پىقىپ اتا كاسىپتى جالعاستىرىپ, نارىقتىق زاماندا كاسىبى دە, ءناسىبى دە بولعان ديىرمەنىنە ءتاۋبا ەتەدى. كۇن دەمەي, ءتۇن دەمەي تاۋ بوپ ۇيىلگەن قاپ-قاپ ءدان اتاۋلىنى ۇساقتاپ, ۇنتاقتاپ تاپقان تابىسى قوماقتى.
تەك كورەسىنى تىشقانداردان كورىپ-اق باقتى... مىنە, قازىر بىرەر ساتكە ارسىل-گۇرسىل ديىرمەنىن توقتاتا قالىپ ەدى, پالەكەتتەر, تىشقانداردى ايتامىن – باعانادان بەرگى ءوز «شارۋاسىن» كىلت دوعارىپ, جالماۋىزعا دا جان كەرەك, بەزىپ بارادى-اي.
باسىندا پالەكەتتەرگە قاقپان قۇرىپ كورگەن... قاقپانعا ىلمەگەن نارسەسى جوق, ءدان تۇرعاندا, اسىرەسە بيداي اسىنىڭ اتاسى بولۋى كەرەك, بىرىنە دە پىسقىرىپ قارامايدى.
قاقپاننان كۇدەر ءۇزىپ, ءبىر بىلگىشتىڭ دەۋىمەن ومىرەم قاپتىرار ارنايى ءدارىسىن دە سەۋىپ كورگەن... ونىسى از-ماز سەپ بولىپ, ءسال-ءپال تەڭكيتكەنى بار بولسىن... ءبىر-ەكى بيداي يەسى ۇنىمىزدان جاعىمسىز ءيىس شىعادى دەپ دىكەڭدەگەن سوڭ, ءىس ناسىرعا شاپپاي تۇرعاندا ونىسىن مۇلدەم تىيىپ تاستاعان بولاتىن.
ە, كەزەك مىسەكەڭە ويىسىپ, مىسىقتىڭ ەكى-ءۇش ءتۇرىن اسىراپ ەدى... پالەكەتتىڭ اتا جاۋى ەمەس پە, قىرعيداي ءتيدى دەسە بولادى.
كوپ وتپەي «كوبەيۋ» ءۇردىسى ىلگەرى وزىپ, ءوزى دە كوبەيگىش پالە – قامبادا مىسىق اتاۋلىدان اينالا المايتىن حالگە جەتتى... كوبەيگەنى سونشا, ازىعى تىشقان جەتپەي, ولاردى اسىراۋدا موينىنا قوسىمشا جۇك بولدى.
كورشىلەردىڭ كۇڭكىل-سىڭقىل, ارىز-شاعىمىنان سوڭ قاپتاعان مىسىق اتاۋلى باسىنا پالە بولىپ جابىسىپ, امالسىز مۇنىڭ اتا جاۋى يت اسىرادى.
...ە, يت پەن مىسىق ىرىلداسىپ-قىرقىسىپ, قيقۋى «قىرقا» اسىپ, نە كەرەك, يت پەن مىسىق اۋلاعىشتاردى جالداۋعا تۋرا كەلدى... بۇلاردىڭ اقىسى يت پەن مىسىقتى اسىراعاننان ون ەسەگە اسىپ جىعىلىپ, تاپقان تابىسىمنىڭ قوماقتى بولىگى سولارعا كەتتى... جىعىلعانعا جۇدىرىق, اۋلاعىشتاردى اڭديتىن «جان-جانۋار جاناشىرلارى» عايىپتان تايىپ كەلە قالىپ, ايدا كەلىپ ايىپپ ۇلىن سالىپ سىعىپ الماسى بار ما... ولار ويسىراتقان ايىپپۇلمەن شەكتەلمەي, مۇنىڭ كاسىبىنىڭ ەسىگىنە باقانداي ەكى ايعا «قارا ق ۇلىپ» سالىپ قاقىراتتى ەمەس پە.
سونداعى قۇلازىپ كۇڭىرەنگەنى ءالى ەسىنەن كەتپەيدى. ويلاپ كورسە, قاقپانى مەن ءدارىسى مايدا-شۇيدە دەيىك, مىسىقتىڭ «ميپالاۋى», ءيتتىڭ «ىرىڭ-جىرىڭى», اۋلاعىشتاردىڭ «اۋماق-ساۋماعى», سوڭعى سۇرقيا «جان-جانۋار جاناشىرلارى» تەسپەي سورىپ سورىن قايناتقان-اق ەكەن.
پىقەكەڭ ەسەڭگىرەپ تۇرىپ, ەس جيناپ, ەتەك-جەڭىن جيناپ بارىپ اتاكاسىبىن قايتا قولعا الىپ ەدى, قۇدايعا شۇكىر, كاسىبى قالپىنا كەلىپ, ديىرمەنى دۇرىلدەپ-گۇرىلدەپ ءجۇرىپ كەپ بەرگەنى. پىقىپ ديىرمەن گۇرىلىمەن ىلەسە ىنىنەن قايتا شىققان تىشقاندارعا قاراپ جىميىپ قويىپ, ىشىنەن «جازمىشتان وزمىش جوق» دەپ كۇبىرلەپ الىپ اتاكاسىبىنە قۇلشىنا كىرىستى.
بەرىك سادىر