«نوۆەللالار حانزاداسى» اتانعان گرۋزين جازۋشىسى گيۆي سيحارۋليدزە – الەمدىك ادەبيەت ايدىنىنا وزىندىك قولتاڭبا سالعان تۇعىرلى جازۋشى. تۋىندىلارى كوپ ەلدەردىڭ تانىمال جۋرنالدارىندا ءجيى باسىلىپ جۇرگەن قالامگەر 17 كىتاپتىڭ اۆتورى. ونىڭ قالامىنان تۋعان «ونا+يا» شىعارمالار جيناعى الەمنىڭ كوپتەگەن تىلدەرىنە اۋدارىلعان. ادامزاتقا ورتاق قۇندى دۇنيەدەن گازەتىمىزدىڭ ادەبيەتسۇيگىش وقىرماندارىنا تابارىك تارتامىز.
تۇنگى ساعات ەكى. تبيليسي اۋەجايىندا نەكەن-ساياق جولاۋشىلار ۇشاققا وتىرعىزۋ ءساتىن كۇتۋدە. ولاردىڭ قايسىبىرى وتىرعان ورنىندا قيسايا كەتىپ, كوز شىرىمىن الۋدا, ەندى بىرەۋلەرى ۇيقىلى-وياۋ, دۇڭگىرشەكتەردەن العان جۋرنالداردى ءمان-ماعىناسىز پاراقتاۋدا. شىعارىپ سالۋشىلار دابىرلاعان ءبىر بۇرىشتان تارس-تۇرس شامپان اتقانى ەستىلەدى.
– ەندى ءوز ءومىرىڭدى قالاي كوركەيتسەڭ دە ءوزىڭ بىلەسىڭ! ءوزىڭدى امەريكالىق ارۋمىن دەپ ەسەپتە, – دەپ تىلەك ايتىپ جاتىر سول ارادا سايلانا قويعان اسابا.
– راحمەت, سەندەردى قۇداي قولداسىن! – دەپ جاۋاپ قاتتى ايەل داۋسى. وعان ەرىكسىز كوزىم تۇسكەن, قىرىقتان اسقان كوزىلدىرىكتى ايەلدى كوردىم. قاسىندا ون ۇشتەر شاماسىنداعى ۇلى بار ەكەن. شىعارىپ سالۋشىلاردىڭ ءبىرى ايەلدى كوڭىلدەندىرۋگە تىرىسىپ, ءازىل-قالجىڭدى ساپىرىپ, جينالعاندارعا نەشە ءتۇرلى كۇلدىرگى اڭگىمەلەردى ايتقاندا ءبارىنىڭ ىشەك-سىلەلەرى قاتىپ دۋىلداستى. ايەل دە ءماز بولىپ كۇلدى, بىراق ونىڭ كوزىنىڭ تۇڭعيىعىندا ءبىر مۇڭ بار ەدى. مەن ونىڭ اۋىق-اۋىق قاسىنداعى ەر اداممەن ءبىر نارسە جايىندا سىبىرلاسقانىن بايقادىم. سوسىن ۇلىنىڭ جاعاسىن تۇزەپ, وعان:
– اكەڭدى قالدىرىپ كەتۋ ساعان قيىن ەكەنىن بىلەمىن. بىراق قۇداي قالاسا, التى ايدان كەيىن ول دا بىزگە كەلەدى. پاتەر ساتىلماي تۇرعانىن كورمەيسىڭ بە؟ – دەدى.
ەر كىسى ۇلعا بۇرىلدى:
– ال ەندى اقىلدى بول, اناڭدى كۇت! سەن ەندى جىگىتسىڭ عوي! بار ءۇمىتىمىز سەندە.
ونىڭ كوزىنە جاس كەلىپ قالدى, ول ءبىر قولىمەن ۇلىن كەۋدەسىنە قاتتى قىسىپ, ەكى قيىردى بىرىكتىرگىسى كەلگەندەي, ەكىنشىسىمەن ايەلىن قۇشاقتادى.
– انۋك دجان, ەس كۋ تساۆاد تانەم, دجانيك دجان! – دەگەن اقسۇيەك كەيىپتەگى ەگدە ايەلدىڭ داۋسى ەستىلدى. – سەن لوس-اندجەلەستەگى ءبىزدىڭ گاريكتىڭ مەكەنجايىن بىلەسىڭ عوي, وعان مىندەتتى تۇردە تەلەفون سوق!
– ءيا, ماما, حابارلاسامىن! – دەدى دە, ايەل قايتادان كۇيەۋىنە بۇرىلدى. وعان ونى قالدىرىپ كەتۋ اسا قيىن سياقتى. ولاردىڭ اراقاتىناسىنان مەن كاۆكازدىقتارعا ءتان جۇبايلىق قيماستىقتى اڭدادىم.
ۇشاققا وتىرۋعا شاقىرعاندا ايەلگە جاسى ۇلعايعان سالاۋاتتى قارت جاقىندادى. ونىڭ ءومىر تاۋقىمەتتەرىنەن قاجىعان ءاجىمدى ءجۇزىن جاس جۋىپ كەتىپتى. قىنجىلۋدان كوڭىل كىربىڭى بايقالعانىمەن, ول وعان جايدارى ءتىل قاتتى.
– انۋك, قىمباتتىم مەنىڭ, مىقتى بول! مىنا قارعىس اتقىر مۇقتاجدىق بولماسا, سەنى ول جاققا كىم جىبەرەر ەدى! ءوزىڭدى ساقتا. راس, ءبىزدىڭ گرۋزيندەردىڭ امەريكادا تۋىستارى جوق. بىراق سەنىڭ اناڭنىڭ جاقىندارى ايتەۋىر ءبىر قول ۇشىن بەرەر!
سوسىن ول نەمەرەسىن قۇشاقتادى:
– بايقا, جىگىتىم, گرۋزين ءتىلىن ۇمىتۋشى بولما. قانداي تەكتەن شىققانىڭ ىلعي ەسىڭدە بولسىن! ەسىڭدە بولسىن, مەن ساعان سەنەمىن.
بالا قايتا-قايتا اتاسىنىڭ باۋىرىنا تىعىلدى, بىرەسە اكەسىنە جابىستى. سوسىن ءلام-ميم دەمەستەن ورنىنان اتا جونەلدى. ويتكەنى ءوزىنىڭ باسقا امالى جوعىن بىلەتىن. ءسويتىپ اناسىمەن بىرگە وتكەلەككە بەتتەدى.
– بۇل تىرشىلىگىمىزدىڭ ءتۇبى قايىرلى بولسا يگى ەدى! – دەپ ويلادىم مەن. تۋعان ەلىن تاستاپ كەتىپ جاتقان العاشقى دا, اقىرعى دا وتباسى بۇل ەمەس ەكەنىن بىلەمىن. وزدەرى كەتكەنمەن جان-جۇرەگى, اقىل-ساناسى وسىندا قالدى. الىس ەلگە ولاردىڭ ءبىر تۇتام ءتانى اتتاندى. وندا نە كۇتىپ تۇرعانىن ءبىر قۇداي عانا بىلەدى. امال قانشا, وكىنىشكە قاراي, از حالىقتاردىڭ جازمىشى وسىنداي.
مەن امەريكاعا ءبىر ايلىق ىسساپارعا بارا جاتىر ەدىم. ورنىمنان تۇرىپ, ۇشاققا شىعاتىن جاققا بەت الدىم.
ون شاقتى جولاۋشى وتىرعان ۇشاق تبيليسي–ەرەۆان–پاريج–لوس-اندجەلەس باعىتىندا ۇشادى. الدا – ادامدى شارشاتاتىن ۇزاق جول.
مەنىڭ ورنىم جاڭاعى حانىمنىڭ قاسىندا بولىپ شىقتى. ونىمەن ءىلتيپات بىلدىرە امانداستىم, ۇلعا كامپيت سىيلادىم. سوسىن ارقايسىسىمىز ءوز ويىمىزعا شومىپ, ءبىر-بىرىمىزگە ءلام-ميم ءسوز ايتپاستان ەرەۆانعا جەتتىك.
كەلەسى ۇشۋعا دەيىن ءتورت ساعات ءۇزىلىس بار ەكەن. باعىتىمىزدى تىركەتىپ, ورىندىقتارعا جايعاستىق. ايەل سىپايىلاپ قانا مەنىڭ اتىمدى سۇرادى. – گەورگي, – دەپ جاۋاپ قاتتىم مەن. – ال سىزدىكى شە؟
– انۋك, – دەدى ول. – ءسىز امەريكادا ۇزاق بولاسىز با؟
– جوق, مەن ىسساپارمەن بارا جاتىرمىن!
– قانداي باقىتتىسىز! ال ءبىزدىڭ قاشان ورالاتىنىمىزدى ءبىر قۇداي بىلەدى.
وسىلاي دەپ سومكەسىنەن بىردەڭە الىپ شىقتى دا, سوسىن ماعان قاراپ, تولقۋلى داۋىسپەن:
– بالكىم, بۇل كۇلكىلى دە شىعار, بىراق مەن قايتكەندە دە ەشكىمگە بىلدىرمەي ءبىر ۋىس گرۋزين توپىراعىن الا شىقتىم.
– و نە دەگەنىڭىز, حانىم, – دەدىم مەن وعان, – سىزدەر دە كوپ ۇزاماي ەلگە قايتاتىن بولارسىزدار!
– مەن سوعان كۇماندىمىن, – دەپ مۇڭايا جاۋاپ قاتتى ول.
– اۋەستىگىمە عافۋ وتىنەمىن, ايتسە دە ءسىزدىڭ ماماندىعىڭىز قانداي؟
– مەن ءتىل مامانىمىن, – دەدى ول. سالدەن كەيىن تاعى ۇستەمەلەدى:
– كەڭەستىك كەزدە ۋنيۆەرسيتەتتە لەكتسيا وقىدىم, سونى ماقتانىش ەتەتىنمىن. ال قازىر قيىن جاعدايعا دۋشار بولدىق, ەندى وسىدان باسقا جول تاپپاي تۇرمىز. ماعان ءبىر امەريكالىق تانىس ايەل شاقىرۋ جىبەردى, ءتىپتى ءوز پاتەرىنە توقتاتايىن دەپ وتىر. 1500 دوللارلىق جالاقىمەن دۇكەنگە گۇل ساتۋشى ەتىپ ورنالاستىرۋعا ۋادە ەتتى. ءىسىمىز وڭعا باسسا, كىم بىلەدى, سوسىن, قۇداي قالاسا, دارىگەر كۇيەۋىمنىڭ كەلۋىنە مۇمكىندىك تۋار. مۇمكىن, ونى الدەبىر كلينيكاعا دارىگەردىڭ اسسيستەنتى ەتىپ الاتىن شىعار. ەگەر ۆيزا مەرزىمى اياقتالعانعا دەيىن جۇمىس ىستەۋ قۇقىعىن الا الماساق, وندا جاسىرىن قالۋعا تۋرا كەلەدى.
– نەگە بۇلاي قاپالاناسىز! كورەسىز ءالى, سىزدەردە ءبارى تاماشا بولادى! – دەپ ءسوزىن ءبولدىم.
– اۋىزىڭىزعا ماي! – دەگەن ول ماعان جىلى جۇزبەن قاراپ:
– مەن اكەم جاعىنان گرۋزينمىن, ال شەشەم ارميان, – دەدى.
وسى اڭگىمەدەن كەيىن باسىمنان ءبىر وي كەتپەي قويدى: بۇل حانىمعا ەرەۆان ارقىلى ۇشۋعا تۋرا كەلگەنى نەلىكتەن ەكەن؟! ءسىرا, بۇل ءبىر نىشان بولار. قوس حالىقتىڭ قىزى گرۋزيانى تاستاپ كەتىپ بارادى. ول ءوزىنىڭ ارمياندىق تەگىن ماقتان ەتەدى (بۇل كادىمگىدەي سەزىلىپ تۇردى) ەكەن. قالاي بولعاندا دا قيىن ساتتە ارداقتاپ ساقتاعان اياۋلى گرۋزين توپىراعىن وزىمەن بىرگە الىپ كەتىپ بارادى. ءوزىم دە بىلمەيتىن ءبىر كۇش مەنى ورنىمنان ۇشىپ تۇرۋعا ءماجبۇر ەتتى. ءبىرشاما ۋاقىت ابدىراعان حالدە زالدى ولاي-بۇلاي اينالا كەزىپ ءجۇرىپ الدىم. سوسىن كەنەتتەن ءبىر وي ساپ ەتە ءتۇسىپ, قالتامنان كىشكەنتاي بۇكتەمەلى باكىمدى الدىم دا, گۇلزارلارعا بەتتەدىم... تىزەرلەپ وتىردىم دا, ءتۇسىندىرىپ بولماس قۇشتارلىقپەن اسىعىس-ۇسىگىس توپىراقتى شۇقىپ قوپسىتا باستادىم. سوسىن ونى ورامالىما سالىپ تۇيىنشىكتەپ ورادىم دا, جولاۋشىلار سالونىنا قايتىپ كەلىپ, ءۇن-ءتۇنسىز ورنىما وتىرا كەتتىم!
– ۇشۋعا دايىندالىڭىزدار! – دەپ حابارلادى ستيۋاردەسسا. بىرنەشە مينۋتتان كەيىن اۋە كەمەمىز اسپان ايدىنىن قاق جارىپ, ءبىزدى الىس ەلگە اكەتىپ بارا جاتتى.
– قىمباتتى انۋك! – دەپ مەن وعان ابايلاپ ءتىل قاتتىم. – ماعان نە بولعانىن بىلمەيمىن, بىراق قۇدىرەتتىڭ ءوزى مۇنى ارميان جەرىندە ىستەۋگە ماجبۇرلەدى! – ءسوزىمدى اقىرىنا دەيىن بىتىرمەي بەت ورامالىما تۇيىلگەن توپىراقتى ۇسىندىم. ول تۇيىنشەكتى ءۇنسىز الدى دا (وندا نە بارىن سول ساتىندە اڭعارا قويدى), ماعان ءوزىنىڭ مۇڭعا تولى اقىلدى كوزدەرىن توقتاتتى. تۇيىنشەكتى شەشىپ, ىشىندەگىسىنە ءۇڭىلدى. سوسىن گرۋزين توپىراعى سالىنعان تۇيىنشەگىن الىپ, ءوزىنىڭ قولى بوس بولماعاندىقتان, مەنىڭ ونى شەشىپ بەرۋىمدى ءوتىندى. ودان سوڭ قوس ۋىس قاسيەتتى توپىراقتى ايالاي ارالاستىرىپ, ءبىر تۇيىنشەككە ورادى دا, العىسقا تولى شىرايمەن قولىمدى قىسىپ, ء«سىرا, مەنىڭ ويىمدى وقىعان بولارسىز» دەپ جىميدى.
– مىنا قوس ۋىس توپىراقتى بولەك-بولەك اپارۋ ءبىزدىڭ ەكى حالىقتى بولگەنمەن بىردەي-اۋ.
وسى سوزدەردى ايتىپ ول توپىراق تۇيىنشەگىن ءسۇيدى دە, مۇڭدى ويلارعا شومدى. قۇددى بىرەۋ دۋالاپ تاستاعانداي, بىرنەشە ساعات بويى قىبىر ەتپەي شەكسىزدىككە قادالدى.
ويناپسىڭ قۇيتتاي گرۋزيامەن!
1993 جىلعى بەرلين فەستيۆالىنىڭ اشىلۋى. مەن وزىمە بولىنگەن «مەرسەدەستەن» شىقتىم دا, زووپالاس زالىنىڭ قاقپاسىنا بەتتەدىم. قاۋىم مەن تەلەرەپورتەرلەر ساتىرلاتا قول سوعىپ, اپپاراتتارىمەن شىرت-شىرت سۋرەتكە ءتۇسىرىپ شىعارىپ سالدى. مەنىڭ قۋانىشىمدا شەك جوق: وسى ەلدىڭ ازاماتتارى رەسەي تىرناعىنان ەندى عانا بوساپ شىققان جاڭا تۋعان كىشكەنتاي گرۋزيانىڭ وكىلىنە وسىنشا قۇرمەت كورسەتىپ, مەنەن قولتاڭبا سۇراعاندارى مەرەيىمدى تاسىتىپ, بويىمدى كەرەمەت ماقتانىش سەزىمى كەرنەدى.
الەمدىك كينو جۇلدىزدارى لىق تولعان زالعا كىرىپ, ءوز ورنىما بارىپ وتىردىم. گرەگوري پەك, دە ۆيتو جانە فەي داناۋەي سەكىلدى اكتەرلەرمەن كورشىلەستىگىم قاتتى تولقىتقان سىڭايلى.
كۇن سايىن ءارتۇرلى كينوفيلمدەرگە 20 بيلەتتەن الامىن. ۋاقىتتىڭ اۋقىمىنا سىيسام, نەعۇرلىم كوپ فيلم كورەر ەدىم. وسى ءبىر مۇمكىندىكتى بارىنشا پايدالانىپ قالۋعا تىرىسىپ باعۋدامىن. كينوتانۋشى بولماسام دا, الدەبىر تۇيسىكپەن بۇل فيلمدەردىڭ قايىسى جەڭىسكە جەتەتىنىن كۇنى بۇرىن بولجاپ قويامىن. ءبىزدىڭ «ۇيىقتامايتىنداردىڭ كۇنى» ءفيلمىنىڭ جار سالا جارنامالانىپ جاتقان فيلمدەردەن كوش ىلگەرى ەكەنىن دە سەزەمىن. ونىڭ ستسەناريىن جازعان دا, رەجيسسەرى دە تەمۋر بابلۋاني. سونىمەن قاتار ۇيىمداستىرۋ ءبولىمىنىڭ ءبىزدى مەنسىنبەي قومسىنا قارايتىنىن دا سەزىپ ءجۇرمىن. ءسويتىپ جەڭىستەن دامەلى ءۇمىت ۇشقىنى بىرتىندەپ ءوشىپ جاتىر.
فەستيۆالدىڭ جابىلۋىنا ءتورت كۇن قالدى. فيلمدەر بارعان سايىن بايگە جولىنان شىعىپ قالۋدا, ال بىزدىكى اقىرىنداپ العا جىلجي بەردى. اقتىق باسەكە جاقىندادى.
ۇيىمداستىرۋ بولىمىنەن فەستيۆالدىڭ جابىلۋ سالتاناتىنا شاقىرۋ بيلەتتەرىنىڭ جايىن ءبىلدىم. ماعان مۇندا مەن سياقتى اكتەرلەر ەكى مىڭ ەكەنىن, ال ولاردىڭ ءبارىن شاقىرا المايتىنىن ايتىپ, ەگەر قالاساڭىز, بانكەتكە شاقىرۋ بەرەيىك دەدى.
مەن قاپالانا مىرس ەتتىم: راس, ءبىزدىڭ مەملەكەتىمىز الەم كارتاسىندا مۇلدەم كىشكەنتاي بولىپ كورىنەدى, بىراق ءبىزدىڭ ءجۇز ادامعا جايعان داستارقانىمىزدىڭ ءسان-سالتاناتى مەن بەرەكەسى گەرمانيادا ون مىڭ قوناققا تارتىلعان اسپەن بىردەي.
بانكەتكە شاقىرعانى ءۇشىن مىسقىلداي العىس ايتتىم دا, ودان باس تارتتىم. سوسىن داۋىسىمدى قاتتىراق شىعارا:
– مەن قاتىسقان فيلم العاشقى بەستىككە ىلىنگەنى سىزدەرگە بەلگىلى مە؟! – دەدىم.
– بەلگىلى, بىراق ءبارىبىر سىزگە شاقىرۋ بەرە المايمىز.
مەن شەتكەرەك بارىپ تۇردىم. كەنەت ماعان دابىر-دۇبىر ورىس ءسوزى ەستىلدى. شامامەن جيىرما بەس ادام سول بولىمگە بەتتەدى. ولاردىڭ ءفيلمى فەستيۆالعا مۇلدەم ىلىكپەگەن, سوندىقتان ورىس فيلمدەرىنىڭ كورسەتىلىمى اتىمەن بولماعان. سوعان قاراماستان بارلىق جيىرما بەس ادام فەستيۆالدىڭ جابىلۋىنا شاقىرۋ الدى. مەن تاعى دا اۋەلى ءوزىمىزدىڭ دارمەنسىزدىگىمىزگە, سوسىن ورىس ەتىگىنىڭ كۇللى الەمدە, اسىرەسە گەرمانيادا, قالاي بولعاندا دا, قانداي كۇشكە يە ەكەندىگىنە كۇيىنىشپەن مىرس ەتە ءتۇستىم. رەنجىپ قورلانعان مەن اەروفلوت كاسساسىنا بارىپ, بەرلين–ماسكەۋ باعىتىنداعى بيلەتىمدى ەرتەڭگە اۋىستىرۋدى ءوتىندىم. سۇلۋ ورىس ايەلى مەنى ك ۇلىمسىرەي قارسى الىپ, قۋلانا جىميدى دا: «گرۋزين كينوسى مەن گرۋزين جىگىتتەرىن جاقسى كورەمىن», دەپ كۇلە ءتىل قاتتى. مەن راحمەت ايتىپ, بيلەتىمدى الدىم.
كەلەسى تاڭدا اسىقپاي تۇرىپ ۆەستيبيۋلگە ءتۇستىم دە, ءوزىمدى اۋەجايعا اپارىپ تاستاماقشى ماشينەنى كۇتتىم. كەنەت قوناق ءۇيدىڭ سىرتقى ەسىگى اشىلدى دا, بەتىنە ارسىزدىق تۇنعان ورىس ءتىلدى ەۆرەي ءتىلماش پەن ۇيىمداستىرۋ ءبولىمىنىڭ قىزمەتكەرى ماعان قاراي ءجۇردى. ۇيىمداستىرۋ ءبولىمى قىزمەتكەرىنىڭ كىناسىنەن بولعان جاڭساقتىق ءۇشىن ءتىلماش ارقىلى مەنەن عافۋ ءوتىنىپ, ماعان ادەمى قوراپتاعى شوكولاد پەن شاقىرۋدى ۇستاتا بەردى. مەن ولاردىڭ استە دە قوناقجايلىلىق جوراسىن بۇزعانى ءۇشىن كەشىرىم سۇراپ تۇرماعانىن تۇسىنە قويدىم. «شىنىمەن-اق ءبىز جەڭدىك پە ەكەن؟!» دەپ ويلادىم. «جەڭدىك! ارينە, جەڭدىك!» دەپ ىشتەي كامىل سەنىممەن بىرنەشە رەت قايتالادىم. پورتەدەن قول جۇگىمدى قايتادان نومىرگە اپارىپ قويۋدى ءوتىندىم. ال ءوزىم بيلەت كاسساسىنا جۇگىردىم. تانىس كاسسير ايەلمەن كوز ءتۇيىستىرىپ, كامپيت قورابىن بەرىپ جاتىپ: «بالكىم, ەرتەڭ ۇشۋعا اۋىستىرارسىز؟» دەدىم. سىيلىققا قۋانىپ كەتكەن ول جىميىپ كۇلدى: ء«بىر اپتادان كەيىنگىگە بولسا دا, مەيلى, كوگەرشىنىم!». سوسىن ەش قيىندىقسىز بيلەتكە تۇزەتۋ ەنگىزىپ, ءمورىن باستى دا بەردى. ونىمەن شاتتانا قوشتاستىم.
كەشكى ساعات سەگىز. مەنىڭ ماشينەم فەستيۆالدىڭ جابىلۋى وتۋگە ءتيىستى جەرگە كەلدى. تاعى دا قوشەمەت, قاپتاعان ادام, تاعى دا رەپورتەرلەر. كوز الدىمنان عاجايىپ, كىشكەنتاي گرۋزيا ەلەستەپ ءوتتى.
«شىركىن-اي, ءدال وسى كۇيىمدى جار-قوساعىم كورسە عوي» دەپ ارماندادىم. ەسىك الدىندا ءبىزدى سموكينگ كيىپ ساندەنگەن ەكى نەمىس قارسى الدى. ولارعا شاقىرۋدى ۇسىنا بەردىم. ءبىر ساتتە جۇرەگىم زىرق ەتە ءتۇستى. ءالى دە كۇمانىم باسىم. بۇل ەكەۋدەن ءبارىن كۇتۋگە بولار ەدى. بىراق ولار مەنى سول ارادا ەكى ادەمى قىزدىڭ قولىنا تاپسىردى دا, ورىسشالاپ: مەن جانە بەس ادامدىق گرۋزين توبى ءۇشىن گرەگوري پەك پەن دە ۆيتو وتىرعان ەرەكشە قاتار بولىنگەنىن ۇستەمەلەپ ايتتى.
سازدى دىبىستار فەستيۆالدىڭ جابىلۋ سالتاناتى باستالعانىن پاش ەتتى. رەسمي قۇتتىقتاۋلاردان كەيىن الامان دودادا جەڭگەن فيلمدەردى ماراپاتتاۋعا كوشتى. اۋەلى ءتۇرلى گازەتتەر مەن جۋرنالداردىڭ جۇلدەسىن العانداردى اتاپ ءوتتى, سوسىن ءدىني ۇيىمدار بەلگىلەگەن جۇلدەلەردى تاراتتى. دەمىمدى ىشىمە تارتىپ مەن وتىرمىن: بارلىق جۇلدەلەردى ۇلەستىرىپ قويدى, قىزىق-اي, بىزگە نە بۇيىرار ەكەن دەپ ويلاپ قويامىن.
كەنەت ءفيلمدى جاريا ەتتى. مەن وعان «كۇمىس ايۋدى» بەرەدى دەپ كۇتكەم. ونداعى باستى رولدە فەي داناۋەي ويناعان بولاتىن. قاتەلەسپەگەن ەكەم, دۋ قولشاپالاقتىڭ استىندا ساحناعا رەجيسسەر مەن اكتەرلەر شىقتى. ەندى ابدەن ءابىرجىدىم. مىنە, «كۇمىس ايۋدى» دا بەرىپ قويدى. ال ءبىز شە؟
ءدال وسى كەزدە شىققان جۇرگىزۋشىنىڭ داۋىسى بار كۇمانىمدى سەيىلتىپ, جينالعان قاۋىمعا ءبىزدىڭ ءفيلمنىڭ «كۇمىس ايۋمەن» ماراپاتتالعانى تۋرالى حابارلادى.
باقىتتان باسىم اينالىپ, ءتىلىم بايلانىپ, قۇلاعىم زىڭىلداپ كەتتى. ساحناعا رەجيسسەر تەمۋر ءبابلۋانيدى, سودان كەيىن باستى رولدەردى ورىنداۋشىلار: ليا ءبابلۋانيدى, گۋدجۋ ءبۋردۋليدى جانە مەنى شاقىردى.
بۇكىل ءومىرىمدى كاسىپقوي ءبيشى رەتىندە ساحنادا وتكىزسەم دە, مىنا جەردە جاڭادان كەلگەندەي تولقىپ ساسقالاقتادىم, ساحناعا كوتەرىلە بەرە ءوزىمنىڭ تىلماشىممەن سوقتىعىسىپ قالدىم. كەنەتتەن ساپ ەتە تۇسكەن مىناداي عالامات تابىستى, وسىنشاما شاتتىقتى ماقتانىش كەرنەپ تاسىپ-توگىلگەن جۇدىرىقتاي جۇرەگىم ارەڭ سىيدىرىپ تۇرعانداي ەدى! ونىڭ ۇستىنە, قۇتتىقتاۋلاردان كەيىن ساحنادا ءوزىمنىڭ ءپىرىم گرەگوري پەكپەن قاتار تۇرۋ باقىتىنا كەنەلدىم. ءبىر ساتكە تاعى دا ويشا ءوزىمنىڭ كوپ قاسىرەت شەككەن گرۋزياما ورالدىم, كوز الدىما ايەلىم مەن بالالارىم كەلدى...بەتىمدى قۋانىش جاسى جۋىپ كەتتى ...
– ويناپسىڭ قۇيتتاي گرۋزيامەن! – جىندى ادامشا, باسقالارعا بايقاتپاي, وسىلاي دەپ قايتالاي بەرىپپىن.
ورىس تىلىنەن اۋدارعان قورعانبەك امانجول