12 ناۋرىز, 2016

ىنىگە ءىلتيپات

654 رەت
كورسەتىلدى
8 مين
وقۋ ءۇشىن
جاكىپجان نۋرگوجاەۆاسپانتاۋلار ەتەگىندەگى ءبىزدىڭ ەلدەن تالاي تالانتتار تۇلەدى. ماسەلەن, اسىل جىرى جاڭ­عىرعان كودەك بايشىعان ۇلىن الىپ قاراڭىزدار. اقىن اتامىزدىڭ ءسوز كەرۋەنىن ەشكىم توقتاتا العان جوق. قىزىرى مەن كيەسى جوعالمادى. ەشكىمگە ۇقسامايتىن بەردىبەك پەن مۇقاعالي, ەركىن سول بابالارىمىزدىڭ جالعاسى. ال, ۇزاق باعاەۆ پەن تەلمان جانۇزاقوۆ باستاعان جۋرناليس­تەر لەگى قانداي؟ كوڭىل تولقىپ, كوز تويادى. مەنىڭ ايتايىن دەگەن كەيىپكەرىم جۋرناليست-جازۋشى جاقىپجان نۇرعوجاەۆ سول اعالارىنىڭ ارتىنان ىلەستى, زامانداستارىنىڭ جانىندا بولدى, ىنىلەرىنىڭ الدىندا ءجۇردى. ۋاقىت شىركىنگە توقتاۋ بار ما؟! جاقىپجاننىڭ اعالىق كەزەڭگە جەتكەنىن بايقاماي دا قالىپپىز. جەتىنشى بەلەس ءبيى­گى­نە شىعىپ, جان-جاعىنا قۋانا قاراپ تۇر. ارينە, جاقىپجان ءىنىمنىڭ قۋانۋعا دا, قۇرمەتكە بولەنۋگە دە تولىق قاقىسى بار. سەبەبى, ءجۇرىپ وتكەن جولدارىنداعى ىزدەرى انىق. تاجىريبەسى تالىمگە اينالدى. قالام­­گەرلىك دەيتىن قيىن ءىستىڭ زور جاۋاپ­كەر­شىلىگىن مويىماي كوتەردى. ول ەڭ الدىمەن, وزىنە سەندى, ەڭبەگىنە جۇگىندى. ىزدەنىس ۇدەرىستەرىن ەش­قاشان ءۇزىپ العان ەمەس. مۇنداي تابان­دىلىقتىڭ ءتۇبى جەتىستىك پەن ناتيجەگە اپاراتىنى انىق ەدى. قولى قالت ەتسە جاقىپجان ءىنىم قۇستاي ۇشىپ ماعان جەتەتىن. ونىڭ ىزدەگەنىنە مەن دە ريزا بولامىن. ءبىز سول كۇنى باسقا جۇمىس­تاردى قويا تۇرىپ, ەل جايىنداعى اڭگىمەلەردى تولعايتىنبىز. قايماق قاتقان كۇرەڭ شاي ماڭدايدى جىپسىتكەن سايىن ويدى ويعا ساباقتاپ سىرلاسامىز. – اعا, وسى جۋرناليستىك قىزمەتتىڭ ارقاسىن­دا تالاي ەلدى ارالادىم. تالاي سۋسىندى تاڭسىق كوردىك. بىراق سولاردىڭ ءبارى قۇلا قاس­قا كۇرەڭ شايىمىزعا جەتپەيدى, – دەپ ماعان قاراپ جىميادى. – سەن ءدال بايقاعان ەكەنسىڭ. ءوزىڭ مەنىڭ ىشىمدەگى سوزدەردى وقىپ وتىر­عانداي ەتىپ سويلەيسىڭ, – دەيمىن مەن دە ونى قولپاشتاپ. – سولاي بولۋعا ءتيىستىمىز, اعا. باي­قام­­پاز­­دىقتى تەرەڭدەتپەي جۋرناليست بولۋ قيىن. اينالانى ءجىتى شو­ل­ۋعا مىندەتتىمىز. ءبىز ادامدار تۋ­­را­­لى جاق­سى ماقالالار جازۋمەن عا­­نا شەك­­تەل­­مەيمىز. ولاردى پالە-جا­­­لا­­­­­دان قورع­اۋ ءۇشىن دە كۇرەسەمىز, – دەيدى. وسى ساتتە مەن وعان قىزىعا قاراپ قالا­مىن. سوندا بارىپ جا­قىپ­­جاندى نە ءۇشىن جاق­سى كورە­تىنىمدى تۇسىنە باستايمىن. مەنىڭ بىلەتىنىم, جاقىپجان ءوزىنىڭ العاشقى جۋرناليستىك جۇ­مىس­ىن الماتى وبلىستىق «جەتىسۋ», سوسىن رەسپۋبليكالىق «لەنين­شىل جاس» گازەتىنەن باستادى. سول كەزەڭدەردە ەلدەگى جالعىز جاستار باسىلىمىنا قىزمەتكە كىرۋ وتە قيىن ەدى. ىنتالى جىگىتتەر كوپ. سىناقتان سىر بەرمەي وتكەندەر, كوش باسىنان كورىنگەندەر عانا ءتىلشى دەگەن كۋالىككە قول جەتكىزەتىن. سونداي مۇمكىندىك جاقىپجاننىڭ ەنشىسىنە بۇيىردى. وعان ءبارىمىز قۋانعانبىز. ءىنىڭنىڭ ءىسى ىلگەرى باسىپ جاتسا نەگە تىلەكتەس بولماسقا؟! گازەتتىڭ رەداكتورى سەيداحمەت بەردى­قۇلوۆ دەگەن ازامات تالانتتاردى تانيتىن, وتكىردى جانيتىن ناعىز ەر ەدى. جاقىپجاندى دا شىڭدادى. ءوزىنىڭ بەيىمىنە قاراي تاپسىرمالار بەرىپ, قايناعان ءومىردىڭ ورتاسىنا سالدى. جاس جۋرناليست سىر بەرگەن جوق. سول تۋرالى ونىڭ ءبىر ايتقانى مەنىڭ ءالى ەسىمدە. – «لەنينشىل جاستىڭ» جىگىتتەرى كۇندە­لىك­تى اقپاراتپەن بىرگە, ءوز­دەرىنە ءتان دارا ەرەك­شەلىكتەرىمەن كوزگە تۇسۋگە ءتيىستى. مەن ۇزاق ويلانا كەلە سوت ىستەرىنە قاتىستى وچەرك­تەر جازۋدى تاڭدادىم. جوسپار-جو­با­م­دى رەداكتور مۇقيات تىڭدادى. سودان كەيىن رۇقساتىن بەردى. جاڭاقورعان اۋدانىنا جول تارتتىم. توبەسىنەن سوققى ءتيىپ, تۋرا ەسىكتىڭ الدىندا ءجانتاسىلىم بولعان جاقىنىنىڭ ولىمىنە كىنالى دەپ تابىلعان جاس جىگىت 17 جىلعا سوتتالىپتى. «قولىم دا, ارىم دا تازا», دەگەن ونىڭ جانايقايىنا دالەل جوق. بىلىكتى زاڭگەرلەردىڭ ءوزى اقتاي الماعان. سوتتالۋشى ەڭ سوڭىندا «لەنينشىل جاستان» كومەك سۇراعان. جۇمىس وسىلاي باستالدى. ءوزىم پروكۋرور, ءوزىم تەرگەۋشى, ءوزىم سوتپىن. دەرەكتەر مەن دايەكتەردى سالىستىرامىن. قانشا ۇڭىلسەم دە ينەنىڭ جاسۋىنداي ساڭىلاۋ جوق. كەنەت ءبىر كۇدىك مەنى ەلەڭ ەتكىزدى. جاستار گازەتىنىڭ كۇشىمەن كسرو قورعانىس مينيسترلىگىنە سۇراۋ سالدىق. مىنا عاجاپتى قاراڭىز, تۋرا سول كۇنى, سول ساعاتتا جاڭاقورعاننىڭ اۋە كەڭىستىگىندە اسكەري ۇشاقتاردىڭ جات­تىعۋلارى بولعان ەكەن. جوعارىدان قۇلاعان بۇراندا قاپەرسىز تۇرعان مارقۇمنىڭ توبەسىنە ءتيىپتى. ءجۋرناليستىڭ ماقالاسى بويىنشا قايتادان ساراپتاما جاسالدى. ءبارى راستالدى. 17 جىلعا سوتتالعان جىگىتتىڭ قولىنان كىسەندى العان كەزدە, بۇل كورىنىسكە تولقىماعان جان جوق. گازەتتىڭ بەدەلى مەن داڭقى ودان سايىن اسپاندادى, – دەدى جانارىنان نۇر ۇشقىنداپ. ول مۇنداي وقيعالاردىڭ تالايىنا كۋا بولدى, جازىقسىز جاپا شەككەن تالاي جان­دارعا كومەكتەس­­تى. جاستار گازەتىندە وتكىز­گەن كۇن­دەرىنىڭ ەسىنەن كەتپەيتىنى سوندىقتان. 80-ءشى جىلداردىڭ ورتاسىندا جاقىپجان اياق استىنان ءبىر باتىل شەشىم قابىلدادى. جاس­تار گازەتىن قويا تۇرىپ شەلەك اۋداندىق گازەتىنە جۇمىسقا كەتتى. ونىڭ سەبە­بى, ەل-جۇرت­تىڭ ورتاسىندا بول­عاندى قالامگەر جان-تانىمەن قالا­دى. مۇندا قاراپايىم ەڭبەك­كەر­لەرمەن كۇندەلىكتى كەزدەسىپ, ەمەن-جارقىن ءسوي­لەسۋگە مۇمكىندىكتەر كوپ.ەكىنشىدەن, اۋداندىق گازەت­تىڭ جەتەكشىسى رەتىندە جاڭا قالام­داس­تارىنا جاستار گازەتىنىڭ تالىمدەرىن ۇيرەتكەندى ءجون دەپ ۇيعارعان. وسىنى ەستىگەن كەزدە مەن ونى قۋانا قۇپتادىم. سەبەبى, شەلەك اۋدانى – مەنىڭ تۋعان اۋدانىم بولاتىن. الماتىلىق قالامگەر اۋىل مادەنيەتىنىڭ وركەندەۋىنە وسىلايشا ۇلەسىن قوسىپ جاتسا, وعان قالاي قول سوقپايسىڭ؟! كەيىن ءبىلدىم, جاقىپجان بۇلاي ەتكەندە الىس كوكجيەكتەرگە كوز سالعان ەكەن. سول تاجىريبەلەر كەيىن وبلىستىق «جەتىسۋ» گازەتىن باسقارعاندا ىسكە جارادى. ەلدى, جەردى جەتىك بىلەتىنىن كورسەتتى. قانداي ماسەلە كوتەرىلۋگە ءتيىس, سونى ءدوپ باسىپ تاۋىپ وتىردى. جاقىپجان «جەتىسۋدىڭ» شەجىرەسىندە ەڭ ۇزاق رەداكتور بولعان ادام رەتىندە قۇر­مەتتەلدى. بىرقاتار بىلىكتى شاكىرتتەر ءتار­بيە­لەدى. قازىر سول ىنىلەرى اعاسىنىڭ جولىن وي­داعى­داي جالعاستىرىپ جاتىر. بۇل دا وعان بەرگەن ءومىردىڭ ەڭ ۇلكەن سىيى. سونىمەن قاتار, اۋدانعا قىز­مەتكە بار­عانى­­نىڭ تاعى ءبىر قۇپيا­سىن ايتايىن. ونى «كوكسەڭگىر – قايىڭدىنىڭ بويتۇمارى» اتتى حيكاياتتار جيناعىن وقىعاندا انىق اڭعاردىم. شىعارمالارى كوركەم جازىلىپتى. سەنى قولىڭنان جەتەلەپ, اۋىلدى ارالاتادى. ونداعى جۇرەكتەرى پاك, كوڭىلدەرى اشىق, پەيىلدى دە مەيىرلى جانداردىڭ شاڭى­راعىنا كىرگىزەدى. سولاردىڭ بارىنە ءسۇيىنىپ, بارىنە سەنەسىڭ. وسى كىتاپتى وقىعاننان كەيىن مەن ونىڭ جازۋشىلىق قابىلەتىن ءبىرجولاتا مويىندادىم. 2005 جىلدىڭ جازى. جاقىپجان جۇمىس بولمەمە قۋانىپ, وتە كوڭىلدى كىردى. بۇل – رايىمبەك باتىردىڭ 300 جىلدىق مەرەيتويى­نا ازىرلەنىپ جاتقان كەز. – اعا, توي تويعا ۇلاسسىن دەسە­ڭىز, بىزگە دەمەۋشىلىك جاساڭىز, – دەدى اپتىعا سويلەپ. – جاقىپجان-اۋ, ماسەلەنى الدىمەن دۇرىس­تاپ ءتۇسىندىرشى. سەنى ەرەكشە جەلپىن­دىرىپ وتىرعان نە نارسە؟ – ءبىز «مۇقاعالي» جۋرنالىن شىعاراتىن بولدىق. ونىڭ ادەبي دايىندىعى تولىق اياقتالدى. ەن­دىگى جۇمىس قارجىعا تىرەلىپ تۇر. ونى ءسىز قولداماعاندا, كىم قولدايدى؟! – دەدى. – مىناۋىڭ كەرەمەت جاڭالىق قوي! ءسۇيىنشى سۇرامايسىڭ با؟! شىركىن, مۇنى مۇقاعالي اعامىز كورگەندە قانداي قۋانار ەدى؟! سەندەر دۇرىستاپ باستاڭدار, مەن قولدان كەلگەننىڭ ءبارىن ايامايمىن, – دەپ ءىنىمدى قۇشاقتاي الدىم. جاقىپجان باستاعان جىگىتتەر وزدەرىنىڭ ۋادەسىندە تۇردى. جۋرنال كەشە عانا 10 جىلدىق مەرەيتويىن اتاپ ءوتتى. ايتا بەرسەڭ اڭگىمە كوپ. ونىڭ ءبارىن تۇگەندەپ, تۇگەل بايانداي المايسىڭ. مەنىڭ بىلەتىنىم, جۋرناليست جاقىپجان كەزىندە تالاي اعالارى مەن اپكەلەرىن كەلىستىرە وتىرىپ گازەتكە جازدى. ەندى ول تۋرالى جازۋ ءبىزدىڭ جولىمىز سياقتى. سوندىقتان, وعان اعانىڭ كوزىمەن قاراپ, ونىڭ ءىسىن اعانىڭ سوزىمەن باعالاۋعا تىرىستىم. ال قالامگەردىڭ ناعىز بەينەسىن سومداۋ كەلەشەكتىڭ ەنشىسىندە. كەڭەس ۇشباەۆ, فارماتسەۆتيكا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور.
سوڭعى جاڭالىقتار