تابالدىرىقتان اسىعا اتتاعان جيەن بۇيىمتايىن ايتا جونەلگەن. «جىگىت سۇلتانى» بايقاۋىنا قاتىسپاق ەكەن. بايقاۋدا ء«وزىن-ءوزى تانىستىرۋ», «ونەر الدى – قىزىل ءتىل» دەپ اتالاتىن بولىمدەرى بار ەكەن. سوعان ءسوز جازىپ بەرۋىم كەرەك.
– اللا اۋزىڭا سالعانىن ايتا بەرمەيسىڭ بە؟ – دەدىم مەن, – مەنەن گورى ءوزىڭدى-ءوزىڭ جاقسى بىلەسىڭ عوي.
– جوق, ناعاشى, اۋزىما ءسوز تۇسپەي ابدىراپ قالامىن, – دەدى جيەن.
باسقا شارۋانى جيىپ قويىپ, جيەننىڭ ءوتىنىشىن ورىنداۋعا كىرىستىم. شاماسى بەلگىلى عوي. ناعاشىلارىنا تارتپاي تۋعان.
تاپسىرماسىن تاپ-تۇيناقتاي ورىنداعان سوڭ بايقاۋدىڭ جاي-جاپسارىن سۇرامايمىن با, سويتسەم قاتىساتىن بالالاردىڭ ءبارى ساحنادا ايتاتىن سوزدەرىن بىلايعى اعايىنعا جازدىرىپ الادى ەكەن. بولاشاق سۇلتانداردىڭ سىباعاسى وزگەنىڭ وزەگىن جارىپ شىققان ءسوزدى ناشىنە كەلتىرىپ ايتۋ عانا.
– شىنىمەن سولاي ما؟ – دەپ تاپتىشتەيمىن عوي.
– البەتتە, ناعاشى, – دەيدى «بولاشاق سۇلتان».
كەيىن ويلايمىن, سۇلتان دەگەن ايبارلى اتاۋدى اۋزىنان ءسوزى, قوينىنان ءبوزى تۇسكەن وسىلارعا قور قىلعانشا, بايقاۋدىڭ اتاۋىن جىگىتتەر سايىسى دەي سالساق قايتەر ەدى. قازاقى ۇعىمنىڭ ۇڭعىسىندا, جىگىتتىڭ ءوزى كەز كەلگەن بوزوكپەگە ايتىلا بەرمەيتىن ءسوز عوي. ىلكىدەگى قازاق الدەكىمنىڭ شارۋاسىنا ءتانتى بولعاندا, ء«اي, شىركىن, جىگىت-اق ەكەن» دەپ ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ وتىرماۋشى ما ەدى؟
كوكشەتاۋ