قازاق ادەبيەتى قارا جامىلدى. ۇلت رۋحانياتىنىڭ تاعى ءبىر جارىق جۇلدىزى ءسوندى. قازاقتىڭ اياۋلى اقىنى كۇلاش احمەتوۆا باقيعا اتتاندى.
اقىننىڭ وتباسى مەن تۋعان-تۋىستارىنا, بارشا اعايىنعا قايعىرا كوڭىل ايتامىن!
كۇلاش دىلداقىزى ۇلتتىق پوەزياعا وزگەشە لەپ اكەلگەن قالامى قۋاتتى, ولەڭى شۋاقتى, ادەبيەتىمىزدىڭ شوقتىعى بيىك قالامگەرى ەدى.
ابىز ءابىش كەكىلباي ۇلى ايتقانداي, «جىرى كۇننىڭ نۇرىنداي, گۇلدىڭ ارىندەي, ءسۇتتىڭ وڭىندەي, بوبەكتىڭ يىسىندەي» اقىن بولاتىن.
ونىڭ قالامىنان تۋعان ەل مەن جەرگە دەگەن سۇيىسپەنشىلىككە تولى تۋىندىلار وقىرمان جۇرەگىنە جەتىپ, تەرەڭ سەزىمگە جەتەلەدى. اقىن ولەڭدەرىنەن بيىك بولمىسى, ءور رۋحى, ادام جانىن ءدال تانىپ, ىشكى الەمىن كوركەم دە قۋاتتى تىلمەن اشاتىن ەرەكشە شەبەرلىگى ايقىن اڭعارىلادى.
قالامگەر عيبراتتى عۇمىرىندا ءمولدىر جىرىمەن, كوركەم جۇزىمەن قازاق پوەزياسىنىڭ اق گ ۇلى اتانىپ, حالقىنىڭ ىستىق ىقىلاسىنا بولەندى.
ول نازىك تە سىرشىل, ومىرشەڭ ولەڭدەرىندە بارشا قازاق قىزىنىڭ جان سەزىمىن, جۇرەك ءۇنىن كوركەم كەستەلەدى.
كۇلاش اپامىزدىڭ جارقىن بەينەسى مەن ونەگەلى ءومىر جولى جۇرتشىلىقتىڭ جادىندا ماڭگى ساقتالادى دەپ سەنەمىن.
اللا تاعالا اپامىزدىڭ جاتقان جەرىن جارىق, توپىراعىن تورقا ەتسىن!
باقۇل بولىڭىز, اپا!
ايدا بالاەۆا,
مادەنيەت جانە اقپارات ءمينيسترى