تاكاپپار, اياۋلى ءومىر بۇل!

سىر

جاستىقتىڭ جازىندا كوگىلدىر.

جۇرەكتەن مارجانداي توگىپ جىر.

تاڭىرقا, عاشىق بول, سەبەبى,

تاكاپپار, اياۋلى ءومىر بۇل!

جاستىقتىڭ جازىندا ساۋلەلى,

جۇپارعا تولتىرىپ كەۋدەنى.

اقيقات جولىن سەن تاڭداپ ال,

بولسا دا بۇرالاڭ, اۋرەلى.

جاستىقتىڭ جازىندا شىلىڭگىر,

جانىڭدى كەي-كەيدە ءتۇڭىلدىر.

ءولىمنىڭ اينەگىن قاقپاي-اق,

عايىپقا ابايلاپ ءۇڭىل ءبىر.

دۋماننان قايتقاندى تاڭ قىلا,

جاستىقتىڭ جازىندا جارقىرا,

جانىڭنىڭ جۇمباعى قالسىن تەك,

تەڭ بولىپ ءومىردىڭ نارقىنا.

 

سىر

جاستىقتىڭ جازىندا كوگىلدىر.

جۇرەكتەن مارجانداي توگىپ جىر.

تاڭىرقا, عاشىق بول, سەبەبى,

تاكاپپار, اياۋلى ءومىر بۇل!

جاستىقتىڭ جازىندا ساۋلەلى,

جۇپارعا تولتىرىپ كەۋدەنى.

اقيقات جولىن سەن تاڭداپ ال,

بولسا دا بۇرالاڭ, اۋرەلى.

جاستىقتىڭ جازىندا شىلىڭگىر,

جانىڭدى كەي-كەيدە ءتۇڭىلدىر.

ءولىمنىڭ اينەگىن قاقپاي-اق,

عايىپقا ابايلاپ ءۇڭىل ءبىر.

دۋماننان قايتقاندى تاڭ قىلا,

جاستىقتىڭ جازىندا جارقىرا,

جانىڭنىڭ جۇمباعى قالسىن تەك,

تەڭ بولىپ ءومىردىڭ نارقىنا.

پەرزەنت

ءومىرىم ۇزارعان سياقتى.

كوڭىلىم تازارعان سياقتى.

ۇلىمدى قۇشاقتاپ وتىرىپ,

جۇرتىما جىر جازام مياتتى.

الديلەپ تيتىمدەي ورەندى,

ەرىتەم ىشتەگى شەمەندى.

اق بوتام العىر بوپ وسسە ەكەن,

اسپانعا جەتكىزىپ توبەمدى.

اقجەيدە كوڭىلدەن ك ۇلىپ تەك,

جارقىلداپ تۇرسا ەكەن جىگىت بوپ,

اكە مەن انانىڭ ەڭ جاقسى

قىرلارى قالسا عوي ءسىڭىپ تەك.

ول ءازىر تىم نازىك, قىرمىزى.

جوعارى بولار ما جۇلدىزى؟

ات قويىپ, اق باتا بەرگەندەر

الاشتىڭ تاڭداۋلى ۇل-قىزى!

بيىكتەپ كەتپەسە ار ويلاپ,

تاڭدارى تۇرار ما ارايلاپ؟

«اللا جار بولسىن – دەپ بوتاما»,

ماڭدايىن يىسكەيمىن ابايلاپ.

* * *

جۇرەگىمنىڭ اسپانىندا كۇن اشىق,

اق الەمگە العىس ايتسام دەپ ەدىم.

ءسىز سۇيەتىن قۇس انىنە ۇلاسىپ,

مەنەن بۇرىن توگىلەدى ولەڭىم.

اق الەمنىڭ كەرەمەتى – ءسۇت سەزىم,

جاس بالاداي سەزىنۋگە قۇمارمىن.

دۇنيەنىڭ نۇرعا تولى قۇت كەزىن,

جۇرەگىمە قۇيىپ العان شىعارمىن؟

كىم بار ەكەن جىلامايتىن, توڭبايتىن؟

دارىتپاۋعا ۇمتىلعانىم جازىعىم.

كوزبەن ءىشىپ تاۋىسۋعا بولمايتىن,

اق الەمدە ءومىر ءسۇردىم, رازىمىن!

تاعدىرىمىز – حاق سىيى عوي باعالى.

جانىڭىزدى سايالايمىن, جارىعىم!

دۇنيەنىڭ ءبىزدى قۇشقان جانارى

سويلەيدى ەكەن التىنشى كۇن سابىرىن...

 

ءومىر – بايگە

مەن بايگە دەپ تۇسىنەمىن ءومىردى,

سىعىپ بەرەر اششى مونشاق تەرىڭدى.

شاپقىلايسىڭ ارعىماقپەن رۋح اتتى,

اللا اتىمەن شارت بۋىنىپ بەلىڭدى.

ەركىنسىتپەس ءور مىنەزدى جەر كىمدى؟

ەلىرەسىڭ ەر-توقىم عىپ ەركىڭدى.

جۇيتكيسىڭ كەپ جالعىزدىعىڭ ۇمىت بوپ,

جانارىڭدا ويناقشىتىپ سەرتىڭدى.

پاك كوڭىلدى الماۋ ءۇشىن كىرلەتىپ,

شاڭ قاپپاۋعا ويىڭ تاعى تۇر بەكىپ.

مۇڭ مەن سىردى ءتۇيىپ الىپ جۇرەككە,

زۋلايسىڭ كەپ تاڭىرىدەن ءۇن جەتىپ...

ارعىماقتىڭ شاڭ قاپتىرار قولقاسىن,

يت-تىرلىكتەن سەن دە ارينە قورقاسىڭ.

تاۋەكەلىڭ جول تابادى وندايدا,

مەكەندەيتىن ەكى دۇنيە ورتاسىن.

كىمدەر ماقتاپ, كىمدەر سەنى داتتايدى,

جۇيتكىپ كەتتىڭ, بۇل وي باسقا سوقپايدى.

ءبىر بىلەرىڭ, اماناتى باباڭنىڭ,

كەۋدەڭدەگى كوك كۇمبەزدى ساقتايدى...

جەر بەتىنە باق ورناتار ماۋەلى.

جان-دۇنيەڭ – جاسىل سەزىم الەمى.

اسپان تۇستەس ازاتتىعىڭ تۇر باستا,

نامىسىڭدى بيىكتەتەر اۋەلى.

ءۇمىت-شىراق, كۇدىك دەگەن سان سۇراق.

سان سۇراققا بويلاي بەرمەس جان شىداپ.

ەكى كەلمەك جوقتىعى ءۇشىن جالعانعا,

تىستەنەسىڭ تۇلپار-رۋحتى قامشىلاپ.

مەن بايگە دەپ تۇسىنەمىن ءومىردى,

قاپەرىڭە نۇر عىپ قۇيار سەنىمدى.

ارعىماعىڭ بولدىرماسىن البىرت شاق,

ۇمىتپاعاي اردى سۇيگەن تەگىڭدى.

الاۋ كوڭىل, جالاۋ جۇرەك جاس بۋىن,

ءومىر وسى – سۇڭعىلا ەتەر تاس-ءتۇيىن.

بايگە الاڭىن تاستاي كورمە, مارەدەن

قارعىپ ءوتىپ قاقشىپ الماي باق تۋىن!

كەلىنشەك

ويعا ورانىپ ءتۇر-ءتۇرلى, جيىرىلىپ اق ماڭداي.

ءجۇرىپ كەلە جاتقان جوق, ۇشىپ كەلە جاتقانداي.

ەركەلەتىپ ءسابيىن, كەشكى استى دا ازىرلەپ,

كۇتۋ كەرەك پەيىلمەن ازاماتىن اتپالداي.

وتكەن شاقپەن ءومىرىن ەشقاشان دا سۇرمەيدى.

كەڭسەدەگى كوڭىل-كۇي بوساعادان كىرمەيدى.

جانارىندا مەيىرىم, بادەنىندە نازىكتىك,

بەرەكەلى ايەل بۇل, ونى ءوزى دە بىلمەيدى.

ءبارى سونىڭ موينىندا: ۇساق-تۇيەك تىرشىلىك.

تىرشىلىكتىڭ باتپاعىنا ءبىر باتادى, ءبىر شىعىپ.

«ءبىر كەم دۇنيە» جايىندا بىلگىشسىنبە سەن وعان,

ۋاقىتى جوق ويتكەنى وتىرۋعا كۇرسىنىپ.

«جەتەم» دەيدى, جەتەدى. جەتكىزەدى تىرنەكتەپ...

جەل وتىندە ءدال ەرتەڭ تۇرماۋ ءۇشىن دىردەكتەپ.

جەلوكپە ءھام جىندىباس شاقتان ءوتىپ كەتكەن سوڭ,

مويىندارسىڭ ءوزىڭ دە «ح انىمىم» دەپ قۇرمەتتەپ.

وشىرمەيدى ءۇمىتىن, جوعالتپايدى سەنىمىن.

رازىلىعىن السام دەپ تاعدىر قوسقان ەرىنىڭ.

شاڭىراعىن-شاتتىعىن جان وتىمەن جىلىتىپ,

ەڭ ادەمى تۇستەرمەن بويايدى ول ءومىرىن.

Facebook – اينا-كىتاپ

اينا-كىتاپ ىشىندە تىرشىلىك بار,

كوز الدىڭدا تۇرادى كۇنشىلىك حال.

ساعان, ماعان, وعان دا مازا بەرمەي,

جانىمىزدان بۇرلەيدى جىر-شىبىقتار.

تىنشي الماي, سەزىمدى قوزداتىپ كوپ,

وتىرامىز ويلاردى بوزداتىپ كەپ.

ماقتاپ, داتتاپ, ايتامىز شىن جۇرەكتەن,

ءومىر وتىن ۇرلەيدى جازبا بىتكەن!

تىلەۋلەستەر بار مۇندا, جاناشىرلار,

جاس دوستارىڭ ءجۇر تاعى «جاڭا اشىلعان».

ءبىر بەلەستە اداسقان ەسكى دوستار,

ءوشىرىپ تاستاعانداي ساناسىنان.

بار مۇندا باسەكەلەس زامانداستار,

جانە ايناداي جارقىرار بالاڭ جاستار.

ءداستۇرشىل ءھام جاڭاشىل توپتار دا ءجۇر,

ءتۇرلى-ءتۇرلى تاراپقا قادام باسقان.

ءتۇرلى-ءتۇرلى قىلىقپەن بۇلاڭداعان,

ءسۇپ-سۇيكىمدى كۇشىك ءجۇر شۇناڭداعان.

كوز استىمەن ەركەلەپ تىستەپ الار,

ونداي ءنامارت ەكەنىن كىم ويلاعان؟

اينا-كىتاپ ءبارىن دە كورسەتىپ تۇر:

ماسەلەن, مىنا اعامدا كەڭسەلىك ءتۇر.

كوزاينەكتىڭ ار جاعى بۇلدىر الەم,

ول الەمدە دوستىق تا تەڭسەلىپ تۇر.

مىنا كىسى قىمىز بەن بالعا قۇمار,

كىم ءبىلسىن, جالقى وسكەن اردا شىعار؟

ادام ەمەس بۇركىتكە عاشىق جاندى

كوردىم دەسەم قالايشا نانبايسىڭدار؟

قالماس ادام ەشقاشان ويعا جۇتاپ,

ۋدز اپپاراتى – اينا-كىتاپ,

اناۋ اڭقاۋ, مىناۋ قۋ, كەۋدەمسوق ول...

ال ارمانشىل جايىپ ءجۇر ايعا قۇشاق.

ايگۇل سەيىلوۆا.

استانا.