ارينە, قازىر جىلىجايدا بولماسا, دالادا ۋىلجىپ تۇرعان جەمىس كورمەيسىز. قار جاۋىپ, قازان ۇرىپ, سۋىق سوعىپ كوزدەن عايىپ بولعالى قاشان. بىراق دالادا اتپەن جۇرسەڭىز, نەشە ءتۇرلى عاجاپقا كەزىگەسىز.
شوقى, قىراتتىڭ قويىن-قونىشىندا تولىقسىعان قاراعان-توبىلعىنى ارالاساڭىز, الدىڭىزدان اپپاق قار ورانعان تىكەن بۇتالاردىڭ اراسىنان قىپ-قىزىل يتمۇرىن جاساۋراپ كورىنەدى. ءتىپتى كەيدە اسپانى اشىق ساسكەدە انادايدان كۇن نۇرىنا شاعىلىسىپ الىستان قىزاراقتاپ, مەنمۇندالايدى. اڭعارىپ كورە بىلگەنگە, ارينە. قاراشادا ءبىر بوران سوققان سوڭ ارقانىڭ تىكەن بۇتاسىن ءيميتىپ, البىراپ تۇرعان يتمۇرىندى كورگەن دە, كورمەگەن دە ارماندا. بۇل كۇندەرى ولاردىڭ جيدەگىن قارعا, ساۋىسقاندار قورەك قىلىپ جۇرگەن شىعار.
ءسىز ويلاڭىزشى, تۋرا وسى كۇندەرى قالا مەن دالا قالتىراپ تۇرعاندا ارقادا جۇرەكتەي قىزىل يتمۇرىن سۋىق پەن قاردان سەمىپ قالماي, تابيعاتىن, بالكىم ماحابباتىن ايگىلەپ تۇرعانداي. ونىڭ تۇلا بويىنان سوناۋ قار استىندا قالعان كوكتەم مەن جازدىڭ ءيسى اڭقيدى. باتىر تۋعان قازاقتىڭ جۇرەگىنىڭ تۇگى بار دەۋشى ەدى عوي. بۇل جيدەلەر دە سولاي. جۇرەكتەي قىپ-قىزىل, ءتۇبى تۇكتەنىپ كەتەدى. جۇرەكتىڭ سۋرەتىن كور دە, يتمۇرىندى كور. قازاق جۇرەگىنىڭ تۇگى بار دەپ, ءسىرا, يتمۇرىنعا قاراپ ايتسا كەرەك دەگەن وي تۋادى. وسى يتمۇرىندى ءبىر قار جاۋعان سوڭ سوناۋ جىلدارى اتام تەرىپ اكەلىپ, ىستىق سۋعا سالىپ, شىرىنىن ءىشىپ جۇرەتىن. بۇگىندە ءومىر بويى دالادا مال باققان اكەمىز مول قىلىپ تەرىپ قويىپ, قىستاي سۋسىنىن باسادى. جارىقتىق, اقسىراتپايدى دەيدى. قىستىكۇنى دالادان اكەپ, ىستىق سۋ قۇيىپ جىبەرگەندە, حوش ءيىسى اڭقىپ, ءۇيدى الىپ كەتەتىن. وسىلايشا, قىر قازاعى قار تۇسسە دە ۇيىندە كوكتەم «جامىلىپ», جاز «شىعارىپ» وتىرارىن, بالكىم باسقا نارسەلەردى قوزعاپ كەتسەم, وعان دا يتمۇرىن كىنالى.