• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
14 قازان, 2011

ۇشقان ۇيا ۇلاعاتى

1250 رەت
كورسەتىلدى

قازاقستان رەسپۋبليكاسىنىڭ پرەزيدەنتى نۇرسۇلتان نازارباەۆ پەن جۋرناليست ساۋىتبەك ابدراحمانوۆتىڭ  سۇحبات كىتابىنان – نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى, سۇحبات كىتا­بى تاراۋلارىنىڭ تاقىرىپتارىن ال­دىن الا كەلىسۋگە بەرگەن كەزدە: «شىق­قان ورتام, اتا-انام, بالالىق شاعىم جايىندا «ادىلەتتىڭ اق جولى» كىتا­بىن­دا, ودان كەيىن ءۋاليحان مەن مۇح­تارعا كەڭ كولەمدى سۇحباتىمدا (ۋ.قالي­جانوۆ پەن م.قۇل-مۇحاممەدكە بەرىلگەن ول سۇحبات «حالىقتان جاسىراتىن ەش­تە­ڭە جوق» دەگەن تاقىرىپپەن «ەگەمەن قازاقستاننىڭ» 1997 جىلعى 5 شىلدە ءنو­مىرىندە جاريالانعان – س.ا.) جەت­كى­لىك­­تى ايتقان دا سياقتىمىن. بەيبىت ساپارالىنىڭ «پرەزيدەنتتىڭ بالا­لىق شاعى» اتتى كىتابىندا دا ءبىراز نارسە بار. مەكتەپتە بىرگە وقىعان دوس­تا­رىم­نىڭ ەستەلىكتەرىنەن دە تالاي جاي تا­بى­لادى», دەپ ەدىڭىز. سويتە تۇرا, وسى كىتاپ ءۇشىن ۇشقان ۇياڭىز, بالالىق شا­عى­ڭىز تۋرالى ارنايى اڭگىمەلەپ بەرۋى­ڭىز­دى سۇراعانمىن. بالكىم, كەي جاي­لار­دى ازداپ قايتالاۋعا, كەي جايلاردى تو­لىق­تىرۋعا تۋرا كەلەر. ءبىر تاقىرىپقا قاي­تا سويلەگەندە ونداي بولماي قوي­مايدى. ءار ادامنىڭ وسكەن ورتاسى تۋرالى ايتقاندا ونىڭ تۋعان جەرى تۋرالى دا مىندەتتى تۇردە اڭگىمەلەنەتىنى تابيعي جاي. ءسىز جايىنداعى ءسوزدىڭ ءوزىڭىزدىڭ ءومىر­گە كەلگەن ءوڭىرىڭىز جونىندە باس­تال­عانى ورىندى بولاتىن سياقتى. – بۇل ويىڭمەن كەلىسەمىن. ويتكەنى, كەز كەلگەن ادام, ەڭ الدىمەن, تابيعات پەرزەنتى. ادامنىڭ قالىپتاسۋىنا كليمات پەن لاندشافت تا قاتىساتىنى عىلىمي نەگىزدە الدەقاشان دالەلدەنگەن. تۋعان جەرىم – تاۋ, جىگىت, ازامات بولىپ وسكەن جەرىم – دالا. تاۋدىڭ بيىكتىگى مەن دالانىڭ كەڭدىگى اقىل-ويىما دا, مىنەزىمە دە قاتار اسەر ەتكەن سياقتى دەسەم, ارتىق ايتتىعا بالانا قويماس. مەن الدىمەن ءوزىم وسكەن ولكەنىڭ جەر بەدەرىنە, تابيعات سۇلۋلىعىنا قارىز­دا­رمىن دەپ بىلەمىن. «ۇشقوڭىر الا­تاۋ­دىڭ قويناۋىندا, اكەمنىڭ ءىزى قالعان جايلاۋىندا. قاسقاسۋ گۇر-گۇر تاسىپ, گ ۇلى ەركەلەپ, ارقارى جايىلاتىن ايماعىندا» دەيتىنىم بار عوي قازىر ءجيى ورىندالىپ جۇرگەن اندە. قارعالى, ۇزىناعاش, قارا­قىس­تاق, قاستەك, جيرەنايعىر, ىرعايتى دەگەن وزەندەر, قاراقيا, اقتاستى, سارى­جا­زىق, سۋىقتوبە دەگەن تاۋلار تالاي-تالاي وقيعالارعا كۋا بولعان جەرلەر. مەن تۋعان ۇشقوڭىردىڭ جانىنداعى سايلاردان وتسەڭ, ءارى قاراي قاراساز, ۇلكەنساز, كىشىساز, بوتاساز, قۇلانساز دەگەن سياقتى نەشە ءتۇرلى جايلاۋلار جالعاسىپ كەتە بەرەدى. «قۇدايدىڭ قۇدىرەتىن كورەم دەسەڭ تاۋعا بار» دەيدى. وتە ادەمى جەرلەر. كور­سەڭ كوز تويمايدى. ءار تاسى تاريح. باياعى جوڭ­عار شاپقىنشىلىعى كەزىندە شامال­عاننىڭ تۇسىندا تالاي شايقاستار بولعان. ناۋرىزباي باتىر جوڭعاردىڭ شامال حانىن سول جەردە ولتىرگەن. – كەي كىتاپتاردا وسى جەر اتاۋىن «شام العان» دەپ ءتۇسىندىرۋ بولعان كەزىندە. ونى ايتۋشىلار اتا جاۋدىڭ اتىن جەرگە قويا ما ەكەن دەسە كەرەك. ءسىز تۋ­رالى اعىلشىنشا شىققان, كوپتە­گەن تىلدەرگە اۋدارىلعان تاماشا كىتاپ­تىڭ اۆتورى, ۇلىبريتانيانىڭ كور­نەك­تى قالامگەرى دجوناتان ايتكەن «شا­مالعان اتاۋى قازاقتىڭ «شام, ياعني جارىق» دەگەن سوزىنەن شىققان. بۇل ولكەدە ەلەكتر قۋاتى بولما­عان­دىق­تان, وسى ءبىر ۇجىمشارلىقتار مەكەن ەتكەن جەردىڭ اتاۋىنا «شام جارى­عىن­داعى اۋىل» دەگەن جولما-جول اۋدارما كەلىڭكىرەيتىن سياقتى», دەپ جا­زىپتى. – ايتكەن ونى قايدان ءبىلسىن؟ ءسوي­لەس­كەن ادامدارىنىڭ بىرەۋى سولاي دەگەن. ەستىگەنى بويىنشا جازا سالعان. جالپى, بىزدە توپونيميكا ءالى دە ونشا دامىماي كەلەدى عوي دەيمىن. قازاقستانداعى بارلىق جەر اتاۋلارىنىڭ سوزدىگىن شىعارىپ, قاي اتاۋ قانداي جاعدايدا, قانداي ماعىنامەن قوي­ىل­عان, ول ءسوزدىڭ تۇپكى ءتۇرى قانداي بولعان دەگەندى عىلىمي تۇرعىدان انىقتاپ, كور­سەتۋ كەرەك. جەرىڭە قويىلعان ات ەلىڭنىڭ ۇرپاقتارعا قالدىرىپ كەتكەن حاتى سياقتى عوي. ال ەندى اتا جاۋدىڭ اتىن جەرگە قويا ما ەكەن دەگەنگە بايلانىستى ايتايىن. نەگە قويمايدى؟ ابدەن-اق قويادى. قاسكەلەڭ دە جوڭعاردىڭ باتىرى. اتاقتى باتىرى. ونى دا ولتىرگەن – ناۋرىزباي. شامال حان­نىڭ دا, قاسكەلەڭنىڭ دە جۇرەك جۇتقان باتىرلار بولعانى راس. ولاردىڭ اتىمەن جەردى اتاۋ ارقىلى اتالارىمىز سونداي باتىرلاردى جەڭگەن بابالارىمىزدىڭ رۋ­حىن اسقاقتاتىپ تۇر. قالاي دەگەندە دە, قا­تار جاتقان ەكى جەرگە قالماقتىڭ تاريحتان بەلگىلى ەكى باتىرىنىڭ اتى قويىلعانى ول زاماندا سونداي ءداستۇر بولعانىن تانى­تادى. قاسكەلەڭنىڭ ءوز اتى قاسگەلەن ەكەن. جالپى, ەكى ءتۇرلى ماعىنا بەرىپ, داۋ تۋ­عى­زىپ, كەيدە كەمىتىپ, كەلەمەجدەپ تۇرا­تىن اتاۋلاردىڭ بولماعانىن ۇناتامىن. سوندىقتان دا اقمولا استانا اتاندى. ەلىمىزدى جاۋلاپ الىپ, حالقىمىزدى قان قاقساتقان جاۋلاردىڭ اتتارىن (باتىرى بولسا دا) وزگەرتىپ, ءوز تاريحىمىزدى قالىپتاستىرساق, مەن وعان قارسى ەمەسپىن. – تۋعان جەرىڭىزدە, وسكەن ەلىڭىزدە بار قازاققا بەلگىلى تۇلعالار بار­شى­لىق. سولاردىڭ ىشىندەگى حالىققا ەڭ تانى­ما­لى قاراساي التىناي ۇلى بولسا كەرەك. قاراساي باتىر تۋرالى, ونىڭ ۇر­پاق­تارىنا ونەگەسى تۋرالى نە ايتار ەدىڭىز؟ – اتى بۇكىل ءبىر تايپانىڭ ۇرانىنا اينالعان مۇنداي ادامدار قازاق تاري­حىن­دا بارشىلىق. قازاقتىڭ «اقجول!», «بەكەت!» دەپ اتقا شاباتىنى سياقتى, مۇن­داعى ەل «قاراساي!» دەپ ۇراندايتىن بول­عان. اتامىزدىڭ اتىنىڭ ۇرانعا اينالۋى ءبىر ۇرىستا جاۋ شەبىن بۇزىپ ءوتىپ, سۋىق­توبەگە تۋىن تىككەننەن كەيىن باستالعان كورىنەدى. جامبىلدىڭ: «ارعى اتام ارۋاقتى ەر قاراساي, تەڭسەلگەن دۇبىرىنەن تاۋ مەنەن ساي!», دەيتىنى بار. قاراساي – ەرتەرەكتەگى باتىر. اقتابان شۇبىرىندى, القاكول سۇلامادان كوپ بۇرىن, ون جەتىنشى عاسىردىڭ باسىندا, ورتا شەنىندە قازاق اسكەرلەرى باسشىلارىنىڭ ءبىرى بولعان. قاراساي باتىردىڭ ەسىمىن قازاق تاريحى ءۇشىن قاستەرلى ەتە تۇسەتىن جاي – ەلىمىزدىڭ ءار قيىرىنداعى شايقاستارعا قاتىسقانى. ونىڭ ارعىن اعىنتاي باتىرمەن جان اياماس دوستىعى, اقىرى ەكى باتىردىڭ ءبىر شايقاستا كوز جۇمىپ, ارقادا, ءبىر بەيىتتە قاتار جەرلەنگەنى بەلگىلى. كەيىننەن, وسى تاۋەلسىزدىك جىلدارىندا قوس باتىردىڭ باسىنا كەسەنە ورناتىلدى. قاراساي با­تىر­دىڭ تىكەلەي ءوز ۇرپاقتارىنا عانا ەمەس, بۇكىل قازاققا قالدىرعان باستى ونە­گەسى بىرلىكتى تۋ ەتىپ وتكەنى دەگەن دۇرىس بولادى. ءبىز بابالارىمىزدىڭ ارۋاعىنا سىيىنىپ وسكەن قازاق ەمەسپىز بە؟ ماعان اكەم ءار ۋاقىتتا قاراساي باباعا سىيىنىپ ءجۇر دەيتىن. ەل ىشىندە ول تۋرالى كوپ اڭگىمە ايتىلاتىن. – ءسىزدىڭ وسكەن ورتاڭىزدىڭ ءبىر قى­رى باتىرلىق بولسا, ءبىر قىرى – اقىن­دىق. قاسكەلەڭ, ۇزىناعاش جاعىن «با­تىر­لار مەن اقىندار ەلى» دەپ ارداقتاپ جاتادى عوي. ەل اۋزىنداعى «ەكەيدە ەلۋ باقسى, سەكسەن اقىن, سارنايدى جىن قاققانداي كەشكە جاقىن» دەگەن ءسوز دە تەگىن ايتىلماعان شىعار. ءسىزدىڭ دە بويىڭىزدا اقىندىق قۋات بارىن بىلەمىز. بۇل جاعىنان العاندا بابالار اسەرىن ءسىز قالاي سەزىنەسىز؟ – اۋەزوۆ «جەتىسۋ اقىندارىنىڭ ال­تىن دىڭگەگى» دەپ اتاعان ءسۇيىنباي مەن گوركي «حح عاسىردىڭ گومەرى» دەپ اتاعان جامبىل بار قازاقتىڭ ماقتانىشى ەكەنىن ايتۋدىڭ ءوزى ارتىق شىعار. بىراق, اقىندىق اقىنداردىڭ ۇرپاعىنا قونا بەرسە, ەكەيدە سەكسەن اقىن تۇرماق, سەگىز ءجۇز اقىن بولىپ كەتۋى مۇمكىن ەدى. ولاي بول­مايدى عوي. جالپى, مەن ءوزىمدى اقىندىق قونعان ادامدار قاتارىنا قوسا قويماي­مىن. جۇرەگىمدى تەربەگەن جايلاردى حال-قادەرىمشە ولەڭگە ءتۇسىرىپ قوياتىنىم بار. ونىڭ بىرنەشەۋىنە اندەر دە جازىلدى. ونداي قاسيەت كوپ قازاققا ءتان ەمەس پە؟ ويدى ولەڭمەن جەتكىزۋگە شەبەر كىسىلەر مەنىڭ اكەم ءابىش پەن انام ءالجان ەدى. قاراپايىم ادامدار بولسا دا, توي-تو­مالاقتاردا, ءتىپتى ۇيدە وتىرعاندا دا ۇيقاستىرىپ وتىراتىن. – نۇرسۇلتان ءابىش ۇلى, ءوزىڭىزدىڭ شى­عارعان اندەرىڭىز دە بار عوي؟ ونى ءبى­لەتىنىم, 1973 جىلى ءسىز ءوزىڭىز باس­تا­ما­شى بولىپ, ءبىزدىڭ «سوتسياليستىك قازاق­ستان» گازەتى رەداكتسياسىنىڭ اپپارا­تى­نان بىرنەشە ادامدى, بۇكىل وبلىس­تار­داعى مەنشىكتى تىلشىلەردى تەمىر­تاۋ­عا شاقىرعان ەكەنسىزدەر. سوندا جۋرناليستەرگە جايىلعان داستارقاندى ءسىز جۇرگىزىپسىز. ءوزىڭىز شىعارعان «شۇ­با­رات» دەگەن ءاندى دومبىرامەن ايتىپ بەرىپسىز. «الاتاۋ – تۋعان جەرىم, مەنىڭ ەلىم. ساعىندىم اراسىنان ەسكەن جەلىن. ارقادا ارداقتالىپ جۇرسەم-داعى, ەر جىگىت ۇمىتار ما تۋعان جەرىن؟!» دەگەن سوزدەرىن دە جازىپ العان جۋرناليست اعالارىمىز ورتامىزدا بار... – مەن ءان شىعارايىن دەپ ولەڭ جازعان جوقپىن. كەيدە جۇرەكتى تولقىتاتىن ءبىر وقيعالار بولادى, سول كەزدە ءبىر نارسەلەردى جازاسىڭ. الدىمەن ءسوزىن قاعازعا ءتۇ­سى­رەسىڭ, ىرعاعى كەيىن كەلە جاتادى. جاڭاعى ءان مىنا تەمىرتاۋدا, قاراعاندىدا ۇزاق جىلدار جۇرگەنىمدە اۋىلدى ساعىنىپ شىعارعانىم عوي. شۇبارات – اتا-با­با­مىزدىڭ جايلاۋى. «شۇبارات الاتاۋدىڭ ەتەگىندە, شامالعان تۇرادى ەكەن جەتەگىندە. ارقادان اسىل جاردى تاپسام-داعى تۋعان جەر, سەنەن الىس كەتەمىن بە؟» دەپ تە جازعانمىن. جاڭاعى سەن ايتىپ, مەن تولىقتىرىپ جاتقان ءان وسىدان قىرىق جىلداي بۇرىنعى سارعايعان ساتتەردىڭ ساعىنىش سازى عوي. سوندىقتان, قازىر مەن ول ولەڭدى سول كەزگى كوڭىل-كۇيدىڭ كورىنىسى دەپ قانا قاراي الامىن. تەگىندە, ول كەزدە استانانى الاتاۋ بويىنان ارقاعا اۋىس­تى­رۋدى ءالى ويلاستىرا قويماعان بولسام كەرەك... تەمىرتاۋ, قاراعاندى دەمەكشى, مىنا ءبىر جايدى ايتا كەتەيىن. وسىدان ون-ون بەس جىلداي بۇرىن ءبىر اۆتورعا بالا كۇ­نىمدە ۇشقىش بولۋدى ارمانداعانىمدى, ۇشقوڭىردىڭ ءبىر بيىگىنە شىعىپ الىپ, الىسقا, ۇزاق قارايتىنىمدى ايتقانىم بار. «تەگى, تەمىرتاۋدى كورگىم كەلگەن بولار» دەپ ازىلدەگەنمىن. سونى پاي­دا­لانىپ, بىرەۋلەر مەنى ماقتاعاننىڭ ءجونى وسى ەكەن دەپ, سول كەزدە بولاشاق استانا جاققا قا­را­تىپ, قيالداتىپ قويۋدان دا تايىن­باي­دى. ءار نارسەنىڭ قيسىنى بولۋى كەرەك قوي. اقىنداردىڭ جىر جيناقتارىن ءمۇم­كىن­دىك تاپقانىمشا وقىپ تۇرامىن. ال ەندى بابالار اسەرى دەگەنگە كەلسەك, ءبىزدىڭ اۋىلداعى جيىن-توي بالا كۇنىمىزدە اي­تىس­سىز وتپەيتىن. ايقىش-ۇيقىش ايتى­سا­تىن دا جاتاتىن. اراسىندا ءان دە, كۇي دە ورىندالىپ تۇرادى. بي بيلەنەتىنى ەسىمدە جوق. تەگىندە, بي وتىرىقشى حالىقتارعا كوبىرەك ءتان ونەر. بي ونەرى ارعىدان تامىر تارتۋى ءۇشىن ۇلكەن سارايلار قاجەت. – ۇلكەن اتاڭىز نازارباي بي دە اقىن­­دىقتان قۇرالاقان بولماعان سياقتى. تورتاي سادۋاقاسوۆتىڭ كىتا­بىن­دا ول كىسىنىڭ الپىسباي دەگەن تورەگە ايتقان شۋماقتارى كەلتىرىلەدى. دايەكتەمە: «ەرتەرەكتە شامالعان وڭىرىندە جا­سا­عان ءوزى باي, ءوزى بولىس الپىسباي اتتى تورەگە سول ەلدەگى نازار (باي) دەگەن بي­دىڭ جيىندا وتىرىپ, ءبىر جاعى سىناپ, ءبىر جاعى بازىنا قىلىپ ايتقان تىلەك-باتاسى: الپىسبايىم, ءسوزىم باق, استىڭا ءمىندىڭ التىن تاق. زورلىقپەنەن ءىس قىلساڭ, جاراتا ما جاپپار حاق, كىم حالالعا اللا جاق.   ەل اراسىن ەگەر قىپ, ەر ىسىنەن جازار ما؟ بولىس بولساڭ ءبۇتىن بول, ەلدىڭ قۇتى ءازالدا. تەپسىنەتىن ءجونىڭ جوق ماجىلىستەسىڭ نازارعا. جاسىم ۇلكەن دەمەسەڭ, مەنىڭ دە اتا جولىم بار بەكتەر بارعان بازارعا. ىنتىماعى جاراسسا, بەرەكەلى ەل ازار ما!   بەرگەن تورەڭ وڭ بولسىن, عارىپ-قاسەر, جالپىعا شاپاعاتىڭ مول بولسىن. بيلەر وسيەت ايتىپتى دەپ, كەيىنگىگە جول بولسىن!»   بىردەن-بىرگە جەتكەن ءسوز توركىنىنە قاراعاندا, مۇندا مانساپكەردى ء(وزى دە مان­ساپ يەسى) سىناۋمەن بىرگە ونىڭ كەمشىلىگىن تەرە بەرمەي, كەلەلى كەڭەس قىلۋ, وپىق جەگىزەر وزبىرلىقتان ادا بولۋعا, تەرىس قىلىقتان بويىن اۋلاق سالۋعا شاقىرۋ, جاماناتتان ساقتاندىرۋ, ىزگىلىككە ۇندەۋ باسىمىراق. ناقىل استا­رى­نان قارسىلاسىنان گورى, قادىرلەس ادا­مى­نا ايتقان تىلەكتەستىك سارىنى اڭعا­رىل­عانداي. ەڭ باستىسى, ەل بىرلىگى مەن ىن­تىماعىن تۋرالىقتىڭ تۋى ەتىپ ۇس­تاۋ كوزدەلەدى. وي تۇيىنىندە ءادىل بيلىك, اق باتا ۇلىسقا ۇلگى, ۇرپاققا ۇلاعات بولسىن دەگەن ىزگى ارمان-مۇرات بار.

ت.سادۋاقاسوۆ,

«نازارباي بي جانە تۋعان ولكە تاريحى»,

استانا, 2000, 21-22-بەتتەر.

ناقتى مەنىڭ وزىمە مۇنداي قابىلەت تىكەلەي اكە-شەشەمنەن جۇعىسقان سياقتى. اسىرەسە, شەشەم اقجارقىن, كوڭىلدى, ايت­قىش ادام بولعان. قانداي جاعدايدا دا تاۋ­ىپ ايتاتىن, وتكىر ءتىلدى كىسى ەدى. ەر كوڭىلدى كىسى بولاتىن. اناۋ جوق, مىناۋ جوق دەپ ايەلدىكپەن اڭگىمە ايتپاي, بارعا قاناعات ەتىپ جارقىلداپ, جايراڭداپ ءجۇ­رە­تىن. انشىلىگى ءوز الدىنا ءبىر بولەك. اۋىل­داعى توي اتاۋلى مەنىڭ انام بارماي باس­تا­لمايتىن, ءبارى «ءالجان كەلسىن» دەپ كۇ­تە­تىن. اكەم ءابىشتىڭ دە سۋىرىپسالما­لى­عى بارىن تۇستاستارى ايتىپ وتىراتىن. – كلاستاس دوسىڭىز سادۋاقاس ەسىمباي: «ءابىش اكەمىز, اسىرەسە, ايتىسۋعا وتە شەبەر بولاتىن. تالاي ايتىس­تار­دى ءوز قۇلاعىممەن ەستىگەم. توي-توما­لاق­تاردا «توي باستاردى» جۇبايى ءال­جان انامىزبەن قوسىلا توي يەسىنە ري­زا­شىلىقتارىن ايتۋمەن بىرگە, كەيبىر قوناقتاردىڭ تويداعى ەرسى قىلىق­تارىن ازىلگە اينالدىرىپ, ەلدى كۇل­دى­رىپ وتىرۋشى ەدى», دەپ ەسكە الادى. – اكە-شەشەمنىڭ قۇرداس, قۇربىلارى دا قالجىڭقوي, ولەڭ قۇراستىرعىش كىسىلەر ەدى. جالپى, قازاقتىڭ قاي-قايسىسى دا ەكى اۋىز ءسوزدىڭ باسىن قۇراستىرىپ, بىرەر شۋماقتى شىعارا بەرەتىن ەدى عوي كەزىندە. – ءسىزدىڭ ومىرىڭىزدەن تۇسىرىلگەن كور­كەم فيلمدە مەكتەپتە تاقپاق وقى­عا­نىڭىز كەلتىرىلەدى عوي... «شامال­عان­نىڭ باسىندا...» دەپ كەلەتىن... – ونى ءفيلمدى تۇسىرۋشىلەر مەنىڭ كەزىندە بەرگەن ءبىر سۇحباتىمنان الىپتى. بىلاي بولعان. اكەمنىڭ ءوز قۇرداستارىمەن قالجىڭى تاۋسىلمايتىن. سولار تۋرالى ءوزى قۇراستىرعان نەشە ءتۇرلى تاقپاقتى ءۇي­رە­تىپ قوياتىن. ءبىرىنشى سىنىپقا بارعان كۇ­نىمدە مۇعالىم اپايىمىز «ال كىم قانداي تاقپاق بىلەدى؟» دەسە, جاڭاعىداي شۋماق­تاردى تاقىلداپ ايتىپ شىعىپپىن عوي. ونىڭ نە ولەڭ ەكەنىن مەن قايدان بىلەيىن؟ بالالىق شاقتا ءبارى بولادى. دايەكتەمە: «ەڭ ءبىرىنشى مەكتەپكە كەلگەن كۇنىم ەش­ۋاقىتتا ەستەن شىقپايدى. ونىڭ ءبىر تاريحى بار. ەڭ ءبىرىنشى قالام ۇس­تا­تىپ, الىپپەنى قولىما ۇستاتقان تاكۋ سمايىلوۆا دەگەن مۇعاليمامىز وسىدان ءتور­ت-بەس جىل بۇرىن عانا قايتىس بولدى. قارىم-قاتىناسىمىزدى ەش ۋا­قىت­تا ۇزگەمىز جوق. ءبىرىنشى كلاستان ءتورتىنشى كلاسقا دەيىن بارلىق پاننەن ساباق بەرگەن سول كىسى. ول ەستە قالدى. ءبىرىنشى كلاسقا بارعان كۇننىڭ ەستە قالا­تىن سەبەبى, مەنىڭ اكەم ءابىش مارقۇم, شەشەم ءالجان مارقۇمدار ءبىزدىڭ اۋىل­داعى وتە ءبىر كوڭىلدى, وتىرعان جەرىن كۇلدىرىپ وتىراتىن, سۋىرىپسالما ءان شى­عاراتىن, كادىمگىدەي داۋسى بار جاق­سى جاقىن ادامدار ەدى. اۋىلداعى قازىرگى ءتىرى جۇرگەن زامانداستاردان سۇرا­سا­ڭىز­دار, كوزبەن كورگەن ادامداردان ءبىل­سە­ڭىزدەر, مۇنى راستايدى. اسىرەسە, شەشەم وتە كوڭىلدى ادام ەدى. قازاقتاردى بىلەسىزدەر عوي, قۇرداستارىمەن ويناي بەرەدى. قازىر ونداي قالجىڭدى كوتەرەتىن قۇر­داستار جوق-اۋ. مىسالى, اكەم شەشەمە بىردەڭەگە رەنجىپ وتىرسا, قۇرداسى وعان قوي دەۋدىڭ ورنىنا شەشەمدى ودان ءارى ۇرسا جونەلەتىن. ءبىر قۇرداسىنا ولەڭ ءۇي­رەتىپ, مەكتەپكە بارعاندا ايت دەپ جات­تاتقىزاتىن. ونىڭ ءمانىن مەن قاي­دان بىلەيىن. تويباي دەگەن مارقۇم بو­لىپ كەتتى, بالالارى بار, مەنى كەشىرەر. ءوزى ادەمى, سوعىستان كەلگەن, ءبىر قولى جوق بولسا دا شىرايلى جىگىت ەدى. ەكى بەتى قىپ-قىزىل, كوركەم ادام بولاتىن, سوعان بىلاي دەپ جازىپتى. شامالعاننىڭ باسىندا تويباي وتىر, بەتى قىزىل قاتىندى قويماي وتىر. ەكىنشى دوسى جۇماحان دەگەن مارقۇم. ونىڭ بالالارى بار ءنۇسىپحان دەگەن. با­لالارىمەن بىرگە وقىپ شىقتىق. ول ءىرى قارا مال, وگىز باعاتىن. سوعان ءبىر شۋماق ولەڭ جازىپتى. سول اۋىلداعى بارلىق قۇرداستارىنا جاڭاعىداي عىپ, مەن تاق­تاعا شىعىپ تارسىلداتىپ تاقپا­عىم­دى ايتىپ وتىرعاندا بارلىق مۇعا­لىمدەردىڭ شەك-سىلەسى قاتا كۇلەتىن».

ن.ءا.نازارباەۆتىڭ

جۋرناليستەر ۋ.قاليجانوۆ پەن

م.قۇل-مۇحاممەدكە بەرگەن سۇحباتىنان.

«ەگەمەن قازاقستان», 1997 جىل, 5 شىلدە.

– جامبىل بابامىز ءسىزدىڭ ەسىڭىزدە قالاي قالدى؟ – اكەم جامبىلمەن دە, كەنەنمەن دە تانىس بولعانىن ايتىپ وتىراتىن. ءبىزدىڭ اۋىل شامالعان الماتى مەن ۇزىن­اعاش­تىڭ ورتاسىندا ورنالاسقان. ارقاي­سى­سى­نان قاشىقتىعى شامالاس بولار. جامبىل اۋىلىنىڭ توڭىرەگىندە تۇراتىن تۋىستارعا اتپەن دە, ات اربامەن دە بارا بەرەتىنبىز. ۇلكەندەردىڭ ايتۋىنشا, جامبىل اتامىز دا اتقا ءمىنىپ, تاۋ بوكتەرىن ارالاپ جۇرەدى ەكەن. مەنىڭ اجەم مىرزابالامەن جاقسى تانىس بولسا كەرەك. مەن ول كەزدەردە 4-5 جاستامىن. ەسىمدە ءبىرى قالسا ءبىرى قال­ماي­تىن كەز عوي. جامبىلدىڭ العاداي دەگەن ۇلى قايتىس بولعاندا انام (اجەمدى «اپا» دەيتىنمىن دە, انامدى «جەڭەشە» دەيتىنمىن) مەنى ۇزىناعاشقا الىپ بارعان ەكەن. سوندا اتاعا كوڭىل ايتۋ ءۇشىن الماتىدان, ماڭايدان كوپ ادام كەلگەنى كوز الدىمدا. ءۇيدىڭ الدىنداعى مەن بۇرىن كورمەگەن ۇزىن قارا ماشينا ەسىمدە قالىپ قوي­ىپ­تى. انام ايتىپ وتىرۋشى ەدى, اتانىڭ جا­نىندا ۇنەمى ءبىر جالتىرباس كىسى, ءبىر تو­لىق دەنەلى سارى كىسى جۇرگەن ەدى دەپ. كەيىن ەستىدىم – ول كىسىلەر رەسپۋبليكانىڭ باسشىسى جۇماباي شاياحمەتوۆ پەن جازۋشى ءسابيت مۇقانوۆ ەكەن. كەزىندە سابەڭ ءبىزدىڭ ۇيدە دە بولىپتى. ونى مەن مەك­تەپتىڭ جوعارعى كلاستارىندا جۇرگەن­دە عانا ءبىلدىم. ءبىزدىڭ كەزىمىزدە مەكتەپتەگى وقۋلىقتارعا ەنىپ جۇرەتىن «كولحوزدى اۋىل وسىنداي» دەگەن ولەڭ بولاتىن. ءسا­بيت مۇقانوۆتىڭ ولەڭى. سول ولەڭنىڭ سوڭ­عى شۋماعىن سابەڭ ءبىزدىڭ ۇيدە جازىپتى. مالشىلار ومىرىمەن تانىسۋعا ءبىر توپ جازۋشى كەلگەن ەكەن. ارالارىندا ءانشى­لەرى دە بار. انشىلەرىنىڭ ىشىنەن جۇرتتىڭ ەسىندە جامال وماروۆا ەرەكشە قالىپتى. قوناقتارعا ۇشقوڭىردىڭ جاقسى دەگەن كيىز ۇيلەرى تىگىلىپتى. سوندا ءبىزدىڭ كيىز ۇيگە سابەڭ ءتۇسىپتى. اكەمنىڭ «مۇنداي ۇلكەن كىسى دە وسىنشاما قاراپايىم بو­لادى ەكەن» دەپ ايتىپ وتىراتىنى ەسىمدە. اكەم ءىنىم ساتىبالدى ەكەۋمىزدى شاقى­رىپ, سابەڭە سالەم بەرگىزىپتى. – ولەڭنىڭ ءبىر شۋماعىن ۇيدە جاز­عانى قالاي؟ – سابەڭ جايلاۋ تۋرالى ءبىر ولەڭ جا­زىپ, سونىڭ اياقتالۋىنا ءوزىنىڭ كوڭىلى تولماي جۇرگەن بولسا كەرەك. اكەم مەن انام كەزەكتەسىپ ءان ايتقاندا ول كىسى ءبىر كەزدە قالام-قاعازىن شىعارىپ, مالداس قۇرىپ وتىرعان جەرىندە تىزەسىنە جازا باستاپتى. ءسويتىپ, سالدەن كەيىن ۇزاق ولەڭدى وقىپ, «مىنا سوڭعى شۋماعىن جاڭا عانا جاز­دىم, ءتۇيىنى كەلىسپەي ءجۇر ەدى, جاقسى بولدى», دەپتى. – ول شۋماق ەسىڭىزدە مە؟ – ەسىمدە, ارينە. تۇنگى داۋىس تىم الىسقا كەتەدى. جاڭعىرىقتىرىپ, تاۋدى دىرىلدەتەدى. جايلاۋىندا جازداي دۋمان قايناعان قانداي عاجاپ مالشىلاردىڭ مەكەنى! تاعى ءبىر قىزىق جاعداي بار. سوندا سابەڭنىڭ شابىتىن شاقىرعان ءان ورىستىڭ «ۆەچەرني زۆون, ۆەچەرني زۆون, كاك منوگو دۋم ناۆوديت ون» دەپ كەلەتىن ءانى ەكەن. اكەمنىڭ شامالعانداعى ورىس دوستارىنان ۇيرەنگەنى عوي. – ءسىز اتاڭىز تۋرالى «نازارباي – قو­لىندا ءمورى بار ادام بولعان ەكەن...» دەپ قانا ايتۋمەن شەكتەلگەن ەدىڭىز. كەيىن قاراساق, ول كىسى اۋىل-ايماقتى باس­قارعان, كوپ جىل بي بولعان ادام ەكەن. تورتاي سادۋاقاسوۆتىڭ «نازارباي بي جانە تۋعان ولكە تاريحى» دەگەن كىتا­بىن­دا بۇل جايىندا ناقتى دەرەكتەر كەل­تىرىلگەن. اتاڭىز جونىندە نە ايتار ەدىڭىز؟ – جاڭاعى سەن ايتىپ وتىرعان كىتاپ سول كەزدە دە قۇجاتتاردىڭ ۇقىپتىلىقپەن جۇرگىزىلگەنىن كورسەتەدى. ارحيۆ دەرەكتەرىندە قاسكەلەڭ بولىسىنىڭ قانشا اۋىلى بولسا, سول اۋىلداردىڭ بارىندەگى سايلاۋ جاسىنداعى ادامدار, ولاردىڭ جاسى, مالى (جىلقى, قوي دەپ ناقتى بولىنگەن, نەگە ەكەنىن, تۇيە, قارا مال سانى بەرىلمەپتى) ناق­تى تىزىمدەلگەن. مىسالى, ءسۇيىنباي با­بامىزدا 70 جىلقى, 200 قوي بولعان ەكەن. جانىسباي, جىگىتباي, نازارباي دەگەن ءۇش اعايىندىنىڭ مالى قوسا ەسەپتەلىپ, 3 جىلقى, 50 قوي دەپ كورسەتىلىپتى. بۇل ول كەز ءۇشىن از مال. ءار ۇيگە ءبىر جىلقى, ون بەس شاقتى قويدان عانا كەلىپ تۇر عوي. سوعان قاراعاندا, جالپى ءبىزدىڭ اۋلەت و باستان باي بولماعان. مالشىلاردىڭ, قويشىلاردىڭ ۇرپاعىمىن دەيتىنىم سول. نازارباي ءبيدىڭ ءمورىن مەنىڭ اجەم ەشكىمگە بەرمەي, وزىندە ۇستايدى ەكەن. مۇنى مەنىڭ انام ايتىپ وتىراتىن. ول ءمور قازىر استاناداعى مۋزەيگە قويىلعان. – سادۋاقاس ەسىمبايدىڭ «ۇشقوڭىر – التىن بەسىگىم» دەگەن كىتابىندا ءسىزدىڭ اتا-تەگىڭىزدى بىلاي تارقاتىپتى: «قا­راساي – كوشەك – ايدار – مىرزاتاي – كەنبابا – ەدىل – ساپاقباي – نازارباي. اكەمىزدەن ۇمبەت, شالاباي, ارمانۋ مەن ءابىش تۋدىق, – دەپ وتىراتىن ءابىش اكەمىز». اۋلەتتىك شەجىرەدە نازاربايدان شالاباي, ۇمبەت, ءابىش تارايدى دەلىنەدى. ارمانۋ دەگەن كىسى كىم؟ – ارمانۋ – نازاربايدىڭ قىزى. اتى سونداي توسىنداۋ قويىلعان ەكەن. قازاق اتا تاراتقاندا ايەل زاتىن اتامايدى عوي. ابىشتەن نۇرسۇلتان, ساتىبالدى, بولات, ءانيپا. ءسابي كەزىندە شەتىنەپ كەتكەن اي­سۇلتان, نۇرعازيپا دەگەن باۋىرلارىمىز بولدى. نازارباي بي دۇنيەدەن وتكەننەن كەيىن شاڭىراق يەسى ۇمبەت اتامىز بو­لىپتى. قۇجاتتاردا ۇمبەتباي نازارباەۆ دەپ جازىلادى. ۇمبەتباي اتانى مەن كورىپ ءوستىم. ال شالاباي دەگەن كىسى ۇرپاق كورمەگەن ەكەن. انامنىڭ اياعى اۋىر كەزىندە بالا تۋسا مەن اسىراپ الامىن دەپ كەلىسكەن ەكەن. ول كەزدە اكەم اعاسىنا قارسى بولماعان. بىراق مەن تۋار جىلى ول كىسى قايتىس بولىپ كەتىپتى. ال ارمانۋ اپامىز ەرتەرەكتە ومىردەن وتكەن. نازارباي اتامىز بي سايلاۋىنا ءۇش رەت تۇسكەن كورىنەدى. انا جىلى ماعان دجوناتان ايتكەن كەلگەن. مىنا وتىرعان سەن سياقتى وعان دا ابدەن اڭگىمە ايتقانمىن. سول كىسى ارحيۆ قۇجاتتارىنان نازارباي­دىڭ اۋقاتتى ءارى ەلگە سىيلى ادام بول­عا­نىن, 1900 جىلى جەرگىلىكتى توبەبيلىككە سايلانعانىن انىقتاپتى. ول دەرەكتەر بۇرىن دا كەلتىرىلگەن ەدى. جابىق داۋىس بەرۋ كەزىندە 58 رۋباسىنىڭ 30-ى نا­زار­بايدى قولداپ شىققانىن جازعان. – دجوناتان ايتكەن وسى مىسالعا: «2007 جىلى ءوز اتاسىنىڭ ءومىربايانى تۋرالى اڭگىمە اراسىندا ونىڭ سايلانۋى تۋ­رالى وسى تاريحتى ايتا وتىرىپ, پرە­زيدەنت نۇرسۇلتان نازارباەۆ: «بۇل ءبىزدىڭ وسىدان 100 جىل بۇرىن-اق قان­شا­لىقتى دەموكراتياشىل بولعانى­مىز­دى بىلدىرەدى! قازاقستانداعى بىزدەردى دەموكراتيا تۋرالى بىلمەيدى دەپ كىم ايتا الادى؟» دەپ ازىلدەدى» دەگەن ءتۇ­سىنىكتەمە بەرگەن. نەگىزىندە, ءسىز بۇل ءسوزدى كەم قويعاندا ءازىل-شىنى ارالاس ايتقان سياقتىسىز. – ارينە, ءار ءازىلدىڭ استارىندا شىن­دىق جاتادى. «باس كەسپەك بولسا دا, ءتىل كەسپەك جوق» دەگەن ماقالى بار حالىقتا دە­موكراتيا جوق دەپ ەشكىم دە ايتا ال­ماي­دى. قازاق حاننىڭ الدىنا بارعاندا دا «دات, تاقسىر!» دەيدى. سوندا «داتىڭ بولسا ايت» دەپ, ءسوزىن تىڭدايتىن بولعان. ءبىز ەلىمىز دەموكراتيالىق قوعام قۇرۋ جو­لىن­دا دەيمىز. ال ولار بولسا ءبىزدىڭ دەمو­كرا­تيا­نىڭ ەۋروپالىق ستاندارتتارىنا تەز ءتۇسۋىمىزدى قالايدى. مۇنىڭ ءبىزدىڭ قو­عام­عا قانداي زالالى بولارىندا ولاردىڭ شارۋاسى جوق. جالپى, وزگەگە جالتاقتاۋدىڭ ءتۇبى جاقسىلىققا اپارمايدى. جاقىندا ءبىر باتىستىڭ ساراپشىسى جازعان م.گورباچەۆ جايىنداعى پىكىردى وقىدىم. سوندا گورباچەۆ جاس كەزىنەن كارەريست ادام بولعان دەپ جازادى. مانساپقور ءوسۋ ءۇشىن, وزىنەن جوعارى تۇرعان باستىقتىڭ الدىندا ۇپاي الۋ ءۇشىن ۇمتىلىپ, جالپاقتاپ, سونىڭ ويى­نان شىعۋدى ويلايدى دەيدى. ال ءوزى ءبىر كۇنى ۇلكەن باسشى بولعاندا كىمگە جاعىنارىن بىلمەيدى, جاعىناتىن ادام ىزدەيدى دەيدى. ادەتى عوي. سوندا گورباچەۆ ءوز ەلىندە جاعىناتىن ادام قالماعاندا امەريكا, ەۋروپا باسشىلارىنىڭ ماقتاۋىنا ىلىنگىسى كەلگەن بولىپ شىعادى. ءيا, ول شى­نىندا دا سولاردىڭ ايتقانىن تىڭدادى, ايتقانىن ىستەدى. مۇنى ايتىپ وتىرعانىم – ەل باسىنداعى ادام تەك قانا ءوز حال­قىنىڭ, ءوز ەلىنىڭ قامىن ويلاپ, سوعان عانا قارەكەت جاساۋى كەرەك. ماعان دا باتىستىڭ جولىنا ءتۇسىڭىز, وسىدان ارتىق جول جوق دەگەندەر از بولمادى. تۇسپەدىڭ دەپ سى­نا­دى. ولاردىڭ اقىلىمەن جۇرسەك, وندا ءوز ءداس­تۇر, ءوز تامىرىمىزدان ايىرىلىپ, ەل ىشىندە داۋ-داماي كوبەيەر ەدى. نەشەمە ءتۇرلى-ءتۇستى رەۆوليۋتسيالاردىڭ ىشىندە ءجۇر­گەن حالىقتىڭ ءومىرى مۇشكىل بولار ەدى. ونىڭ ءبارىن كورىپ وتىرعان جوقپىز با؟ – نازارباي ءبيدىڭ ءوزى وسكەن ولكەدە بەلگىلى ءبىر ءىز قالدىرعان تۇلعا ەكەندىگى ءسىز­دىڭ كىشىلىكپەن ايتقان اڭگىمەڭىزدەن-اق اڭعارىلىپ تۇر. ايتسە دە, ءسىزدىڭ ەرتەرەكتە شىققان «ادىلەتتىڭ اق جولى» دە­گەن كىتابىڭىزدا: «كەيىنگى كەزدە ءوزى­نىڭ «پرولەتارلىق» تەگىمەن كوكىرەك قاعۋ باسقا ءبىر نارسەنىڭ سالقىنىمەن الماستى: قايتكەندە دە ءوز تەگىنەن «اق­سۇيەكتىك» قاسيەت ىزدەپ تابۋ ەتەك الدى. ونداي ءبىزدىڭ تۇقىمدا بولعان ەمەس. مەن – قويشىلاردىڭ ۇلىمىن, نەمەرەسىمىن جانە شوبەرەسىمىن. دەمەك, ەشقان­داي اقسۇيەكتەر اۋلەتىنەن ەمەسپىن» دەپ جازعانىڭىز بار. راس, بۇل كىتاپ كەڭەس­تىك كەزەڭدە, تاۋەلسىزدىككە دەيىن جارىق كورگەن. ءسىز ول كەزدە اتاڭىزدىڭ بي بولعانىن ايتىپ جاتقىڭىز كەلمەگەن سياقتى, الدە ولاي ەمەس پە؟ – بۇعان نە دەۋگە بولادى؟ جالپى, ادامنىڭ وتكەنىمەن ماقتانا بەرۋى ونىڭ بۇگىن ماقتاناتىنى از ەكەندىگىنىڭ بەلگىسى دە بولۋى مۇمكىن... سولاي ەمەس پە؟ اتا-با­بالارىڭ ماقتانۋعا تۇرارلىق تۇلعالار بولعاندا دا سەنىڭ ءوزىڭنىڭ وعان ناقتى قا­تى­سىڭ قانداي؟ سىڭىرگەن ەڭبەگىڭ قانداي؟ سەنىڭ اتا-بابالارىڭا ەڭبەك ءسىڭىرۋىڭ ءمۇم­كىن ەمەس. سەنىڭ ەڭبەگىڭ سىڭسە, بالالا­رى­ڭا, نەمەرەلەرىڭە سىڭەدى. وسىنداي بالالار تاربيەلەدىم, وسىنداي نەمەرەلەر ءوسىردىم دەپ ماقتانىش ەتسەڭ ءبىر ءجون. ارينە, حا­لىق ءۇشىن ەڭبەك ەتكەن ادامداردى ماق­تا­نىش تۇتۋ كەرەك. ەگەر ولار سەنىڭ اۋلە­تىڭ­نەن شىقسا, ءتىپتى جاقسى. بىراق, بۇل ارادا ماقتانىشتان گورى جاۋاپكەرشىلىك سەزىمى العا شىققانى دۇرىس. مەن سونداي ادام­نىڭ ۇرپاعىمىن, قازىر بالەنشەنىڭ ۇرپا­عى دەگەن اتتى ابىرويمەن الىپ ءجۇرمىن بە دەگەن تۇرعىدا ويلانعان, قينالعان ءجون. ال ەندى «اقسۇيەكتەر اۋلەتىنەن ەمەسپىن» دەگەنىمنىڭ ءمانىسى بىلاي. قازاقتا بابادان اتاعا, اتادان بالاعا, بالادان نەمەرەگە اۋىسىپ جاتاتىن اقسۇيەكتىك, ياعني اريستوكراتتىق تيتۋلدار جوق. مىسالى, گرۋزيندەردە كنيازدىڭ بالاسى كنياز بولىپ شىعا كەلەدى. اعىلشىنداردا لوردتىڭ با­لاسى دا لورد. ورىستاردا دا بۇرىن سولاي بولعان. دۆوريان اۋلەتىنىڭ بالالارى دۆوريانين, گرافتىڭ بالاسى گراف دەگەن سياقتى. مۇنىڭ جاقسى جاعى دا بار, جامان جاعى دا بار. جاقسى جاعى اۋلەت ءداستۇرىن جالعاستىرۋ جاۋاپكەر­شى­لىگىنىڭ ءوزى ادامدى شيراتىپ تۇرا­تى­نىن­دا. جامان جاعى جاڭاعى اتاققا ادامنىڭ ەرەكشە ەڭبەك ەتپەي-اق دايىن كۇيىندە يە بولاتىنىندا. – وسى ارادا ءبىر پىكىر قوسايىنشى. 2005 جىلى ماسكەۋدە اندرەي كونچالوۆسكيدەن سۇحبات العان ەدىم. سوندا اندرەي سەرگەەۆيچ: «ءوزىم دۆورياندار اۋلە­تىنەن شىعا تۇرا روسسياداعى پرو­لە­تارلىق رەۆوليۋتسيانىڭ جالعىز جا­عىم­دى جەمىسى بار بولسا, ول اريس­تو­كرا­تيانى جويعانى شىعار دەر ەدىم. رەۆو­ليۋ­تسيانىڭ ارقاسىندا قوعام گوموگەندى بولىپ شىقتى» دەگەن ەدى. وسى وي كو­كەيگە قونادى. راسىندا دا, ءار ادامنىڭ ومىرگە قادام باسارداعى ستارتتىق جاع­دايى تەڭ شامالاس تۇرعانىنىڭ وزىندىك ارتىقشىلىعى بارى تالاسسىز. – جاڭاعى ويدى اياقتايىن. اركىم ءوز باقىتىن ءوزى جاساۋى كەرەك. اركىم ءوز نەسىبەسىن ءوزى تەرۋى كەرەك. كىمنىڭ نەشىنشى ۇر­پاعى بولعانىمدا دا مىنا جايدىڭ باسى اشىق. مەنىڭ اكەم ءابىش قاراپايىم ءومىر سۇرگەن, عۇمىر بويى جۇمىس ىستەگەن ادام. مال دا باققان, ەگىن دە ەككەن, باۋ دا وسىرگەن, باقشا دا سالعان. وتباسىن ءوزىنىڭ اق-ادال ەڭبەگىمەن اسىراعان. مەن تۋعان­نان كەيىنگى جىلى ءبىزدىڭ تاۋداعى قىستاۋى­مىزدا بىرەۋدىڭ ابايسىزدىعىنان ءورت شى­عىپ­تى. اكەم سول ءورتتى ءسوندىرىپ ءجۇرىپ, ءبىر قولىن يىعىنا دەيىن قاتتى كۇيدىرىپ الىپتى. سوعىس باستالعاندا اسكەري كو­ميس­سارياتقا شاقىرىپ, دارىگەرلىك كوميسسيا قولىنىڭ قاتىپ-سەمىپ قالعانىنا باي­لانىستى مايدانعا جارامسىزدىق بيلەتىن بەرگەن. ونى «اق بيلەت» دەيتىنى ەسىمدە. كوپ جىل تاۋداعى جايلاۋدا مال باعىپ, كو­شىپ-قونىپ جۇرگەندىكتەن, ءبىزدىڭ بالا كۇ­نىمىزدە ءوزىمىزدىڭ ءۇيىمىز دە بولماعان ەدى. ول ءۇيدى ءبىز كەيىن ءوزىمىز سالىپ العانبىز. – ءسىزدىڭ كىتاپتارىڭىزدا, سۇحباتتا­رى­ڭىزدا اكەڭىز ءابىشتىڭ الدىمەن اتا­لاتىن قاسيەتى – ەڭبەكقورلىعى. ءوزى­ڭىز­دى دە ءومىردىڭ نەبىر سىناقتارىنان وسى ەڭبەكقورلىق الىپ وتكەن. اكەڭىزدىڭ بۇل قاسيەتى بالا نۇرسۇلتاننىڭ بوي­ى­نا قالاي جۇعىستى بولدى دەپ ويلاي­سىز؟ – ءيا, مەن ناعىز ەڭبەكقور كىسى دەپ اكەمدى ايتار ەدىم. اكەنىڭ بالاعا ايتقان اقىلىنان گورى كورسەتكەن ونەگەسى كوبىرەك جۇعادى. اكەم ماعان ەڭ قاراپايىم, بىراق ەڭ قاسيەتتى قاعيدانى ۇعىندىرىپ كەتتى. ول قاعيدا – ەرىنبەي, قاجىماي-تالماي ەڭ­بەك ەتۋ. سولاي ەڭبەك ەتسەڭ عانا باعىڭنىڭ جاناتىنى. وسى ونەگەسى ءۇشىن مەن اكەمە ءومىر-باقي قارىزدارمىن. مەنىڭ اكەم مەن شەشەم دە ەڭبەك ارقىلى تابىسقان. ءۇش­قوڭىردا تانىسقان. سول جەردە جۇرت ءالى كۇنگە «ارەستانتتار جولى» دەيتىن جول بار. تاۋعا شىعاتىن اينالما جول. ايت­قان­داي, ول «ارەستانتتاردىڭ» (قازاقتار ونى رىستاندار سالعان جول دەيدى) كىم ەكەنىن بىلەسىڭ بە؟ اۋرە بولماي-اق قوي. ەش­ۋاقىتتا ويلاپ تابا المايسىڭ. ءۇش­قو­ڭىر­داعى جولدى سالعاندار باي-كۋلاكتار مەن ...جەر اۋدارىلعان مولدالار ەكەن!.. ولاردىڭ اراسىندا بۇقارادا مەدرەسە بىتىرگەندەر دە بار كورىنەدى. سوندا اكەم ءۇش ءجۇز ارەستانتقا بريگادير بولىپتى. شەشەم شۋ جاقتان كەلىپ, جاڭاعى جەردە اسپازشى بولىپ جۇمىس ىستەپ جۇرەدى. اناما ءبىر جىل ءسوز سالىپ ءجۇرىپ ۇيلەنىپتى. دايەكتەمە: «نەگىزىندە اكەمنىڭ باستى شارۋاسى مال باعۋ بولاتىن. ەگەر ونى ەرتەدەن تۇنگە دەيىن ەڭبەك ەتتى دەسەم, ءبارىبىر بۇل دا جەتىمسىز سوعىپ جاتار ەدى. مەن ونىڭ قاي كەزدە ۇيىقتايتىنىن نەمەسە ەشتەڭە ىستەمەي, قۇر تىنىعىپ وتىر­عان ءساتىن كورگەن ەمەسپىن. بىردە وتىن جار­سا, بىردە تومار قوپاراتىن, ەندى بىردە بىردەڭە ساتۋ ءۇشىن بازارعا كەتىپ بارا جاتاتىن. ول داۋلەتتى ورىستار قولىندا وسكەندىكتەن ەگىن سالۋدى دا جاقسى بىلەتىن. پالەندەي ءبىلىمى بولماسا دا, ميۋا اعاشتارىن بۋدانداستىرۋعا كانىگى ەدى. جۇرت ءبىزدىڭ باققا كەلىپ, كەرەمەت ءوسىپ تۇرعان تاڭعاجايىپ جەمىستەردى نەمەسە ءبىر جاعىندا كادىمگى اپورت الماسى, ەكىنشى جاعىندا ۋىلجىعان ال­مۇرت ءپىسىپ تۇرعان اعاشتى تاما­شا­لاي­تىن. اكەم وسىرگەن ونداي المانى كەيىن ەش جەردەن كورگەن ەمەسپىن. ءوزىنىڭ سۇيىكتى سورتتى الماسى – اپورتتى ول كەلەسى كوكتەمگە دەيىن بۇزباي ساق­تاي­تىن ەدى».

ن.نازارباەۆ,

«ادىلەتتىڭ اق جولى»,

ا.,1991, 18-19-بەتتەر.

– «بالالىق شاعىمنىڭ اسپانى» دەگەن فيلمدە اكەڭىز ءابىشتىڭ جاڭا سا­لىق ساياساتىنا قارسىلىق رەتىندە ءوز قو­لىمەن ەككەن الما باعىن ءبىر تۇندە وتاپ تاستاعانى كورسەتىلەدى. كەيبىرەۋلەر وسى وقيعانى فيلم ستسەناري­شى­لەر­دىڭ كور­كەمدىك تارتىس ءۇشىن ويدان قيىس­تىر­عانىنداي كورۋى مۇمكىن. مۇ­نىڭ انىق-قانىعىن ءوزىڭىز ايتىپ بەرىڭىزشى؟ – مۇنىڭ انىق-قانىعى «ادىلەتتىڭ اق جولى» دەگەن كىتابىمدا جازىلعان. ستسەناريشىلەر دە سودان الىپ وتىر. دايەكتەمە: «الايدا, كۇندەردىڭ كۇنىندە ءۇي ما­ڭىنداعى جەرىمىزدى (ول جارتى گەكتار ەدى) ازايتا باستادى, اۋەلى ون سوتىق­تى, ودان سوڭ تاعى دا بىرتە-بىرتە كەسىپ الا بەردى... اكەم ات دەسە ىشكەن اسىن جەرگە قوياتىن. بىراق كوپ ۇزاماي ودان دا كۇدەر ۇزۋگە تۋرا كەلدى – ات ۇستاۋعا دا تىيىم سالىندى. سونداعى سەبەپ جەم­شوپ كولحوزعا كەرەك ەكەن. ال بىردە ءوز كوزىمە ءوزىم سەنبەدىم: اكەم الما اعاش­تا­رىن ءوز قولىمەن وتاپ جاتىر. ءسوي­ت­سەم, ءار ءتۇپ اعاش ءۇشىن سالىق تولەۋدەن قۇتىلۋ كەرەك بولىپتى. ءۇي-ءىشى قاتتى تارىقتى: ىشەتىنىمىز قۇر شاي عانا, اندا-ساندا ءبىر ءتۇيىر قانت بولادى. ماڭ­دايعا بىتكەن جالعىز سيىردان كولحوزعا تاپسىرىلۋعا ءتيىستى سارى ماي ءمول­شە­رى­نىڭ كوپتىگى سونشا, وزىمىزگە تەك كوك ءسۇت قالاتىن. ارينە, كوپ نارسەنى تۇسىندىرۋگە بو­لا­دى. بىراق سونشالىقتى ەڭبەكقور ادام­دا­رىمىزدىڭ مۇنداي مۇشكىل حالگە قا­لاي تاپ بولعانىن كەي-كەيدە ويلاي باس­تا­ساڭ-اق, سايتان العىردى ەش تۇسىنبەي باس قاتىرۋعا تۋرا كەلەتىنىن قاي­تەرسىڭ!..».

ن.نازارباەۆ,

«ادىلەتتىڭ اق جولى», 19-20-بەتتەر.

جالپى, اكەم كوزى اشىق, كوكىرەگى وياۋ كىسى ەدى. اكەم جۇرت ايتسا بولدىنىڭ, كوپ ايتسا كوندىنىڭ ادامى ەمەس ەدى. ءار نارسەگە وزىنشە قاراي الاتىن. جيىن-جينالىستا ايتپاعانمەن, داستار­قان باسىندا, ءۇي ىشىندە وزىنشە پىكىرلەرىن دە ايتىپ قالاتىن. دايەكتەمە: «...1962 جىلى مەن, جاس مەتاللۋرگ, كومسومول سەزىنىڭ دەلەگاتى بولىپ ءماس­كەۋدەن ۇيگە ورالعانىم ءالى ەسىمدە. ءاري­نە, اسەر دەگەن ۇشان-تەڭىز! اكەم مەن كور­شىلەرگە اسىعىپ-ۇسىگىپ حرۋششەۆ تۋ­را­لى, ونىڭ ەلىمىز كومسومولدارى الدىن­دا­عى سويلەگەن ءسوزى تۋرالى, قالا مەن اۋىل اراسىنداعى وزگەشەلىكتەردىڭ بىرتە-بىرتە جويىلىپ, سەلو ومىرىندە كەرەمەت ءمۇم­كىندىكتەر بولاتىنىن باسا ايت­تىم. ۇلكەندەردىڭ ماعان كوڭىل بولگەنىنە ماساتتانىپ, اقساقالدار جۇزىندە مىس­قىل پايدا بولعانىن بايقاماي سايراي بەرىپپىن. ال اكەم ماعان كۇستانالاپ قا­راپ وتىر ەكەن. اقىرى, نۇرلى بولا­شاق­قا قاراي باعىتتالعان قوزعالىسىمىزعا كەدەرگى جاسايتىن قوسالقى جەكە شا­رۋاشىلىق پەن ءۇي ماڭىنداعى ۋچاسكەنى ءجون-جوسىقسىز جەردەن الىپ, جەرگە سالعانىمدا, قارت ءابىشتىڭ ءتوزىمى تاۋسىلدى بىلەم. – توقتات, بالام, مۇنداي ءسوزدى راديودان ەستي-ەستي قۇلاعىمىز سارسىعان. ودان داعى مىنانى ايتشى: ماسكەۋ­دە­گى­لەر­دىڭ ەسى دۇرىس پا ءوزى؟ الدە وتى­زىن­شى جىلداعىداي تاعى دا اشتىقپەن تي­تىق­تاتپاق پا؟ اۋىل ادامىندا جەر بول­ماسا, قويشىنى جەكە مالىنسىز قال­دىرساق – ولار دالاداعى جەل قۋعان قاڭ­باق ەمەس پە؟ سۇلتان (ۇيدە مەنى وسى­لاي اتايتىن), سەن رەنجىمەي-اق قوي, ءجۇ­رە­گىڭ جارىلا قۋاناتىنداي ەشتەڭە جوق, سەن بىزگە جامانات حابار جەت­كىزدىڭ... مەن سونداعى ءوز قاتەلىگىمدى كوپ جىل وتكەن سوڭ جەرلەستەرىمە سۇيىنشىلەتە جاقسى حابار اكەلىپ, تۇزەتتىم».

ن.نازارباەۆ,

«ادىلەتتىڭ اق جولى», 11-12-بەتتەر.

– اتا-اناڭىز ءبىراز جىل پەرزەنت سۇيمەي ءجۇرىپ, رايىمبەك بابانىڭ با­سى­نا ەكى كۇن قاتار تۇنەپ, ءتاۋ ەتىپ, سودان كەيىن ءسىزدى كورگەنى بەلگىلى. ءسىز وسىن­داي اۋليەلى ورىندارعا, ولاردىڭ كيەسىنە سەنەسىز بە؟ – مەنىڭ اكەم مەن انام بابانىڭ باسىنا تۇنەپ, تىلەك تىلەگەندەرى راس. مە­نىڭ بالا كەزىمدە ول مولا الماتىنىڭ شەتىندە ۇلكەن توبە بولىپ كورىنەتىن. قۇران كارىمدە تىلەۋ, سۇراۋدى تەك اللاعا ايتۋ كەرەك دەيدى. بىراق ءبىزدىڭ سالتىمىزدا ارۋاققا سەنۋ دە بار عوي. رايىمبەك بابانىڭ باسىنا تۇنەگەن تۇندە انام ءتۇس كورىپتى. تۇسىندە تەڭىزگە ءتۇسىپ كەتكەن ەكەنمىن دەيدى. سۋدىڭ ءتۇ­بىن­دە دەمى تارىلماي, كادىمگىدەي جۇرە بەرىپتى. تەڭىزدىڭ تۇبىنەن اپپاق كۇمىستەن جا­سال­عان ۇزىن مىلتىق كورىپتى. جاڭاعى مىل­تىقتى موينىنا ءىلىپ الىپ, جۇزگەننەن ءجۇزىپ وتىرىپ جاعاعا شىعىپتى. تاڭەرتەڭ بەيىتتىڭ شىراقشىسى ءتۇسىن جورىپتى. ۇل بالا تاباسىڭ, بالاڭ مىقتى بولادى, جاسى ۇزاق بولادى, وسى بالاڭ سەنىڭ ماقتانى­شىڭ بولادى, ەل قورعايتىن ادام بولادى دەپتى. مىلتىققا بايلانىستى جورىعانى عوي. – نۇرسۇلتان دەپ اتىڭىزدى اجەڭىز مىرزابالا قويعان ەكەن. سوندا ول كىسى قۇرانداعى اللانىڭ 99 اتىنىڭ ءبىرى نۇر, ءبىرى سۇلتان ەكەنىن بىلگەن بە, جوق الدە ماعىنالىق جاعىنا باسا ءمان بەرىپ قويىلعان ەسىم بە؟ – مۇندايدا قازاق «اۋزىنا قۇداي سال­عان» دەيدى. سولاي بولعان شىعار. اجەم اللاعا سەنەتىن, بەس نامازىن ۇستاپ, ورازا تۇتاتىن ادام ەدى. اللانىڭ 99 اتى بار ەكەنىن بىلگەن بولار. ماعىنالىق جاعىنا دا, اۋەزدى ەستىلۋىنە دە كوڭىل بولسە كەرەك. اجەم تۋرالى ايتايىن. مىرزابالا اجەم مەنى بەس جاسقا دەيىن جۇرتتان جاسىرعانداي ەتىپ ءوسىرىپتى. ءارى تۇڭعىش, ءارى ابدەن زارىعىپ كورگەن نەمەرەسىمىن عوي. ۇيگە بىرەۋ كىرسە مەنى ەتپەتىمنەن تەرىس قاراتىپ جاتقىزا سالادى ەكەن. «نە­مەرەڭىز ءجۇردى مە, اجە؟» دەپ سۇراعاندارعا: «قۇداي ءبىر نەمەرە بەرىپ ەدى, ونىڭ ءوزىن دە قاۋقارسىز ەتىپ بەردى» دەيدى ەكەن. انام ول كىسىگە رەنجىپ, قايداعىنى ايتاسىز دەيدى ەكەن. مەنى قاشان شاۋىپ ءجۇرىپ كەتكەنشە قىپ-قىزىل ماتادان كيىندىرىپ قويعانى دا وزىنشە قىزىق. كوز تيمەسىن دەگەنى. ءبىر كۇنى قىپ-قىزىل عىپ كيىندىرىپ قويعان ما­عان اسپاننان بۇركىت ءشۇيىلىپ تۇسە جاز­داپ­تى. ءسوزدىڭ رەتى كەلىپ تۇر, مەنىڭ بالا كۇن­دەرىمدى, مەكتەپتەگى شاعىمدى كورسەتەتىن «بالالىق شاعىمنىڭ اسپانى» دەگەن فيل­مدە مىرزابالا اجەمنىڭ ءرولىن وينا­عان بيبىگۇل احمەتقىزى تولەگەنوۆاعا را­زى­لىعىمدى بولە ايتقىم كەلەدى. اجەمنىڭ ءوزىن كورگەندەي بولدىم. – «ءۇيدىڭ جاقسى بولماعى اعاشى­نان, جىگىتتىڭ جاقسى بولماعى ناعا­شى­دان» دەيدى ءبىزدىڭ قازاق. قورداي جاقتا «ءان تىڭداساڭ قاسىققا بار, قىز الساڭ قاسىقتان ال» دەگەن ءسوز ايتىلادى ەكەن. ءالجان انامىزدىڭ انشىلىگى, ءازىل­گە ۇستالىعى, ايتقىشتىعى جايىندا ءبىراز جازىلعان. اناڭىز جايىندا دا ءوز اۋزىڭىزدان ەستىگىم كەلەدى. – نە ايتايىن؟ كىم ايتسا دا اناسىنىڭ قادىر-قاسيەتىن جەتكىزىپ ايتا الار ما؟ مەككەگە ءۇش رەت ارقالاپ اپارىپ كەلسەڭ دە انا پارىزى وتەلمەيدى دەيدى عوي. مەن كوپ قازاقتىڭ بالالارى سياقتى اكەنىڭ ىسىنەن ۇلگى الىپ, ونىڭ قاتالدىعىنا شىداپ, انا­نىڭ تاربيەسىمەن وسكەن بالامىن. اكەم كۇندىز-ءتۇنى جۇمىستا, مەن انامنىڭ جانىندامىن. انامنىڭ مەنى جانىنداي جاقسى كورەتىنىن بىلەتىنمىن. سول شەكسىز انا ماحابباتىنا ورانىپ ءوستىم. بالانى اناسى شىن ءسۇيىپ وسىرسە, ول بالا باقىتتى بولارىنا مەن سەنەمىن. بالانى جالداعان ايەل ەمەس, اناسىنىڭ ءوزى تاربيەلەگەنىن ۇناتامىن. سونداي بالا دۇرىس جولدان تايماسىنا سەنەمىن. ءوزى قاراپايىم, ساۋا­تى جوق ادام بولسا دا ومىردەن ۇيرەنگەنى, كورگەن-بىلگەنى كوپ انام ءار ۋاقىتتا كوز الدىمدا, جۇرەگىمدى ەلجىرەتىپ تۇرادى. قيىن شەشىمدەر قابىلدار كەزدە تۇسىمە كىرىپ, اقىل بەرىپ كەتەدى. مەنىڭ انام ءالجان جاتقانبايقىزى 1910 جىلى تۋعان. قۇجاتتاعى 1905 جىل قاتە جازىلعان دەپ ءوزى ايتىپ وتىراتىن. مەن نەگىزى اناما تارتقانمىن. ناعاشى­لا­رىم دا وسىنداي دوڭگەلەك ءجۇزدى بولعان ەكەن. تەمىرتاۋدا جۇمىس ىستەپ جۇرگەنىمدە انام قوناققا كەلىپ, «سەنى كورسەم بولەگەن اعام كوز الدىمدا تۇرا قالادى. ءوڭ-ءتۇسىڭ دە, قيمىلدارىڭ دا اۋماي قالعان» دەپ كوز جاسىن ءبىر سىعىپ العان ەدى. بولەگەن ناعاشىم كولحوز باسقارعان, اۋپارتكومدا ىستەگەن كىسى ەكەن. 1937 جىلى «حالىق جاۋى» رەتىندە ۇستالىپ كەتىپتى. انامدى ەسكە العاندا كەيدە قيالداپ وتىرىپ, ويلايمىن عوي: ول كىسىنىڭ جاسى جۇزگە جەتسە وسى كەزگە دەيىنگىنى كورۋى مۇمكىن ەدى-اۋ, توقسانعا جەتسە ەلدىڭ ەسەيگەنىن, بالاسىنىڭ ارقادا جاڭا استانا سال­دىرىپ جاتقانىن كورەر ەدى-اۋ, ءتىپتى سەكسەننەن ءسال اسسا دا تاۋەلسىزدىك تاڭى اتقانىنا كۋا بولار ەدى-اۋ دەپ. انام 1977 جىلى دۇنيەدەن ءوتتى. مەنىڭ ات جالىن تارتىپ, ازامات بولعانىمدى عانا كوردى. از كۇن عانا اۋىرىپ, اعايىن-تۋعانىنا اما­ناتىن ايتىپ, ءجۇرىپ كەتە بەرگەن. مەنىڭ شەتەلدەن اكەلگەن جەپ-جەڭىل قو­ڭىر تونىم بار ەدى. سونى گۇلجان كەلىنىنە بەرىپ, «ەنەمنەن قالعان كوزى ەدى دەپ كيىپ جۇرەرسىڭ», دەپتى. كەلىنى: «قويىڭىز, ءالى-اق وسى تونمەن تالاي قوناققا باراسىز» دەسە, ايتىپتى: «ءتىلىمنىڭ سايراپ تۇر­عا­نىنا الدانىپ قالماڭدار, دايىندىقسىز بول­ماڭدار. دۇنيەدە بولجاۋسىز نارسە ۇشەۋ: تولعاق بولجاۋسىز, قوناق بول­جاۋ­سىز, ءولىم بولجاۋسىز. اجال ايتىپ كەلمەيدى, ايلا تاپتىرمايدى. الدى سايران, ارتى ويران دۇنيە وسى», دەپ. وسىلاي كەسەك-كەسەك كەسىپ سويلەيتىن, ءتىلىپ ايتاتىن ادام ەدى. – اناڭىزدىڭ ەتى تىرىلىگى, وتكىرلىگى قاسكەلەڭنىڭ اۋداندىق اۋرۋحاناسىندا بولعان توسىن جاعدايدان دا كورىنەدى. – ول جاعداي انا جىلى ءوزىڭنىڭ گازەتىڭدە جازىلدى عوي. دايەكتەمە: «اسىرەسە, ءالجان اپا نۇرسۇلتانىن قالاي تولعاتىپ بوسانعانىن جىر عىپ ايتاتىن كورىنەدى. ول بىلاي بولىپتى. «سۇلتانىما تۋرا جەتى كۇن تول­عات­تىم. تاماق ىشە المايمىن, ءال-ءدار­مە­نىم تاۋسىلعان. شامالعاندا پەرزەنتحانا جوق, اۋداندىق اۋرۋحانا قاس­كەلەڭدە. ءابىش اربانى جەگىپ, ۇستىنە جات­قىزدى. ول كەزدە تاس جول جوق, كەدىر-بۇدىر, شيقىلداپ شۇڭقىرعا ءتۇس­كەن سايىن جانىم كوزىمە كورىنەدى. ءاي­تەۋىر, اۋرۋحاناعا جەتتىك-اۋ. دارىگەرلەر جۇگىرىپ ءجۇر. ءبىر ەڭگەزەردەي ەركەك كەلدى دە, «بوساندىرۋ كەرەك, بولماسا ءولىپ كەتەدى» دەدى. سويتسە, بالا ءىسىنىپ كەتكەن, ءارى سالماعى 5 كيلوعا جۋىق ەكەن. سوند
سوڭعى جاڭالىقتار