قىزىم, قايدا باراسىڭ؟..

ۆاشينگتون. «اق ۇيدەن» ونشا الىس ەمەس. كوشەدە انادايدان سويلەپ: «قازاقسىزدار ما؟» – دەپ كۇلە جاقىنداعان ەگدە ايەل قازاق ەكەنىمىزدى بىلگەندە كەرەمەت قۋانعان. «قازىر جاقسى بولدى, ەلدەن ادامداردى جيىرەك كورەتىن بولدىم. سول سەبەپتەن ساعىنىپ كەتكەندە وسىلاي قاراي اياڭداپ, ىسساپارعا كەلگەن قازاقتاردى كورىپ, قازاقشا سويلەپ, شەرىمدى تارقاتىپ الامىن», – دەگەن اپايعا: «ءيا, اپاي, قايدان ءجۇرسىز, سوزىڭىزگە قاراعاندا مۇندا ءبىرازدان تۇراتىن ءتارىزدىسىز؟» – دەدىم, «اينالايىن-اي, جالعىز قىزىم بار ەدى, سول وقيمىن دەپ مۇحيت اسىپ, ودان امەريكاندىققا تۇرمىسقا شىقتى. جىلادىم, سىقتادىم, بىراق قايتەيىن, قىزىم شەشىمىن وزگەرتكەن جوق. سودان قىزىما دەگەن ساعىنىشىم قويمادى, بىرنەشە جىلدان كەيىن تارازداعى ءۇيىمدى تاستاپ كوشىپ كەلدىم – دەپ باستادى اڭگىمەسىن تانىسىم. العاشىندا ءتىل بىلمەي قاتتى قينالدىم, ەندى قازىر دۇكەننەن وزىمە قاجەتتى ساتىپ الاتىنداي تىلدىك قورىم بار. نەمەرەلەرىم گراندمازە, گراندمازە دەيدى, بىراق قازاقتىڭ نەمەرەسىندەي ەمەس, اپتاسىنا ءبىر كورسەم رازىمىن. ولار مەنى, مەن ولاردى تۇسىنبەي, قىزىمدى كوزىمنىڭ اياسىندا كورگەنىمە مەدەت قىلىپ ءجۇرىپ جاتىرمىن. ەكى جىلدا ءبىر رەت تارازعا بارىپ, قازاقشا سويلەپ, تويدا, شاقىرعان جەردە اڭگىمە ايتىپ, ءان تىڭداپ, ءبىر جاساپ قالامىن, سودان كەلەسىدە قاراجاتىمدى قامداپ, ساپارعا شىققانعا دەيىن كۇن سانايمىن. كەيدە ۇيدە وزىممەن-ءوزىم وسى مەن قازاقشانى ۇمىتىپ بارا جاتقان جوقپىن با دەپ وزىممەن ءوزىم سويلەسىپ الامىن. بۇگىن دە ءبىر ءساتتى كۇن بولدى, وزدەرىڭدى كەزدەستىرىپ, قازاقشا سويلەپ قالدىم», – دەپ قيماي قوشتاسقان. تاياۋدا الەۋمەتتىك جەلىدە التى ءتىل بىلەتىن قازاق قىزىنىڭ ۇندىلىك جىگىتكە تۇرمىسقا شىق­قانى, ولاردىڭ نەكەسىنىڭ سول ەلدىڭ ءدىني ءراسى­مىمەن قيىلعانى جازىلسا, ەندى ءبىر قازاقستاندىق ۇيىم شەتەلدىكتەرگە قالاي تۇرمىسقا شىعۋعا بولاتىندىعى جايلى سەمينار وتكىزەتىنىن ايتىپ, سوعان قىزداردى شاقىرعان جارناماسىن بەرىپتى. «گيمەنەي» اتتى نەكە اگەنتتىگى «شەتەلدىككە قالاي ءتيىمدى كۇيەۋگە شىعۋعا بولادى؟» دەگەن سەميناردى دەمالىس كۇندەرىندە وتكىزەتىنىن, باتىس ەۋروپادان بولاشاق كۇيەۋدى قالاي تابۋعا بولاتىنى, قالاي الدانىپ قالماۋ جونىندە كەڭەس بەرەتىنىن ايتىپ, الەۋمەتتىك جەلىنىڭ الەۋەتىن پايدالانىپ, جارياعا جار سالىپتى. سوندا دەيمىن-اۋ, ءبىزدىڭ قوعامعا ءبارىبىر مە, باس ءوفيسى بەرليندە ورنالاسقان اگەنتتىكتىڭ قىزمەتكەرى قىزدارىمىزدى شەتەل اسىرىپ جاتسا دا ۇندەمەي, قىزىم, قايدا باراسىڭ, دەمەيمىز بە؟ وسى جولداردى جازىپ وتىرعاندا ۆاشينگتون كوشەلەرىن كەزىپ قازاق ىزدەگەن مۇڭدى انانىڭ بەينەسى كوز الدىما ورالدى... انار تولەۋحانقىزى, «ەگەمەن قازاقستان»