جاۋقازىن جىر. قىزعالداق عۇمىر

ءبىز كوبىنە تالانتتاردى ءىرى مەگاپوليستەردەن, زيالى قاۋىم شوعىرلانعان ورتالاردان ىزدەيمىز دە, ولار­دىڭ شالعايدا, اۋىلدا دا تۇرا­تىنىن ەسكەرە بەرمەيمىز. بال­كىم, ءبازبىر وقىرماندار كوكەيىندە بەيمەزگىل اعىپ تۇس­كەن جۇلدىز قۇساپ قىپ-قىس­قا عانا عۇمىر كەشكەن ونىڭ رۋحىنا سونشالىق تاعزىم ەتەتىندەي نە ەڭبەك ءسىڭىردى, ارتىنا قانداي مۇرا قالدىردى دەگەن كۇماندى ويلار قوناقتاۋى مۇمكىن. ءيا, تۋعان جەرىندە, وبلىس ورتالىعىندا وتكەن ادەبيەت كەشتەردە, تاعىلىمدى باس قوسۋ­لاردا بالاۋسا جىرلارى مەن قوعامدىق قۇبىلىستارعا قاتارلاسا ءۇن قوسقان وتكىر ماقالالارى جانە ەستەلىكتەر توپتاستىرىلعان جيناقتىڭ تۇساۋى كەسىلدى. جەرگىلىكتى جاس اقىندار اراسىندا ونىڭ اتىندا بايقاۋ جاريالاۋ, وقۋلار ۇيىمداستىرۋ, تاعى باسقا ۇسىنىستار قولداۋ تاپتى. نازگۇل ەڭبەك ەتكەن م.جۇماباەۆ اتىنداعى گۋمانيتارلىق كوللەدج باسشىلىعى «تۋعان جەر» باعدارلاماسى شەڭبەرىندە ءومىرى مەن شىعارماشىلىق جولدارىن سىنىپتان تىس وقۋ ساباعىنا ەنگىزىپ, وقۋشىلارعا عىلىمي جوبالار ۇسىندى. 

نازگۇل اۋىل-ايماققا الدىمەن ارقالى ايتىسكەر اقىن رەتىندە تانىلدى. سۋى­رىپ­سالما ءسوز سايىسىندا­ پايدا بولعان جاڭا ەسىم جان-­جاعىنا نۇر شۋاعىن شاشا كەلدى. قىزىلجار وڭىرىندە توقىراپ قالعان كونە ءداستۇرىمىزدىڭ قايتا ورالۋىنا, دامۋىنا, جاندانۋىنا ۇلكەن ۇلەس قوستى. تۋمىسىنان تۋراشىل, ءورشىل, نامىسشىل, وتكىر مىنەزى ۇلتجاندىلىق قاسيەتتەرمەن بىتە قايناسىپ جاتتى. ونىڭ ولەڭ-جىرلارىنان وزىندىك ءۇن, لەپ اڭعارىلىپ تۇراتىن. وي-قيالى بىردە اسپانداپ, اقشا بۇلتتاردى كەزسە, ەندى بىردە جەر باۋىرلاپ, توماعا-تۇيىق سەرگەلدەڭگە تۇسى­رەتىن. بىلايعى جۇرت تۇسىنە بەر­مەيتىن الاي-دۇلەي, تىلسىم سەزىم قۇشاعىندا جۇرەتىن. جاس قۇراق­تاي بۇرشىك جارىپ, كوكتەپ كەلە جاتقان سىرشىل جۇرەك ماع­جانعا, مۇقاعاليعا ەلىكتەپ ءوستى. 

كوگىلدىر وتتار تورىندە  كولدىڭ ويناعان, تولقىنعا ءمىنىپ, قىزىققا  سامال تويماعان. دۇنيەدە تىلسىم, وسىناۋ  تۇننەن نە سەزىپ, نە ىزدەپ وتىر جاعادا جال­عىز ويلى ادام, – سەكىلدى كەلىستى شۋماقتار از ەمەس. 

 جيىرماعا ەندى عانا تولعان نازگۇل «سەنەسىڭ بە, سەنبەيسىڭ بە ادامعا, ءتۇسى وزگەرىپ شىعا كەلەر تاباندا. قۋ تۇلكىدەي سۋ توگىلەر ۇستىنەن, ابىر-سابىر تۇسىنىكسىز زاماندا» دەپ كىرشىكسىز تازا كوڭىلىن ايقارا جايىپ سالادى. قيانداعى اۋىلدا اۋداندىق گازەتتە جۋرنا­ليستىك ەڭبەك جولىن ەندى عانا باس­تاعان, «انا ءسۇتى اۋزىنان كەبە قويماعان» ورىم­دەي قىز­دىڭ انا ءتىلى تۋرالى جاناي­قايى ادامدى تەبىرەنتپەي قوي­ماي­دى. ء«تىلىم جاتىر تامىرىنان قىرقىلىپ, جانارىمدا جاسىم سودان تۇر تۇنىپ. تۋ­عان جۇرتىم قالماسىن دەپ ىركىلىپ, جان جۇرەگىم ءجۇر عوي مەنىڭ جىرتىلىپ», دەگەن كەسەك ويلار بۇگىنگى كۇننىڭ دە شەتىن ماسەلەلەرىمەن استاسىپ جاتقانداي. 

سۋىرىپسالما اقىن­دى­عى­مەن, جاۋقازىن جىرلارىمەن, جۋرناليستىك قارىم-قا­بى­لەتىمەن ەلدى ەلەڭ ەتكىزگەن ناز­گۇل 25 جاسىندا جول اپاتى­نا ۇشىراپ, مەزگىلسىز كوز جۇم­دى. اق ارمانداردىڭ اق پاراق بە­تىنە تۇسپەگەنىنە دە شيرەك عاسىرعا جۋىق ۋاقىت بولىپ­تى. بىراق التىن اسىقتاي اسى­لىمىزدىڭ ساعىنىش سازىن قوز­عايتىن, جۇرەك قىلىن تەر­بەي­تىن سىرشىل ولەڭ-جىرلارى قىز­عالداق عۇمىردىڭ ماڭگىلىك بەي­نەسىندەي كورىنەدى. 

ءومىر ەسقالي,

«ەگەمەن قازاقستان»

سولتۇستىك قازاقستان وبلىسى

سۋرەتتى تۇسىرگەن 

امانگەلدى بەكمۇراتوۆ