ەرجۇمان, قوش دەگىزىپ ءورت كۇنىڭە جەتپىس تە جىلجىپ باسىپ جەتتى, مىنە!.. كورسەك تە ءدۇرسىلىڭدى سو-وۋ زاماندا, ريزا بولاتىنبىز مارتتىگىڭە.
ءبىر جانعا تيتىمدەي دە قاستىعىڭ جوق. سەن ءۇشىن قالدى جۇمىس باستى ۇعىم بوپ. كەي كەزدە شاشىلساڭ دا تاس-تالقان بوپ, سول ساتتە شىعۋشى ەدىڭ تاس-ءتۇيىن بوپ.
بولماستان ءور اعا دا, توراعا دا, اينالدىڭ جۇك كوتەرەر بەل اعاعا... وڭدى-سول نايزاعايىن سىلكىپ اتقان قاشاندا ادال بولدىڭ شەر-اعاما!
سەن ءۇشىن كوپ-كوپ ادام الاسا تىم. (جان از عوي ۇيلەسەتىن, جاراساتىن.) كەۋدەڭە سىيعىزعانشا قۇيىپ الدىڭ ءابىشتىڭ پايىمى مەن پاراساتىن.
جاراسىپ ءاربىر كەلگەن جاڭا كۇنمەن ءوز جولىن ازاماتسىڭ تابا بىلگەن. ەرجۇمان, جاساي بەرشى, ۇزاق جاسا! – بىردە ايقىن, بىردە جۇمباق زامانىڭمەن!
تەمىرحان مەدەتبەك