• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ونەر 22 شىلدە, 2021

تىلەۋبەردى بيناشەۆ: تاپسىرىس شىعارماشىلىقتى تاپتاپ بارادى

651 رەت
كورسەتىلدى

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, ءمۇسىنشى تىلەۋبەردى بيناشەۆپەن سۇحبات.

– تىلەۋبەردى اعا, ءمۇسىن ونە­رى كوزدى عانا قۋاندىرىپ قوي­مايدى, ونىڭ ادامداردىڭ بو­يىنا تاربيە ءدانىن ەگەتىنىن, قور­­شاعان ورتادا قولايلى احۋال­ قا­لىپتاستىراتىنىن, ءتىپتى كە­لە­شەكتى دە ايقىنداي الاتىن كۇشى بار ەكەنىن بايقايمىز. سون­د­ا ەسكەرتكىشتەر, مۇسىندەر ادامعا قانداي قاسيەتىمەن اسەر ەتىپ, قالاي تاربيەلەيدى؟

– قالىپتان تىس ويلايتىن قيا­لىمەن ءوز ورتاسىنان دارا­لانىپ تۇراتىن ءمۇسىنشىنىڭ قو­لىندا حيرۋرگتىڭ وتا جاسايتىن سكال­پە­لىنە ۇقساس اسا قۋاتتى قۇرال بار. مىقتى حيرۋرگ بولسا, ءومىر مەن ءولىمنىڭ ورتاسىندا جاتقان ناۋ­قاسقا كۇردەلى وتا جاساپ جانىن ساقتاپ قالادى, ەگەر بىلىكسىز بولسا, قاتەلەسسە, ونى اجال قاپتىرادى. ءمۇسىنشىنىڭ جۇمىسى دا وسىعان ۇقساس. ءمۇسىنشى قولىنان شىققان دۇنيەسىنە جان عانا سالا المايدى – جان سالاتىن اللا, تۋىندىنىڭ قالعان ماڭگىلىك ءومىرى ءمۇسىنشىنىڭ قولىندا. قيالىمداعى دۇنيەنى جۇزەگە اسىرسام, ارقامنان جۇك ءتۇسىپ, جەڭىلدەپ قالامىن. وكى­نىشكە قاراي, ءمۇسىن ونەرىن ەكىنىڭ ءبىرى تۇسىنە بەرمەيدى, ءتىپتى وعان ءمان دە بەرگىسى كەلمەيدى.

ادام 95% اقپاراتتى كوزىمەن الادى. بىراق ونى ءوزى بايقامايدى. ال قورشاعان ورتا, توڭىرەگىمىز نەمەن تولتىرىلعان؟ ءمان بەرەمىز بە وسىعان؟ ءبىز قانشاما بوگەنباي­دىڭ ەسكەرتكىشىن قويدىق, نەشە ناۋ­رىزبايدى اتقا قوندىردىق, با­تىر­­لاردى ءالى تۇگەندەپ بولا ال­ماي جاتىرمىز. بىراق باتىر بول­سىن, بي-باعلان, ەر بولسىن, جاق­سى­لاپ جاساپ, ءبىر داناسىن عانا قويسا, سونىڭ ءوزى جەتىپ جاتىر ەدى. ال قازىر كەزىندە قول باس­­تاعان باتىرلاردىڭ بۇگىنگى ۇر­پاعى سوققان ەسكەرتكىشتەرىنىڭ ءوزى تۇتاس ءبىر ارمياعا اينالدى. باتىردىڭ ەسكەرتكىشىن سوعا بەرگەن سايىن ونىڭ قادىرى كەمىمەسە, ارتپايدى. وكىنىشتىسى, ءمۇسىن ونەرى – پافوس پەن بيزنەسكە اينالدى. ال شىعارماشىلىقتى ەشكىم قول­­دامايدى. وسىدان كەلىپ ونەر اق­­سايدى. مىسالى, مەنىڭ «دالا داۋى­سى» دەگەن كومپوزيتسيام بار. تۋىن­دىما ۇلى دالانىڭ سيمۆولى بالبالتاستاردى ارقاۋ ەتتىم. IV عاسىردان بەرى كەلە جاتقان ماڭگىلىك ەسكەرتكىشتەردى جاي عا­نا مۇسىندەپ قويماي, ولاردىڭ قو­لىنا سازسىرناي, جەتىگەن, داۋىل­پاز, سىلدىرماق, شاڭقوبىز, دوم­­بىرا سەكىلدى ۇلتتىق مۋزىكا اس­پاپ­تارىن ۇستاتىپ, بىرگە تاڭ­­با­لادىم. دالانىڭ سيمۆولى – تاسباقا. تاسباقا تەك العا قا­راي جۇرەدى, لاس جەردى باسپايدى, جامان جەرگە جولامايدى, ەش­كىمگە تيىسپەيدى, قيانات جاساماي­دى, كوپ جىل ءومىر سۇرەدى, ادال جانە ءشوپتىڭ تازاسىن عانا جەيدى. سوندىقتان بالبالداردى تاسباقانىڭ ۇستىنە قوندىر­دىم. بۇل بەينە كوز توقتاتىپ قا­را­عان ادامنىڭ زەردەسىندەگى كوش­پەندىلىك, دالالىق, دانالىق رۋح­تى وياتپاي قويمايدى. ال بۇل ينستينكت ۇلتتىق تاربيەدە ۇلكەن ءرول وينايدى.

– الماتىدا ءمۇسىن ونەرىنىڭ تۋىندىلارى, ەسكەرتكىشتەر از با, كوپ پە؟

– ءمۇسىن كوپ, بىراق ىشىندەگى قۇن­دىسى از. جەكە وزىمە ەكى ەس­كەرت­كىش, مۇحتار اۋەزوۆتىڭ تىكە­لەي ارالاسىپ, اقىل-كەڭەسى ار­قىلى دۇنيەگە كەلگەن حاكىمجان ناۋ­رىزباەۆتىڭ اباي ەسكەرتكىشى مەن ادىلەت جۇمابايدىڭ «التىن ادام» مونۋمەنتى ۇنايدى. قيالى قياندى شارلايتىن تالانتتى ءمۇ­سىنشى ءا.جۇماباي مونۋمەنتتەگى التىن ادامنىڭ تۇرپاتىن تۇڭعىش عارىشكەر توقتار اۋباكىروۆتەن العان. ودان بەرگى ۋاقىتتا دا سان ءتۇرلى مۇسىندەر قويىلىپ جاتىر, الايدا سولاردىڭ ىشىندەگى ءساندىسى دە, ءماندىسى دە ازىرگە وسى ەكەۋى عانا دەپ بىلەمىن. كوز توقتاتىپ قاراۋ­عا تۇرارلىق مۇسىندەر جوق ەمەس, بى­راق ولار ساۋساقپەن سانارلىق. ەشكىمنىڭ تاپسىرۋىنسىز, جان قالاۋىڭمەن جاسالعان جۇمىستىڭ عۇمىرى ۇزاق, ماڭگىلىك بولادى. وكى­نىشكە قاراي, مۇسىنشىلەر قازىر تاپ­سىرىستىڭ ق ۇلى بولىپ كەتتى. ال تاپسىرىس شىعارماشىلىقتى تاپتاپ بارادى. قازىر قاي قالادا بولسا دا مەملەكەتتىك تاپسىرىس­پەن جاسالاتىن مۇسىندەر قاپ­تاپ كەتتى. ءمۇسىنشى ۇقساستىق ىزدە­گەنىمەن, وندا تاپسىرىس بەرۋشىنىڭ پىكىرى, ايتقان كەڭەسى قاپەرگە, ۇسىنىسى ەسەپكە الىنادى. ال بۇل شىعارماشىلىقتى ولتىرەدى. ءبىز تاپسىرىس پەن شىعارماشىلىقتىڭ اراجىگىن اجىراتۋدان قالىپ بارامىز. مىسالى, كەز كەلگەن سالانىڭ مامانىنا «سەن ولاي ىستەمە, بىلاي ىستە», اقىن مەن جازۋشىعا «شىعارماڭدى ولاي جازبا, بىلاي جاز» دەسە, قالاي قابىلداعان بولار ەدى؟ ال مۇسىنشىگە تاپسىرىس بەرۋشى بۇيىرادى. ءوز كوزقاراسىن تاڭادى. بۇل جۇيكەگە دە, ىنتاڭا دا ءسوزسىز اسەر ەتەدى. بويىنداعى بار قابىلەتىن جارقىراتا كورسەتىپ, تالانتىن يگەرۋدى عانا ماقسات تۇ­تاتىن جاستاعى كەيىنگى بۋىننىڭ ءوزى شىعارماشىلىقتى ىسىرىپ تاس­تاپ, تاپسىرىس ورىنداعىسى كەلىپ تۇرادى. ءبارىنىڭ ارمانى كوبىرەك اقشا تابۋ, بايۋ. ءۇي العىسى كەلەدى, كولىك مىنگىسى كەلەدى. ءبارى دۇرىس. ويتكەنى ءمۇسىنشى دە تىرشىلىك ءۇشىن تالپىنعان وزەكتى جان, كۇن­كورىس ءۇشىن, بالا-شاعانىڭ قا­مى ءۇشىن, امال جوق, ايتقانىن ورىن­داۋعا ءماجبۇر. بىراق ونەر جان­كەشتىلىكتى, قۇرباندىقتى قاجەت ەتەدى. تۇرمىستىڭ دەڭگەيىنە دەيىن تومەندەپ, كۇنكورىس سوڭىندا ءجۇ­رىپ, وسىنى ەستەن شىعارساق, سوندا سورلايمىز با دەپ قورقامىن.

– ءمۇسىن تۋىندىلارى قانداي ماقساتتا قويىلۋى كەرەك؟

– ءمۇسىن ءارتۇرلى ماقسات ارقا­لايدى. ەلدىك مۇراتتى كوزدەگەن مەملەكەتتىك اۋقىمدى يدەيادان باس­تاپ تۇرمىستىق تاقىرىپقا دە­يىنگى بارلىق دۇنيە قامتىلادى. بىراق ونىڭ وزەگىندە جىلتىراعان جاقسى ءۇمىت, رۋحتى وياتاتىن كۇش, ۇلتتىق تاربيە ماقساتى جاتۋى كەرەك. قالا كەڭىستىگىن تاس تۇعىرداعى تۇلعامەن, باسقا دا تۋىندىلارمەن تولىقتىراتىن كەزدە جاۋاپتى شەندىلەر «نە ءۇشىن؟» دەگەن سۇراقتى وزىنە ءبىر مارتە قويىپ كورسە, ارتىق ەمەس. مىسالى, مە­نىڭ «جەتى اتا» دەگەن كومپوزي­تسيام دايىن تۇر. «جەتى اتاسىن بىل­مەگەن جەتەسىز» دەيدى قازاق. جەتى اتاعا دەيىن قىز الىسپاي, تە­گىن ساقتاعان ۇلتىمىز ءۇشىن وتە ما­ڭىزدى قۇندىلىق. مۇندا بۇكىل قازاقتىڭ جەتى اتاسىن سيپاتتادىم. جاساعان جۇمىسىمدا ءبارى سيمۆوليكالىق مانگە يە. جەتى اتانىڭ تۇپكى ارعى اتاسى رەتىندە باتىردى بەينەلەدىم. ول بالكىم ال­پامىس, مۇمكىن بوگەنباي, ناۋ­رىزباي بولار, باتىرى كوپ ۇلتى­مىزدىڭ ءبىر ەرەن ۇلىن شارتتى تۇر­دە الدىم. ەكىنشى, مۋزىكا. وعان قولىنا قوبىز ۇستاعان قور­قىتتى الدىم. ءۇشىنشى اتاعا ءبي­دى بەينەلەدىم. قارا قىلدى قاق جارىپ, ءادىل ۇكىمىن كەسىپ, دالا سوتىنىڭ قىزمەتىن اتقارعان بيلەر – ۇلتىمىزدىڭ باسقارۋ-قۇ­رى­لىمدىق جۇيەسىندەگى ماڭىزدى ينس­تيتۋت. اقىل-ويدىڭ كەنى ءال-فا­­را­بي ءبىلىم مەن بىلىكتىڭ سيم­ۆولى رەتىندە ءتورتىنشى اتانى كە­يىپ­تەدى. قاي حالىقتىڭ تاع­دى­­­رىندا دا ءدىن مەن يمان قا­تار جۇ­رەدى, ادامنىڭ جۇرەگىنە رۋح­تىڭ ءدانىن ەگىپ, جەر بەتىندەگى ۇلى زاڭدىلىقتى رەت­تەپ تۇرعان جا­راتۋشىنىڭ ءىلى­مىن جىرلاپ وتكەن احمەت ءياساۋيدى بە­سىنشى اتا بولۋعا لايىق كور­دىم. «جەتى اتا» كومپوزيتسياسى ەل­دىڭ باسىن بىرلىكتە ۇستاپ, جە­رىن قاس­تەرلەۋمەن وتكەن حانمەن تۇ­يىن­دەلەدى. ياعني كۇللى قازاق ەلىنىڭ تاع­دىرى مەن تاريحى جولىندا ۇلى مۇرات ارقالاعان تۇل­عالارىمىزدى تۇتاس قامتۋعا تى­رىستىم.

«جەتى قازىنا» دەگەن جوبام دا تامىرى تەرەڭدە جات­قان ۇلتتىق ۇعىمعا ورايلاس جا­سالعان دۇنيە. مۇنىڭ ءبارىن ۇر­پاق ءبىلۋى ءتيىس. سانادا وشپەۋى كە­رەك. ول ءۇشىن ءبارى كوز الدىندا سايراپ تۇرۋى كەرەك. وسى­لار ورناتىلاتىن بولسا, بۇل جاس­­­تارعا ونەگە بولاتىن ەدى. شىن شىعارماشىلىقپەن شۇ­عىل­­­­داناتىن ءمۇسىنشى قارابايىر يدەيا­­دان اۋلاق بولادى. ونەر الە­مىن­­دە ۇلتتىق رۋح سىڭىرىلگەن يدەيا جە­­تىپ ارتىلادى. قىز جىبەك, بايان سۇلۋ سەكىلدى ارۋ قىزدار, باي بالاسى مەن جارلى بالاسى اسان مەن ۇسەن, «قارلىعاشتىڭ قۇي­­رى­عى نەگە ايىر؟» انيماتسيا­سى, قاي­سى­بىرىن سانامالايىن, با­­لا­­لارعا قۇر­عاق اقىل ايتۋدىڭ كە­­رەگى جوق, وسى­لاردىڭ ىشىنەن لايىق­تىسىن ال دا, كوشەڭە اكەلىپ قوي, كىم بو­لۋ كەرەگىن, قانداي بولۋ كە­رە­گىن سول تاس كەيپىمەن ءوز-اق ايتىپ, ۇيرەتىپ بەرەدى. ماسكەۋگە بار­­ساڭ, چەبۋراشكا مەن گەناعا دە­يىن ەسكەركىش قويىپ تاستاعان. ىز­دەن­سە, جا­ساۋعا نيەت بولسا, ەڭ باس­­تى­­سى, اكىمشىلىك-باسقارۋ جۇيەسى تاراپىنان قولداۋ بولسا, ۇلتتىق پەرسوناجدار وزىمىزدە دە جەتەدى.

– ءمۇسىن تۋرالى ءبىزدىڭ كوز­قا­راسىمىز قىزىق. ەۋروپانى تۇتاس ارالاماعان ادامنىڭ ءوزى ونداعى انادان جاڭا تۋعانداي اناتوميالىق ەسكەرتكىشتەر تۋ­رالى جاقسى بىلەدى. شەتىنەن شە­دەۆر. تاڭىرقاپ, تاڭداي قاق­پاسا, سولاردى ەشكىم تىلدە­مەيدى دە, كۇندەمەيدى. قايبىر جىلى نۇر-سۇلتانداعى «حان شاتىردىڭ» الدىندا جاڭ­بىر استىنداعى سەرۋەننەن كە­يىن ۇستىندەگى كيىمى دەنەسىنە جا­بىسقان قىز بەن جىگىتتىڭ شا­عىن عانا ءمۇسىنى پايدا بولىپ ەدى, بۇ­كىل قوعام ورە تۇرەگەلىپ, ءمۇ­سىن­شىسىن اعاش اتقا تەرىس مىن­گىزدى. ء«مۇسىنشى نە جاساسا دا, تۋىن­دىسىنىڭ بەت مونشاعى ءۇزى­لىپ تۇرسىن» دەپ كەسىپ-ءپىشىپ شە­شىم شىعارىپ بەردى. كوپتىڭ وسى ويى­نا نە دەيسىز, مۇنداي كوزقا­راسپەن ءمۇسىن ونەرىنە قيانات-وبال جاساپ تۇرعان جوق پا؟

– ايەلدىڭ سۇلۋلىعى – دە­نە­سىن­دە. جالاڭاش دۇنيەگە ەش قار­سىلىعىم جوق. جاقسى تۇسىنەمىن. بىراق مۇنداي سۇلۋلىقپەن بايلانىستى دۇنيەلەر مۋزەيدە, كور­كەمۋرەت گالەرەيالارىندا تۇر­سا, جاراسىمدى. بىزدەگى ءدىل باس­قا, ءدىن باسقا, ۇلكەندى قۇرمەت تۇ­تىپ, داستۇرگە باعىنعان ەلدەر اشىق-شاشىق دۇنيەنى قابىلداي ال­ماي­دى. قىزدارىمىز بيازى, كە­لىن­دەرىمىز يبالى, ەرلەرىمىز ءىل­تي­پاتتى, قادىم زاماننان كەلە جات­قان وسى قاسيەت قانشا جەردەن قوجىرادى دەگەنىمىزبەن, ءتۇپ-تامىرىمەن جويىلعان جوق. بۇل قاسيەت ءبىزدىڭ مورالدىق كودەك­سى­مىز سياقتى, ەندەشە مۇنداي قار­سىلىقتىڭ تۋ سەبەبىن دە ءتۇسى­نۋىمىز كەرەك. كوشە ۇلكەننىڭ دە, كى­شىنىڭ دە, ەردىڭ دە, ايەلدىڭ دە جۇ­رەتىن جەرى, كوپشىلىك جەرگە جى­نىستىق تارتىمدىلىعى اتوي­لاپ تۇرعان جۇمىستى ورنا­تار كەزدە ابايلاعان دۇرىس. ءمۇسىنشى ونسىز دا تابيعاتىنان ەركىندىكتى سۇ­يەتىن, شەڭبەردەن شىعىپ ەر­كىن ويلايتىن ادام, ال ەندى وعان اۋىل­دا تۋماعان, اسفالت­تا وس­كەن, شەتەلدە ءبىلىم العان, شەكتەن تىس ەركىندىگىن سىڭىرگەن «قاسيەت» كەلىپ قوسىلسا, قۇدايدىڭ ودان ارى اتقانى دەي بەرىڭىز. مۇن­داي تاربيەمەن قالىپتاسقان مۇ­سىنشىلەر ۇلتتىق حاراكتەرمەن جا­سال­عان جۇمىسقا «مامبەتيزم» دەپ قارايدى. ادەت-عۇرىپ, سالت-سانا, ءداستۇرىڭدى ساقتاماق تۇگىلى, تۇسىنگىسى دە كەلمەيدى.

– الماتىنىڭ كورىكتى ورىن­دارىنا قويىلعان شەتەل مۇ­سىن­شىلەرىنىڭ جۇمىسى وتە كوپ. جات تانىمنان تۋعان, وزگە تو­پى­راق­تان ءنار العان جۇمىستار وتە قىم­­­باتقا باعالانىپ, ونەردىڭ وزىق ۇلگىسى رەتىندە ۇسىنىلىپ وتىر. جاساعان ءمۇسىنى ديسنەيدىڭ اني­­ماتسيالىق فيلمدەرىندەگى كە­يىپ­كەرلەر سەكىلدى نە ادامعا, نە حايۋانعا ۇقسامايتىن, بىراق سول جۇ­مىسىن بىرەگەيلىك دەپ تاڭا­تىن مۇسىنشىلەر وزىمىزدە دە جە­تەرلىك. ءمۇسىن ەمەس, ينستاليا­تسيا دەڭگەيىندەگى دۇنيەنى ءبىز نەگە ءمۇسىن دەپ قابىلداۋىمىز كەرەك؟

– پروپورتسيا مەن اناتوميا­لىق اۋىتقۋشىلىقتى «سيۋررەا­ليزم», «ويباي, جاڭاشىلدىق, ءبىز جاڭا باعىت اكەلدىك» دەپ داۋسى جەر جارعان مۇسىنشىلەردىڭ جاسا­عان جۇمىسىن ءبىزدىڭ اتا-بابالا­رىمىز III-IV عاسىردا بالبال تاس­تار بەينەسىندە ومىرگە اكەپ قويعان. قازاق دالاسىنداعى كەز كەلگەن بالبالدى كوزىڭىزگە ەلەستەتىپ كو­رىڭىزشى. ستيلگە باي, ءمۇسىننىڭ بۇدان اسقان زاماناۋي ۇلگىسىن تا­با الاسىز با؟ ءبىزدىڭ تاۋ مەن تاس­ق­ا قاشالعان پەتروگليفتەرىمىز, ساداق تارتقان, اتپەن شاۋىپ با­را جاتقان, قوشقار مۇيىزدەر, ءار­تۇرلى اڭداردىڭ كەسكىنى زاما­ناۋي الەمدىك ءمۇسىن ونەرىندە ءالى كۇنگە سۇرانىسقا يە ءساندى ونەر بولىپ سانالادى. سودان بەرى ون بەس عاسىر ءوتتى, جاڭاشىلدىعىن ءالى جوعالتقان جوق. وسى ءمۇسىندى قاشاعان اتالارىمىزعا ەشكىم تاپ­سىرىس بەرگەن جوق, كەرنەگەن جۇرەكتى جارىپ شىققان ۇلى ونەر ماڭگىلىك ەسكەرتكىش بولىپ قالدى. ال قازىر اق قاعازدىڭ ءبىر بۇيىرىنەن ەكىنشى بۇرىشىنا قارا قالاممەن بەلىنەن ءبىر تارتادى دا, «سيۋررەاليزم» دەيدى. جاقسىلاپ قاراساڭ, الگى ماعىناسىز ءبىر سىزىق ءبىزدىڭ تاسقا قاشالعان تاڭبالارىمىز­دىڭ وزگەرىسكە ۇشىراعان كوشىرمە­سى. كوپشىلىگىمىز ءمۇسىن دەپ اتاپ جۇرگەن جوبالار قولدانبالى سان­دىك-ديزاين دەڭگەيىندەگى جۇ­مىستار. زاتتاردىڭ بەتىن ارلەۋ, سان­دەۋ ءۇشىن قولدانىلاتىن سىزبا, سۋرەتتەر مۇسىنگە اينالىپ كەتتى. ءارتىستىڭ ءبارى جۋرناليست بولىپ كەتكەنى سياقتى سۋرەتشىلەردىڭ دە كوپشىلىگى مۇسىنشىگە اينالىپ كەتتى. ويتكەنى ولار ءمۇسىن ونەرىنە اقشانى كۇرەپ تاباتىن تابىس كوزى دەپ قارايدى. اركىم ءوز ىسىمەن اينالىسپاۋىنىڭ كەسىرىن ونەر سولعىن تارتىپ وتىر. قاداعالاپ, باقىلاۋ جاساپ وتىرعان ەشكىم جوق. مىسالى, مەن الماتى قالاسى بويىنشا ەسكەرتكىشتەر جونىندەگى كوميسسيا مۇشەسىمىن. قاي جەرگە قانداي ەسكەرتكىش قويىلۋى كەرەك, ءبارى ءبىزدىڭ ساراپتاۋىمىزدان وتەدى. بەلدەن باسقان جۇگەنسىزدىك­تى كورگەندە كەيدە شىرىلداپ كەتە­مىن. بىراق «جالعىزدىڭ ءۇنى شىق­پايدى», باسقالارىنىڭ داۋسى با­سىم بولعاننان كەيىن كوڭىلدەن شىق­پايتىن كوپ جۇمىس ءوتىپ كەتىپ جاتىر, وكىنىشكە قاراي.

– قىرۋار مۇسىنشىلەرىمىز ءتاپ-ءتاۋىر تۋىندىلارىن قايدا قويارىن بىلمەي قاقتىعىپ جۇر­گەن­دە, جات جۇرتتىڭ سا­نا­عا سىڭ­­بەيتىن جۇمىسىنا قاجەت­تى­لىك قايدان تۋىپ وتىر؟

– بۇل – ۇلكەن ماسەلە. بىراق ءبىر نارسەنى مىقتاپ ەستە ۇستاعان ءجون. ەلىمىزگە كەلەتىن شەتەلدىك تۋريستەر قالانى ارالاپ, قازاق دەگەن ەلمەن تانىسىپ جۇرگەندە, ەڭ الدىمەن ءمۇسىننىڭ ۇلتتىق نو­بايىنا, ءتول ەرەكشەلىگىنە نا­زار اۋدارادى. ەگەر ەۋروپا ەلدە­رىندەگى مۇسىندەردىڭ اينا-قاتەسىز كوشىرمەسى بولسا, ولار كۇلەدى دە, قولىن ءبىر سىلتەپ, كەتە بەرەدى. بىزدە قازاقشا ويلايتىن تالانتتى مۇسىنشىلەر وتە كوپ. سولاردىڭ جۇمىسى كوپتەۋ قويىلسا, ول ءبىزدىڭ ونەرىمىزدىڭ ۇلتتىق بىرەگەيلىگىن ارتتىرا تۇسەدى. ءبىز ەشقاشان اعىل­شىن, فرانتسۋز, نەمىس بولا المايتىنىمىز سياقتى, ونىڭ ونەرىنە ەلىكتەپ, ولاردان وزا المايمىز. تەك ۇلتتىق دارالىعى ايقىن ءوز ونەرىمىزدى دارىپتەۋ ارقىلى عا­نا وزگەنى مويىنداتا الامىز. كوزقا­راسىمىز دا, قولتاڭبامىز دا, ءستي­لىمىز دە قازاقشا بولۋى كەرەك.

– ۇلتىمىزدىڭ وركەندەۋ سا­­تىسىنداعى ءمۇسىن ونەرىن الەم­­دىك شەدەۆرلەرمەن شەن­دەس­تىر­گەنىمىز ۇيات تا شىعار, بى­راق رودەن, ميكەلاندجەلو, بەر­­ني­نيدىڭ قايتالانبايتىن عا­جا­­يىپ مۇسىندەرىندەگى جاندى ءومىر, قوز­عالىس, ويدى بەرۋدەگى شە­بەر­لىكتى كەيىنگى عاسىر مۇسىن­شىلەرى قاي­تالاي المادى. ولار­دىڭ جا­سا­عان بەينەسى قوزعالىسقا باي, قاباعىن تۇيسە قاھارلى, كۇل­سە كۇننىڭ ءوزى بىرگە كۇلگەندەي جان­دى اسەر قالدىرادى. وتان­دىق مۇسىن­شىلەرىمىزدىڭ كوڭىلىنە كەل­­مەسىن, سوڭعى جىلدارى قو­يىل­عان ەسكەرتكىشتەر مەن ءمۇ­سىن­نىڭ ءبارى بۇرىن-سوڭدى ءدال وسى­لاي «شتامپوۆكاعا» ۇرىن­باعان بولار. بۇل ىزدەنىستىڭ جوق­تىعىنان با؟

– ەۋروپانىڭ قايتا ورلەۋ داۋى­رىندەگى كلاسسيكاسىن ەندى ەشكىم قايتالاي المايدى. ول ءداۋىر ءوتتى, كەتتى. قازىر ميكەلاندجەلونى ون ورايتىن شەبەرلەر بار. وقى­عان, ءبىلىمدى, قارنى توق. ول زاماندا شىراعدانمەن جۇمىس ىستە­سە, قازىر سامالاداي شامنىڭ اس­تىندا وتىرىپ جۇمىس ىستەيدى. ءتۇر­تىپ قالساڭ, كىرپىگىن قاعىپ جى­­بە­­رەتىندەي دجاكوندانى قازىر سالىپ بەرەدى. بىراق ول ەشقاشان لەوناردو دا ۆينچي بولا الماي­دى. سەبەبى دجاكوندونى لەو­ناردو سالىپ كەتتى. ول كارتينادا سۇلۋلىق بار, شەبەرلىك بار. ال بۇگىنگى تالعام باسقا. باسقا تولقىن كەلدى. قالىپتاسقان فورمانى, كلاسسيكاداعى ءداستۇردى, پروپورتسيانى بىت-شىت قىلىپ بۇزىپ, XX عاسىردىڭ سۋرەت ونە­رىنە الاساپىران جاڭالىق اكەل­گەن ۆان گوگ ۇلى سۋرەتشى بولىپ تا­نىلدى. «بالالىق شاعىم سۋىق, مۇڭ­لى, بوس بولىپ ءوتتى» دەپ قا­مىققان ۆان الەمدەگى ەڭ قىم­بات سۋرەتشى بولىپ شىعا كەل­دى. ۆان گوگتىڭ كارتينالارى ءبۇ­تىن ءبىر ەلدىڭ ەكونوميكاسىن كوتە­رىپ وتىر. ميكەلاندجەلونى قاي­تالايتىندار شىعاتىن بولسا, ول ءسوزسىز كۇلكىگە قالادى, ونەر قۇردىمعا كەتەدى. بۇگىنگى ءمۇ­­­سىن ونەرىندەگى الدەقايدا دا­­مىپ كەتكەن تەحنولوگيا­نى كەشە­گى­مەن سالىستىرا ال­مايسىڭ. ءمۇ­سىن, ەڭ الدىمەن, وي سالۋى­مەن ەرەكشەلەنەدى. قيال قانات­تان­دىرعان تاس بەينەگە قاراپ تۇ­رىپ «نە ايتقىسى كەلدى؟» دەپ ويلا­ناسىڭ, تولعاناسىڭ, اقىرى سۋرەت­كەردىڭ جان ايقايىن ءتۇسىنىپ, جا­ۋابىن تاباسىڭ. مىنە, بۇل ونەر وسىنىسىمەن ءماندى. ءمۇسىن ونە­رىندە شەبەرلىك ماڭىزدى سە­كىل­دى كورىنەدى, بىراق قيالعا جاسى­رىل­عان تۋعان ىشكى وي ودان دا ماڭىز­دىراق.

– كەشەگى ەسكەرتكىشتەرىمىزدىڭ ءبارى ەڭسەلى, ايبارلى ەدى. الىپ اباي, ماڭعاز مۇحتار, ويلى شو­قان­نىڭ ەسكەرتكىشتەرى ال­ما­­تى­نىڭ ءار بۇرىشىندا بولسا دا, ادە­مى انسامبل قۇرادى. ال قا­زىر ءمۇسىن تۋىندىلارىنىڭ ءبىر قول­دان شىققانداي ۇقساس جانە جىل­دان-جىلعا ۇساقتالىپ با­را جات­قانىن بايقايمىز. نەگە ولاي؟

– مۇنىڭ ءبارى شەبەردىڭ شە­شى­مىنە بايلانىستى. ءارتۇرلى سە­بەبى بولۋى مۇمكىن. اۋقىمدى, مو­نۋمەن­تالدى جۇمىستىڭ ۋاقى­تى ءوتتى دەمەيمىن, بىراق بۇ­گىنگى با­عىت-باعداردىڭ ءوزى وسىعان اكە­­لە جاتىر. جاستاۋ كۇنىمدە ءشام­شى قالداياقوۆپەن كوپ جولداس بو­لىپ, بىرگە ءجۇردىم. جيىرما جا­سىمدا قاجىمۇقاننىڭ ەسكەرت­كىشىن سوعىپ, ءوزىمدى الەم­دەگى ەڭ داڭقتى ادام سەزىنىپ, ەركەلەپ جۇرگەن كەزىم. «سەن نە ءبىتىردىڭ؟ قانداي وقۋ وقىدىڭ؟» دەپ سۇرادى بىردە ءشامشى اعامىز. «ەشنارسە بىتىرگەم جوق» دەدىم. «ە-ە-ە, وندا سەن ەكەۋمىز سامورودوك ەكەنبىز» دەدى ءماز بولىپ. ءبىر كەزدەسكەندە «سەن رەسەيدە وقىعانىڭدا ەۋروپاعا ەلىكتەپ, بۇزىلىپ كەتەر ەدىڭ. وسىندا قالىپ قويعانىڭ دۇرىس بولدى. سەنىڭ ۇتقانىڭ اۋىلدا وسكەنىڭ, قازاقى بولمىسىڭدى ساقتاعانىڭ» دەگەنى بار. ءشامشى اعام ايت­قان­داي, ۋاقىت بيىگىنەن كوز سالىپ قاراپ وتىرسام, نە جاساسام دا, ۇلتتىق رۋح سىڭگەن جۇرەكپەن جا­ساعان جوبالارىم مەنى جولىم­نان جاڭىلدىرماعان ەكەن. جا­ساندىلىققا ۇرىندىرماعان ەكەن.

– تۇرلەنىپ, تۇلەپ كەلە جات­قان جاڭا تۇركىستانعا اباي­دىڭ, ءال-ءفارابيدىڭ, ءشامشى قال­داياقوۆتىڭ جانە ەلىمىزدىڭ تۇڭ­عىش پرەزيدەنتى – ەلباسى نۇر­سۇلتان نازارباەۆتىڭ ەسكەرت­كىش­تەرى ورناتىلدى. تورتەۋىنىڭ دە اۆتورى جولىڭىزدى قۋعان ءمۇ­سىنشى قىزىڭىز گۇلفيا ەكە­ۋى­­ڭىز. بۇلاردىڭ ءبارى دە تاپ­سى­رىس قوي, اراسىنان شىعار­ما­­شى­لىق جولدى قالاي تاپ­تى­ڭىز؟

– قازاقتىڭ ميكەلاندجەلوسى, قازاقستاننىڭ حالىق سۋرەتشىسى حاكىمجان ناۋرىزباەۆتى وزىمە ارقاشان ۇلگى تۇتامىن. كەزىندە ۇستازىم ۇلتقا قىزمەت ەتۋ تۋرا­لى كوپ ايتۋشى ەدى. سودان دا بو­لار, كەزى كەلىپ جاتسا, ماڭدا­يىم­نىڭ اششى تەرى سىڭگەن تۋىن­دىمدى تەگىن تارتۋ ەتىپ جىبە­رەمىن. تۋريستىك باعىتتا دامىتۋ­دى قولعا الىپ, قارقىندى قۇ­رى­لىستار جۇرگىزىلىپ جاتقان تۇر­كىستان ورتالىعىنا جاڭا ەسكەرت­كىشتەر ورناتۋ ماسەلەسى كوپتەن بەرى ايتىلىپ كەلەدى. الەم كەز­دەيسوقتىققا قۇرىلماعان. تاع­دىردىڭ ءوزى تابىستىرعان ءشامشى اعام­مەن تالاي جىلعى رياسىز ادال دوستىق ونى ماڭگىلىك تاس تۇ­­عىردا بەينەلەۋگە سەپتىگىن تي­­گىزدى. كومپوزيتورمەن وتكەن شۋاق­­تى كۇندەرىمنىڭ ەستەلىگى شا­بى­­تىما شامشىراق بولدى. با­عا­­سىن ەل بەرەر, بىراق اعام ءۇشىن, ەلى­نىڭ ەركە ۇلى ءۇشىن بار كۇ­شىم­دى اياماي جۇمسادىم. اباي, ءال-فارابي, ابى­لاي حان مۇسىندەرى ەرتەرەكتەن شا­بىتتانىپ جاساي­تىن ەرەكشە دۇنيەلەرىمنىڭ قاتا­رىندا. جالپى, ءال-ءفارابيدى كوپ زەرت­تەگەن اداممىن. زەر سالىپ قاراعان كىسى مە­نىڭ ءال-ءفارابيىمنىڭ سالدەسىنىڭ بيىكتەۋ ەكەنىن بىردەن باي­قايدى. عارىشپەن بايلانىسىپ تۇرعان وتىراردىڭ ءبىر مۇناراسى دەگەن يشارا-يدەيامەن جاسالعان. مەنىڭ تاعى ءبىر ءال-ءفارابيىم قازاق ۇلت­تىق ۋنيۆەرسيتەتىنىڭ جۋرناليس­تيكا فاكۋلتەتىنىڭ فويەسىندە تۇر. ال ەلباسى ەسكەرتكىشىنىڭ ءوز ەرەك­شەلىگى بار. ول ەستە جوق ەس­كى زا­ماننىڭ كەيىپكەرى ەمەس, كۇن­­دە كورىپ جۇرگەن ءوزىمىزدىڭ زامان­داسىمىز. تۇركىستاندى وبلىس ورتالىعىنا اينالدىرىپ, رۋحاني استانا ەسەبىندە قايتا تۇلەتۋ باس­تاماسى ەلباسىنىڭ ەرلىك-ەڭبەگى. قولادان قۇيىلعان ەسكەرتكىشتە نۇرسۇلتان ءابىش ۇلىنىڭ ەگىس دالاسىن ارالاپ جۇرگەن كەزىندەگى سۋرەتىن نەگىزگە الا وتىرىپ, مۇم­كىندىگىنشە قاراپايىم بەينەلەۋگە تىرىستىم. تۋعان جەرىنىڭ اۋاسىمەن كەڭ تىنىستاپ, كوستيۋمىنىڭ ەتە­گىن جەل تەربەپ, الىسقا كوز سا­لىپ تۇرعان تۇلعاسى ەڭسەلى ەسكەرت­كىشتەرىمىزدىڭ قاتارىن تولىقتى­را ءتۇستى دەپ ويلايمىن.

ەستەتيكالىق اسىل مۇراتتىڭ جولىندا تەر توگىپ كەلە جاتقان كەز كەلگەن سۋرەتكەر ءوز ۋاقىتىنىڭ سەرىگى بولىپ, ونىڭ ەڭ قۇندى ارمانىن بەينەلەۋگە تىرىسادى. سوڭىنا وشپەس ءىز قالدىرعان ءبىر تاريحي تۇلعانى شەبەرلەر ءار ۋاقىت كەزەڭىندە ءارتۇرلى ەتىپ بەينەلەپ جاتاتىنى سوندىقتان. الايدا ءوز زامانىن بەينەلەگەن سۋرەتكەردىڭ قايسىسى بولسا دا, ەسكەرتكىشتىڭ ماڭگىلىككە سوعىلاتىنىن, سول سە­بەپتى ونى جاساعان كەزدە ءوزى ءومىر سۇرگەن عاسىردىڭ ەڭ بيىك ول­شە­مىمەن قاراۋ كەرەگىن ەستەن شى­عارماعانى ابزال.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

 

اڭگىمەلەسكەن

ايگۇل احانبايقىزى,

«Egemen Qazaqstan»

 

سوڭعى جاڭالىقتار