قۇردىمعا جىبەرىپ, قۇل-قۇتان ەمەس, جىگەرلى جۇرتتىڭ, تەكتى ۇلتتىڭ ۇرپاعى ەكەنىن ازاتتىق, تاۋەلسىزدىك ايداي الەمگە تانىتتى. بوداندىقتىڭ تۋىن كوتەرىپ, بوپسالاپ جۇرگەندەردىڭ قارا نيەتى تابانعا باسىلىپ, جەرى كەتكەنمەن, ءتۇبى ءبىر ەلدىڭ ۇلانى سول تاۋەلسىزدىكتىڭ ارقاسىندا اتا-بابالارى مۇرا ەتىپ قالدىرعان كيەلى توپىراقتا باسىن قوسىپ, باعىن اشىپ, جالعاندىقتى اقيقات جەڭىپ – جەر ءجۇزىنىڭ مەملەكەتتەرى قازاقتىڭ دا قابىرعالى ەل ەكەنىن تانىپ-ءبىلدى.
وسى تۇسىنىكتىڭ ادەمى كورىنىسىنە, حالقىم, قاسيەتتى جەرىم دەپ وزەكجاردى وتكىر ءسوزىن العا تارتقان ءبىر ازاماتپەن – جاقىندا ۇلت ۇيىتقىسى سانالاتىن وڭتۇستىكتە, جان مەن تانىڭە سۋى شيپا سارىاعاش شيپاجايىنا بارعاندا تانىسىپ, ونىڭ شىن نيەتىنە كۋا بولدىق. ۇزىن بويلى, دەمبەلشە كەلگەن, مۇرىندى, دوڭەس ماڭداي, ەلۋدەن ەندى اسقان جىگىت اعاسى ءوزىن: «وكسي سارىاعاش» ەمدىك ساۋىقتىرۋ كەشەنىنىڭ باس دارىگەرى قۇربانالى تۇرعانبەك ۇلى», دەپ تانىستىردى. سىپايى, كىسىلىگى دە, كىشىلىگى دە بۇكپەسىز كورىنىپ تۇر. «تاشكەنت وبلىسى, تومەنگى شىرشىق اۋدانى, تاساۋىل ەلدى مەكەنىندە, ۇستازدار وتباسىندا ومىرگە كەلدىم», دەدى. ءسوز اراسىندا: «وتانىنا ورالعان قانداستارمىز!» دەگەندى قوسىپ قويدى.
بۇل ازامات تۋرالى نەگە قالام تەربەپ وتىرمىز دەگەنگە كەلسەك, ونىڭ ارعى جاعىندا قۇربانالىنىڭ ۇلتتى ءسۇيۋ ۇلگىسى, ەڭبەك ەتۋ ءتاسىلى, مەنمەندىگى كەم مىنەزى, اتا-اناعا, باۋىرعا, ۇرپاققا ادالدىعى – ەڭ باستىسى دارىگەرلىك ماماندىقتى رۋحاني سالامەن ۇشتاستىرۋى, ولەڭ جازاتىنى, اڭگىمە جانرىن قاۋزايتىنى جاتىر ەدى. ءتورت ۇل, ءتورت قىزدى دۇنيەگە اكەلىپ, قاتارعا قوسقان اكەسى تۇرعانبەك پەن اناسى زەينەپ تۋرالى ايتقاندا, بالانىڭ اتا-اناعا دەگەن ءبىر جىلى ءىلتيپاتى شۋاق شاشقانداي كۇي كەشتىرەدى. ولاردىڭ 40 جىل بويى قازاقتىڭ ۇل-قىزىنا ساباق بەرىپ, تاربيەلەگەنىن, ءار شاكىرتتى ۇلتتىق ۇلگىدەن الىستاتپاي, رۋحاني قۇندىلىقتى سانالارىنا سىڭىرگەنىن العا تارتقاندا كوڭىل كونشىدى. قۇربانالى اتا-اناسىنىڭ: «سەگىز بالاسىنا سەندەر قازاقسىڭدار, قازاق ەكەندىكتەرىڭدى ۇمىتۋعا ءتيىستى ەمەسسىڭدەر!», دەپ ءار كۇنى ايتىپ وتىراتىنىن دا جەتكىزدى.
التى جاسىندا مەكتەپكە بارىپ, قازاق سىنىبىن ۇزدىك بىتىرگەن 16 جاستاعى العىر بالاڭ جىگىت تاشكەنت مەملەكەتتىك مەديتسينا ينستيتۋتىنىڭ ەمدەۋ فاكۋلتەتىنە ورىس, وزبەك تىلىنەن ەمتيحان تاپسىرىپ ستۋدەنت اتانادى. ستۋدەنتتىك بيلەتتى وقۋ ورنىنىڭ رەكتورى, اكادەميك ۋكتام اريپوۆ تاپسىرىپ تۇرىپ: «قازاق مەكتەبىن بىتىرسە دە, جوعارى وقۋ ورنىنا ءتۇسۋ ەمتيحانىن ورىس ءتىلى مەن وزبەك تىلىندە ىركىلمەي تاپسىرىپ, تالانتىن تانىتقان قۇربانالى ءبىزدىڭ ەڭ جاس ستۋدەنت اتانىپ وتىر. وسىنداي ۇلدى تاربيەلەگەن اتا-اناسىنا, ۇستازدارىنا راحمەتىم شەكسىز!», دەپ فاكۋلتەت دەكانى, پروفەسسور ق.ناجمۋتدينوۆكە: «گيپپوكرات انتىنا ادال بولاتىن مىنا ستۋدەنتكە ءار كەز قامقورلىق كورسەت», دەپتى.
«مەن سول اكادەميك اريپوۆ ۇستازىما ءومىر بويى قارىزدار ەكەنىمدى ايتۋعا ءتيىستىمىن, – دەگەن ول, – قاشاندا جاقسىلاردىڭ ءجونى بولەك قوي, اتا-انامنان كەيىن سول جاقسىلاردىڭ, ارداقتىلاردىڭ شاراپاتىن كوپ كوردىم, تەرەڭ ءبىلىم الدىم. ءار حالىقتىڭ وزىنە ءتان قادىرلى قاسيەتتەرى بولادى. مەن ءوز حالقىمنىڭ كەڭدىگىن, وزگە ۇلتتارعا جايلىلىعىن, قوناق كۇتۋىن, ادالدىعىن ىشتەي ماقتان ەتىپ جۇرەتىن ەدىم. ونى ستۋدەنت كەزىمىزدە وزگە ۇلت وكىلدەرىنە دە كورسەتە الدىق. مەديتسينا ينستيتۋتىندا وقىپ, كەيىن جۇمىسقا ارالاسقاندا قازاق جاستارى ءجيى جينالتىن ەدىك. ءبىر-ءبىرىمىزدى دەمەپ جۇرەتىنبىز. وعان باسقا ۇلت باۋىرلاستاردىڭ جىگىتتەرى مەن قىزدارى قىزىعا قاراپ, ورتامىزدا بولۋعا قۇشتارلىق تانىتاتىن. ءبىر وزبەك كۋرستاسىمنىڭ ايتقان جىلى ءسوزى ءالى كۇنگە دەيىن كوڭىلىمنەن وشكەن جوق. ول بىردە: «ماعان قازاقتار ءسابي كوڭىل سياقتى كورىنەدى. اڭقاۋلىقتارى دا بار. كەيدە الداساڭ, سەنە سالادى. دارقان قاسيەتى, قولدا بارىن وزگەمەن بولىسۋگە دايىن تۇراتىن نيەتى وزگەلەردە كوپ كەزدەسە بەرمەيدى», دەيتىن. مەن ونىڭ سول ءسوزىن ەستىگەندە مارقايىپ قالاتىنمىن. سەبەبى, تاشكەنتتە دۇنيە ەسىگىن اشىپ, سوندا وسكەنمەن, اكە-شەشەمنىڭ تالابىنا قاراي, ۇلتتىق مىنەزىم, ءتىلىم قالىبىندا ساقتالعان. شىنىندا اقكوڭىلدىكتەن قينالىپ قالعان تۇستارىم دا كەزدەسەتىن. ايتسە دە اللا دەمەپ اققا قۇداي جاق بولىپ جاتاتىن», دەپ اعىنان جارىلادى. قۇربانالى ارتىنان: «ءبىر نارسەنى ايتپاۋعا لاجىم جوق, وزبەك ەلىندە قايتىس بولعان ادامنىڭ ۇيىندە شاي قايناتىلىپ, قازان كوتەرىلمەيدى. بارلىق قاجەت ءىستى, قوناقتى دا تۋىستار, كورشىلەر الىپ كەتەدى. وزدەرىن دە تاماقپەن قامتاماسىز ەتەدى. جەتىسىن تاراتقاننان كەيىن عانا تاماق بەرىلە باستايدى. ونىڭ ءوزى اعىل-تەگىل ەمەس, ۇنەمدى بولادى. بىزدە جاقىنىنان ايىرىلعاندار كوزىنىڭ جاسىن كول ەتىپ جىلاپ جاتسا, كوڭىل ايتا كەلگەندەر جانازا وقىلماي جاتىپ, جايىلعان داستارقان باسىندا كوسىلە اڭگىمە ايتىپ, اس ءىشىپ وتىرادى. بۇل جاقسى ما, جامان با, ول جاعىن مەن ايتا المايمىن. تەك مەنى تولعاندىراتىنى اعىل-تەگىل داستارقان بارعا ءجون, جاعدايى جوق وتباسىلارعا اۋىر ءتيىپ جۇرمەي مە؟ وسىنىڭ دا ءبىر ءتيىمدى جولىن ويلاستىرسا قايتەر ەدى؟ مۇنى ايتىپ وتىرعانىم, كورشى ەلدە بۇل ءبىر جۇيەگە تۇسىرىلگەن. وسى وزگەدەن بۇرىن ءدىن قىزمەتكەرلەرىن, يماندى يمامداردى ويلاندىرسا, قانە. بۇل پىكىرلەردى جۇرتىم اقىل ايتۋ ەمەس, اقىلداسار ءىس دەپ قابىلداسا ەكەن. وزگەنىكىن ءتۇپ كوتەرە الماساق تا, كەي تۇسىن ىلىككە ىلسەك ۇتىلمايتىن سەكىلدىمىز», دەگەن ءۋاجىن دە بۇگىپ قالمادى.
قوعام وزگەرىپ, زامان تالابى كۇشەيگەندە بۇرىنعى العان ءبىلىمدى قايتسەم جەتىلدىرەم دەپ تالپىنىپتى. ءساتى ءتۇسىپ بىرنەشە عاسىرلىق تاريحى بار ەستونياداعى كونە وقۋ ورنى, ىرگەسى 1632 جىلى قالانعان, ۇلى ن.ي.پيروگوۆ وقىعان, قىزمەت ەتكەن تارتۋ ۋنيۆەرسيتەتىندە ءبىلىم جەتىلدىرۋگە جول اشىلادى. قازاق ازاماتىنىڭ وعان قول جەتكىزۋى وڭاي بولماعانى بەلگىلى. تاجىريبەدەن ءوتىپ, ەمدەۋدىڭ ءتيىمدى تۇرلەرىن ۇيرەنىپ, جاڭا تەحنيكا مەن تەحنولوگيانىڭ وزەگىن مەڭگەرىپ, جوعارى ساناتتى دارىگەر اتانىپ ورالادى.
كىندىك قانى تامعان جەر دە قىمبات. ونى قيىپ كەتۋ دە وڭاي ەمەس. بىراق كوك تۋىن كوتەرىپ, ەلدىگىن الەمگە تانىتقان الا باعاننىڭ ارعى جاعىنداعى وتانىنا ورالۋ جايى ەسىنە تۇسكەندە تولقيتىن. ءبىر كەزدەگى باۋىر ەلدەر شەكارالاس مەملەكەتتەر اتاندى. كەلىپ-كەتىپ جۇرەدى. ايتسە دە ۇل-قىزىنىڭ ەرتەڭىن ويلايدى. اقىرى ءوز اتاجۇرتىنا كەلسەم دەگەن نيەتىنە بەرىك تابان تىرەيدى. نيەتىنە جەتىپ, سوڭعى 8 جىلدان بەرى, الدا ايتقانىمىزداي «وكسي سارىاعاش» ساناتوريىندە باس دارىگەر بولىپ قىزمەت اتقارىپ كەلەدى. ول اڭگىمە ۇستىندە وزبەك اعايىنداردىڭ كوپ جاقسى قاسيەتتەرىن ەسكە ءتۇسىردى. «ولار وتە ەڭبەكقور. جاستاردىڭ ۇلكەندەرگە دەگەن قۇرمەتى ەرەكشە, الدىن قيىپ وتپەيدى. اقشا ۇنەمدەۋ, ونى ادال تابۋ ءۇشىن جۇمىستىڭ قاي تۇرىنە دە بەل شەشىپ كىرىسىپ كەتەدى. تاپقان تيىندى ۇنەمدى پايدالانۋ, ۇلتىنا, تىلىنە دەگەن ادالدىق, ۋاقىتتى باعالاي ءبىلۋ, كوڭىل كۇيىڭنىڭ قالاي بولعانىنا قاراماستان ادامدارمەن جىلى جۇزدەسۋگە ۇمتىلۋ – وسىلاي جالعاسا بەرەدى. كىمنىڭ دە بولسا سىنى مەن ءمىنى بولماي قويمايدى عوي», دەپ قاتار جاتقان جۇرتتىڭ جاقسىسىن العا تارتىپ, «وزبەكتەردە «ءانديشا» دەگەن ءسوز بار, ول تەك جاپون تىلىنە عانا اۋدارىلاتىن كورىنەدى. باسقا تىلدەردە ول ءسوز جوق ەكەن دەيدى. قازاقشا بالاماسىنا كەلسەك, ۇلكەندى سىيلاۋ, ارداقتى ادامدى قادىرلەۋ, ۇلتتىڭ الدىندا كىشىلىگىڭ مەن كىسىلىگىڭدى كورسەتىپ ءجۇرۋ. جۇيەلى تىرلىكتى قولداپ, ۇلكەنگە ءتىل قايتارماۋ, تاعى باسقا اسىل قاسيەتتەردى ۇقتىرادى. وزبەكتەر اكە-شەشەسى بىلاي تۇرسىن, بالا, كەلىنىن, ءتىپتى, نەمەرەلەرىن دە سەن دەمەيدى ءسىز دەپ سويلەيدى جانە ءبارى دە تىلدەرىنە, دىلدەرىنە, دىندەرىنە, ۇلتتىق سالتتارىنا وتە بەرىك. الا تاقياسىن كەڭەستىك كەزەڭدە كرەملدىڭ سارايىندا شەشپەي وتىراتىن. قازىر حالىقتىق ءداستۇردى جان-جاقتى دامىتۋ ۇستىندە. بالالار باقشاسىنىڭ ءبارى مەملەكەت تىلىندە, ءبىز سەكىلدى باسقا ۇلت وكىلدەرى وزبەك ءتىلىن ۇيرەنسىن دەپ, بالالارىن وزبەك باقشاسىنا بەرەدى», دەيدى.
ەلىنە كەلىپ, ەڭبەك ەتىپ جاتقان ازامات دارىگەرلىك قىزمەتىن شىعارماشىلىققا دا ۇشتاستىرۋ ۇستىندە ەكەن. «مۇنداي ۇلگى الەم مادەنيەتىندە دە, قازاق ادەبيەتىندە دە بار. ورىس سۋرەتكەرى ا.چەحوۆ, قازاق قالامگەرى ز.شاشكين, تانىمدىق دۇنيەلەر جازعان ە.ورازاقوۆ جانە س.عابباسوۆ, ە.قويباعاروۆ, تاعى باسقالار ماماندىقتارى بويىنشا دارىگەر. مەن دە سول الدىڭعى تولقىن اعالاردىڭ جولىنا قارعادايىمنان تۇسسەم دەگەن ارماندا بولدىم. كەيىن ءوزىم ءۇشىن دەپ جازعاندارىممەن تانىسقان ۇلت زيالىسى, وزبەكستانداعى قازاق اقىن-جازۋشىلارىنىڭ ۇيىتقىسى, ءوزى سەكىلدى ايتىسكەر قاتيمولدا بەردىعاليۆپەن ءسوز سايىسىندا: «ماقتانىش ەتەتۇعىن تولە بابام, جاتىر عوي تاشكەنىمنىڭ يەسى بوپ», دەپ جىر نوسەرىن توككەن مەكەمباي وماروۆ وقىپ كورىپ, ويىما وت, بويىما قۋات بەردى. «كوڭىل كۇيى» دەگەن جىر جيناعىمنىڭ جارىق كورۋىنە قولداۋ جاسادى. مەكەمباي اعا سەكىلدى ۇلت پاتريوتتارى وندا بۇرىن دا, قازىر دە بار. كەڭەس داۋىرىندە «زامانداس» دەگەن تەلەكورسەتىلىم بولعان. وعان سۇلەيمەن بۇقارباەۆ دەگەن ازامات جەتەكشىلىك ەتەتىن ەدى. وزبەكستانداعى ۇلكەن-كىشى ءار اپتانىڭ بەيسەنبىسىن, ساعات 12 مەن 13 ارالىعىن اسىعا كۇتەتىن. سول ساتتە بەرىلەتىن قازاق تىلىندەگى حاباردا ۇلتىمىزدىڭ ءتىل مايەگى, ءان-جىرى, ءبيى – ءبارى دە كورىنىس تاباتىن. جاستار جاعى تامسانا كوز سالسا, ۇلكەندەر: «اللانىڭ راحىمى جاۋسىن!» دەپ ريزالىقتارىن ءبىلدىرىپ جاتاتىن. سول ءبىر ءسات كۇنى بۇگىنگە دەيىن كوز الدىمنان دا, كوڭىلىمنەن دە كەتپەيدى. كەيدە سول كۇندەرى ايتىلعان ءان, وقىلعان ولەڭ قۇلاعىمنىڭ تۇبىندە تۇرعانداي كۇي كەشەتىنىم بار. «كەڭگە – كەڭ دۇنيە» اتتى ەكىنشى كىتابىم وسىدان ءتورت جىل بۇرىن وقىرمان قولىنا ءتيدى. ونىڭ العى ءسوزىن قازاقستان جانە وزبەكستان جازۋشىلار وداعىنىڭ مۇشەسى ءنۇربيبى ومار جازعان ەدى», دەپ كوگىلدىر ءتۇستى كىتاپتى الدىمىزعا قويدى. ونى پاراقتاي باستاعان تۇستا كوركەمدىگىندە از-كەم ولقىلىق بولعانمەن, ولەڭدەردەگى ۇلتتىق رۋح مىقتى ەكەنى بىردەن اڭعارىلدى. مولتەك اڭگىمەلەرگە كوز جۇگىرتكەنىمىزدە مورلەپ باسقانداي تاعىلىمى اڭعارىلدى. اسىرەسە, «اجەمنىڭ ايتقاندارى» دەگەن بولىمدەگى دۇنيەلەر قازاق ايەلىنىڭ اقىل-پاراساتىن, ۇرپاق تاربيەسىندەگى وزىندىك ۇلگىسى ادەمى كەستەلەنىپتى. شاعىن بولعانمەن ىشكى يىرىمدەرىندەگى وي بايلامدار قورعاسىنداي سالماقتى.
قۇربانالى تۇرعانبەك ۇلىنىڭ وتباسى دا ءوسىپ-ونگەن ەكەن. جارى گۇلزيرا پەدياتور-دارىگەر بولسا, تۇڭعىشى – بەكنازار مەن كەلىنى ءدىلفۋزا دا وسى سالا ماماندارى. ولار قازىر تاشكەنت قالاسىندا ەڭبەك ەتىپ جۇرسە, گۇلايدىن الماتىداعى س.اسفەندياروۆ اتىنداعى قازاق ۇلتتىق مەديتسينا ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ 3-كۋرس ستۋدەنتى ەكەن. «وزبەكستاندا جۇرگەن كەلىنىم مەن بالام اتاجۇرتىنا ورالساق دەگەن ارماندا. جالپى, مەنىڭ بايلامىم بويىنشا, ونسىز دا حالقى تىعىز وڭتۇستىككە ەمەس, سولتۇستىكتەگى بايتاق وڭىرگە سىرتتاعى اعايىندار كوش باسىن باتىل تۇزەسە, ەلىمىزدىڭ دەموگرافيالىق احۋالى بەكي بەرەتىنى انىق. مەن سىرتتاعى تۋىستارعا وسى ويىمدى جەتكىزىپ كەلە جاتىرمىن. بالالارىمنىڭ دا ساناسىنا سول ءسوزدى ءسىڭىرۋ ۇستىندەمىن. تاشكەنت قالاسىندا ۇلكەن بەدەلگە يە بولىپ جۇرگەن ءىنىم ءمىرزاۋاليدىڭ ماماندىعى اكۋشەر-گينەكولوگ. ەكىنشى باۋىرىم – ءباھادۇر قازاق ءتىلى مەن ادەبيەتىنىڭ مامانى. بۇلار دا وتانىنا ورالۋعا نيەتتى. تاۋەلسىز قازاق ەلىنىڭ دامۋىنا ءبىزدىڭ اۋلەت ينەنىڭ جاسۋىنداي ۇلەس قوسساق, ارمان-ماقساتتىڭ ورىندالعانى دەگەن بايلامعا بەل بۋعان», دەيدى قۇربانالى.
ءار قانداسىمىز اتاجۇرتىنا, ەگەمەن ەلىنە وسىنداي ىزگى نيەتىن تانىتسا, قازاق ەلىنىڭ بۇگىنگى قارىشتى قادامى نىعايىپ, ەلباسىنىڭ «ماڭگىلىك ەل» يدەياسى سالتانات قۇرا بەرەرى حاق.
سۇلەيمەن مامەت,
«ەگەمەن قازاقستان».
وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى.