• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
08 اقپان, 2011

الاشتىڭ اياۋلى اقىنى

995 رەت
كورسەتىلدى

مۇقاعالي – 80

مۇقاعاليدىڭ جىر عۇمىرى ماڭگىلىككە اينالعانداي. قالامگەردى ارداق تۇتقان اردا ەلدىڭ بالاسىنان داناسىنا دەيىن اقىن ولەڭدەرىن جاتقا وقيدى. ەشكىمنىڭ ۇگىت-ناسيحاتىنسىز-اق جىل سايىن جىر پەرزەنتىنىڭ تۋعان كۇنى ەلىمىزدىڭ بارلىق ايماعىندا اتالىپ وتەدى. دەسەك تە, بيىل مۇقاعالي ماقاتاەۆتىڭ 80 جىلدىق مەرەيتويى. جەتىسۋ جەرىندە توي دايىندىعى ءبىر جىل بۇرىن باستالىپ كەتتى. مۇنى وبلىس اكىمى سەرىك ابىكەن ۇلى ۇمبەتوۆتىڭ اقىن مۇراسىنا دەگەن قۇرمەتىنىڭ ءبىر بەلگىسى رەتىندە قاراستىرساق بولعانداي. نەگىزگى اڭگىمەمىز مۇقاعالي الەمى توڭىرەگىندە ءوربىدى. سەكەڭ مۇقاڭنىڭ كىتابىن پاراقتاپ وتىرىپ سىر اقتاردى. – مۇقاعالي ولەڭدەرى تاۋەلسىز ەلدىڭ ازامات­تارىن ەلىن-جەرىن سۇيۋگە تاربيەلەيتىن باستى قۇ­رالدىڭ ءبىرى. وسى مۇمكىندىكتى قالاي پايدا­لانۋعا بولادى دەپ ويلايسىز؟ – «اقىن ەلدىڭ ارداعى» دەگەندى اتالارىمىز تەككە ايتپاسا كەرەك. ال ارداعىنان ەلى نە كۇتەدى, ارينە, ولەڭ-جىر كۇتەدى. قانداي ولەڭ دەيتىن بولساق – ەڭ الدىمەن, ونىڭ جازعاندارىنان جاس ۇرپاق رۋح پەن تاربيە الاتىنداي بولۋى كەرەك. مۇقاڭ دا وتاندى ءسۇيۋدىڭ قانداي ەكەنىن كوپتەگەن ولەڭدەرىندە پاش ەتتى. ونى شىن پەيىلمەن, ىنتا-ىقىلاسىمەن ءتۇسىنىپ وقىعان ادام وتاندى اناسىنداي ءسۇيۋدى ۇيرەنەرى حاق. ال وتانىن قادىرلەي العان, قۇرمەتتەي بىلگەن ادام ونىڭ قيىندىعىنا ارقاسىن توسادى. قۋانىشىنا بار نيەتىمەن قوسىلادى. ەگەمەن ەلدىڭ ازاماتتارى «مەن وتانىما نە بەردىم» دەپ ءبىر ءسات ويلانسا وتە جاقسى بولار ەدى. مۇقاعالي ولەڭدەرىن تاربيە قۇرالىنىڭ ءبىرى دەدىڭىز عوي. ەندەشە, ءوزىن وتانشىلمىن دەگەن ءار جاس مۇقاڭدى وقىسىن. – جىل سايىن وتەتىن ءداستۇرلى «مۇقاعالي وقۋ­لارى» وتە جاقسى ۇردىسكە اينالدى. ءاربىر باستا­مانىڭ وڭ ناتيجە بەرگەنى بارشامىزعا ورتاق جەتىستىك. يگى باستامانىڭ ءوز ءمانىن جوعالتپاي جالعاسا بەرۋى ءۇشىن قاشان دا قولداۋ كەرەك ەمەس پە؟ – ارينە, قانداي دا ءبىر يگىلىكتى ءىستىڭ ارى قاراي دامىپ, قاناتىن كەڭگە جايۋى ءۇشىن مۇمكىندىگىنشە قولداپ وتىرۋىمىز كەرەك. سوندا عانا ونىڭ بولا­شاعى جارقىن. وبلىسىمىزدا جامبىل اتامىزدىڭ تۋعان كۇنىنە ورايلاستىرىپ رەسپۋبليكالىق وقۋشى اقىن­دار­دىڭ ايتىسى وتەدى. رەسپۋبليكالىق «مۇقاعا­لي» جانە «ءىلياس» وقۋلارى اقىندىق ونەردىڭ اسقار شىڭىنا اي­نال­عان دارا تۇلعالارىمىزدى ناسيحاتتاۋ­دىڭ كەرەمەت ۇلگىسى بولىپ كەلەدى. «جامبىل مەنىڭ ءجاي اتىم, حالىق مەنىڭ شىن اتىم», دەپ جىرلاعان جامبىلداي جىر الىبىن, «ولسە ولەر مۇقاعالي ماقاتاەۆ, الايدا, ولتىرە الماس ولەڭدى ەشكىم» دەپ ولەڭىنىڭ ومىرشەڭدىگىنە زور سەنىممەن قاراعان مۇقاڭ­دى, «ءوز ەلى, ءوز ەرلەرىن ەسكەرمەسە, ەل تەگى قايدان السىن كەمەڭگەردى» دەپ كەيىنگىلەرگە امانات ءسوزىن قالدىرعان ءىلياستاي ءدۇلد ۇلىمىزدى, ەڭ الدىمەن, ءوزىمىز باعالاماساق, ەشكىم بىزگە ءوز جاقسىسىن بەرمەيدى. مىسالى, مۇقاعالي وقۋلارىنىڭ ناتيجەسىنە دەن قويىپ, قالاي وتكەنى تۋرالى, قانداي جاڭا ەسىم­دەردىڭ بوي كورسەتكەنى جايلى سۇراستىرىپ, قاداعالاپ وتىرامىن. ءبىر قۋانتارلىعى, ءار جىلدا بىردەن, ەكىدەن تالانتتى بالالاردىڭ تۇساۋى كەسىلىپ, اتالارى سالعان اقىندىق سارا جولعا ءتۇسىپ جاتادى. ەرتەڭ ەلىمىزدىڭ تىزگىنىن ۇستاپ, جارقىن بولاشاقتى جاسايتىندار وسىنداي ۇلتىن سۇيە بىلەتىن, ونەرىن, تاريحىن, سالت-ءداستۇرىن سىيلايتىن بالالاردان شىعادى. «مۇقاعالي وقۋ­لارى­نىڭ» وتكىزىلۋىنە كەلەر بولساق, بۇل شارا ءوز ارناسىن دۇرىس تاپتى. ءار جىل سايىن ناۋرىزدىڭ باسىندا جىل قۇسىنداي بولىپ, اقىننىڭ جىر قۇستارى قاراسازعا ورالۋدا. كىمدەرمەن بىرگە؟ مۇقاڭ ءوزى كۇندەلىگىندە جازىپ كەتكەندەي «ءححى عاسىرداعى قۇرداستارىمەن» قاراسازعا كەلىپ, قاراسۋدىڭ بويىنا قونىپ جاتىر. بيىل 80 جىلدىق مەرەيتويى بولاتىندىقتان, جىل­داعى­دان دا اسەرلى, ادەمى ەتىپ ۇيىمداستىرۋ كەرەك شىعار. تىڭ, جاڭاشا ۇسىنىستار تۋىنداپ جاتسا, ءبىز مۇمكىندىگىنشە قولداۋ كورسەتەمىز. – مۇقاعالي ولەڭدەرىنىڭ انگە اينالۋىن باستاپ بەرگەن نۇرعيسا تىلەنديەۆ. بۇعان تالانت – تا­لانت­تىڭ باعىن اشۋعا ىقپال جاساي­تىنىن بايقاۋعا بولاتىن سياقتى. – ءيا, كوزىنىڭ تىرىسىندە مۇقا­عاليدى شىن ءتۇسىنىپ, ونىڭ اقىندىق دارىنىنا جوعارى باعا بەرىپ, ءاربىر جاڭا تۋىندىسىنا شىن قۋانعان بىردەن-ءبىر تۇلعا وسى – نۇراعاڭ, نۇرعيسا تىلەنديەۆ. «جىگىتىنەن قازاقتىڭ دوس تابا الماي» جۇرگەندە قاسىنان كورىنىپ, اعالىق اقى­لىن ايتىپ, قۇلازىعان كوڭىلىنە رۋحاني دەمەۋ بول­عانىن جاق­سى بىلەمىز. «اعانىڭ الدى اق جايلاۋ» دەگەندەي, نۇر­اعاڭ­نىڭ دارحان پەيىلىنىڭ مەيىرىنە بولەن­گەن كەزدەرىندە مۇقاڭنىڭ دا قۋاتتى قالامىنان تاماشا ولەڭ جولدارى توگىلگەنى شىندىق. مۇقا­عا­لي اقىن­دى كورۋ مۇمكىن بولما­عانىمەن, نۇرعيسا اعانىڭ ال­دىن كورىپ, اقىلىن تىڭدادىق. تۋمىسى بولەك, ەرەكشە جاراتىلعان جان عوي نۇراعاڭ. ءبىر قاراعاندا قاتالداۋ كورىنگەنىمەن جانى جايساڭ ەدى. ءسوزى وتكىر, ءوزى تىك مىنەزدى بولاتىن. وسى جاعىنان كەلگەندە مۇقاعالي اقىن­مەن ۇقساستىعى بار سياقتى. مۇقاڭ دا اق الماستاي جالتىلداپ, پەندەشىلىككە بوي الدىرماي, اقيقا­تىن ايتىپ ءوتتى ەمەس پە؟! مۇمكىن, نۇراعاڭنىڭ اقىندى جانىنا جاقىن تارتقانى دا وزىنە ۇقساعان وسى ءبىر تۋراشىلدىعىنان شىعار. شەڭبەرگە سىيماي جۇرگەن اقىنعا نۇرعيسا اعامىز تورىنەن ورىن بەردى. ەل اۋزىندا مىنانداي اڭگىمە بار عوي: «ءومىرىنىڭ سوڭعى كەزىندە مۇقاعالي نۇرعيسا اعانىڭ ۇيىندە ءبىر اي جاتىپ, ەكەۋى وسى ۋاقىت ىشىندە وتىز ولەڭ مەن ءان جازىپتى. ياعني, كۇنىنە ءبىر ولەڭ, ءبىر اننەن. اعانىڭ «داريعا, دومبىرامدى بەرشى» دەپ جەڭگەمىزدى شاقىرعانىن قاعىپ العان اقىن «داريعا, دومبىرامدى بەرشى ماعان» اتتى ولەڭ جازىپ, وعان نۇراعامىز ءان شىعارىپ, بۇگىنگى تاڭدا ەل ىشىندە كەڭى­نەن ايتىلىپ جۇرگەن وسى ءبىر ادەمى ءان دۇنيەگە كەلىپتى» دەيدى. «سارجايلاۋ» دا سول كەزدەرى شىققان ەكەن. ەكەۋى­نىڭ دە شىعارماشىلىعىندا ۇقساستىق بار. نۇراعاڭ «اققۋ» كۇيىن شىعارسا, مۇقاڭ «اققۋلار ۇيىقتاعاندا» پوەماسىن جازدى. ءبىرى اققۋدى كۇيمەن قايىرسا, ەكىنشىسى – اققۋدىڭ كيەسىن جىرىنا ارقاۋ ەتتى. اقىن مەن كومپوزيتوردىڭ شىعارماشىلىق بىرلەستىگىنەن قانشاما جاۋھار دۇنيەلەر جارىققا شىقتى. قوس تالانتتىڭ جۇرەگىنەن شىققان تاماشا تۋىندىلار ءبىر ارنادا توعىسىپ, «ونەر» دەپ اتالاتىن الىپ دارياعا قۇيىپ جاتتى. بۇگىنگى ۇرپاق سول داريادان جان قۇمارىن باسىپ, كوڭىل قوشىن تاۋىپ, ءشولىن قاندى­رۋدا. ءوزىڭىز بىلەسىز, نۇرعيسا تىلەنديەۆتىڭ 85 جىل­دى­عىندا ءبىرشاما يگىلىكتى ىستەر اتقارىلدى. تالدىقورعان تورىندەگى نۇرعيسا تىلەنديەۆ اتىنداعى مۋزىكا مەك­تەبىنىڭ الدىنا كومپو­زيتوردىڭ ەسكەرتكىشىن تۇرعىز­دىق. شاراعا داريعا جەڭگەيدىڭ ءوزى كەلىپ قاتىسىپ, قۋانىشىمىزعا كۋا بولىپ قايتتى. سول سياقتى, مۇقاعالي ما­قاتاەۆتىڭ 80 جىلدىق مەرەي­تويىنا بايلانىس­تى دا ارنايى كوميسسيا قۇرىلىپ, كوپ­تەگەن باعدار­لامالار اياسىندا جۇمىس ىستەلدى. – مۇقاعاليدىڭ 80 جىلدىق مەرەيتويىن وتكىزۋ شارالارىن ءبىر جىل بۇرىن قولعا الدىڭىزدار. بۇل دا اقىنعا دەگەن قۇرمەتتىڭ ءبىر بەلگىسى دەسەك, وسى ورايدا اتقا­رىلعان جانە بولاشاقتا ىسكە اسۋى كەرەك دەگەن يگى باستامالاردىڭ وزەگى تۋرالى ايتا كەتسەڭىز. – مۇقاعالي اقىننىڭ مە­رەيتويىن وتكىزۋ تۋرالى شەشىمنىڭ قابىلدان­عانىن كوزى قاراقتى وقىر­مان باسى­لىمداردان, تەلەارنالاردان جاقسى بىلەدى دەپ ويلايمىن. ارنايى كوميسسيا قۇرىپ, ەڭ ال­عاشقى وتىرىسىن اقىن­نىڭ تۋعان اۋىلى قاراسازدا ءوت­كىزدىك. تۋعان جەرىندە باس قوسقان قا­رىم­دى قالام­گەرلەرىمىز, اۋىلداس­تا­رى, ولەڭ­دەگى ءىنى ءىزباسارلارى جيىندا كوپتە­گەن ۇسىنىستار ايتتى. بارلى­عىن تولىق تىڭداپ اۋدان, اۋىل اكىم­دەرى مەن وبلىستاعى سالا باسشىلا­رىنا ار­نايى تاپسىرمالار بەرىلىپ, سول ءسات­تەن ال­عاشقى جۇمىستار باس­تالىپ كەتتى. ويتكەنى, مۇقاعالي ءبىر رۋلى ەلدىڭ عانا ەمەس, الاش جۇرتى­نىڭ اياۋلى پەرزەنتى. قا­زاق ادەبيەتى­نىڭ شوق­تىعى بيىك تۇل­عا­سى. ياعني, ۇلتى­مىزدىڭ ماق­تانىشى. لايىقتى قۇرمەت كورسەتۋ بارشا­مىزعا ورتاق مىندەت. وسى تۇرعى­دان كەلگەندە وبلىس باسشىسى رەتىندە ەڭ ءبىرىنشى بو­لىپ ءۇن قوسۋىم دۇرىس شىعار دەپ شەشتىم. توي قۋا­نىشىنىڭ العاشقى اسەرىن تۋعان جەرىندەگى باۋىر­لارىمىزبەن ءبولىسۋدى ءجون كورىپ, كوميسسيانىڭ ءبىرىنشى وتىرىسىن سول جەردە جاسادىق. ەڭ ءبىرىنشى بولىپ قولعا الىنۋى كەرەك دەگەن ماسە­لە­لەر دە سول اۋىلدا ايتىلدى. ول – قاراسازداعى اقىن­نىڭ مۇرا­جايى مەن جول ماسەلەسى بولدى. بىردەن قاۋلى قابىل­داپ, ىسكە دە كىرىسىپ كەتتىك. العاشقى جۇمىس­تارىمىز ءوز ناتيجەسىن بەرىپ ۇلگەردى. سارىجاز­دان وتكەننەن كەيىنگى قاراساز – شالكودە اۋىلىنا دەيىنگى جولدى كۇردەلى جوندەۋدەن وتكىزدىك. شالكودەدەن تالاس اۋىلىنداعى ارالىققا اعىم­داعى جوندەۋ جۇمىستارى جاسالدى. بۇرىن ءبىر ساعاتتان اسا جۇرەتىن قاشىقتىق­تى اۋىل تۇرعىندارى قازىرگى تاڭدا 15-20 مينۋتتا ءجۇرىپ ەدى. ەكىنشى ءبىر ماسەلە اقىن مۇراجايى دا كۇردەلى جوندەۋدەن ءوتتى. 60 جىلدىق مەرەيتويىندا اشىلعان مۇ­راجايعا وسى كۇنگە دەيىن اعىمداعى جوندەۋ جۇمىس­تارى عانا جاسالىپ كەلسە, بۇل جولى ءىشى-سىرتى تۇگەلدەي جاڭاشا سيپات الماقشى. جىلدار وتەر, ءتىپتى, عاسىرلار وتەر. سول كەزدەردە اقىن مۇراجايى تاريحي جادىگەرگە اينالىپ, كەلىپ-كەتۋشىلەرگە ۇيالماي كورسەتە­تىن مادەني مۇرامىزدىڭ ءبىرى بولىپ تۇرۋى كەرەك قوي. ءبىر جىلدارى «اۋىلدا كىم كورەدى, الماتىعا اۋىس­تىر­ساق دۇرىس بولار ەدى» دەگەن پىكىرلەر ايتىلعان بولاتىن. بىراق اقىننىڭ تۋعان توپىراعىندا ءبىر مۇراجايدىڭ بولعانى وتە دۇرىس. ويتكەنى, مۇقاڭنىڭ تۋعان جەرى, سوعىس جىلدارىمەن ءدوپ كەلگەن بالالىعى, العاش قولىنا قالام الىپ, تۇڭعىش ولەڭدەرىنىڭ جازىلعان جەرى وسى قاراساز. ال توسكەيدەگى شالكودە اۋىلى اقىننىڭ العاش مۇعالىم, كەيىننەن اۋىلدىق كەڭەستە مامان بولىپ ەڭبەك جولىن باستاعان مە­كەنى. ياعني, مۇقاعالي ءومىرىنىڭ العاشقى باسپالداق­تارى باستالعان ايماقتا مۇراجايدىڭ جوقتىعى دۇرىس بولماي­تىن ەدى. ارينە, الماتى ادەبيەتىمىز بەن مادە­نيە­تىمىزدىڭ وشاعى. ارينە, وندا كەلىپ-كەتۋشىلەر اۋىل­داعى­دان انا­عۇرلىم كوپ. بىراق, مۇقاعالي اقىننىڭ شىعارما­شىلىق الەمى­نىڭ ناسيحاتتالۋى ءبىر مۇراجايعا قاراپ تۇرعان جوق. ونسىز دا كەڭىنەن دارىپتەلىپ جاتىر. الما­تىداعى اقىن ەس­كەرتكىشىنىڭ باسىندا تۋعان كۇنىندە ەش­كىمنىڭ تاپ­سى­رۋىنسىز, مۇقاڭنىڭ ومىرشەڭ ولەڭدەرىن جات­تاپ وسكەن اعايىننىڭ ءبارى جينالىپ, دالا ساحناسىندا ادەمى ادەبي كەش وتكىزۋدى داستۇرگە اينالدىرعانىن جاقسى بىلەمىز. جوعارىدا ايتقانىمىزداي, جىل سايىن «مۇقاعالي وقۋلارىنا» رەسپۋبليكامىزدىڭ تۇكپىر تۇكپىرىنەن كەلىپ جات­قان بالالارعا الدىمەن اقىننىڭ وسكەن ورتاسىن كور­گەن قىزىق دەسەم, اقىننىڭ شىعارماشىلىق الەمىن, ولەڭ­گە دەگەن العاشقى قادامىن ناسيحاتتايتىن ءبىر ورىننىڭ قاجەت ەكەندىگى راس. بىردەن مۇقاعالي مۇرا­جايىن قولعا العانداعى نەگىزگى ماقساتىمىزدىڭ دا ءبىر سىرى وسىندا جاتىر. سەبەبى, اقىننىڭ تويىنا الىس-جا­قىننان كەلەتىن قوناقتارىمىز بار. الدىمىزدا بولا­تىن ۇلان اسىر تويى­مىزدىڭ ءدۇبىرى قازىردىڭ وزىندە قى­تايداعى قانداستارى­مىز­دىڭ دا قۇلاعىنا جەتىپ, ەلەڭدەپ وتىر. سونىمەن بىرگە اقىن تويى قارساڭىندا «مۇقاعاليتانۋ باستاۋى» سەريا­سى­مەن ءۇش كىتاپ وبلىس بيۋدجەتىنىڭ ارنايى قارجىسىنا شى­عارىلىپ وتىر. وعان مۇقاعالي جايلى جازىلعان ەستەلىكتەر, زەرتتەۋلەر, ماقالالار مەن ولەڭدەر, ءان ماتىندەرى ەندى. رەسپۋبليكالىق اقىندار ءمۇشايراسىن وتكىزسەك, ونىڭ دا جۇلدە قورى قوماقتى بولۋى شارت. بۇل جاعى دا نازاردان تىس قالماۋى ءتيىس. الايدا تويىمىزدىڭ نەگىزگى ماقساتى اس ءىشىپ, اياق بوساتۋ ەمەس. مۇقاعالي اقىننىڭ قالدىرعان مۇراسىن ءوز دارەجەسىندە ناسيحاتتاپ, جان دۇنيەمىزدى رۋحاني تازارتىپ, جاس جەتكىنشەكتەرىمىزگە ۇلگى بولاتىنداي, جاۋھار جىرلار ەسىندە ماڭگى قالاتىنداي وتسە دەيمىز. – سەرىك ابىكەن ۇلى, كوكتەمدە «جىرلايدى ءجۇ­رەك» دەگەن مۇقاعالي سوزدەرىنە جازىلعان ءان باي­قاۋىن رەسپۋبليكالىق دەڭگەيدە وتكىزدىڭىز. بۇل دا ءسىز­دىڭ ءوز ۇسىنىسىڭىز بويىنشا ىسكە استى. جوعارى دەڭ­گەيدە وتكەن شارانى قالىڭ جۇرت مەرەيتوي شىمىل­دىعىنىڭ اشىلۋى دەپ باعالادى. سولاي ەمەس پە؟ – سولاي دەسەك تە بولادى. تويدىڭ بولاتىن كەزىندە ءبارىن بىرىنەن كەيىن ءبىرىن قاربالاستىرعانشا, مۇمكىن­دىگىمىزگە كەلىپ تۇرعاندارىن وتكىزە بەرگەنىمىز ءجون دەپ شەشتىك. سەبەبى, مۇقاعالي الەمى ءبىر كۇندىك تويمەن شەكتەلمەيتىن, اۋقىمى كەڭ, ايتارى مول دۇنيە. – اڭگىمەڭىزگە راحمەت! اڭگىمەلەسكەن جاقىپجان نۇرعوجاەۆ.

ەرەكشە تاعدىر يەسى

مۇقاڭ «ءدال قىرىقتىڭ بەسەۋىندە» «ۇيىقتاپ كەتسەم بولعانى توسەگىمدە» دەپ ولەڭ جازىپ, «ءدال قىرىقتىڭ بەسەۋىندە» ۇيىقتاپ كەتتى. تۇڭ­عىش كىتابى «يليچ» 1964 جىلى جارىق كورسە, كوزى تىرىسىندە جارىق كورگەن سوڭعى كىتابى «ءومىر­داس­تانعا» 1976  جىلدىڭ 2 اقپانىن­دا باسۋعا قول قويىلىپ­تى. وسى ون ەكى جىلدىڭ ارالى­عىن­دا ونىڭ ون ءبىر كىتابى جارىق كورىپتى: «يليچ», «ارمىسىڭدار, دوستار!», «قارلىعا­شىم, كەلدىڭ بە؟», «ماۆر», «ءشوپ جاپىراق­تارى», «سونەتتەر», «قۇ­دى­رەتتى كومەديا», «داريعا-ءجۇ­رەك», «اق­قۋ­لار ۇيىقتاعاندا», «شۋا­عىم مە­نىڭ», «ءومىرداستان». ءبىر قاراعان­دا, بۇل وعان جاسالعان عاجاپ­ قامقورلىق سەكىلدى. ويتكەنى, ونىڭ كىتابى جىل سايىن دەرلىك شىعىپ تۇرىپتى. كەڭەس زامانىندا ونداي جومارتتىق اركىمگە جاسالا بەرمەگەنى بەلگىلى. الايدا, سولاي بولا تۇرا نەگە كەيبىرەۋلەر مۇقاڭ تىرىسىندە اركىمدەردەن, ۇلكەندى-كىشىلى باستىقتاردان قىسىم كوردى, قول­داۋ تاپپادى دەگەندى قايتا-قايتا ايتا بەرەدى؟ ءويتىپ ايتۋ ءۇشىن دالەل كەرەك ەمەس پە؟ ال دالەل بولماسا, ول نە جالاعا, نە وسەككە جاتپاي ما؟ جالپى, كوزى تىرىسىندە مۇقاعا­لي­دىڭ اتى اسا شىعا قويماعانى راس پا؟ راس بولسا, وعان نە سەبەپ؟ مۇنى بۇرىن زەرتتەپ, ەكشەپ ايت­پا­ساق تا, اقىننىڭ سەكسەن جىلدى­عىنا وراي وسى ءسوزدىڭ تۇبىنە ءبىر وي جۇگىرتىپ كورسەك بولماس پا؟ ول, شىنىندا, كوزى تىرىسىندە كوپ اقىننىڭ ءبىرى بولىپ قانا ءجۇردى. ونىڭ شىن مانىندە مىقتى اقىن ەكەنىن بىرەن-ساران ادام ءبىلدى, باعالادى, ءتىپتى ەپتەپ ايتىپ تا ءجۇردى, بىراق ونى جالپاق جۇرتقا جەتكىزۋ, دابىرايتا ايتۋ تىم قيىن ەدى. ويتكەنى, ونىڭ جىل سايىن دەر­لىك شىعىپ جاتقان جىر جيناق­تارى شەتىنەن جۇپ-جۇقا, كىپ-كىشكەنتاي كىتاپشالار بولاتىن. ولاردى وقىعان كەز كەلگەن ادام: «ولەڭدەرى جاقسى ەكەن, بىراق از ەكەن, جاڭا جازىپ جۇرگەن بىرەۋ شىعار», – دەي سالۋى ابدەن ءمۇم­كىن ەدى. سەبەبى, قانشا جاقسى بول­عانمەن, از ولەڭ ادامدى تۇشىنت­پايتىن, الدەنەسى ءالى دە بولسا جەتپەي جاتقانداي, مىنا جاقسى ولەڭدەر انشەيىن كەزدەيسوق تۋا قالعان ءبىر توپ ءساتتى ولەڭگە ۇقساپ, شىنىمەن مىقتى اقىن بولسا, نەگە كوسىلتىپ كوپ جازبايدى, كىتابى نەگە كىتاپ قۇساپ شىقپايدى دەگەن سياقتى ءدۇدامالدار كوكەيدە تۇرا­تىن. وسىنىڭ اق, قاراسىن انىقتاۋ ءۇشىن, ونىڭ كىتاپتارىن قولعا الىپ قاراساق, مۇقاڭنىڭ كوزى تىرىسىندە شومىشتەن قاعىلعانى راس ەكەن. ءبىزدى بۇل تۇجىرىمعا كەلتىرگەن – مىنانداي جاعداي. 1979 جىلى مۇقاڭ قايتىس بول­عاننان كەيىن جارىق كورگەن ءبىر عا­نا «ءومىر-وزەن» كىتابىنىڭ كولەمى (14 جارىم باسپا تاباق) كوزى تىرىسىندە جارىق كورگەن مىنا بەس كى­تابىنىڭ كولەمىمەن بارابار بو­لىپ شىقتى: «ارمىسىڭدار, دوستار!», «قارلى­عاشىم, كەلدىڭ بە؟», «ماۆر», «دا­ريعا-جۇرەك», «ءشوپ جاپى­راق­تارى». ونىڭ كوزى تىرىسىندە شى­عار­عان اۋىز تولتىرىپ ايتاتىنداي ەڭ ۇلكەن كىتابى «قۇدىرەتتى كومە­ديانىڭ» اۋ­دار­­ماسى مەن تاڭداما­لىسى «ءومىر­داس­­تان» عانا ەكەن. «ءومىرداستاننىڭ» ءوزى ولەرىنەن ءبىر اي بۇرىن عانا جارىق كوردى, سون­دىقتان ونى جۇرت اقىن قايتىس بولىپ كەتكەن سوڭ وقىدى. سوعان قا­راعاندا, «تاعدىر­دىڭ ءبىر جا­رىت­­پاي-اق قويعانى-اي!» – دەگەندى اقىن اقشاعا عانا قا­تىستى ەمەس, پەيىلگە دە جارى­ماعان­دىقتان ايت­قان بولۋ كەرەك. ءوزى عانا ەمەس, وزگە دە قاتارلارى ءوستىپ شەتىنەن ءشومىش­تەن قاعىلىپ جاتسا, ارينە, مۇقاڭ «جىگىتىنەن قازاقتىڭ دوس تابا الماي» «جىلاي ءجۇرىپ, ءوتى­رىك كۇلمەس» ەدى. ونى ەندى ايتتىڭ نە, ايتپادىڭ نە؟ ءبى­راق, قالاي بول­عان­دا دا, اقىننىڭ مۇن­داي جاع­داي­عا قۋا­­نا قويماعانى حاق. الايدا, تەكتى اقىننىڭ وسىنداي قى­سىم­دى انادان كور­­دىم, مىنادان كور­دىم دەپ, اتىن اتاماي, ءتۇسىن ءتۇس­تەمەي وتكەنىنە تەك تاڭداناسىڭ. بىرەۋدى تەۋىپ, بىرەۋدى ءتىس­تەلەپ جانجالداسپاي, جان جا­را­سىن ولەڭىمەن جالاپ, جا­رىم كوڭىلىن ولەڭىمەن جاماپ, بو­لاشاققا ارىزىن جا­­زىپ, اما­ناتىن اي­تىپ, ار­داق­تالار كۇنى ءالى الدا ەكەنىن ءوزى بولجاپ, ءوزى ءبىلىپ, ءوزى ايتىپ كەتتى. ەڭ عا­جابى سول: ءبارى سول ايتقانىنداي, سول بولجاعانىن­داي بو­لىپ شىقتى. ول قا­زىر «جيىرما­سىنشى عاسىردىڭ قۇرداسى» بولىپ قا­سىمىزدا, ولەڭ ءسۇي­گەن قاۋىم­نىڭ قۇ­شاعىندا ءجۇر. وعان ەل كۋا, ۇر­پاق كۋا. كورەگەندىگى عاجاپ ەمەس پە؟! وسىدان ون جىل بۇرىن جەتپىس جىل­دىق تويىندا: «ار­تىن­دا مۇن­شالىق جاريالانباعان مول مۇ­راسى قالعان اقىندى قازاق بۇرىن-سوڭدى بىلگەن دە ەمەس, كورگەن دە ەمەس», – دەگەم. شى­نىن­دا, سولايى سولاي عوي. بۇل جاعىنان مۇقاڭنىڭ تاع­دىرى – ايرىقشا تاعدىر. ەگەر تىرلىگىندە الدەكىمدەردەن قىسىم نەمەسە ىشتارلىق كورمەسە, سونىڭ ءبارى نەگە ولگەننەن سوڭ عانا جارىق كو­رەدى؟ ءيا, كەشەگى كەڭەس زاما­نىن­دا بۇكىل جازعانىنىڭ تەك تورتتەن ءبىرى عانا كىتاپ بولىپ شىققان قازاق اقىنى تەك مۇقاعالي عانا. نان­باساڭىز, قاراڭىز. 1979 جىلى «جازۋشى» باس­پا­سىنان «ءومىر-وزەن» اتتى ولگەن­نەن كەيىنگى تۇڭعىش قاتىرقالى كى­تابى جارىق كوردى (قاتىرقا مۇ­قابا تەك كولەمدى كىتاپقا بەرىلەدى). وعان كىلەڭ ەشبىر كىتاپقا ەنبەگەن ولەڭ­دەرى جيناقتالدى; 1981  جى­لى ەلۋ جىلدىعىنا وراي ءسار­سەنبى ءداۋىتوۆ­تىڭ قۇراستىرۋىندا «جا­لىن» باس­پا­سىنان بالالارعا ار­نال­عان تۇڭ­عىش كىتابى «باسىرە» دەگەن اتپەن جا­رىق كوردى; 1982 جىلى «جازۋ­شى» باسپاسى ەكى تومدىعىن شىعار­دى; 1984 جىلى «جالىن» باسپاسى بۇرىن ەش كى­تاپقا ەنبەگەن ولەڭ­دەرىن توپتاس­تى­رىپ «شولپان» اتتى قاتىرقالى جيناعىن, 1991 جىلى بۇرىن بەلگىسىز بولىپ كەلگەن «كۇن­دە­لىگىن» شىعاردى; 1991-1993  جىل­دارى «جازۋشى» باسپاسى ءۇش توم­دىعىن شىعارسا; 1994 جىلى, اقىن قاي­تىس بولعاننان كەيىن 18 جىلدان سوڭ, «جالىن» باسپاسى بۇعان دەيىنگى ەش باسىلىمدارىنا ەنبەگەن ولەڭدەرىن قۇراستىرىپ «جىلاپ قايتتىم ءومىردىڭ بازا­رىنان» اتتى جاڭا جىر كىتابىن شىعاردى. ءسوي­تىپ, مۇقاڭ ءوزى ولگەن­نەن كەيىن 18 جىلدان سوڭ دا وقىرماندارىنا جاڭا ولەڭدەرىن جولداپ جاتتى. مۇن­داي تاعدىر قاي ەلدە, قاي اقىن­نىڭ باسىنان وتكەنىن مەن بىلمەيمىن. بىلەتىنىم: قازاقتا مۇقاعا­ليدىڭ عانا باسى­نان ءوتتى. ايتا­تىنى جوق, تاڭعا­جايىپ تاعدىر! 1999 جىلى «جالىن» باس­پاسى «قاراسازدان ۇشقان قارلى­عاش» اتتى جاڭا كىتابىن شىعار­دى, وعان اقىننىڭ بۇرىن ەش جەردە جاريا­لانباعان, بالا كۇنىندە جازعان بالاڭ ولەڭدەرى دە ەندى. و دۇنيەگە اتتانىپ كەتكەنىنە 23 جىل بولعان اقىننىڭ بۇرىن جاريالان­باعان بالاۋسا جىرلارى دا وقىر­ماندى بارىنشا تاڭدانتتى. سونان سوڭ اقىننىڭ 70 جىلدىعىنا وراي «جالىن» باسپاسى ورازاقىن اس­قار اعامىزدىڭ قۇراستىرۋىمەن بۇكىل شىعارمالارىن جازىلۋ ءجا­نە جاريالانۋ رەتى بويىنشا جي­ناقتالعان 4 تومدىق تولىق شىعار­مالارىن شىعارۋدى قولعا الىپ, ونى 2002 جىلى اياقتاعان بولا­تىن. سونىڭ ءبىرىنشى تومى 24 باس­پا­تاباق كولەمىندە جارىق كوردى. ال بۇل دەگەن مۇقاڭنىڭ كوزى تىرىسىندە كىتاپقا ەنگەن بۇكىل ولەڭىنىڭ كولەمىمەن بارابار ەكەن. سوندا ءتورت تومعا سىيعان بۇكىل ولەڭىنىڭ ءبىر تومدايى, ياعني تورتتەن ءبىرى عانا كوزى تىرىسىندە كىتاپ بولىپ شىعىپ, قالعانى كەيىنگە ىسىرىلا بەرگەن عوي. اقىننىڭ دا,  پوەزيا­نىڭ دا مۇنداي تاعدىرىن قازاق وقىرمانى بۇرىن دا, ودان كەيىن دە بىلگەن ەمەس. مۇقاڭنىڭ قايتىس بولعاننان كەيىن عانا ناعىز اتاق-داڭققا يە بولۋىنىڭ نەگىزگى سىرى, مەنىڭشە, وسىندا. جارقىراپ تۋ­عان جىرلارى جارقىراعان كىتاپ بولىپ شىعىپ جاتقان سوڭ عانا جۇرتشىلىق وعان جاپپاي كوڭىل اۋداردى. تۇشىنىپ وقىدى دا, سۇيسىنگەن باعاسىن بەردى. وسى فاكتىنىڭ وزىنەن-اق مۇ­قاڭنىڭ مۇڭىن, كەيىپ جۇرگەن كۇن­دەرىن, قىزعانىش پەن ىشتارلىققا جەم بولعان جاعدايىن, قورلانعا­نىن, بىراق شىداعانىن, شەككەن جان ازابىن ولەڭگە عانا شاعىپ, سان رەت «ءومىردىڭ بازارىنان جىلاپ قايت­قانىن» سەزەمىز, ەلەستەتەمىز. ءتىپتى, نەگە ءىشىپ كەتكەنىن دە ءتۇسى­نەمىز. ىشكەندەردى كىنالاي جونە­لەتىن ادەتى­مىزدەن دە قايتىپ, ەندى مۇقاعاليدى ءتۇسىنىپ, ءار ءسوزىنىڭ استارىنا ءۇڭىلىپ, بىرگە كۇر­سىنىپ, بىرگە جىلاپ, جا­نىمىزبەن سەزىنىپ وقي باستايمىز. مۇنىڭ ءبارىن بىلگەن سوڭ, ءوز زاما­نىنىڭ وزىنە لايىق ايلا-شارعى­سىنا ۇشى­راعان مۇ­قاڭدى كىنالاي ما الدە ونىمەن بىرگە كۇڭىرەنە مە, ونى وقىر­ماننىڭ ءوزى بىلەدى. مۇقاعالي كوزى تىرىسىندە ەشكىمنەن قىسىم كورگەن جوق, كىتابى ءوز كەزەگىمەن جىل سايىن شىعىپ تۇر­دى دەپ, كەي سىنشىعا ءمىن تاققان كەي سىنشىنىڭ پىكىرىن وقىعانىم بار, سوندىقتان سوعان قاتىستى مەن دە ءوز وي-پىكىرىمدى دالەلمەن جەتكىزۋگە تىرىستىم. ويتكەنى, مۇقاعاليدىڭ ولەڭدەرى بۇل كۇندە ۇلتىمىزدىڭ ماقتانى­شىنا اي­نال­دى, سوندىقتان ونىڭ ولەڭدەرى مەن ءومىربايانى كۇڭگىرت جاقتار مەن بۇلدىر نارسەلەردى مۇمكىن­دىگىنشە قالدىرماي زەرتتەلۋى قاجەت دەپ بىلەم. مۇقاعاليدىڭ تاعدىرىنا دا, تالانتىنا دا تاڭعالاسىڭ. ونىڭ ءالى زەرتتەلەتىن, انىقتالاتىن ءومىر­بايا­نى كوپ-اق. ءارتۇرلى سەبەپپەن ءبىز ءبىرازىن ايتپاي دا كەلەمىز. الايدا, ايتپاعان سايىن وعان قيا­نات جاساپ ءجۇرمىز بە, الدە ادام­شى­لىق جاساپ ءجۇرمىز بە, ءوزىمىز دە بىلمەيمىز. مەنىڭشە, ءبىز ول قى­لىعىمىزبەن مۇقاعاليدىڭ وزىنە دە, ولەڭىنە دە ەمەس, وزگەلەرگە ىڭ­عايلى جاعداي جاساپ كەلە جاتقان سەكىلدىمىز دە, ەسەسىنە مۇقاڭ ءومىرىنىڭ كەي تۇسى, سوعان وراي كەي ولەڭىنىڭ جازىلۋ سەبەبى جۇمباق كۇيىن ساقتاپ كەلەدى. ول دا ونەرگە قيانات بولۋى مۇمكىن. مىنا ءبىر ولەڭدى مۇقاڭ ون سەگىز جاسىندا جازىپتى: – اقىرىندا تىنارمىن, بىتەر دەمىم, جارقىراعان جۇلدىزىم سونەر مەنىڭ. تون ىشىندە مۇزداعان قايران ءتانىم, بەت-دۇزدىگىڭ بەس مەتر بولار كەبىن. وقىعاندا تۇلا بويىڭ تىتىركەنەدى. مۇنى ون سەگىزدەگى بالا ايت­قان ءسوز دەۋگە اۋزىڭ بارمايدى. ول, ءسىرا, ءوزىنىڭ دە, ولەڭىنىڭ دە تاعدى­رى ولىمىنە قاتىستى بولارىن سول بالا كۇنىندە-اق سەزدى مە ەكەن دەپ سەزىكتەنەم. ويتكەنى, شىنىندا دا, ءتانى ولگەن كۇنى ونىڭ ولەڭدەرىنە قايتا جان بىتكەندەي بولدى عوي! ونىڭ اتىن دا, داڭقىن دا ءوزى ءول­گەننەن كەيىن جارىق كورگەن كىتاپتار شىعاردى. سونى سەزگەن, بىلگەن اقىن ولەرىنەن ەكى جىل بۇرىن كۇندەلىگىنە: «مەن ءححى – عاسىر­دىڭ قۇرداسىمىن. بالكىم, ودان ارىدەگى ۇرپاقتاردىڭ تۋىسىمىن دا», – دەپ جازعان ەكەن. «جىلدار وتەدى, جاڭا ۇرپاقتار كەلەدى, ءبىز­دىڭ ارقايسىمىزدى ءوز ورنى­مىزعا سولار قويادى», – دەپتى ءبارىن اپ-ايقىن كورىپ تۇرعان ادامداي. ار­عى اتاسى قانگەلدى باتىر جاۋى­رىن­عا قاراپ بولاشاقتى بولجاعان ەكەن, بەرگى اتاسى رايىمبەك ءارى باتىر, ءارى اۋليە بولىپتى. سونداي كورىپكەلدىك مۇقاڭا دا بەرىلگەن سەكىلدى. ايتكەنمەن, ونىڭ بۇل ءدال ايتقان كورىپكەلدىگىن قوي­شى, ءوز ۋاقىتىندا باعاسىن الىپ, ولەڭ­­دەرى­نىڭ قىزىعىن كورىپ ءجۇر­گەن ادام ءبۇيتىپ اركىمدى «ءوز ور­نىنا قويا­تىن» كۇننىڭ ءالى الدا ەكەنىن قىن­جىلا جازبايدى عوي! جانىنا باتقان سوڭ, قانى قاتقان سوڭ جازسا كەرەك. ءوستىپ مۇقاعا­ليدىڭ ءوز شىندىعىن ءوز ولەڭ­دەرىنەن تاپ­قا­نىمىز ءجون سەكىلدى. سەبەبى, ول ءوزىنىڭ كۇندەلىگىنە 1976 جىلدىڭ 14 اقپانىندا: «مەنى ءوز ولەڭدە­رىمنەن ءبولىپ قا­را­ماۋ­لارىڭىزدى وتىنەم. ەستەرى­ڭىزدە بولسىن, مەنىڭ ولەڭىم جەكە تۇرعاندا تۇك تە ەمەس. بىرىكتىرىپ قاراعاندا, ول پوەما ىسپەتتى. باسى جانە اياعى بار. ول كەيدە ك ۇلىم­دەگەن, كەيدە تۇڭىلگەن جا­نىم­نىڭ قۇددى داۋىسىنداي... جانىمنىڭ مۇڭى مەن قۋانىشى – ءبارى سوندا», – دەپ جازباپ پا ەدى؟ مۇقاعاليدىڭ اسقان تالانت ەكەنىن «ارۋ انا» داستانىنداعى مىنا ءبىر جاعدايدان دا بايقاۋعا بولادى. قاي كەزگى, قاي زامان­داعى قازاق ءۇشىن دە ەڭ ۇلكەن باقىت – پەرزەنت ءسۇيۋ. سول باقىتتى ساتكە ولەڭ ارناماعان اقىن دا از. الايدا, پەرزەنت سۇيگەن قازاق­تىڭ, قازاق بول­عان­دا دا قا­راق­شى قا­زاقتىڭ جان تەبىرەنىسىن مۇقا­عا­ليدىڭ قازاقى قالىپپەن, قا­زاقى جان-كۇي­مەن ولەڭ ەتكەنى كىمدى بولسا دا باس شاي­قاتپاي قويمايدى. – قاشان مەنىڭ تاعدىرىم تىنىم كوردى, قان قاقساتقان ءبورى ەدىم رۋلى ەلدى. ۇرپاعىم بار, دۇنيە, ەندى مەنىڭ, ەستيسىڭ بە,ەي, ءومىر, ۇلىم كەلدى! جالعىز ەدىم تاستا وسكەن شىرشادايىن, جابىرقاۋشى ەم داۋىلدا سىنسا قايىڭ. سۋ بوپ كەتپەي نەگە تۇر قوس شىراعىم, نۋ بوپ كەتپەي نەگە تۇر قۋ سامايىم؟ ...جاپىراقسىز, بۇتاقسىز قۋ باس ەدىم, جالعىزدىقپەن جالعاندا سىرلاس ەدىم. ەي, دۇنيە, نەگە سەن قۋانبايسىڭ, كۇيىڭ كەلمەي كۇيىگىپ تۇر ما سەنىڭ؟! ءسوز دە, سەزىم دە توگىلىپ تۇر­عان بۇل ولەڭ قاراقشىنىڭ ءوزىن جاقسى كورگىزىپ جىبەرەدى عوي ادامعا. ولەڭنىڭ, تالانتتىڭ قۇدى­رەتى وسى بولسا كەرەك! ونىڭ «قاشقىن» اتتى داستانىن وقىپ تا, قاشقىننىڭ دۇنيەتانىمىنا, ادامدىق وي-پيعىلىنا قايران قالاسىز, جاۋىزدىڭ وزىنە جا­نىڭىز اشي باستايدى, بىرتە-بىرتە ونى ءوستىپ قاشقىن ەتىپ قوي­عان جاعدايعا, تاعدىرعا ناليسىز. ادامنىڭ اقىلىن, سەزىمىن ءسوي­تىپ سان-ساققا سالىپ قويعان اقىن­نىڭ قۇدىرەتىنە ەرىكسىز ريزا بولاسىز. ءبارىن ايت تا, ءبىرىن ايت, قازىر ونى اقىن ساناتىندا قالاي ماق­تاپ, قالاي سۇيسىنسەك تە, ادام ساناتىندا مۇقاعالي – ارماندا وتكەن جان. ول, مەنىڭشە, ايتا­تىنىن تۇگەل ايتا الماي كەتتى, اۋرۋحانادا جاتىپ كۇنىنە التى-جەتى, جەتى-سەگىز ولەڭ جازۋى – سونىڭ ايعاعى. ايتىپ ۇلگەرەيىن, جازىپ ۇلگەرەيىن دەپ جانتا­لاسقانى سودان دا بەلگىلى ەمەس پە؟ ونىڭ ءومىرى, ونىڭ تاعدىرى – تالاي قازاقتى, بالكىم, بۇكىل قازاق­تى ويلانتاتىن, بالكىم, ۇيالتاتىن تاعدىر. ادامدى تانۋ مەن تالانتتى تانۋدى, ونى باعا­لاۋدى ءبىز ءالى ۇزاق ۇيرەنەتىن شىعارمىز. ويتكەنى, ۇيرەنۋ ەش­قاشان بىتپەيتىن, تاۋسىل­مايتىن جۇمىس قوي. قازاقتىڭ كلاسسيك اقىنى مۇقاعا­لي ما­قاتاەۆتىڭ سەكسەن جىلدى­عىن سۇيسىنە تويلاپ جاتقانىمىز­بەن, ءبىز ونى ءالى تۇبەگەيلى زەرتتەي قويعان جوق­پىز, زەرتتەپ تە جاتقان جوقپىز. سون­دىق­تان ءالى ونىڭ وقىرمانعا قۇ­پيا, جۇمباق تۇسى تولىپ جاتىر. «بۇكىل مەنىڭ جازعانىم – بار-جوعى ءبىر عانا ءبۇتىن پوەما. ادام­نىڭ ءومىرى مەن ءولىمى, قاسى­رەتى مەن قۋانىشى تۋرالى پوە­ما. ەگەر نان­باساڭدار, بارلىق ولەڭىمدى جي­ناپ, ءبىر جيناققا توپتاستىرىپ كورىڭدەرشى. ەستە­رىڭدە بولسىن, ءاربىر ولەڭىم ءوز ورنىندا تۇرسىن», – دەپ جازىپ­تى ول كۇندەلىگىنە ولەرىنەن ءبىر اي بۇرىن. اقىننىڭ سول ايت­قانىن ورىنداۋ ماقساتى­مەن «جالىن» باسپاسى 80 جىل­دى­عىنا وراي ءار ولەڭىن جازىلعان نەمەسە جاريالانعان كۇنى بويىن­شا ورنالاستىرىپ, ول جايلى ەستەلىكتەردى قوسا بيىل ونىڭ التى تومدىعىن شىعارۋدى اياقتاعالى وتىر. ءار ولەڭى, ولەڭىنىڭ ءار جولى حالىقتىڭ قىم­بات ونەر قازىنا­سى­نا اينال­عان كلاسسيگىمىزدىڭ شى­عار­ما­شىلىق تا, ومىرباياندىق تا قىر-سىرى كۇن ساناپ حالقى ءۇشىن قىمباتتاي بەرەتىنىنە كۇمان جوق. ونى زەرتتەگەن سايىن اقىن­نىڭ عانا ەمەس, حالقىمىزدىڭ دا مادەني كوكجيەگى كەڭي تۇسپەك. بەكسۇلتان نۇرجەكە ۇلى.
سوڭعى جاڭالىقتار