ءيا, حالىققا قادىرلى ۇلكەن ءبىر ءومىر ءۇزىلدى. ءابىش اعامىز ماڭگى ويانبايتىن ۇيقىعا كەتتى. اسىرەسە, قازاق بالاسىنا جۇلدىزى ىستىق ەدى ونىڭ...
اسان قايعى جەلماياسىنىڭ قومىنا سىيماعان قايران ماڭعىستاۋ-اي! وسى مامىرستان ولكەدە ءار داۋىردە تالاي ماڭعازدار دۇنيەگە كەلىپ-كەتىپتى. سولاردىڭ ىشىندە ماڭدايىنان كۇن سۇيگەن كەمەڭگەرلەردىڭ ءبىرى – ءابىش كەكىلباي ۇلى بولار-اۋ! ويتكەنى, ول تۋعانىنا ەل قۋانعان, ولگەنىنە جەر قۋانعان قازاق ساحاراسىنىڭ ساناۋلى ءسارۋارلارىنىڭ ءبىرى ەدى. كىمنىڭ كىم ەكەنىن حالىق بىلەدى عوي, بۇكىل تۇران دالاسى ارىسىن ءبىر ادامداي جوقتادى, ۋھىلەدى, جاس توكتى, قامىقتى.
جانازا نامازىنا تۇرعان جاننىڭ قاراسىندا قيساپ بولعان جوق.
ءبىر عاجابى, ول بالا كەزىنىڭ وزىندە بالا بولىپ ءبىرەۋمەن توبەلەسپەك ءتۇگىل, ماڭعىستاۋ قازىناسىن زەرتتەۋگە كەلگەن اكادەميك ي.ي.بوك, عالىم-گەولوگتار ا.كاريموۆ, د.حايرۋتدينوۆ, يۋ.مياچيندەرگە جولباسشى بولىپ, تۋعان جەرىن ارالاتىپ, ورىس ءتىلىن ۇيرەنىپ, دوستاسىپ, ايلاپ-اپتالاپ سولاردىڭ قاسىندا جۇرگەن. كەيىننەن ولار توعىز جاسار بالاعا الماتىدان, ۆوركۋتادان, تاشكەنتتەن, لەنينگرادتان حات جازىپ تۇرىپتى.
التىنشى سىنىپتا وقىپ جۇرگەن كەزىندە ابەكەڭ قايتىس بولعان دوسى ماكسيمنىڭ شەشەسى ءجامي ەلەۋوۆانى ورىنسىز بالاعاتتاپ, بيلەتى بولسا دا مىنگىزبەي كەتكەن ان-2 ۇشاعى ۇشقىشىنىڭ ورەسكەل قىلىعىن ءاشكەرەلەپ, ماسكەۋدىڭ «كومسومولسكايا پراۆدا» گازەتىنە تۇڭعىش رەت ورىسشا ماقالا جازادى. وسى ماقالا جاريالانىسىمەن گازەت رەداكتسياسىنان دا, باتىس قازاقستان اۋە توبىنىڭ باسشىلىعىنان دا حات كەلەدى. بۇزاقىلىق كورسەتكەن ۇشقىش ءبىر جىلعا دەيىن ۇشۋدان الاستاتىلىپ, ءارى ءزابىر كورگەن انادان كەشىرىم سۇراپتى. ءالگى رەسمي ورىندار 6-سىنىپ وقۋشىسى ءابىش كەكىلباەۆقا راحمەت ايتىپتى.
مىنە, بۇل تالاپتى ۇلاننىڭ ءبىز ءبىلەتىن ەلەۋسىزدەۋ ءبىر قىرى عانا.
ءبىزدىڭ تۇستاستارىمىز م.اۋەزوۆ, ق.ساتباەۆ, ءا.مارعۇلان ءتارىزدى عۇلامالاردى كورمەگەنىمەن, ابەكەڭمەن ديدارلاسىپ قالدى, ال ونى كورمەگەن كەلەر ۇرپاقتىڭ تاعى ءبىر كەمەڭگەر تۋعانشا كەمەل ويشىلعا دەگەن ساعىنىشى باسىلماسى انىق.
قازاقتا نەبىر ونەر تارلاندارى, داۋسىز دارىندار, كلاسسيك قالامگەرلەر بارشىلىق. بىراق, ءبارىندە ءبىردەي كەمەڭگەرلىك, كول-كوسىر ەنتسيكلوپەديالىق دانالىق, ەڭ باستىسى – اۋليەدەي مەيىربان مىنەز جەتىسە بەرمەيدى.
مىنە, قانيزەسى كەڭ قۇدايتاعالا بولمەي-جارماي, الگى ايتقان تاڭىرلىك قاسيەتتەردى ابەكەڭ بويىنا تۇگەل دارىتىپ, ول – تابيعاتتا اسا سيرەك كەزدەسەتىن الىپ بريلليانت كوحينورداي تۇتاسىپ, قۇيىلىپ تۇسكەن ۇلت ماقتانىشىنا, وي الىبىنا اينالدى.
قاراپ وتىرساق, كوركەم شىعارمالارىنان بولەك, جاراتىلىستانۋ, ءتىل, ادەبيەت, تاريح, وركەنيەت, مەملەكەت ءىسى, ساياسات, دەموگرافيا, ەكونوميكا, الەۋمەت جانە رۋحانيات جازيرالارىندا ابەكەڭ ۇڭگىمەگەن بىردە-ءبىر قالتارىس قالماپتى-اۋ!
ءوز ونەرپازدارىمىزدىڭ كوسەم تۋىندىلارىن, جەر-جاھان جامپوزدارىنىڭ جاۋھار دۇنيەلەرىن كەيىنگىلەر ەندى ءدال ابەكەڭدەي باقايشاعىنا دەيىن بەكزاتتىقپەن تالداپ, بۇگە-ءشىگەسىنە دەيىن جىلىكتەپ, باعا بەرە الار ما ەكەن؟!
جارىقتىق, اشىنىپ, قامىققان كەزىندە: «حالقىم-اي, ساعان نە دەيىن, قايراي-قايراي ازۋىمنان دا تۇك قالمادى-اۋ!», – دەپ, كوپشىلىككە مۇڭ شاققانىن ەستىپ ەدىك.
حاكىم ابايدىڭ 150 جىلدىق مەرەيتويىندا ءسوز العان زەينوللا قابدولوۆ: «قازاق ادەبيەتى دەگەن ارعىماقتىڭ مۇحتار اۋەزوۆ التىن جالى بولسا, ءابىش كەكىلباەۆ كۇمىس كەكىلى عوي!», – دەگەن ەدى. تايتۇياق التىنعا بەرگىسىز وسى باعا ەندى ەشقاشان قۇنىن جويماق ەمەس.
نەبىر القالى جيىنداردا نەمەسە اۋەجايلاردا جاپىرلاي امانداسقانداردىڭ ءبارىن «اينالايىن» دەپ باۋىرىنا تارتاتىن, قولى جەتپەگەندەردى كوز قيىعىمەن ايالاي سيپاپ تۇراتىن, سودان سوڭ اقىرىن عانا باسىن يزەپ قوشتاسىپ, الىپ تەڭىزگە بەت العان كەمەدەي تەربەلە باسىپ بارا جاتاتىن, قازاقتىڭ ماڭدايىنا بىتكەن قىزىرعالايسالامى ەندى ماڭگى جوق...
جۇماباي قۇليەۆ.
الماتى.