«اۋىل – ەل بەسىگى» دەيتىن جوبانى ۇسىنعان ەلباسى اۋىلسىز كەلەشەك جوق, ءومىر جوق ەكەنىن سانامىزعا قۇيىپ بەردى. قازاقتىڭ نەبىر عالىمدارى, زيالى قاۋىم وكىلدەرى اۋىل دەيتىن التىن بەسىكتەن تۇلەپ ۇشتى. ءوزى دە اۋىلدا ءوسىپ, جەتىلگەنىن ايتقان ەلباسى بارشامىزدى ءسۇيسىنتتى. بۇل سوزىمە جولداۋدى تاماشالاعان جۇرت كۋا. مەن دە تۋىپ-وسكەن اۋىلىمنىڭ بولاشاعىنا تيتتەي دە بولسا ۇلەس قوسۋدى ارماندايمىن. مەن سەكىلدى جاستاردىڭ كوپشىلىگى سول ويدا دەپ بىلەمىن. كەي ساتتەرى «قالادان جۇمىس تابا الماعان سوڭ, تۇراتىن جەرى بولماعان سوڭ اۋىلعا كەلىپ جۇمىس جاساۋعا ءماجبۇر» دەگەن قاساڭ پىكىردى قۇلاعىمىز شالىپ قالادى. شىن مانىسىندە ولاي ەمەس. ءوز ءىسىنىڭ جىلىگىن شاعىپ, مايىن ىشكەن كەز كەلگەن مامانعا, جاس بولسىن, جاسامىس بولسىن, قالالى جەردىڭ كەز كەلگەن مەكەمەسىنەن ورىن تابىلادى.
اۋىلدى قادىرلەۋ, اۋىلدى كوركەيتۋ, اۋىلعا تاعزىم ەتۋ – بولاشاققا الاڭداۋ, كەلەشەككە قامقورلىق جاساۋ. قازاق ەلىنىڭ نەگىزگى بايلىعى – اتا-بابامىزدان قالعان مال شارۋاشىلىعى. ءتورت ت ۇلىگى ساي بولعان جاننىڭ – كوڭىلى جاي. ال مىڭعىرتىپ مال ۇستاۋ تەك اۋىلدى جەردە ىڭعايلى. جاسىل جايلاۋ, شۇيگىن ءشوپ, ءمولدىر سۋ. باۋ-باقشا, كوكونىس ءوسىرۋ, ەگىن ورۋ سەكىلدى اۋىل شارۋاشىلىعىنىڭ ماڭىزدى جۇمىستارى دا اۋىلدا جۇزەگە اسىرىلماق. سونىمەن بىرگە سپورتتىڭ سايىپقىران ساڭلاقتارى دا اۋىلدىڭ شاڭىندا شىنىققاندار. «ەل ءىشى – ونەر كەنىشى» دەيتىن قازاق ناقىلى بەكەرگە ايتىلماسا كەرەك. ءبىزدىڭ باياناۋىل اۋدانىنىڭ قاي اۋىلىنا بارساڭىز, قوس ىشەكتەن تاراعان قوڭىر كۇي, اۋەزدى ءان, ءمولدىر جىر جۇرەگىڭىزدى جاۋلاپ الادى. مىنە, ەلباسىنىڭ اۋىلدى ەل بەسىگىنە تەڭەپ وتىرعانى بەكەر ەمەس.
اۋىلدىڭ بولاشاعى ءۇشىن جاسالار جۇمىستاردىڭ بەرەكەلى بولاتىنىنا سەنىمدىمىن.
ەلامان قابدىلاشىم,
جاس اقىن