قازىرگى زاماننىڭ كوپ ادامى وتكەنىنە وكىنىپ, بۇگىنىن جوعالتادى ەكەن. ال پسيحولوگتەر «وتكەندى قابىلداپ ءھام ساباق الىپ, ءوزىڭ كورگىڭ كەلەتىن بولاشاقتى بۇگىننەن باستا» دەپ اقىل ايتادى. بولاشاقتى ۋايىمداپ, وتكەندى قيماي قازىرگى ويىن تالقاندايتىن ادام, كەشەگى ومىرىمەن قالىپ قويماق. ويتكەنى الدەبىر فيلوسوف ايتقانداي, «ەگەر بۇگىن ءوزىڭدى جەتىلدىرمەسەڭ, سەن كەشەگى كۇننىڭ ادامىسىڭ».
گەتە ادامنىڭ توسقاۋىلداردى بۇزىپ, ونى جەڭە بىلەتىن قابىلەتىنە سەندى. ونىڭ ءومىرى دە ۇنەمى ەڭبەك پەن ادامدىق يدەالدى قالىپتاۋدىڭ ۇلگىسى بولدى. الىپتىڭ ويىنشا, شىعارماشىلىق دەگەن, ءومىردىڭ ءمانىن تۇسىنۋگە تىرىسىپ, ونىڭ تەرەڭ قاراما-قايشىلىقتارىن اشۋ ەدى. سوندىقتان دا, «پوەزيانىڭ مىندەتى ۇلى اقيقاتقا جەتىپ, ونى كوركەم بەينەلەي ءبىلۋ» دەدى. ال بىردە بۇگىنگى كۇننىڭ ءوزىن جەتىلدىرۋگە تاپتىرماس مۇمكىندىك ەكەنىن ايتا كەلىپ, «تاعدىر ماعان قانداي ساتسىزدىك سىيلاسا دا, قايبىر ۇساق جاعىمسىزدىققا بولا ءوزىمدى ازاپتاعىم كەلمەيدى, كەرىسىنشە, قازىرگىدەن گورى جاقسى بولۋعا كۇش سالىپ, ءوزىمدى جەتىلدىرە تۇسەمىن», دەيدى ول.
پسيحولوگتەر وزىنە سەنىپ, قارەكەت ەتكەن جان عانا الەمدى اشا الاتىنىن, كەشەنىڭ قاقپانىنان بوساناتىنىن بايان ەتەدى. ال وتكەن قايعى مەن قۇسا – ادام رۋحىنا وڭدى باعدار. نەمىس اقىنى گەلدەرلينگ «ەگەر مەن باقىتسىزدىعىما قاراي جاقىنداسام, دامي تۇسەمىن» دەپ تەگىن ايتپاسا كەرەك. «قانداي دا ءبىر مۇڭ مەن قيىندىقتان ءوتۋ رۋحتى شىڭداي تۇسەدى. سوندىقتان كەمەل بولۋ ءۇشىن ازاپتى جولداردى ەڭسەرۋ دە ماڭىزدى», دەيدى جانتانۋشىلار. ويتكەنى قوزعالعان جان قالايدا قاتەلىككە بارماق, تەرىس جولعا دا تۇسپەك. اريستوتەل: «سىننان قاشۋدىڭ ءبىر عانا جولى بار: ەشتەڭە ايتپاڭىز, ەشتەڭە ىستەمەڭىز, ەشكىم بولىپ قالىڭىز», دەگەن-ءتىن.
«وكىنبە, وكپەلەمە بۇگىنىڭە,
ءومىر, ءومىر, بولمايدى تۇڭىلۋگە,
ماڭگى ساعان جازباعان سۇرىنۋگە,
قاقىڭ بار قايتا تۇرىپ, جۇگىرۋگە!» دەپتى مۇقاعالي.
كەشەنىڭ دانالىعى بۇگىنگە جەتەدى, بۇگىنگى قارەكەت بولاشاقتى قالايدى. قالاي دەسەك تە, ەڭبەك پەن اقىلدىڭ المايتىن قامالى جوق.