• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ونەر 04 قازان, 2021

حالىق پوەزياسىنداعى جارقىن قۇبىلىس

410 رەت
كورسەتىلدى

جامبىلدىڭ اقىندىق بولمىس-ءبىتىمى, ەكى عاسىردى توعىستىرعان ولەڭ-جىر­لا­رى, داستاندارى جايلى ايتىلعان وي-تۇ­جى­رىم­دار مول-اق.

ۇلى عۇلاما م.اۋەزوۆ جامبىلدىڭ اقىندىق شەبەرلىگىن تانىپ, ونى سۇيىسپەنشىلىك لەبىزىمەن كەڭىنەن تول­عا­عان ەدى: «جامبىلدىڭ ۇلگىسى مەن مەك­تە­بى الىستان, حالىقتان, حالىقتىق رۋ­حاني قازىنادان, حالىق دانالىعىنان باستالادى. سوندىقتان دا جامبىلدىڭ اتاق-داڭقى كۇللى الەمگە ايگىلى بولدى». كەمەڭگەر كلاسسيك «سوۆەت اقىندارىنىڭ ايتىسى» ماقالاسىندا جامبىلدى «قازاقتىڭ حا­لىق پوەزياسىنىڭ الىبى» دەپ باعالاي كەلە, «رەۆوليۋتسيادان بۇرىن تالاي ايتىستا سان اقىننىڭ الدىن وراعان, توپ جارعان اقىندار: شاشۋباي, نۇرپەيىس, دوسكەيلەر دە جامبىلدان ورنەك الىپ, وزدەرىنىڭ سۋىرىپ سالما اقىندىق ونەر قۋاتتارىن حالىق تىلەگىنە باعىتتادى»,  دەپ ەرەكشەلەپ كورسەتتى. بۇل پايىمداۋدى قازاق ادەبيەتىنىڭ تاعى ءبىر كلاسسيگى عابيت مۇسىرەپوۆ ءوز تۇجىرىمىمەن تو­لىق­تىر­دى: «جاكەڭ قازاق حالقىنان شىققان جاڭا زاماننىڭ گومەرى دەيمىز. جاكەڭ شىعارمالارى عاسىردان-عاسىرعا كەتەدى. حالىق اقىندارىنان شىققان مۇنداي الىپ اقىن بولعان ەمەس. ەش ۋاقىتتا, ەشبىر تاريحتا ءجۇز جاساعان اقىننىڭ ەڭ سوڭعى ساعاتىنا دەيىن اقىندىق قۋاتى­نى­ڭ سارقىلماعانىن ەشكىم بىلگەن ەمەس. جامبىل – قازاق ولەڭىندەگى ۇلى قۇ­بى­لىس. ونى ادام دا, زامان دا, ۋاقىت تا مويىنداعان. ول جالىنى بولەك, جاراتىلىسى وزگەشە دارابوز دارىن». عابيت اق­ساقال بۇل پىكىرىن سوناۋ 1945 جىلى-اق «الىپ اقىن اتامىز» دەگەن جۇرەكتەن تەربە­گەن ماقالاسىندا ايتقان ەكەن.

قازاق ادەبيەتىنىڭ ۇلكەن جاناشىرى, حاتتارىندا ىلتيپاتپەن «وزدەرىڭنىڭ ىلەكەڭ» دەپ جازاتىن لەونيد سوبولەۆ تە عاجايىپ جىر جامپوزىنا دەگەن تاڭ­دا­نىسى مەن تولعانىسىن ۇلاعاتتى وي­لارعا توعىستىرادى: «جامبىل شىن ما­­نىندە ادەبيەت تاريحىندا بولىپ كور­مەگەن قۇبىلىس. جامبىل حالىق شى­عار­ما­شى­لى­عىن شىرقاۋ بيىككە كوتەردى. اباي جازبا ادەبيەتتىڭ نەگىزىن سالدى» دەپ ەكى تۇلعانىڭ وزىندىك ەرەكشەلىگىن ساراپتاپ, پايىمدادى: «اباي مەن جامبىل مىنە سوۆەتتىك قازاق ادەبيەتى وزگەشەلىگىن سيپاتتايتىن ەكى سيمۆولدىق اتاۋ. اباي مەن جامبىل – قازاق ادەبيەتىنىڭ ەكى الىبى رەتىندە, وزى­نەن كەيىنگى اقىن-جازۋشىلاردىڭ ءبارىنىڭ شىعارماشىلىعىنا ىقپال ەتكەن تۇلعا».

سوناۋ حV عاسىردان باستاۋ العان ۇلان-عايىر قازاق ادەبيەتى مۇرالارىن ماقتانىشپەن اتاي كەلە, اباي مەن جامبىل شىعارماشىلىعىنىڭ ەكى عاسىرداعى ەرەكشەلىگىن, ءمان-ماڭىزىن ايقىنداپ, سارالاۋ, باعالاۋ – يگى پارىزىمىز. ءبىز بۇل پايىمداۋ, لەبىزدەردى بەكەر قايتالاپ وتىرعان جوقپىز. ولاي دەيتىنىمىز, ۇلى­لار­دىڭ ءبىرىن بيىكتەتىپ, ەكىنشىسىن الاسارتىپ, ءبىرىن دارالاپ, ەكىنشىسىن الالاپ, كورەالماستىق, قىزعانىش پەن جەرشىلدىك, رۋشىلدىق كۇيىنىشپەن قايداعى ءبىر كۇل-قوقىستى بىقسىتاتىندار ءار كەزەڭدە دە تابىلادى. ءتىپتى جامبىلدى «قولدان جا­سال­عان اقىن, ولەڭدەرىن عالي ورمانوۆ سياقتى حاتشىلارى وڭدەپ, جازىپ بەرگەن» دەگەن ساناسىزدىق ساندىراقتار ەستىلىپ قالادى. مۇنداي سىڭارجاق پىكىرلەردى وقىعان, توقىعان, سول زاماندى كوزىمەن كورگەن كونە­كوزدەر دە كوسىلتە سوعادى. ول ازداي سو­لاردىڭ سوزدەرىنىڭ وڭ, سولىن اجىراتا الماعان كەيىنگى جاستار دا ەسكىنىڭ ك ۇلىن بىق­سىتادى.

جامبىلدىڭ اقىندىق دارىنىنا, ەرەك­شە سۋىرىپ سالمالىق قابىلەتىنە, ۇزاق جىرلاردى جاتقا ايتاتىن سۇڭ­عى­لا جىرشىلدىعىنا, قالت ەتكەندى قال­جى­ڭىمەن قاعىپ تۇسىرەتىن تاپقىر ازىل­قويلىعىنا, ءار نارسەنىڭ بايىبىن اڭعا­رىپ, بايسالدى وي تولعايتىن تابيعي تانى­مىنا شەك كەلتىرۋ مۇمكىن بە؟! ۇلى مۇحتار اۋەزوۆتەن ارتىق ەشكىم ايتا الماس. ولاي بولسا, جامبىل اقىن جايلى تەرەڭنەن تولعاعان اقيقاتتىڭ پايىمداۋىنا زەر سالايىق: «تەك شىن اقىندىق قانا كوڭىلگە قونا كەتەتىن تەڭەۋ, بەينەلەۋمەن سويلەيدى. ايتقانىنىڭ, ۇقساتقانىنىڭ دالدىگىنەن قاشىپ قۇتىلا المايسىڭ, جالتارا المايسىڭ, تاپ باسادى... ءبىز كورىپ جۇرگەن اقىندارىمىزدىڭ ىشىندە ءدال وسى جونىندە جامبىلدىڭ تەڭدەسى جوق», دەپ اقىندىق دارىنىنىڭ ەرەكشەلىگىن ايقىندايدى دا, سايقىمازاقتا, ءاجۋادا, مىسقىل قالجىڭداعى اقىن تاپقىرلىعىن دارالايدى. «جامبىل سۋرەتشى بولسا شار­جدىڭ, پەسا جازۋشىسى بولسا كومە­ديانىڭ, گروتەسكتىڭ بارىپ تۇرعان شەبە­رى بولار ەدى», دەپ قابىلەت-قارىمىن باعا­لاي­دى. جاي عانا باعالامايدى, دالەلدى دە دايەكتى تۇجىرىم جاسايدى.

جامبىلدىڭ اقىندىق تالانتىن دا­لەل­دەۋ ءۇشىن اقىن ءومىر سۇرگەن ەكى كە­زەڭدەگى شى­عارماشىلىعىن سالىستىرا سارالاعان ءلازىم. الدىمەن, قازاق ەلىن پاتشالىق رەسەي وتارلاعان زامانداعى دۇنيەگە كەلگەن ولەڭدەرىن, ايتىستارىن تالداماقپىز.

جامبىلدىڭ سۋىرىپ سالمالىق دا­رىن­دىلىعى حالقىمىزدى عانا ەمەس, كوز كورگەن باسقا ۇلتتاردى دا تاڭداندىرىپ, تامساندىرىپ, ەرەكشە اسەر شاتتىعىنا شارپىعان. سونىڭ ءبىر كۋاسى – سوعىس جىل­دارى قازاقستانعا كەلىپ, قازاق تەاتر ونەرىن جانداندىرۋعا ەرەكشە ۇلەس قوس­قان تالانتتى رەجيسسەر, تانىمال ونەر قاي­رات­كەرى ن.ساتس ءوزىنىڭ م.اۋەزوۆ تۋرالى ەستە­لى­گىندە الماتىداعى وپەرا جانە بالەت تەاترىن­دا­عى بۇكىلحالىقتىق مەرەكەگە ارنالعان ايتىستاعى اسەرىن, جامبىلدىڭ سۋىرىپ سال­مالىق ونەرىن سۇيسىنە سيپاتتايدى.

«جامبىل شىعادى» دەپ جاريالاعان كەزدە, زالدىڭ دۇرلىگىپ كەتكەنى سونداي, ەگەر جادىراي ك ۇلىپ, قولدارىن سەرمەپ, بو­رىكتەرىن بۇلعاپ جاتقان جۇرت بولماسا, «جەر سىلكىنىپ جاتىر ما ەكەن» دەپ تە وي­لاپ قالۋعا بولاتىن ەدى. ۇلى اقىن ول كەز­دە توقسان بەستەر شاماسىندا. الا­سا­لاۋ كەلگەن, سەرگەك قيمىلدى, قاعى­لەز جامبىل اتتان جاڭا عانا سەكىرىپ تۇس­كەن كىسى سياقتانىپ شيراق باسادى جانە قا­لىڭ جۇرتتىڭ قۋانا قۇتتىقتاعانىن بۇيت­پە­گەن­دە قايتەدى دەگەندەي سول كۇيىندە قا­بىل­داپ جۇرە بەرەدى.

«بيس» دەگەن ايقاي زالدى سىلكىندىرىپ جىبەردى: مەن جامبىلدىڭ كوپتەگەن ولەڭ­دە­رىن ءبىلۋشى ەدىم, (ارينە, اۋدارما ار­قى­لى) جانە ولاردى اسىرەسە «بەسىك جىرىن» جاقسى كورەتىنمىن.

مەنىڭ بايقاۋىمشا, جامبىل ليريك بولاتىن. ال مىنا ارادا, ايتىستا, ول قاۋمالاپ كەلگەن حالايىقتى قايتسە دە قىران-توپان كۇلدىرمەك بولىپ, بارىن سالاتىن, جانىن سالاتىن ەل ءىشىنىڭ ەركە تەنتەگى سياقتانىپ كورىندى. ونىڭ نە ايتقانىن بىلمەيمىن, ايتەۋىر زال ءىشىن كۇل­كى كومىپ, جۇرت ءماز بولىسىپ, دۇركىرەسىپ جات­تى, اسىرەسە, ەركەكتەر جاعى­نىڭ ەسى كەتىپ, وز­گەشە ك ۇلىستى-اي كەلىپ».

كوز كورگەن وسى ءبىر كورىنىستەن-اق جام­بىلدىڭ توكپە جىردىڭ جۇيرىگى, تاپ­قىر ويدىڭ العىرى, ءسوزدىڭ شەبەر ۇستاسى بول­عان­دىعى ءتانتى ەتەدى. جامبىل­دىڭ سۋىرىپ سالمالىق ەرەكشەلىگى ءوز زامانىندا دا, كەيىنگى كەڭەستىك كەزەڭدە دە لايىقتى باعا­لاندى.

ابايداي ادامزات الىبى مۇرالارىن زەرتتەپ, قانشاما كىتاپ جازعان عۇلاما قايىم اعا دا كورەگەن بە دەپ قالاسىڭ. توق­سان توعىز تولعاۋىن اۋزىنا قۇداي سالدى ما, اقىن 100-نە ءسال عانا جەتپەي قالدى.

كورنەكتى عالىم ق.مۇحامەدحانوۆ 1938 جىلى جامبىلدىڭ شىعارماشىلىق جو­لى­­نىڭ 75 جىلدىق تويىنا ۇزاق تولعاۋ ار­ناپتى.

بۇل تولعاۋدى 20-22 مامىرداعى جازۋ­شى­لار وداعى پلەنۋمىندا وقىعان. وندا:

دومبىراسىن قولعا الىپ,

قىراندايىن قومدانىپ.

توقسان توعىز تولعانىپ

جىردان جىبەك ەسىلىپ,

كەڭ دالامدا كوسىلىپ,

تاسىدى, قارت, تاسىدى, –

دەپ كەلەتىن جىر جولدارى اقىننىڭ قابى­لە­تىنە قۇرمەت بەلگىسىندەي كورىنەدى.

توقساننان جاسى اسقاندا,

جۇزگە اياق باسقاندا,

جارقىن ءجۇزى جادىراپ,

ك ۇلىمدەپ كۇنى اسپاندا –

دەگەن شۋماقتان ءدال بولاشاعىن بولجاپ سەزگەندەي كورىنەدى.

«ەل قاھارىن جىرلاڭدار» اتتى 1943 جىلعى ولەڭىندە نۇرلىبەك, تولەۋ, ارحام, تاڭىربەرگەن, ساپارعالي سياقتى حالىق اقىندارىن ەرەكشەلەي كەلە,

«مارشالدىق تۋ ۇستاعان

جامبىل الىپ,

ساربازى وڭشەڭ ساڭلاق

سوڭىنا ەرگەن»

دەپ جامبىلدى اقىندىقتىڭ مارشالىنا تەڭەپ, مارتەبەسىن بيىكتەتە تۇسەدى.

جامبىل قۇداي بەرگەن جاسىن قۇرمەت­پەن لايىقتى وتكەردى. قارتتىقتىڭ قۇرسا­ۋىن­دا قاۋساپ قالمادى. قايراتتانىپ, قۋات­تانىپ, دومبىراسىن قولعا الىپ جىرىن توكتى. وعان دالەل توقسانعا كەلگەندەگى مى­نا ءبىر جان تولعانىسى:

جامبىلدىڭ ارداقتالىپ بۇلبۇل ءسوزى,

گاۋھارداي نۇرىن توككەن ەكى كوزى.

توقساندا قايتىپ الىپ

جيىرما بەستى,

جاسارىپ قارت بابانىڭ تۇرعان كەزى.

اقىن ءتاڭىردىڭ وزىنە بەرگەن دارىنىن دا, قۇرمەت-قادىرىن دە ايالاپ, ارداقتاي ءبىلدى. قازاق حالقىنىڭ اتىنان سوناۋ ماس­كەۋدە ەل باسشىلارى الدىندا جىرىمەن جۇرتىنىڭ جۇرەگىن باۋرادى. قا­زاق حالقىن قورلاۋ مەن كەمسىتۋدىڭ شو­ۆينيستىك شاتپاقتارى شارىقتاپ تۇر­عاندا جات جۇرتتىڭ نازارىن اۋدارتتى. كەڭ-بايتاق جەرى بار حالىقتىڭ كەڭىنەن جىر تولعايتىن دارىندارعا دارقان ەكەن­دىگىنە كوز جەتكىزدى.

قازاقتىڭ بەلگىلى جازۋشىسى ءارى كو­سەم­­­سوز شەبەرى, دراماتۋرگ قاپان ساتى­بالدين اتاقتى اقىن-جىراۋ ومىرىنەن كوز كورىپ, كۋا بولعان جاي تۋرالى «جام­بىلمەن جيىرما توعىز كۇن» دەگەن وچەرك جازعان. وكىنىشكە قاراي, وچەرك اياق­تالماي قالىپتى. سول وچەركىندە اقىن­مەن ساپارلاس كەزىندە جول بويى بايقاعاندارىن جازۋشى قاز-قالپىندا, ەش اسىرەلەۋسىز, تەرەڭ سەزىممەن, شىنايى سۇيسىنىسپەن بىلدىرگەن.

«جاكەڭ ەكەۋمىز ءبىر كۋپەدەمىز. قازاق ولەڭىنىڭ قارت اتاسى جامبىلعا قاراي بەرەم. جاكەڭ كوبىنەسە تەرەزەگە قاراپ, جەر كورىپ وتىرادى. جاسى ءجۇزدى القىمداپ جۇرسە دە, جاي قارامايدى, سەرگەك, كەيبىر قارت­­تار سەكىلدى كوپ قيسايا بەرمەيدى. قول­­مەن ۇستاعان اسەم تاياعىن اقىرىن تى­­­قىل­داتىپ, ىڭىلداپ ولەڭدەتىپ وتىرادى. جامبىلدىڭ جاراتىلىسىنان اقىن ەكەنى, ولەڭسىز ءومىرى جوق, كۇنى جوق ەكە­نى بايقالادى, ەرمەگى دە ولەڭ ەكەنى بايقالادى. اعىپ تۇرعان ولەڭ. ءبىر مينۋت ولەڭسىز وتىرمايدى. ونى-مۇنى ولەڭ­دە­تىپ, قولما-قول ۇيقاستىرىپ وتىرادى. اۋزىنان ولەڭ كەتپەيدى. اتتەڭ, جاسى ۇلعايىپ كەتكەنىنە وكىنەسىڭ. ايتپەسە, جامبىلدان ليريكانىڭ جەتى اتاسى شىعار ەدى».

وچەركتەگى وسىناۋ جولداردان قارت اقىننىڭ كارىلىككە قاراماستان, سۇيىكتى ولەڭ-جىرىنا دەگەن ىستىق سەزىمىنەن اينى­ماعانىن اڭعارامىز. جامبىلعا جىردى جاراتقان يەم جانىنىڭ قۋاتى دەپ دارىتقانداي. اقىن جىردان بويىنا جىگەر, ويىنا شۋاق الدى. ءبىر مينۋت ولەڭسىز وتىرماۋى دا وسىدان بولسا كەرەك «ونى-مۇنى ولەڭدەتىپ, قولما-قول ۇيقاستىرۋى دا» – ەرىككەننەن ەرمەك ەتۋ ەمەس, بۇل اقىندىق ماشىق. اتاقتى جىراۋ ءومىر داعدىسىنا ولەڭدى رۋحاني سەرىك ەتۋمەن بىرگە, ونى بالاسىنداي كۇتىپ ايالادى. اۋزىنان ولەڭ كەتپەۋى دە ولەڭگە, ونەرگە دەگەن قۋات­تى قۇشتارلىعىن, ىڭكار ءىلتيپاتىن اي­قىن­داي­دى. جامبىلدان لي­ريكانىڭ جەتى اتاسى شىعار دەگەن ما­­داق­تاۋى دا كوز كورگەن شىندىقتان, اقىن­­نىڭ شابىتتى شاعىنان العان اسەر­دەن تۋىنداعان ىزگى ويى. اقيقات سىر ولەڭمەن ءومىرىن ورنەكتەگەن جىر الىبىنىڭ ءاربىر ءساتى – اعىنداعان پوەزيا. بەينە قانتامىرىنىڭ سوعىسىنداي جىرمەن تىنىستاعان, جىرمەن باقىتىن تاپقان جامبىل بابامىز حالىق سۇيگەن دارا دارىن, ارقالى اقىن رەتىندە ارداقتالدى.

جەتىسۋدىڭ تانىمال اقىندارىنىڭ ءبىرى ۇمبەتالى كارىباەۆ تا جاسىنان تالانتىنا كۋا بولعان جامبىل اقىنعا ۇزاق ولەڭ ارناعان. كۇرەڭ جورعاعا ءمىنىپ الىپ, تاۋ-قىردى شابىتتانا ارالاپ جۇرگەن اقىننىڭ شات كوڭىل كۇيىن تۇلپارىنىڭ سۇلۋ ءتۇر-تۇرپاتىمەن, ادەمى جۇرىسىمەن شەندەستىرە بەينەلەگەن.

دارىندى جامبىل سەن ەدىڭ,

ولەڭگە دارقان كەڭ ەدىڭ.

قادىرىڭدى بىلگەنگە,

اسقار تاۋمەن تەڭ ەدىڭ.

اينالاڭدا ءبىز قايىق,

سەن ءبىر ۇلكەن كەمە ەدىڭ, –

دەپ اقىننىڭ تۇلعاسىن اسقار الاتاۋ بيىگىنە ورلەتەدى. ولەڭگە دارقان, كەڭدىگى دە شا­بىتىنىڭ جۇيرىكتىگىن, ويىنىڭ شالقارلىعىن, اقىندىق جۇيرىكتىگىن ەرەك­شە­لىگىن ايقىندايدى.

اقىندار جامبىل تۇلعاسىن اسقار الا­تاۋ­عا تەڭەپ اسقاقتاتا جىرلادى. كەزىندە حاتشىسى بولعان, اقىن ءىنىسى ع.ورمانوۆ تا وچەركىن «الاتاۋ سىندى اقساقال» دەپ تاۋمەن استاستىرا اتادى. جامبىل اقىن وزىنەن كەيىن كەنەن, ۇمبەتالى ءتارىزدى ءبىر شوعىر دارىندى اقىنداردى باۋلىپ ءوسىردى. ولەڭ ونەرىندە اقىندىق-جىرشىلىق مەكتەپتىڭ نەگىزىن قالاپ كەتتى. سول كەزدەگى حالىق اقىندارىنىڭ ءبارى دە جامبىلدى اسا قادىرلەپ, ۇستازى سانادى.

قازاقستاننىڭ حالىق جازۋشىسى ءا.نۇر­­شايىقوۆ ماقالاسىندا سوعىس جىلدارى مايداندا جۇرگەن كەزىن ەسكە الىپ, «شۇ­عىلالى شۋماقتار» گازەتكە باسىلا­تىن پاتريوتتىق ولەڭدەردى جامبىل ۇلگى­سى­مەن جازىپ, سولدات مۇڭىن, ونىڭ ىشكى جان سىرىن ايتۋعا كەلگەندە ابايدى العا ۇس­تاعان, سوعان ەلىكتەگەن سياقتى», دەپ اعىنان جارىلادى.

راسىندا دا ابايدىڭ كلاسسيكالىق پوەزياسى جالپى قازاق ادەبيەتى كوركەم­دى­گىنىڭ ۇلكەن ۇلگىسى بولسا, جىر الىبى جام­بىلدىڭ حالىق اۋىز ادەبيەتىنىڭ باي داستۇرلەرىن جيناقتاعان جىر داس­تان­دارى دا سۋىرىپسالمالىق قابىلەتتىڭ ەرەك­شەلىكتەرىمەن ادەبيەتشىلەردى دە, وقىر­مان­داردى دا قىزىقتىرا تارتقانى بەلگىلى.

جامبىلدىڭ داڭقى دۇرىلدەپ تۇرعان كەزدە كورە الماس, قىزعانشاق زيالى – سىماقتاردىڭ ونى ءارتۇرلى سىلتاۋمەن داتتاپ, ايىپتاۋىنا قارسى تۇرعان. اقىن-جىراۋلار تۋرالى زەرتتەۋىنەن دە, جەكەلەگەن ماقالالارىنان دا جامبىلدىڭ ەرەكشەلىكتەرىن جارقىراتا كورسەتكەن. جامبىل تۋرالى ورىس جازۋشىسى, اۋدارماشىسى پ.كۋزنەتسوۆ تا شىعارما جازدى. د.سنەگين دە روماندارىندا كوز كورگەن جايلاردى شىنايىلىقپەن بەينەلەدى.

سىردىڭ جىرداعى دارا جۇيرىگى نار­تاي بەكەجانوۆتىڭ جاڭادان تابىلعان ولەڭى جامبىل دۇنيەدەن قايتقان كەزدە, قىرعىزدىڭ قوس اقىنى وسپانقۇل مەن الىمقۇل جىرمەن كوڭىل ايتقاندا مۇحتار اۋەزوۆ وعان جىرمەن جاۋاپ بەرۋىن وتىنۋدەن تۋعان. الدىمەن كەنەن مەن ۇمبەتالى جىرمەن جامبىلدى جوقتاسا كەرەك. ءبارىن ءۇنسىز بايقاپ وتىرعان نارتاي اقىن سىرنايلاتا ەكى اقىننىڭ جۇباتۋ جىرلارىنا ءوز نيەتىن بىلدىرگەن. «جۇرەكتى شەمەن شەر باسقان» شاقتا, الاتاۋ اسىپ, اعايىندىق باۋىرمالدىعىن كورسەتكەن, «جىرىمەن مەدەت بەرگەن» قىرعىز حال­قىنا, اقىندارىنا ريزاشىلىعىن جەت­كىز­گەن.

قۇرمانبەك بەكپەيىس اۋزىنان جازىپ الىنعان بۇل جىردا حالىق تالانتتارىنىڭ ءبىر-بىرىنە دەگەن سىيلاستىعى, كوڭىل جاراس­تى­عى, اقىندىق ونەردى, حالىقتىق ءداستۇردى قۇرمەتتەۋى سەزىلدى. سونىمەن بىرگە نارتاي اقىن­نىڭ جامبىلداي جاقسىنى باعالاپ, ارداقتاۋى, ارۋاعىنا تاعزىم تانىتۋى ازالى جىردان اڭعارىلادى.

قاسيەتتى ەدى قارا نار,

كوشىڭدى ەركىن باستاعان.

اسقارتاۋ ەدى ايبىندى,

اسۋلاپ اركىم اسپاعان.

عاجايىپ مىنا زاماننىڭ,

جۇيرىگى ەدى باپتاعان.

ابدىراپ قالدى قالىڭ ەلى,

جاقۇتىن جىردىڭ جاتتاعان.

قازالى بولدىق, قايتەيىك,

كەلمەسكە كەتىپ قارت بابام.

اقىن جامبىلدى قازاق جىرىنىڭ كوشىن ەركىن باستاعان قارا نارعا تەڭەگەن. اسۋلاپ اركىم اسپاعان, ايبىندى اسقارتاۋ دەپ اتاق-ابىرويىن الاتاۋدان اسپاندا­تىپ اسىرادى. عاجايىپ زاماندا حال­قى باپتاعان جىر جۇيرىگىنە بالايدى. اقى­نى­نان ايىرىلعان قالىڭ ەلدىڭ قاي­عىدان ابدىراپ قالعانىن ۋايىمدايدى. اقىندى اقىننان ارتىق باعالاۋ قيىن. اقىن اۋزىنان شىققان شىنايى لەبىزى, ءتاتتى تىلەككە نە جەتسىن! نارتاي اقىننىڭ جام­بىل­دىڭ پوەزياسىن ءبىر عانا «جاقۇتىن جىر­دىڭ جاتتاعان» دەپ ماداقتاۋى حالىق تالانتتارىنىڭ ءبىر-بىرىنە دەگەن ىستىق ىقىلاسىن, اعا­لى-ىنىدەي سىيلاستىق سۇيىس­پەن­شىلىگىن سەز­دىرتەدى.

«بولاشاق كۇندى بولجاعان, كورەگەن ەدى كەمەڭگەر» دەگەن نارتاي اقىننىڭ كەڭ كوڭىلىنەن ۇشقان تىلەۋلەستىك باعالاۋلار كەرەمەت-اق. ەل قامى ءۇشىن ەلەڭدەر كوسەمگە تەڭەۋى دە توسىن ءارى تاڭداي قاقتىرادى. نەگە دەيسىز بە؟ ادەتتە اقىندارىمىز كورەگەن كۇن كوسەم دەپ سوتسياليزم زامانىندا لەنيندى جىرلاپ دارىپتەدى. نەبىر مىقتى, ادەمى دە تاپقىر تەڭەۋلەردى پرولەتارياتتىڭ ۇلى كوسەمىنىڭ كەلبەتىنە تەلىپ, تۇيدەكتەتە جىر توكتى. نارتاي اقىن وسىنداي كەرەمەت حالىقتىق بەينەلەۋ ۇلگىلەرىن جامبىلدىڭ بولمىس-بىتىمىنە ارنادى. كەزىندە ولەڭ جاريالانعان كۇندە دە اقىننىڭ ماڭدايىنان سيپاماس ەدى. ەكى عاسىردى وتكەرگەن ۇلى دارىننىڭ زور اتاق-ابىرويعا كەنەلىپ, حالىقتىڭ قۇرمەت-سىيىنا بولەنگەنىن, ەلىنىڭ مەرەي-ماقتانىشىنا اينالعانىن قاستەرلەپ ەسكە الادى. ۇلى اباي بويىنداعى اۋليەلىك, بولجامپازدىق قاسيەتتەرىمەن كورىنسە, جامبىل دا بۇل ەرەكشەلىكتەن كەندە ەمەس. ەل اراسىنداعى اڭگىمەلەردە كورەگەندىگى, كورىپكەلدىگى دە ايتىلادى.

سىردىڭ جىر ساڭلاعى نارتاي جام­بىل­دى زامانىنداعى اقىندىق كوشتىڭ كورەگەن كوسەمى, كوشباسشىسى, ۇستازى رەتىندە دارىپتەيدى. ارينە, جوقتاۋ, جۇباتۋ جىرىنىڭ مازمۇنى ەلدە قادىر-قۇرمەتكە كەنەلگەن تانىمال تۇلعالاردىڭ ارۋاعىن ارداقتاۋعا قۇرىلادى. جىردا شالقار شابىتتان توگىلگەن, شىنايى جۇرەكتەن شىققان باعالاۋلار مول. نار­تاي اقىن جىرلاعاندا جانىندا بول­عان مۇحتار اۋەزوۆ, ءابدىلدا تاجىباەۆ سياقتى تا­لانت­تار تامسانا تىڭداپ, ريزا­لىق نيە­تىن بىل­دىر­گەن.

«مۇنى ەستىگەن مۇقاڭ باستاعان قازاق زيالىلارىنىڭ ۇستىنەن اۋىر جۇك تۇس­كەن­دەي بولادى. باۋىرلاس ەكى ەلدىڭ ازاماتتارى قايتا كورىسىپ, نارتايعا ريزا بولعان. اۋەزوۆ «كەلشى, نارىم, ناعىز ەل ءۇشىن جارالعان جان ەكەنسىڭ», دەگەن ەكەن»,  دەپ قورىتىندىلايدى اۆتور. البەتتە, اعايىن ەلدىڭ اقىندارى الدىندا جامبىلداي ۇلى دارىننىڭ ابىرويىن اسىرىپ, ارۋاعىن ارداقتاعان, اق جۇرەگىنەن القالاپ اسىل جىرىن اقتارعان نارتاي بەكەجان ۇلى دا تەكتى تالانت ەكەنىن تانىتقان.

ابايعا دا, شوقانعا دا جاسالعان قيانات-قورلىق, كورەالماستىق جامبىلدى دا اينالىپ وتپەدى. ەسىمى وداققا تانىلا باستاعان شاقتا قىزعانىش قولامتاسىن قوزداتقان رۋشىل ەسەرسوقتار, سوناۋ ماسكەۋگە, كرەملگە حات جازىپ, مۇن­داي اقىن جوق دەپ كوكىسە كەرەك. وعان ل.سو­بو­لەۆتەي قازاق ادەبيەتىنىڭ بىلگى­رىن جى­بەرگەندە, اقىنمەن كەزدەسىپ, اڭگى­مە­لە­سىپ, ولەڭىن تىڭداپ, سۇيسىنگەن جازۋشى قايتارىندا تولقىپ تەبىرەنە كوكەيدەگى ويىن مازداتىپتى.

«بىزگە يمپروۆيزاتسيالىق ونەر وتكەن­نىڭ رومانتيكاسى ءتارىزدى عوي. مەنىڭ جەكە باسىم «سيرانو دە بەرجەراكتى» ساحنادان ون رەت كورۋگە ءازىرمىن... بىراق قازىر دە سوندايلار بار دەۋشىلەرگە, ءومىر بويى ولەڭمەن, ولەڭ بولعاندا قانداي, كلاسسيكالىق ولەڭمەن سويلەيتىن ادام بولادى دەگەنگە سەنبەگەن بولار ەدىم. ال جامبىل «ماناستى» ون جەتى كۇن, «كورۇعىلىنى» ون بەس كۇن ايتا الادى, بارلىق قازاق ەپوسىن, وزىنە دەيىنگى اقىندار ايتىسىن جاتقا بىلەدى, ءبىر باسىندا ميلليوننان استام ۇيقاس بار دەگەنگە ەندى سەنبەسكە شارام جوق. جامبىل تۇسىندە دە ولەڭ شىعا­را­تىن بولۋ كەرەك, بۇل عاجاپ ەكەن! مەن ءۇشىن كۇندە جامبىل ۋنيۆەرسيتەتىنەن ءوتتىم».

مىنە وسىلاي جامبىلدى جوقتان بار جاساعانداي, جاساندى بەينەدە كورسەتكىسى كەلگەن كەسىرلى كۇل شاشقىشتاردىڭ شات­پا­عى باتپاققا باتقان. ەڭ باستىسى لەونيد سوبولەۆتىڭ اقىننىڭ سۋىرىپ سالمالىق دارىندىلىعىنا ءارى كوپتەگەن قيسسا-داستانداردى, ەپيكالىق مۇرالاردى جاتقا بىلەتىن سۇڭعىلالىعىنا مانەرلەپ, كەلتىرە جىرلايتىن جىرشىلدىعىنا, ول از دەسەڭىز اڭگىمەشىلدىگىن, ايتقىشتىعىن, كوڭىلى كولدەي شالقىعاندا ءازىل-قالجىڭمەن اينالاسىن قىران توپان كۇلكىگە, دۋمانعا بولەيتىن سان قىرلى ەرەكشەلىكتىڭ ءبىر بويىندا توعىسقانىنا كوزى دە جەتكەن, كوڭىلى دە سەنگەن.

اقيقات قاشاندا ادالدىق جولىندا جارقىرايدى. جامبىل اقىنعا بۇ­دان كەيىن دە, كۇنى بۇگىندە العىر اقىن­دىعىنا, عالامات ادامگەرشىلىك بولمىسىنا كولەڭكە ءتۇسىرىپ, نەشە ءتۇرلى قۇيتىرقى قياناتپەن قورلاعىسى كەلەتىندەر دە بار. بىراق وندايلار جامبىلدى جان-جاقتى وقىپ, بىلمەك تۇگىل, جاۋىز پي­عىلدىلاردىڭ جىمىسقى جولىن جال­عاعىسى كەلەدى. جاسامپاز جىر جام­پوزىنىڭ جارقىن تۇلعاسى, ەسىمى جۇ­رە­­گىندە جاتتالعان ەلى باردا ەشقاشان قور­لانبايدى, الاسارمايدى. ابايمەن قاتار دومبىرانىڭ قوس ىشەگىندەي ۇلتتىق پوەزيامىزدىڭ ەكى عاسىرداعى اسىل الىپتارى, ۇلى ەسىمدەرى حالىق جۇرەگىندە اسقاق ارداقتالا بەرەدى.

 

ءانۋار تاراقوۆ,

ءال-فارابي اتىنداعى قازۇۋ-دىڭ فيلولوگيا جانە الەم تىلدەرى فاكۋلتەتىنىڭ پروفەسسورى, فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى

 

 

سوڭعى جاڭالىقتار