قازاق ادەبيەتىندە «سوعىستان سوڭ تۋعاندار» دەيتىن ۇلى بۋىننىڭ ءىرى وكىلى, قازاق پوەزياسىنىڭ اق گ ۇلى اتانعان اقىن كۇلاش احمەتوۆانىڭ ومىردەن ءوتۋى بارىمىزگە دە اۋىر ءتيدى.
جۇما كۇنى ەكى كەشتىڭ اراسىندا قازاق ولەڭى قارا جامىلدى. توبەمىزدەن جاي تۇسكەندەي كۇي كەشتىك. شىن اقىندى, شىنايى تالانتتى بۇكىل قازاق دالاسى ەگىلە جوقتاپ تۇردى. جامبىل جۇرتشىلىعى دا جابىرقاپ, كوڭىلسىز كۇيگە ءتۇستى.
كۇلاش احمەتوۆا اپايىمىز بارىمىزگە, اسىرەسە, جاستارعا جاناشىر قاسيەتتى كىسى ەدى. اقىننىڭ كەيىنگى جىلدارى تاراز قالاسىندا تۇرىپ, ەلدىڭ ورتاسىندا بولعانى دا ءبارىمىز ءۇشىن مەرەي, مارتەبە بولاتىن. جارى قايىربەك اسانوۆ اعامىز ەكەۋى بەرەكەلى عۇمىر كەشتى. قوس اقىننىڭ ءبىر-بىرىنە دەگەن ىزەت-قۇرمەتى قانداي كەرەمەت ەدى. كۇلاش اپايىمىزدىڭ جانى مەيىرىمدى, جىرلارى ءمولدىر, ءومىرى شۋاقتى جان بولدى. تالاي رەت داستارقانىنان ءدام تاتتىق, قۇرمەتىن كوردىك, قولداۋىن سەزىندىك. انالىق اپپاق مەيىرىمى ارقاشان جانىمىزدى تولقىتىپ تۇراتىن. ءبىر عاجاپ قاسيەتى – وتە تاۋبەشىل, بىراق شىنشىل, تازا جان ەدى. ءبىر ادام تۋرالى جامان ءسوز ايتقانىن كورگەن ەمەسپىز. ۇنەمى وزىنەن گورى وزگەنى تالانتتى, مىقتى دەپ وتىراتىن. اقىندىعى قانداي بيىك بولسا, ادامدىعى دا سونداي بيىك تۇلعا ەدى.
قاراشانىڭ قۇسى قايتقان كوڭىلسىز شاقتا كۇلاش احمەتوۆا اپايىمىزدى اقتىق ساپارعا شىعارىپ سالدىق. اسىل ادامدى قارا جەرگە قيمادىق. ءوزى اقىن كوڭىلىمەن جاقسى كورگەن, جىرلاعان ەركە تالاس وزەنىنىڭ بويىنان ماڭگىلىك مەكەنىن تاپتى. قازاق رۋحانياتى بار كەزدە كۇلاش احمەتوۆا ەسىمى ۇمىتىلمايدى. اياۋلى اقىندى ءبىز دە ۇمىتپايمىز. سۇحباتتارىندا ىلعي دا مەنىڭ اتىمدى ايتىپ, ءۇمىت كۇتەمىن دەيتىن. سونداي عاجاپ تۇلعانىڭ كوزىن كورىپ, جاقسى ءسوزىن تىڭداعانىم ءۇشىن ءوزىمىزدى باقىتتى سانايمىز. اقىن ەسىمى ارقاشان جۇرەك تورىندە. ۇمىتپايمىز.
حاميت ەسامان,
جامبىل وبلىسى اكىمىنىڭ كەڭەسشىسى,
جازۋشىلار وداعىنىڭ
جامبىل وبلىسىنداعى وكىلى