حاليفا ومار فارۋق سيرياعا كەلگەن ساپارىندا سولتۇستىك ايماقتاعى حۋمۋس قالاسىنا ات باسىن بۇردى. ونداعى ويى ءوزى سەنىم ارتىپ تاعايىنداعان اكىمنىڭ جاعدايىن جانە حالىقتىڭ ول تۋرالى پىكىرىن ءبىلۋ ەدى. حاليفامەن كەزدەسۋگە قالا حالقى تۇگەل جينالدى.
حالىق اكىمگە جاپپاي ريزاشىلىق ءبىلدىردى. ءوتىنىشىمىزدى مۇقيات تىڭدايدى, كومەكتەسۋگە قاشاندا دايىن تۇرادى دەدى. بىراق ونىڭ ەل تۇسىنبەيتىن مىنەز-ق ۇلىقتارى بار ەكەنىن دە ايتتى.
– تاڭەرتەڭ قىزمەتىنە كەشىگىپ كەلەدى, – دەدى بىرەۋى.
– كەشكە قاراي ەشكىمدى قابىلدامايدى, – دەدى تاعى ءبىرى.
– تاعى قانداي كەمشىلىگى بار؟ – دەپ سۇرادى حاليفا.
– ايىنا ءبىر كۇن قىزمەتىندە بولمايدى. كەيدە ەسىنەن تانىپ قالاتىن كەزى دە بولادى, – دەپ شاعىم ءبىلدىردى جينالعاندار.
مۇنى ەستىگەن حاليفا: «سوندا قالاي بولعانى؟ مەن ەلگە باسشى تاڭداۋدا قاتەلەستىم بە ەكەن؟ سايد يبن ءامىر تەرىس ىسكە باراتىن ادام ەمەس سياقتى ەدى. الدە بۇل جەردە قانداي دا ءبىر تۇسىنىسپەۋشىلىك بار شىعار؟» دەپ ويلادى.
جاماعات تاراعاننان كەيىن حاليفا اكىمنەن ايتىلعان شاعىمداردىڭ سەبەبىن سۇرادى.
– مارتەبەلىم, – دەدى سايد وماردىڭ بەتىنە قيپاقتاي قاراپ. – بۇل جونىندە ەشكىمگە ايتپايىن دەپ ەدىم. بىراق شاعىم بولعاندىقتان, سىزگە ونىڭ سىرىن امالسىزدان ايتامىن. – ول اۋەلى وڭ جاعىنا, سوسىن سول جاعىنا قارادى دا, ءسوزىن جالعاستىردى. – مەنىڭ ۇيىمدە قىزمەتشى جوق, ايەلىم كوپتەن ناۋقاس. سوندىقتان ءۇي شارۋاسىنىڭ كوبىن ءوزىم ىستەيمىن. بالالارىمنىڭ تاڭعى تاماعىن دايىندايمىن. ال تۇنگە قاراي ەشكىمدى قابىلدامايتىنىم: كۇندىزگى ۋاقىتىمدى حالىققا ارنايمىن دا, تۇنگىلىكتە قۇدىرەتتى اللاعا عيبادات ەتەمىن. ايىنا ءبىر كۇن شىقپاي قالاتىنىم دا راس. سەبەبى ءوز كيىمىمدى ءوزىم جۋامىن. اۋىستىراتىن باسقا كيىمىن بولماعاندىقتان, كەپكەنشە توسامىن. ال ەندى ەس-ءتۇسسىز تالىپ قالۋىما كەلسەك, ول ءبىر اسا قايعىلى وقيعاعا بايلانىستى, – دەپ, ول ءبىراز ءۇنسىز وتىرىپ قالدى. ءوڭى بوزارىپ, داۋسى قارلىعىڭقى شىقتى. – مەككەلىكتەر ءبىر جازىقسىز ادامدى دارعا استى. ودان: ء«وزىڭنىڭ ورنىڭا مۇحاممەدتىڭ اسىلعانىن قالار ما ەدىڭ؟» دەپ سۇراعاندا, «ونىڭ تابانىنا قادالعان شوگىر مەنىڭ ماڭدايىما قادالسىن» دەپ جاۋاپ بەردى. مۇشرىكتەر ونى بىردەن شەيىت قىلدى. مۇنىڭ ءبارى مەنىڭ كوز الدىمدا ءوتتى. مەن جازىقسىز جاندى قۇتقارا المادىم. ول كەزدە ءوزىم دە مۇشرىكتەر قاتارىندا ەدىم. اللا مەنىڭ وسى كۇنام مەن قاتىگەزدىگىمدى ەشقاشان كەشىرمەيدى-اۋ دەپ قاتتى قايعىرعانىمدا, ەسىمنەن ايرىلىپ, تالىپ قالامىن, – دەدى ەنتىگە دەم الىپ.
حاليفا ومار فارۋق پەن ونىڭ جانىنداعىلار سايد يبن ءامىردىڭ اسقان جانكەشتىلىگى مەن تاقۋالىعىنا تاڭعالدى, كوزىنە جاس العاندار دا بولدى.
ارادا بىرنەشە اي وتكەننەن كەيىن, حاليفا ومار حۋمۋس قالاسىنداعى كارىپ-عاسىرلەر مەن كەدەي-كەمباعالداردىڭ ءتىزىمىن سۇراتادى. سوندا ءتىزىمنىڭ باسىندا تۇرعان سايد يبن ءامىر دەگەن ەسىمدى كورىپ, تاڭعالىپ:
– بۇل قاي سايد يبن ءامىر؟ – دەپ سۇرادى حاليفا.
– مارتەبەلىم, بۇل ءبىزدىڭ اكىمىمىز. ول ناعىز كەدەي. قولىنا تۇسكەننىڭ ءبارىن ەڭ تۇرمىسى ناشار دەگەندەرگە تاراتىپ بەرەدى, – دەدى قالا ادامدارى.
حاليفا ومار اكىم سايدتىڭ قالا حالقى الدىنداعى سىڭىرگەن ەڭبەگىن باعالاپ, وعان ءوز قاجەتىنە جۇمساسىن دەپ مىڭ دينار جىبەرتكىزەدى. بىراق ول بۇل جولى دا حالىقتىڭ قامىن ويلاپ, قاراجاتتىڭ ءبارىن كەدەي-كەپشىكتەرگە تاراتىپ بەرەدى. مۇنى بىلگەن ايەلى رەنجىپ:
– ەڭ قاجەتىمىزگە جۇمساۋعا از دا بولسا وزىڭە الىپ قالمادىڭ با؟ – دەگەنىندە, سايد:
– وتكىنشى دۇنيەگە قىزىعىپ قايتەسىڭ. ودان دا ءجانناتتىڭ ماڭگىلىك نىعمەتتەرىن اللا ءوزى ءناسىپ ەتسىن, – دەپ, اقىرەت كۇنىنە دەگەن ءوزىنىڭ سەنىمى بەرىكتىگىن تاعى ءبىر كورسەتكەن ەكەن.
سەرىك ساتىبالدين,
قازاقستان جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى